Atos 7

Mi Namani Tino (TBF) vs VC

VC Versão Católica

¹ Ma mi kovan bu prist a nga vosuoreie e Stepano, “Bu kepineits ine mi kulou gi ta vokokotie surie no a tuktuk?”

¹ Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?

² E Stepano a nga kuil nama, “Bu kasiung ma Tamoung! Nga rorong seou! E Raban, si man matvinavaso, a nga tsorubeit vasvas se tubugiet e Abaraam sien ta nga mon i Mesopotamia, i muan sien ta nga veis nge ra mon i Aaran.

² Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.

³ Ma a nga oeng sien, ‘Sorvekenan bu patsa ma ke enamon nge rakot simi enamon o ta ba vasangan sevoi.’

³ E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.

⁴ “Io, e Abaraam a nga sorvekenan mi enamon i Kaldea ma a nga ra mon i Aaran. I murien e taman tate nga maet, e Raban a nga ture vavasie rakot ine simi enamon ivie nga tate mon en nevere!

⁴ Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.

⁵ E Raban a kap nga terie ka kato kaber se Abaraam simi enamon ine, misasien ka kato kaber a oit simi kamen. Eiekesen e Raban a nga kukubuits va ta nga terie mi kaber se Abaraam ma bu tubuon i murien eie, misasien e Abaraam a kap ngas nga suvu madar.

⁵ Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.

⁶ Ine arie mi sana e Raban ta nga vokokotie se Abaraam, ‘Bu tubu, gi ta mon kibang si ka enamon mene, ma gi ta tsatsang petspets en ma mi kulou en ne gi ta vikikinie gie sibu avareit ba sinangavur voveit koboit (400).’

⁶ Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.

⁷ E Raban a buer nga pevien, ‘O ta teir vinatoreis simi vuna enamon ivie gi ta tsatsang petspets en. Ma i murien ine, bu tubu, gi ta tamtuir nge veis sorvekenan ian mi enamon. Ma gi ta me tsatsang seou ine simi enamon.’

⁷ Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.

⁸ Samo, e Raban a nga terie se Abaraam mi sinavei nia vavaroup va eie man totourkilal ken kinubuits meie eie. Io, e Abaraam a nga varapuo e Isak e natuon simi ra mi napaririem potsu tour ngan i murien ken kienakav. E Isak a nga varapuo e Iakop e natuon, ma e Iakop a nga varapuo mi sinangavur kes ma luo bu natuon ese bu tubugiet sibu matabu i Israel.

⁸ E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.

⁹ “Ine bu natuon e Iakop gi nga ngungutsuo e Iosep e kasigie, ma gi nga verikuil ngan eie nge voirvoir simi kulou ese gi ta nga por terie i Isip nia tsatsang petspets. Eiekesen e Raban a nga mon meie

⁹ Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.

¹⁰ nge kulie sibu putu ta nga tsorubeit sien. Simi ra e Iosep tate nga beit i matan e Parao, mi kovakova ka leong i Isip, e Raban a nga terie se Iosep mi banga vienviendon ma e Raban a nga tsana va e Parao ta nga resmatan. Io, e Parao a nga voturie e Iosep va ta nga gavana simi enamon i Isip kokouk ma si ken sar sinsuv.

¹⁰ Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.

¹¹ “Samo mi se leong a nga beit sibu korot kokouk i Isip ma i Kanaan ian ta nga terie mi putu leong beitsak. Bu tubugiet gi kap nga oit nia vorote nginonginou.

¹¹ Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.

¹² Io, simi ra e Iakop ta nga rongomie va mi nginonginou nia vovoir a nga mon i Isip, a nga turan bu natuon, bu tubugiet. Ine arie kegi vineis vourvour nia rakot i Isip.

¹² Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.

¹³ Simi vineis a nga luo ngan e Iosep a nangba nga oeng katsep sibu kasien va eie e Iosep, ma e Parao a te nga nangba vakierngie ken tietie e taman e Iosep.

¹³ Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.

¹⁴ I murien ine, e Iosep a nga vavariu surie e taman, e Iakop, va eie ma ken tietie kokouk va gi ta nga nemei i Isip. Egie kokouk gi nga oit bu sinangavur mi napaririem potsu luo ma mi napaririem (75).

¹⁴ Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.

¹⁵ Io, e Iakop meie egie kokouk gi nga tamtuir nge veis rakot i Isip, ma eie ma bu tubugiet gi nga maet en.

¹⁵ Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.

¹⁶ Gi nga sor muer ngan bu tsirigie rakot i Sekem nge puonongie gie i aron mi monmon ivie e Abaraam ta nga voir tsana simi matabu se Aamor ngan bu lakep.

¹⁶ Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.

¹⁷ “Sien tate nga beit vatavatat mi ra va e Raban tate nga vara tuktuk ngan ken kinubuits se Abaraam, mi aesaes si kegiet kulou i Isip a te nga leong beitsak.

¹⁷ Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito

¹⁸ Samo mi kovakova ka leong mene ta kap nga telekiran ka puk surie e Iosep, a nga vakaek nge vuortie i Isip.

¹⁸ até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.

¹⁹ A nga bitie kegiet kulou nge terie mi putu leong sibu tubugiet ngan mi nama ngeisngeis nia teir rivie bu natunatu madar i pek, terengien va gi ta mang nga maet.

¹⁹ Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.

²⁰ “Ian sibu ra, gi nga kava sien e Moses. Eie mi banga natu madar rovoriu i matan e Raban. Si ba vura tour gi nga naneie i aron ken vonuo e taman.

²⁰ Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.

²¹ Sien gi tate nga teir rivie, e natuon vevien e Parao a nga vorotan ma a nga suongore veleongtie malan va e natuon tuktuk.

²¹ Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.

²² E Moses a nga tovtov ngan bu suada sinavei leong i Isip, ma a nga sievei beitsak simi sinavei nia vakokoit ma simi sinavei nia tsana bu suasuada tsientsang.

²² Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.

²³ “Sien tate nga sinangavur voveit ken sar avareit e Moses, a nga vodon nia ra iro ken sar nama kes bu Israel.

²³ Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.

²⁴ A nga pare mi kangi Isip ta nga keda mi mei kes sibu Israel, io, e Moses a nga rakot nge tuir kulie mi kangi Israel ma a nga kenvamate mi kangi Isip.

²⁴ Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.

²⁵ E Moses a nga vodon va ken kulou kesen gi ta nga oit nia deng kielala va e Raban a nga tsatsang i aron ken tino nia vatoa gie, eiekesen gi kap nga deng kielala.

²⁵ Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.

²⁶ Simi ra vemusurie, e Moses a nga pare ba kangi Israel luo guor ta nga veveken, ma a nga konon nia vamada guor. Ma a nga pevien, ‘Ngado rorong. Engado ba baser kasien. Surie misa ngado ta veken nge ngado?’

²⁶ No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?

²⁷ “Eiekesen mi ka ese ta nga tsak ngan e palapalan, a nga duo subikan e Moses rakot i gege ma a nga pevien, ‘Ese a nga voturie no va e ta muomuo nge vuorvuor segei?

²⁷ Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?

²⁸ Vasa, e lalaro kenvamate iou malan e ta kenvamate mi kangi Isip nanor?’

²⁸ Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?

²⁹ Sien e Moses ta nga rongomie ine mi nama, a nga vi rakot i Midia ivie a nga ra mon vasier en ma a nga suvuon ba natuon luo en.

²⁹ A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.

³⁰ “I murien bu avareit ba sinangavur voveit tate nga rovoriu, mi angelo a nga tsorubeit vasvas se Moses i aron mi berber simi leing ta nga ngang i aron mi ei tsotso simi beir vatavatat simi pout i Sinai.

³⁰ Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.

³¹ Sien e Moses ta nga pare ine, a nga kudier tsak simi sana ta nga pare. Sien ta nga veis rakot vatavatat nia ra deng vititirie, a nga rongomie mi inan mi Nguts,

³¹ Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:

³² ‘Eou mi Raban sibu tubunga, mi Raban se Abaraam, Isak ma e Iakop.’ E Moses a nga motou nge dendeir ma a kap nga oit ba buer nia dedeng.

³² Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.

³³ “Samo mi Nguts a nga oeng sien, ‘Kaor rivie ma ba poppop. Mi korot e ta tuir en, eie mi pier tamat.

³³ O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.

³⁴ A tuktuk o te dengarie mi vinekikin ta monongie kong kulou i Isip. O te rongomie kegi tina ma o te tsorupeuk nia vatoa gie. Lapus, o ta ture muer nge no rakot i Isip.’

³⁴ Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.

³⁵ “Mi kulou Israel gi nga purusie e Moses ngan mi nama ven ne, ‘Ese a nga voturie no nia muomuo ma nia vuorvuor segei?’ Ine arie e Moses mo ese e Raban ta nga turan va eie magi muomuo ni vuor ma mi ka nia vatoa gie, meie mi kuilkuil simi angelo ese ta nga tsorubeit sien i aron mi ei tsotso.

³⁵ Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.

³⁶ E Moses a nga kir vorotsoruo gie kovuni i Isip, ma a nga tsana bu kepineits ni vovokudier ma bu totourlekier i Isip ma simi Barateis Mereik ma i aron mi beir sibu avareit ba sinangavur voveit.

³⁶ Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.

³⁷ “Ine arie e Moses mo ese ta nga oeng sibu Israel ven ne, ‘E Raban ta voturie ka propet mala iou kovuni senga ngas te.’

³⁷ Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.

³⁸ Arie eie mo mi ka ese ta nga mon meie bu tubugiet gi ta nga oir kouk simi beir, meie mi angelo ese ta nga vakokoit sien i popon mi pout i Sinai, ma a nga poro ken namani tino e Raban nia vavasie nemei ngan segiet.

³⁸ Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.

³⁹ “Eiekesen bu tubugiet gi kap nga lalaro rorong se Moses. Gi nga mereis, ma sibu arogie gi nga vodon va a kalei gi ta nga muerengei rakot i Isip.

³⁹ Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,

⁴⁰ Io, gi nga oeng se Aron, ‘Tsana kegei kavo patspats va gi ta tsorubeit kegei sar raban va gi ta mang muonge gei. Ine mi ka e Moses ese ta nga muonge giet sorvekenan i Isip, gei kap telekiran mi sana a te tsorubeit sien!’

⁴⁰ dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.

⁴¹ Io, ian simi ra ngas te, gi nga tsana mi patsapatsan mi natu bulumakau. Ma gi nga vavadengeir ngan mi vinavinar rakot sien nge tsana mi nginou leong nia vasangan kegi nires surie mi sana gi ta nga tsang vabatie ngan bu rimagie.

⁴¹ Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.

⁴² Eiekesen e Raban a nga murien veie gie, ma a nga tsupuk rivie gie va gi ta nga tsatsang sibu kepineits gi ta mon die i kur simi rangit. Ine a kokouk meie mi sana bu propet gi ta nga vataro simi Pakpak Leong,

⁴² Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?

⁴³ A kap. Enga nga sorokie man vona sel e Molek mi raban bitbit,

⁴³ Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.

⁴⁴ “Bu tubugiet gi nga suvuon mi vona sel simi beir ian ta nga vara tuktuk ngan va e Raban a nga mon meie gie. Gi nga tsana malan e Raban ta nga vokokotie se Moses, vemusurie mi puppuo ta nga vasangan sien.

⁴⁴ A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.

⁴⁵ Ma i murien bu avareit, bu tubugiet ese gi tate nga suvuon mi vona sel, gi nga sorokie meie nge gie sien e Iosua ta nga muonge gie nge por tsana mi kaber sibu vuna enamon e Raban ta nga kareir vorotsoruo gie sien i muo sibu tubugiet. Ma ine mi vona sel a nga mon ian en oit sibu ra se Davit.

⁴⁵ Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.

⁴⁶ E Raban a nga resmatan e Davit ma e Davit a nga vereie nia tsana ka vonuo va mi kulu Israel gi ta nga rangarie e Raban en.

⁴⁶ Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.

⁴⁷ Eiekesen e Solomon arie eie ese a nga tsana mi vona rengeir ken mi kulou nia rengeir en rakot se Raban.

⁴⁷ Salomão foi quem lhe edificou a casa.

⁴⁸ “Eiekesen e Raban ese ta tsiroup a kap ko mon i aron bu vona rengeir ian mi kulou gi ta tsana ngan bu rimagie malan mi namanien mi propet ian ta nga pevien,

⁴⁸ O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:

⁴⁹ “‘Mi rangit eie kong mangmagoso Nguts nia vuor,

⁴⁹ O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?

⁵⁰ Vasa, a kap va eou keseung o nga tsana gie ine bu kepineits kokouk?’

⁵⁰ Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?

⁵¹ “Io, e Stepano a nga vasoma ken vinavinakokoit rakot sibu muomuo simi vinuor malan ine, “Enga mi kulou kov ngeisngeis! Bu aronga a mon i pek sorvekenan e Raban, ma bu tateringanga a te pi nia rongomie mi namanien! Nga malan mo bu tubunga. Nga ko munu rong tsak simi Moromoruo Tamat!

⁵¹ Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!

⁵² Ese propet bu tubunga gi kap nga vikikinie? Gi nga kenvamate buer bu propet gi ta nga vavatei katsep ngan ken bineit mi Ka Duis. Ma ine mi Ka, nga te nga roev terie i riman mi kulou kenken ma gi te nga kenvamate.

⁵² A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.

⁵³ Arie enga mo, nga ta nga suvuon ken vinuor e Raban, ian ta nga terie senga i riman bu angelo, eiekesen nga kap vemusurie.”

⁵³ Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...

⁵⁴ Sien bu muomuo simi vinuor gi tate nga rongomie ine, gi nga aor rarap veie ma gi nga kengeir nge nganapas veie.

⁵⁴ Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.

⁵⁵ Eiekesen, e Stepano a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat, ma a nga dedeng kien simi rangit nge pare man matvinavaso e Raban ma e Iesu ta nga tuir si ken riem suv e Raban.

⁵⁵ Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:

⁵⁶ “Nga rorong!” e Stepano a nga oeng segie. “O pare mi rangit a katsep ma e Natuon mi Ka a tuir si ken riem suv e Raban!”

⁵⁶ Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.

⁵⁷ Sien bu muomuo simi vinuor gi ta nga rongomie ine mi nama, gi nga koup leong beitsak nge tsotsongie bu tateringagie ngan bu rimagie. Ma egie kokouk gi nga soererie nge rakopie.

⁵⁷ Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.

⁵⁸ Ma gi nga teie terie die i muirmuir simi taon nge tome nge vunavout. Mi kulou gi ta nga vepitsie nge nama e Stepano, gi nga kaor vuturungie magi sar kuirkuir i babaren ba kamen mi ka vour mi asan e Saulo.

⁵⁸ Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.

⁵⁹ Sien gi ta ngas nga vor ve tometome nge vunavout, e Stepano a nga no kien simi Nguts malan ine, “Mi Nguts e Iesu, e ta suvuon mi morumoruong.”

⁵⁹ E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.

⁶⁰ Ma a nga sege pukupukukaek ma a nga koup leong, “Mi Nguts! Kian va e ta votorosie gie surie ine kegi sinavei tsokor gi ta tsana.” E Stepano a nga oeng malan ine ma a nga tsupuk rivie ken tino.

⁶⁰ Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →