Lucas 14

Mi Namani Tino (TBF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Simi Rangi Minaes mene, e Iesu a nga rakot nge ngou si ken vonuo mi muomuo mene sibu Parisaio, ma mi kulou gi nga mounnge vititirie.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Io, mi ka ese ba kamen ma ba riman ta nga ti, a nga mon i muan.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 E Iesu a nga vereie bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses, “Kegiet vinuor a sunurie va giet ta vatoa ka mei simi Rangi Minaes, o, kap?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Eiekesen gi kap nga vokokotie ka nama. Io, e Iesu a nga soburo ine mi ka nge vatoa si man mienarouk ma a nga ture vavasie.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Samo e Iesu a nga vosuoreie gie, “Sien va ka mei senga va e natuon o, ken ka bulumakau a kor loloim si ka matada simi Rangi Minaes, vasa, eie ta ra teie tsana ian ngas te, o, kap?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Eiekesen gi kap nga oit nia kulie ine ken vinirei.
6 A isto nada puderam responder.
7 Sien ta nga pare bu vasier gi ta nga vile bu mogomogos ian ta otien mi kulou asna, e Iesu a nga vokokotie segie ine mi nama puppuo.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Sien va ka mei ta nongie no va e ta ra ngou si ka nginou ni verei, kian va e ta so mogos si ka mogomogos simi kulou asna, simi vunan e taman mi nginou ta masi nongie buer ka ka as leong rio no va ta beit.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Sien va ta malan ian, e taman mi nginou ese ta nongie ngado kokouk, ta me oeng sevoi va e ta terie ke mogomogos ian simi ka as leong rio no. Ma e ta mengemengeir nge ra mogos si ka mogomogos ian ta otien mi kulou sasavoir.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Eiekesen, sien va gi ta nongie no, be ra mogos si ka mogomogos ian ta otien mi kulou sasavoir, terengien sien va e taman mi nginou ta nemei, ta mang me oeng sevoi, ‘Palapala, ra mogos nikot simi mogomogos asna.’ Ine ta terie sevoi mi as leong i kotubuon bu vasier kokouk ian gi ta beit.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Eie ese ta veleveleongtie eie kesen, gi ta por terie i keim mi asan ma eie ese ta vilivilikitie eie kesen, gi ta tsuok terie i kur mi asan.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Samo e Iesu a nga pevien seie ese ta nga nongie va ta nga me ngou meie, “Sien va e ta tsana ka nginou sisiat o, sikati, kian va e ta kerie bu palapala, bu kasi o, bu patsa o, ka palapala suvuram. Sien va e tsang malan ngan ine, gi ta masi nongie no buer si ka nginou nge kulie sevoi.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Sien va e ta tsana ka nginou, kerie bu sinaortsak, bu peong, bu muru ma bu kael.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ma e Raban ta so vatamase no, simi vunan gi ta kap oit nia kulie sevoi. Eiekesen e Raban ta ba so kulie sevoi sien va bu ka duis gi ta so to muerengei simi miensei.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Sien mi mei segie bu vasier ta nga rongomie ine mi nama, a nga oeng se Iesu, “E Raban ta vatamase mi ka ese ta ngou simi nginou i aron ken mangmagoso Nguts e Raban.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 E Iesu a nga oeng sien, “Mi ka a nga potsie mi nginou leong ma a nga nongie bu vasier palan va gi ta nga nemei.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ma simi ra nian te mi nginou, a nga turan ken petspets nia ra oeng segie ese tate nga muna nongie gie nia nemei simi nginou nge pevien, ‘Nga nemei. Mi nginou a te rorois.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Eiekesen egie kokouk gi nga vakaek nge vokokotie bu namani tuir bibirit. Mi mei vourvour a nga pevien, ‘O ba vorie mo mi poko pier, ma o ta ngas rakot nge ra pare. A kalei va e ta vodon tsupuk rivie iou.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “A, mi mei ka ie a nga pevien, ‘O ba vorie mo bu bulumakau a otien bu aigor napaririem, ma o ta ngas ra konon nia tsatsang nge gie. A kalei va e ta vodon tsupuk rivie iou.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Ma mi mei buer ka ie a nga pevien, ‘Ine mo o ba rei. O kap oit nia nemei.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Io, ken petspets a nga muer ma a nga me pengan si man ka leong. Samo e taman mi vonuo a nga petseir ma a nga oeng sien, ‘Rakot sibu rosar ma sibu tangatso rosar simi taon ma kir nemei ngan bu sinaortsak, bu peong, bu kael ma bu muru.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Io, mi petspets a nga pevien, ‘Ka leong, misa e tate nga tura iou nia tsana, o te tsang vaotie, eiekesen a kap ngas vous mi vonuo.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Samo mi ka leong a nga oeng si ken petspets, ‘Rakot sibu rosar ma sibu enamon i marar simi taon nge gagei gie bu mei kokouk rubukien terengien kong vonuo ta mang vous.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 O oeng senga, kap ka mei segie ine mi kulou o ta nga nongie gie, ta tsuokopie man ka puk ine si kong nginou.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Io, mi bineit leong gi nga nomeie e Iesu. Ma a nga vuris nge oeng segie.
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Sien va ka mei ta nemei seou ma ta kap karto e taman ma e kinan, ken vevien ma bu natuon, bu kasien ma bu vevinen ma buer ken tino, a kap oit va ta tsorubeit kong madar tovtov.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ma eie ese ta kap sorokie man koitskoits nge vemusurie iou, eie a kap oit va ta tsorubeit kong madar tovtov.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Sien va ka mei senga ta lalaro tsana ka vonuo kuar, vourvour ta mogos nge ase ken sar lakep nia telekiran va ken lakep a oit nia tsang vuruvan mi vonuo, va gerek?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Sien va ta kap muna ase ken lakep, eie ta kap oit nia tsang vuruvan mi tsientsang simi vonuo i murien va tate tsuok voturie bu arir. Ma bu mei gi ta pare ine, gi ta vavangiets ngan.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Ma gi ta pevien, ‘Ine mi ka a nga vakaek nge tsana mi vonuo ma a kap oit te nia tsang vuruvan.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “O, sien va ka kovakova ka leong ta lalaro veveken meie ka kovakova ka leong mene, vourvour eie ta muna mogos nge deng telekiran va a ngeisngeis oit ngan ine bu sinangavur sinangavur kes soloba (10,000) ken kulou ni minakiur va gi ta veveken meie mi mei ka ie meie ngan bu sinangavur sinangavur luo soloba (20,000) ken kulou ni minakiur, va gerek?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Sien va ta deng telekiran va a kap oit, eie ta turan ken ka ka nia ra konon nia vabatie mi ni vedeng i kotubuguor sien guor ta kap ngas me tuir matan vesuei.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Io, mi mei senga ese ta kap tsupuk rivie ken sar sinsuv kokouk, eie ta kap oit nia tsorubeit kong madar tovtov.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Mi barateis a kalei, eiekesen sien va ken barabaratasie tate kapangan, kap ka mei ta ba oit nia vara barabaratasie ngan te buer.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Ma a kap ba kalei oit buer nia terie simi kaber o, teir muneik sien, eiekesen gi tate tomekan mo.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.