Atos 9
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 Io, e Saulo a ngas nga vous ngan mi aor rarap nia kenvamate ken sar madar tovtov mi Nguts. Ma a nga rakot simi kovan bu prist.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ma a nga ra vosuoreie ngan kavo pakapaka rorou nia rubukien sibu vona rengeir sibu Iuda i Damasko, terengien sien va ta vorotan ese ka o, vevien ta nga vemusurie mi saran mi Nguts, ta mang nga kerie gie nia ra tsatsang vinatoreis i Ierusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sien tate nga veis vatavatat i Damasko, mi berber leong kovuni simi rangit a si nga ber viririsie.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 A nga kor mutur i keim ma a nga rongomie mi ien ta nga pevien, “Saulo, Saulo, surie misa e ta vikikinie iou?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 E Saulo a nga virei, “Ka leong, evoi ese?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ine, tsuok tamtuir nge veis rakot simi taon. Ian en, gi ta pengan sevoi misa e ta tsana.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Mi kulou gi ta nga nomeie e Saulo gi nga tuir menemenen. Gi kap nga vuotongie ka nama. Gi nga rongomie mi ien eiekesen gi kap nga dengarie ka mei.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 E Saulo a nga tsuok tamtuir i keim nge vakakan, eiekesen a kap nga oit nia pare ka kepineits. Io, gi nga por ka i riman ma gi nga muongan rubukien i Damasko.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Si ba ra tour a nga kael sien, ma a kap nga ngou nge un.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 I Damasko mi madar tovtov a nga mon, mi asan e Ananias. I aron mi baidendeng, mi Nguts a nga oeng sien, “Ananias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Mi Nguts a nga pevien, “Tamtuir nge veis rakot si ken vonuo e Iudas simi rosar gi vuotongie va mi Rosar Duis ma e ta so virei ngan mi ka kovuni i Tarsus, mi asan e Saulo. Ine a vor ve nono.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Simi baidendeng, a te nga pare mi ka mi asan e Ananias a nga nemei nge teir riem i popon, terengien va ta mang dedeng te buer.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 E Ananias a nga kuil nama, “Mi Nguts, o nga rongomie bu nama surie ine mi ka sibu mei palan ma surie bu tsienakor ta nga tsana si ke kulou i Ierusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ma ine a nemei ngan mi duis kovuni sibu prist leong nia rakopie gie ese gi ta vodovodon tuktuk simi asa.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Eiekesen mi Nguts a nga oeng sien, “Rakot! Ine mi ka o te vile nia vavatei ngan mi asoung i kotubugie bu Kibang ma bu kovakova ka leong ma i matan mi kulu Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 O ta vasangan sien vasa ta ngeisngeis ven mi vinekikin va ta suvuon surie mi asoung.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Io, e Ananias a nga veis rakot nge rubukien simi vonuo e Saulo ta nga mon en. Ma a nga teir riem i popon nge oeng sien, “Kasi, Saulo, mi Nguts e Iesu ese ta nga beit sevoi simi rosar sien e ta nga nemei ine, a tura iou terengien va e ta mang dedeng te buer ma e ta mang vous ngan mi Moromoruo Tamat.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ian ngas te, mi kepineits malan mi pipipiru ie a nga koro siba katsomatan e Saulo ma a nga oit nia dedeng te buer. Ma a nga tamtuir nge ra por sinusuruiv,
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 ma i murien tate nga ngou voto, a nga muerengei beit ken ngeisngeis.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ma a nga vakaek nge vavatei surie e Iesu sibu vona rengeir sibu Iuda va e Iesu eie e Natuon e Raban.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Egie ese gi ta nga rongomie mi namanien e Saulo, gi nga kudier tsak ma gi nga vereie, “Ine arie eie ese ta nga ko voguersa gie mi kulou i Ierusalem ese gi ta nga ko rangarie e Iesu, nge? Ma eie a te nemei nia rakopie nge kerie gie rakot sibu prist leong, nge?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Eiekesen ken vinakokoit e Saulo a nga vor ve beitbeit ngeisngeis, ma a nga vasangan tuktuk va e Iesu eie mi Messia. Io, bu Iuda gi ta nga mon i Damasko gi nga rongomie mi namanien ma gi kap ba nga oit nia vokokotie ka nama.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 I murien bu ra palan tate nga rovoriu, bu Iuda gi nga roev nia kenvamate e Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Eiekesen e Saulo a te nga vakierngie kegi roevroev. Sibu rosisiat ma bu rokati, bu Iuda gi nga ko kok sibu mata rumrubukien simi taon nia kenvamate.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Io, sikati ngas te ken sar madar tovtov gi nga vunurie e Saulo ngan mi leke teteir i muirmuir simi mat ian simi oiroir.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sien e Saulo ta nga nemei i Ierusalem, a nga konon nia mon kouk meie bu madar tovtov, eiekesen gi nga motou, simi vunan gi kap nga vodon va eie mi madar tovtov tuktuk.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Eiekesen e Barnabas a nga kerie ma a nga beit ngan sibu aposol. Io, a nga pengan segie vasa e Saulo a nga samsuoeie ven mi Nguts si ken vineis, ma vasa mi Nguts a nga vakokoit ven sien, ma i Damasko, vasa a nga vakokoit venengan mi asan e Iesu ngan mi aor ngeisngeis.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Io, e Saulo a nga mon meie gie. Ma a nga veis veriris i Ierusalem nge vavatei ngan mi asan mi Nguts meie ngan mi aor ngeisngeis.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 A nga vakokoit nge nama vevengeis meie bu Iuda kovuni i Grik, eiekesen gi nga lalaro kenvamate e Saulo.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Sien mi kulou vodovodon tuktuk gi ta nga vakierngie ine, gi nga kerie e Saulo rakot i Kaesarea ma gi nga ture vavasie rakot i Tarsus.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Io, i aron i Iudea, i Galili ma i Samaria, mi kulou vodovodon tuktuk gi nga tino ngan mi molu meie mi aor koits. Gi nga ko munu mon ngan mi minangarei rakot simi Nguts. Ma mi Moromoruo Tamat a nga vakotsie bu arogie ma mi aesaes segie a nga vor ve leongleong.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Io, e Petro a nga vesingie bu korot kokouk, ma i aron ken vineis mene, a nga rakot i Lidda nia ra irogie mi kulou vodovodon tuktuk gi ta nga mon ian en.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ian en, a nga vorotan mi ka, mi asan e Aeneas ese ta nga muru sibu avareit mi napaririem potsu tour ma a nga ko vor ve mutumutur mo simi tsur.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 E Petro a nga oeng sien, “Aeneas, e Iesu Karisito a vatoa no. Tsuok tamtuir nge vil vakalaie ke mutumutur.” Ma ian ngas te e Aeneas a nga tsuok tamtuir.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Egie kokouk gi ta nga mon i Lidda ma i Saron, gi nga pare ine ma gi nga vodon vuris rakot simi Nguts.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Io, i Ioppa mi vevien a nga mon en, ma a nga vodovodon tuktuk simi Nguts. Mi asan e Tabita. Simi namani Grik gi vuotongie ngan e Dokas, ma a nga ko tsana mi kienelei ma a nga ko kulie bu sinaortsak.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ian simi ra, a nga morouk nge maet, ma mi piripirien gi nga suruvie nge sor terie simi roruom i kur.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 I Lidda a mon vatavatat i Ioppa. Io, sien mi kulou vodovodon tuktuk gi ta nga rongomie va e Petro a nga mon i Lidda, gi nga turan ba ka luo rakot sien ngan mi nama ven ne, “Lalapus nemei segei!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Io, e Petro a nga tamtuir nge vemusurie guor. Sien tate nga so beit gi nga so kerie kien simi roruom i kur. Bu vevien naor kokouk gi tate nga mamaet labeit gi nga tuir i babaren e Petro ma gi nga ta nge vasangan bu kuirkuir ma bu lavlav meie bu tsetstseik mene buer e Dokas ta nga ko tsana gie sien ta ngas nga to.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 E Petro a nga ture vorotsoruo gie kokouk, ma a nga sege pukupukukaek nge no. Samo a nga matan veie mi vevien maet, ma a nga pevien, “Tabita, tamtuir.” Ma mi vevien a nga vakakan, ma sien ta nga pare e Petro a nga tsuok tamtuir nge mogos.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 E Petro a nga por ka i riman nge kulie nia tsuok tamtuir. Samo a nga kukuo mi kulou vodovodon tuktuk meie bu vevien naor ma a nga vasangan segie va ine mi vevien a te to.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Man vinavatei misa e Petro ta nga tsana, a nga puorkan mi enamon kokouk i Ioppa, ma mi kulou palan gi nga vodovodon tuktuk simi Nguts.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 E Petro a nga mon i Ioppa bu ra palan meie mi ka mi asan e Simon eie mi ka tsangtsang piripiri bulumakau.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.