Atos 7

Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Ma mi kovan bu prist a nga vosuoreie e Stepano, “Bu kepineits ine mi kulou gi ta vokokotie surie no a tuktuk?”

¹ E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?

² E Stepano a nga kuil nama, “Bu kasiung ma Tamoung! Nga rorong seou! E Raban, si man matvinavaso, a nga tsorubeit vasvas se tubugiet e Abaraam sien ta nga mon i Mesopotamia, i muan sien ta nga veis nge ra mon i Aaran.

² Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,

³ Ma a nga oeng sien, ‘Sorvekenan bu patsa ma ke enamon nge rakot simi enamon o ta ba vasangan sevoi.’

³ e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.

⁴ “Io, e Abaraam a nga sorvekenan mi enamon i Kaldea ma a nga ra mon i Aaran. I murien e taman tate nga maet, e Raban a nga ture vavasie rakot ine simi enamon ivie nga tate mon en nevere!

⁴ Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.

⁵ E Raban a kap nga terie ka kato kaber se Abaraam simi enamon ine, misasien ka kato kaber a oit simi kamen. Eiekesen e Raban a nga kukubuits va ta nga terie mi kaber se Abaraam ma bu tubuon i murien eie, misasien e Abaraam a kap ngas nga suvu madar.

⁵ E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.

⁶ Ine arie mi sana e Raban ta nga vokokotie se Abaraam, ‘Bu tubu, gi ta mon kibang si ka enamon mene, ma gi ta tsatsang petspets en ma mi kulou en ne gi ta vikikinie gie sibu avareit ba sinangavur voveit koboit (400).’

⁶ Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.

⁷ E Raban a buer nga pevien, ‘O ta teir vinatoreis simi vuna enamon ivie gi ta tsatsang petspets en. Ma i murien ine, bu tubu, gi ta tamtuir nge veis sorvekenan ian mi enamon. Ma gi ta me tsatsang seou ine simi enamon.’

⁷ Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.

⁸ Samo, e Raban a nga terie se Abaraam mi sinavei nia vavaroup va eie man totourkilal ken kinubuits meie eie. Io, e Abaraam a nga varapuo e Isak e natuon simi ra mi napaririem potsu tour ngan i murien ken kienakav. E Isak a nga varapuo e Iakop e natuon, ma e Iakop a nga varapuo mi sinangavur kes ma luo bu natuon ese bu tubugiet sibu matabu i Israel.

⁸ E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.

⁹ “Ine bu natuon e Iakop gi nga ngungutsuo e Iosep e kasigie, ma gi nga verikuil ngan eie nge voirvoir simi kulou ese gi ta nga por terie i Isip nia tsatsang petspets. Eiekesen e Raban a nga mon meie

⁹ Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,

¹⁰ nge kulie sibu putu ta nga tsorubeit sien. Simi ra e Iosep tate nga beit i matan e Parao, mi kovakova ka leong i Isip, e Raban a nga terie se Iosep mi banga vienviendon ma e Raban a nga tsana va e Parao ta nga resmatan. Io, e Parao a nga voturie e Iosep va ta nga gavana simi enamon i Isip kokouk ma si ken sar sinsuv.

¹⁰ e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.

¹¹ “Samo mi se leong a nga beit sibu korot kokouk i Isip ma i Kanaan ian ta nga terie mi putu leong beitsak. Bu tubugiet gi kap nga oit nia vorote nginonginou.

¹¹ Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.

¹² Io, simi ra e Iakop ta nga rongomie va mi nginonginou nia vovoir a nga mon i Isip, a nga turan bu natuon, bu tubugiet. Ine arie kegi vineis vourvour nia rakot i Isip.

¹² Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.

¹³ Simi vineis a nga luo ngan e Iosep a nangba nga oeng katsep sibu kasien va eie e Iosep, ma e Parao a te nga nangba vakierngie ken tietie e taman e Iosep.

¹³ E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.

¹⁴ I murien ine, e Iosep a nga vavariu surie e taman, e Iakop, va eie ma ken tietie kokouk va gi ta nga nemei i Isip. Egie kokouk gi nga oit bu sinangavur mi napaririem potsu luo ma mi napaririem (75).

¹⁴ Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.

¹⁵ Io, e Iakop meie egie kokouk gi nga tamtuir nge veis rakot i Isip, ma eie ma bu tubugiet gi nga maet en.

¹⁵ Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;

¹⁶ Gi nga sor muer ngan bu tsirigie rakot i Sekem nge puonongie gie i aron mi monmon ivie e Abaraam ta nga voir tsana simi matabu se Aamor ngan bu lakep.

¹⁶ e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.

¹⁷ “Sien tate nga beit vatavatat mi ra va e Raban tate nga vara tuktuk ngan ken kinubuits se Abaraam, mi aesaes si kegiet kulou i Isip a te nga leong beitsak.

¹⁷ Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;

¹⁸ Samo mi kovakova ka leong mene ta kap nga telekiran ka puk surie e Iosep, a nga vakaek nge vuortie i Isip.

¹⁸ até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.

¹⁹ A nga bitie kegiet kulou nge terie mi putu leong sibu tubugiet ngan mi nama ngeisngeis nia teir rivie bu natunatu madar i pek, terengien va gi ta mang nga maet.

¹⁹ Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.

²⁰ “Ian sibu ra, gi nga kava sien e Moses. Eie mi banga natu madar rovoriu i matan e Raban. Si ba vura tour gi nga naneie i aron ken vonuo e taman.

²⁰ Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.

²¹ Sien gi tate nga teir rivie, e natuon vevien e Parao a nga vorotan ma a nga suongore veleongtie malan va e natuon tuktuk.

²¹ Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.

²² E Moses a nga tovtov ngan bu suada sinavei leong i Isip, ma a nga sievei beitsak simi sinavei nia vakokoit ma simi sinavei nia tsana bu suasuada tsientsang.

²² Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.

²³ “Sien tate nga sinangavur voveit ken sar avareit e Moses, a nga vodon nia ra iro ken sar nama kes bu Israel.

²³ Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.

²⁴ A nga pare mi kangi Isip ta nga keda mi mei kes sibu Israel, io, e Moses a nga rakot nge tuir kulie mi kangi Israel ma a nga kenvamate mi kangi Isip.

²⁴ E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.

²⁵ E Moses a nga vodon va ken kulou kesen gi ta nga oit nia deng kielala va e Raban a nga tsatsang i aron ken tino nia vatoa gie, eiekesen gi kap nga deng kielala.

²⁵ Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.

²⁶ Simi ra vemusurie, e Moses a nga pare ba kangi Israel luo guor ta nga veveken, ma a nga konon nia vamada guor. Ma a nga pevien, ‘Ngado rorong. Engado ba baser kasien. Surie misa ngado ta veken nge ngado?’

²⁶ No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?

²⁷ “Eiekesen mi ka ese ta nga tsak ngan e palapalan, a nga duo subikan e Moses rakot i gege ma a nga pevien, ‘Ese a nga voturie no va e ta muomuo nge vuorvuor segei?

²⁷ Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?

²⁸ Vasa, e lalaro kenvamate iou malan e ta kenvamate mi kangi Isip nanor?’

²⁸ Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?

²⁹ Sien e Moses ta nga rongomie ine mi nama, a nga vi rakot i Midia ivie a nga ra mon vasier en ma a nga suvuon ba natuon luo en.

²⁹ A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.

³⁰ “I murien bu avareit ba sinangavur voveit tate nga rovoriu, mi angelo a nga tsorubeit vasvas se Moses i aron mi berber simi leing ta nga ngang i aron mi ei tsotso simi beir vatavatat simi pout i Sinai.

³⁰ E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.

³¹ Sien e Moses ta nga pare ine, a nga kudier tsak simi sana ta nga pare. Sien ta nga veis rakot vatavatat nia ra deng vititirie, a nga rongomie mi inan mi Nguts,

³¹ Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:

³² ‘Eou mi Raban sibu tubunga, mi Raban se Abaraam, Isak ma e Iakop.’ E Moses a nga motou nge dendeir ma a kap nga oit ba buer nia dedeng.

³² Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.

³³ “Samo mi Nguts a nga oeng sien, ‘Kaor rivie ma ba poppop. Mi korot e ta tuir en, eie mi pier tamat.

³³ Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.

³⁴ A tuktuk o te dengarie mi vinekikin ta monongie kong kulou i Isip. O te rongomie kegi tina ma o te tsorupeuk nia vatoa gie. Lapus, o ta ture muer nge no rakot i Isip.’

³⁴ Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.

³⁵ “Mi kulou Israel gi nga purusie e Moses ngan mi nama ven ne, ‘Ese a nga voturie no nia muomuo ma nia vuorvuor segei?’ Ine arie e Moses mo ese e Raban ta nga turan va eie magi muomuo ni vuor ma mi ka nia vatoa gie, meie mi kuilkuil simi angelo ese ta nga tsorubeit sien i aron mi ei tsotso.

³⁵ A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.

³⁶ E Moses a nga kir vorotsoruo gie kovuni i Isip, ma a nga tsana bu kepineits ni vovokudier ma bu totourlekier i Isip ma simi Barateis Mereik ma i aron mi beir sibu avareit ba sinangavur voveit.

³⁶ Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.

³⁷ “Ine arie e Moses mo ese ta nga oeng sibu Israel ven ne, ‘E Raban ta voturie ka propet mala iou kovuni senga ngas te.’

³⁷ Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.

³⁸ Arie eie mo mi ka ese ta nga mon meie bu tubugiet gi ta nga oir kouk simi beir, meie mi angelo ese ta nga vakokoit sien i popon mi pout i Sinai, ma a nga poro ken namani tino e Raban nia vavasie nemei ngan segiet.

³⁸ Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;

³⁹ “Eiekesen bu tubugiet gi kap nga lalaro rorong se Moses. Gi nga mereis, ma sibu arogie gi nga vodon va a kalei gi ta nga muerengei rakot i Isip.

³⁹ ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,

⁴⁰ Io, gi nga oeng se Aron, ‘Tsana kegei kavo patspats va gi ta tsorubeit kegei sar raban va gi ta mang muonge gei. Ine mi ka e Moses ese ta nga muonge giet sorvekenan i Isip, gei kap telekiran mi sana a te tsorubeit sien!’

⁴⁰ dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.

⁴¹ Io, ian simi ra ngas te, gi nga tsana mi patsapatsan mi natu bulumakau. Ma gi nga vavadengeir ngan mi vinavinar rakot sien nge tsana mi nginou leong nia vasangan kegi nires surie mi sana gi ta nga tsang vabatie ngan bu rimagie.

⁴¹ Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.

⁴² Eiekesen e Raban a nga murien veie gie, ma a nga tsupuk rivie gie va gi ta nga tsatsang sibu kepineits gi ta mon die i kur simi rangit. Ine a kokouk meie mi sana bu propet gi ta nga vataro simi Pakpak Leong,

⁴² Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?

⁴³ A kap. Enga nga sorokie man vona sel e Molek mi raban bitbit,

⁴³ Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.

⁴⁴ “Bu tubugiet gi nga suvuon mi vona sel simi beir ian ta nga vara tuktuk ngan va e Raban a nga mon meie gie. Gi nga tsana malan e Raban ta nga vokokotie se Moses, vemusurie mi puppuo ta nga vasangan sien.

⁴⁴ Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;

⁴⁵ Ma i murien bu avareit, bu tubugiet ese gi tate nga suvuon mi vona sel, gi nga sorokie meie nge gie sien e Iosua ta nga muonge gie nge por tsana mi kaber sibu vuna enamon e Raban ta nga kareir vorotsoruo gie sien i muo sibu tubugiet. Ma ine mi vona sel a nga mon ian en oit sibu ra se Davit.

⁴⁵ o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,

⁴⁶ E Raban a nga resmatan e Davit ma e Davit a nga vereie nia tsana ka vonuo va mi kulu Israel gi ta nga rangarie e Raban en.

⁴⁶ que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.

⁴⁷ Eiekesen e Solomon arie eie ese a nga tsana mi vona rengeir ken mi kulou nia rengeir en rakot se Raban.

⁴⁷ Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;

⁴⁸ “Eiekesen e Raban ese ta tsiroup a kap ko mon i aron bu vona rengeir ian mi kulou gi ta tsana ngan bu rimagie malan mi namanien mi propet ian ta nga pevien,

⁴⁸ mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:

⁴⁹ “‘Mi rangit eie kong mangmagoso Nguts nia vuor,

⁴⁹ O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?

⁵⁰ Vasa, a kap va eou keseung o nga tsana gie ine bu kepineits kokouk?’

⁵⁰ Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?

⁵¹ “Io, e Stepano a nga vasoma ken vinavinakokoit rakot sibu muomuo simi vinuor malan ine, “Enga mi kulou kov ngeisngeis! Bu aronga a mon i pek sorvekenan e Raban, ma bu tateringanga a te pi nia rongomie mi namanien! Nga malan mo bu tubunga. Nga ko munu rong tsak simi Moromoruo Tamat!

⁵¹ Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.

⁵² Ese propet bu tubunga gi kap nga vikikinie? Gi nga kenvamate buer bu propet gi ta nga vavatei katsep ngan ken bineit mi Ka Duis. Ma ine mi Ka, nga te nga roev terie i riman mi kulou kenken ma gi te nga kenvamate.

⁵² A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,

⁵³ Arie enga mo, nga ta nga suvuon ken vinuor e Raban, ian ta nga terie senga i riman bu angelo, eiekesen nga kap vemusurie.”

⁵³ vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.

⁵⁴ Sien bu muomuo simi vinuor gi tate nga rongomie ine, gi nga aor rarap veie ma gi nga kengeir nge nganapas veie.

⁵⁴ Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.

⁵⁵ Eiekesen, e Stepano a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat, ma a nga dedeng kien simi rangit nge pare man matvinavaso e Raban ma e Iesu ta nga tuir si ken riem suv e Raban.

⁵⁵ Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,

⁵⁶ “Nga rorong!” e Stepano a nga oeng segie. “O pare mi rangit a katsep ma e Natuon mi Ka a tuir si ken riem suv e Raban!”

⁵⁶ e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.

⁵⁷ Sien bu muomuo simi vinuor gi ta nga rongomie ine mi nama, gi nga koup leong beitsak nge tsotsongie bu tateringagie ngan bu rimagie. Ma egie kokouk gi nga soererie nge rakopie.

⁵⁷ Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele

⁵⁸ Ma gi nga teie terie die i muirmuir simi taon nge tome nge vunavout. Mi kulou gi ta nga vepitsie nge nama e Stepano, gi nga kaor vuturungie magi sar kuirkuir i babaren ba kamen mi ka vour mi asan e Saulo.

⁵⁸ e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.

⁵⁹ Sien gi ta ngas nga vor ve tometome nge vunavout, e Stepano a nga no kien simi Nguts malan ine, “Mi Nguts e Iesu, e ta suvuon mi morumoruong.”

⁵⁹ Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.

⁶⁰ Ma a nga sege pukupukukaek ma a nga koup leong, “Mi Nguts! Kian va e ta votorosie gie surie ine kegi sinavei tsokor gi ta tsana.” E Stepano a nga oeng malan ine ma a nga tsupuk rivie ken tino.

⁶⁰ E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →