Hebreus 2
Mi Namani Tino (TBF) vs NVI
1 Io, giet ta ngas vokotserie bu vinavinadodogiet simi nama ian giet tate nga rongomie terengien va kegiet sar tino ta kap mang basbaslieng sorvekenan ine mi nama.
1 Por isso é preciso que prestemos maior atenção ao que temos ouvido, para que jamais nos desviemos.
2 Mi nama e Raban ta nga terie sibu tubugiet i ngutsuon bu angelo, a nga vasangan mi tuktuk ian giet ta oit nia vodovodon tuktuk sien. Ma egie ese gi ta nga tsola ine mi nama o, gi ta kap nga vemusurie, gi te nga suvuon man vinatoreis mi sinavigie.
2 Porque se a mensagem transmitida por anjos provou a sua firmeza, e toda transgressão e desobediência recebeu a devida punição,
3 Vasa giet ta oit nia vi ven ine simi vinatoreis sien va giet ta vodon sasavoir ngan ken vavato leong e Raban? Mi Nguts eie kesen a nga muna vavatei katsep ngan ine mi vavato ma egie ese gi ta nga rongomie ine mi nama, gi nga me vara tuktuk ngan segiet.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? Esta salvação, primeiramente anunciada pelo Senhor, foi-nos confirmada pelos que a ouviram.
4 E Raban buer a nga vara tuktuk ngan ken vavato meie gie, sien ta nga tsana bu suada totourlekier ma bu kepineits ni vovokudier nge pot terie segie bu tienebeir simi Moromoruo Tamat vemusurie ken lalaron kesen.
4 Deus também deu testemunho dela por meio de sinais, maravilhas, diversos milagres e dons do Espírito Santo distribuídos de acordo com a sua vontade.
5 E Raban a kap nga terie segie bu angelo mi duis nia vuortie mi mangmagoso enaenamon ian va ta ba nemei. Ine mi mangmagoso enaenamon arie giet vor ve vakvakokoit surie.
5 Não foi a anjos que ele sujeitou o mundo que há de vir, a respeito do qual estamos falando,
6 Eiekesen mi korot i aron mi Pakpak Leong a pevien,
6 mas alguém em certo lugar testemunhou, dizendo: "Que é o homem, para que com ele te importes? E o filho do homem, para que com ele te preocupes?
7 Simi puk keipkepide ra poitpoit mo, e nga vilikitie eie i pakien bu angelo,
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos e o coroaste de glória e de honra;
8 Ma e te nga terie bu kepineits kokouk i pakien ba kamen.”
8 tudo sujeitaste debaixo dos seus pés". Ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou que não lhe estivesse sujeito. Agora, porém, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Eiekesen giet pare e Iesu, ese e Raban ta nga vilikitie i pakien bu angelo simi puk keipkepide ra poitpoit, terengien va ta mang maet surie mi kulou kokouk ngan ken tentoiv e Raban. Ine, giet pare e Iesu ese e Raban ta vosonie ngan mi kovage ian ta vasangan mi matvinavaso ma mi minangarei, simi vunan a te nga suvuon mi vinekikin oit va ta mesei.
9 Vemos, todavia, aquele que por um pouco foi feito menor do que os anjos, Jesus, coroado de honra e glória por ter sofrido a morte, para que, pela graça de Deus, em favor de todos, experimentasse a morte.
10 E Raban a nga vogosongie bu kepineits kokouk ma eie mi vunan bu kepineits kokouk. Ma a nga sogove va ta ngas tsana ken tino e Iesu va ta tsang vaotie ken vuna vienviendon e Raban surie ta nga suvuon mi vinekikin. Terengien va ta mang teie terie kavo nout palan nia suvuon mi matvinavaso. E Iesu arie eie mi mei ese ta muonge gie va gi ta mang suvuon mi vavato.
10 Ao levar muitos filhos à glória, convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem tudo existe, tornasse perfeito, mediante o sofrimento, o autor da salvação deles.
11 Mi ka ese ta vara tamat ngan mi kulou, ma egie ese gi ta tsorubeit tamat, egie kokouk gi kuvu simi Tam kes mo. Ine arie mi vunan e Iesu a kap mangmangari vuotongie gie va egie bu kasien.
11 Ora, tanto o que santifica quanto os que são santificados provêm de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos.
12 Eie a pevien,
12 Ele diz: "Proclamarei o teu nome a meus irmãos; na assembléia te louvarei".
13 Ma a pevien buer,
13 E também: "Nele porei a minha confiança". Novamente ele diz: "Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu".
14 Io, surie ine bu nout gi nga vou simi pirpir ma mi dar, e Iesu buer a nga tsorubeit malagie, terengien va si ken miensei, ta mang oit nia voguersan mi ngesengesien e Satan, ese ta suvuon mi ngesengesien mi miensei,
14 Portanto, visto que os filhos são pessoas de carne e sangue, ele também participou dessa condição humana, para que, por sua morte, derrotasse aquele que tem o poder da morte, isto é, o diabo,
15 ma ta mang vara ketseketseng nge gie ese gi ta nga ko mon petspets simi mientou surie mi miensei.
15 e libertasse aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Ma a me katsep va a kap va bu angelo ese e Iesu a kulie gie, eiekesen a kulie mi tubuon e Abaraam.
16 Pois é claro que não é a anjos que ele ajuda, mas aos descendentes de Abraão.
17 Io, e Iesu ta ngas tsorubeit mala gie bu kasien sibu bienangaev kokouk, terengien va ta mang tsorubeit mi kovan bu prist ese ta ko vasangan mi tentoiv nge tuktuk siken tsientsang i matan e Raban. Surie ine, a oit nia varam rivie kegi sar sinavei tsokor mi kulou.
17 Por essa razão era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, para se tornar sumo sacerdote misericordioso e fiel com relação a Deus e fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Simi vunan eie ngas te a te nga suoeie bu konokonon nge suvu vinekikin, eie a oit nia kulie gie ese gi tate suoeie bu konokonon.
18 Porque, tendo em vista o que ele mesmo sofreu quando tentado, ele é capaz de socorrer aqueles que também estão sendo tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.