Hebreus 2
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 Io, giet ta ngas vokotserie bu vinavinadodogiet simi nama ian giet tate nga rongomie terengien va kegiet sar tino ta kap mang basbaslieng sorvekenan ine mi nama.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Mi nama e Raban ta nga terie sibu tubugiet i ngutsuon bu angelo, a nga vasangan mi tuktuk ian giet ta oit nia vodovodon tuktuk sien. Ma egie ese gi ta nga tsola ine mi nama o, gi ta kap nga vemusurie, gi te nga suvuon man vinatoreis mi sinavigie.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Vasa giet ta oit nia vi ven ine simi vinatoreis sien va giet ta vodon sasavoir ngan ken vavato leong e Raban? Mi Nguts eie kesen a nga muna vavatei katsep ngan ine mi vavato ma egie ese gi ta nga rongomie ine mi nama, gi nga me vara tuktuk ngan segiet.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 E Raban buer a nga vara tuktuk ngan ken vavato meie gie, sien ta nga tsana bu suada totourlekier ma bu kepineits ni vovokudier nge pot terie segie bu tienebeir simi Moromoruo Tamat vemusurie ken lalaron kesen.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 E Raban a kap nga terie segie bu angelo mi duis nia vuortie mi mangmagoso enaenamon ian va ta ba nemei. Ine mi mangmagoso enaenamon arie giet vor ve vakvakokoit surie.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Eiekesen mi korot i aron mi Pakpak Leong a pevien,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Simi puk keipkepide ra poitpoit mo, e nga vilikitie eie i pakien bu angelo,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Ma e te nga terie bu kepineits kokouk i pakien ba kamen.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Eiekesen giet pare e Iesu, ese e Raban ta nga vilikitie i pakien bu angelo simi puk keipkepide ra poitpoit, terengien va ta mang maet surie mi kulou kokouk ngan ken tentoiv e Raban. Ine, giet pare e Iesu ese e Raban ta vosonie ngan mi kovage ian ta vasangan mi matvinavaso ma mi minangarei, simi vunan a te nga suvuon mi vinekikin oit va ta mesei.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 E Raban a nga vogosongie bu kepineits kokouk ma eie mi vunan bu kepineits kokouk. Ma a nga sogove va ta ngas tsana ken tino e Iesu va ta tsang vaotie ken vuna vienviendon e Raban surie ta nga suvuon mi vinekikin. Terengien va ta mang teie terie kavo nout palan nia suvuon mi matvinavaso. E Iesu arie eie mi mei ese ta muonge gie va gi ta mang suvuon mi vavato.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Mi ka ese ta vara tamat ngan mi kulou, ma egie ese gi ta tsorubeit tamat, egie kokouk gi kuvu simi Tam kes mo. Ine arie mi vunan e Iesu a kap mangmangari vuotongie gie va egie bu kasien.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Eie a pevien,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ma a pevien buer,
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Io, surie ine bu nout gi nga vou simi pirpir ma mi dar, e Iesu buer a nga tsorubeit malagie, terengien va si ken miensei, ta mang oit nia voguersan mi ngesengesien e Satan, ese ta suvuon mi ngesengesien mi miensei,
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 ma ta mang vara ketseketseng nge gie ese gi ta nga ko mon petspets simi mientou surie mi miensei.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Ma a me katsep va a kap va bu angelo ese e Iesu a kulie gie, eiekesen a kulie mi tubuon e Abaraam.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Io, e Iesu ta ngas tsorubeit mala gie bu kasien sibu bienangaev kokouk, terengien va ta mang tsorubeit mi kovan bu prist ese ta ko vasangan mi tentoiv nge tuktuk siken tsientsang i matan e Raban. Surie ine, a oit nia varam rivie kegi sar sinavei tsokor mi kulou.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Simi vunan eie ngas te a te nga suoeie bu konokonon nge suvu vinekikin, eie a oit nia kulie gie ese gi tate suoeie bu konokonon.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.