Lucas 14
Mi Namani Tino (TBF) vs VC
1 Simi Rangi Minaes mene, e Iesu a nga rakot nge ngou si ken vonuo mi muomuo mene sibu Parisaio, ma mi kulou gi nga mounnge vititirie.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Io, mi ka ese ba kamen ma ba riman ta nga ti, a nga mon i muan.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 E Iesu a nga vereie bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses, “Kegiet vinuor a sunurie va giet ta vatoa ka mei simi Rangi Minaes, o, kap?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Eiekesen gi kap nga vokokotie ka nama. Io, e Iesu a nga soburo ine mi ka nge vatoa si man mienarouk ma a nga ture vavasie.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Samo e Iesu a nga vosuoreie gie, “Sien va ka mei senga va e natuon o, ken ka bulumakau a kor loloim si ka matada simi Rangi Minaes, vasa, eie ta ra teie tsana ian ngas te, o, kap?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Eiekesen gi kap nga oit nia kulie ine ken vinirei.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Sien ta nga pare bu vasier gi ta nga vile bu mogomogos ian ta otien mi kulou asna, e Iesu a nga vokokotie segie ine mi nama puppuo.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Sien va ka mei ta nongie no va e ta ra ngou si ka nginou ni verei, kian va e ta so mogos si ka mogomogos simi kulou asna, simi vunan e taman mi nginou ta masi nongie buer ka ka as leong rio no va ta beit.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Sien va ta malan ian, e taman mi nginou ese ta nongie ngado kokouk, ta me oeng sevoi va e ta terie ke mogomogos ian simi ka as leong rio no. Ma e ta mengemengeir nge ra mogos si ka mogomogos ian ta otien mi kulou sasavoir.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Eiekesen, sien va gi ta nongie no, be ra mogos si ka mogomogos ian ta otien mi kulou sasavoir, terengien sien va e taman mi nginou ta nemei, ta mang me oeng sevoi, ‘Palapala, ra mogos nikot simi mogomogos asna.’ Ine ta terie sevoi mi as leong i kotubuon bu vasier kokouk ian gi ta beit.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Eie ese ta veleveleongtie eie kesen, gi ta por terie i keim mi asan ma eie ese ta vilivilikitie eie kesen, gi ta tsuok terie i kur mi asan.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Samo e Iesu a nga pevien seie ese ta nga nongie va ta nga me ngou meie, “Sien va e ta tsana ka nginou sisiat o, sikati, kian va e ta kerie bu palapala, bu kasi o, bu patsa o, ka palapala suvuram. Sien va e tsang malan ngan ine, gi ta masi nongie no buer si ka nginou nge kulie sevoi.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Sien va e ta tsana ka nginou, kerie bu sinaortsak, bu peong, bu muru ma bu kael.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Ma e Raban ta so vatamase no, simi vunan gi ta kap oit nia kulie sevoi. Eiekesen e Raban ta ba so kulie sevoi sien va bu ka duis gi ta so to muerengei simi miensei.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Sien mi mei segie bu vasier ta nga rongomie ine mi nama, a nga oeng se Iesu, “E Raban ta vatamase mi ka ese ta ngou simi nginou i aron ken mangmagoso Nguts e Raban.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 E Iesu a nga oeng sien, “Mi ka a nga potsie mi nginou leong ma a nga nongie bu vasier palan va gi ta nga nemei.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ma simi ra nian te mi nginou, a nga turan ken petspets nia ra oeng segie ese tate nga muna nongie gie nia nemei simi nginou nge pevien, ‘Nga nemei. Mi nginou a te rorois.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Eiekesen egie kokouk gi nga vakaek nge vokokotie bu namani tuir bibirit. Mi mei vourvour a nga pevien, ‘O ba vorie mo mi poko pier, ma o ta ngas rakot nge ra pare. A kalei va e ta vodon tsupuk rivie iou.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “A, mi mei ka ie a nga pevien, ‘O ba vorie mo bu bulumakau a otien bu aigor napaririem, ma o ta ngas ra konon nia tsatsang nge gie. A kalei va e ta vodon tsupuk rivie iou.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Ma mi mei buer ka ie a nga pevien, ‘Ine mo o ba rei. O kap oit nia nemei.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Io, ken petspets a nga muer ma a nga me pengan si man ka leong. Samo e taman mi vonuo a nga petseir ma a nga oeng sien, ‘Rakot sibu rosar ma sibu tangatso rosar simi taon ma kir nemei ngan bu sinaortsak, bu peong, bu kael ma bu muru.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Io, mi petspets a nga pevien, ‘Ka leong, misa e tate nga tura iou nia tsana, o te tsang vaotie, eiekesen a kap ngas vous mi vonuo.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 “Samo mi ka leong a nga oeng si ken petspets, ‘Rakot sibu rosar ma sibu enamon i marar simi taon nge gagei gie bu mei kokouk rubukien terengien kong vonuo ta mang vous.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 O oeng senga, kap ka mei segie ine mi kulou o ta nga nongie gie, ta tsuokopie man ka puk ine si kong nginou.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Io, mi bineit leong gi nga nomeie e Iesu. Ma a nga vuris nge oeng segie.
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Sien va ka mei ta nemei seou ma ta kap karto e taman ma e kinan, ken vevien ma bu natuon, bu kasien ma bu vevinen ma buer ken tino, a kap oit va ta tsorubeit kong madar tovtov.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ma eie ese ta kap sorokie man koitskoits nge vemusurie iou, eie a kap oit va ta tsorubeit kong madar tovtov.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Sien va ka mei senga ta lalaro tsana ka vonuo kuar, vourvour ta mogos nge ase ken sar lakep nia telekiran va ken lakep a oit nia tsang vuruvan mi vonuo, va gerek?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Sien va ta kap muna ase ken lakep, eie ta kap oit nia tsang vuruvan mi tsientsang simi vonuo i murien va tate tsuok voturie bu arir. Ma bu mei gi ta pare ine, gi ta vavangiets ngan.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Ma gi ta pevien, ‘Ine mi ka a nga vakaek nge tsana mi vonuo ma a kap oit te nia tsang vuruvan.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “O, sien va ka kovakova ka leong ta lalaro veveken meie ka kovakova ka leong mene, vourvour eie ta muna mogos nge deng telekiran va a ngeisngeis oit ngan ine bu sinangavur sinangavur kes soloba (10,000) ken kulou ni minakiur va gi ta veveken meie mi mei ka ie meie ngan bu sinangavur sinangavur luo soloba (20,000) ken kulou ni minakiur, va gerek?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Sien va ta deng telekiran va a kap oit, eie ta turan ken ka ka nia ra konon nia vabatie mi ni vedeng i kotubuguor sien guor ta kap ngas me tuir matan vesuei.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Io, mi mei senga ese ta kap tsupuk rivie ken sar sinsuv kokouk, eie ta kap oit nia tsorubeit kong madar tovtov.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Mi barateis a kalei, eiekesen sien va ken barabaratasie tate kapangan, kap ka mei ta ba oit nia vara barabaratasie ngan te buer.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ma a kap ba kalei oit buer nia terie simi kaber o, teir muneik sien, eiekesen gi tate tomekan mo.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.