Atos 7

Mi Namani Tino (TBF) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Ma mi kovan bu prist a nga vosuoreie e Stepano, “Bu kepineits ine mi kulou gi ta vokokotie surie no a tuktuk?”

¹ Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?

² E Stepano a nga kuil nama, “Bu kasiung ma Tamoung! Nga rorong seou! E Raban, si man matvinavaso, a nga tsorubeit vasvas se tubugiet e Abaraam sien ta nga mon i Mesopotamia, i muan sien ta nga veis nge ra mon i Aaran.

² Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,

³ Ma a nga oeng sien, ‘Sorvekenan bu patsa ma ke enamon nge rakot simi enamon o ta ba vasangan sevoi.’

³ e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.

⁴ “Io, e Abaraam a nga sorvekenan mi enamon i Kaldea ma a nga ra mon i Aaran. I murien e taman tate nga maet, e Raban a nga ture vavasie rakot ine simi enamon ivie nga tate mon en nevere!

⁴ Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.

⁵ E Raban a kap nga terie ka kato kaber se Abaraam simi enamon ine, misasien ka kato kaber a oit simi kamen. Eiekesen e Raban a nga kukubuits va ta nga terie mi kaber se Abaraam ma bu tubuon i murien eie, misasien e Abaraam a kap ngas nga suvu madar.

⁵ Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.

⁶ Ine arie mi sana e Raban ta nga vokokotie se Abaraam, ‘Bu tubu, gi ta mon kibang si ka enamon mene, ma gi ta tsatsang petspets en ma mi kulou en ne gi ta vikikinie gie sibu avareit ba sinangavur voveit koboit (400).’

⁶ E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;

⁷ E Raban a buer nga pevien, ‘O ta teir vinatoreis simi vuna enamon ivie gi ta tsatsang petspets en. Ma i murien ine, bu tubu, gi ta tamtuir nge veis sorvekenan ian mi enamon. Ma gi ta me tsatsang seou ine simi enamon.’

⁷ eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.

⁸ Samo, e Raban a nga terie se Abaraam mi sinavei nia vavaroup va eie man totourkilal ken kinubuits meie eie. Io, e Abaraam a nga varapuo e Isak e natuon simi ra mi napaririem potsu tour ngan i murien ken kienakav. E Isak a nga varapuo e Iakop e natuon, ma e Iakop a nga varapuo mi sinangavur kes ma luo bu natuon ese bu tubugiet sibu matabu i Israel.

⁸ Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.

⁹ “Ine bu natuon e Iakop gi nga ngungutsuo e Iosep e kasigie, ma gi nga verikuil ngan eie nge voirvoir simi kulou ese gi ta nga por terie i Isip nia tsatsang petspets. Eiekesen e Raban a nga mon meie

⁹ Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele

¹⁰ nge kulie sibu putu ta nga tsorubeit sien. Simi ra e Iosep tate nga beit i matan e Parao, mi kovakova ka leong i Isip, e Raban a nga terie se Iosep mi banga vienviendon ma e Raban a nga tsana va e Parao ta nga resmatan. Io, e Parao a nga voturie e Iosep va ta nga gavana simi enamon i Isip kokouk ma si ken sar sinsuv.

¹⁰ e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.

¹¹ “Samo mi se leong a nga beit sibu korot kokouk i Isip ma i Kanaan ian ta nga terie mi putu leong beitsak. Bu tubugiet gi kap nga oit nia vorote nginonginou.

¹¹ Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.

¹² Io, simi ra e Iakop ta nga rongomie va mi nginonginou nia vovoir a nga mon i Isip, a nga turan bu natuon, bu tubugiet. Ine arie kegi vineis vourvour nia rakot i Isip.

¹² Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.

¹³ Simi vineis a nga luo ngan e Iosep a nangba nga oeng katsep sibu kasien va eie e Iosep, ma e Parao a te nga nangba vakierngie ken tietie e taman e Iosep.

¹³ Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.

¹⁴ I murien ine, e Iosep a nga vavariu surie e taman, e Iakop, va eie ma ken tietie kokouk va gi ta nga nemei i Isip. Egie kokouk gi nga oit bu sinangavur mi napaririem potsu luo ma mi napaririem (75).

¹⁴ Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.

¹⁵ Io, e Iakop meie egie kokouk gi nga tamtuir nge veis rakot i Isip, ma eie ma bu tubugiet gi nga maet en.

¹⁵ Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;

¹⁶ Gi nga sor muer ngan bu tsirigie rakot i Sekem nge puonongie gie i aron mi monmon ivie e Abaraam ta nga voir tsana simi matabu se Aamor ngan bu lakep.

¹⁶ e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.

¹⁷ “Sien tate nga beit vatavatat mi ra va e Raban tate nga vara tuktuk ngan ken kinubuits se Abaraam, mi aesaes si kegiet kulou i Isip a te nga leong beitsak.

¹⁷ Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,

¹⁸ Samo mi kovakova ka leong mene ta kap nga telekiran ka puk surie e Iosep, a nga vakaek nge vuortie i Isip.

¹⁸ até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.

¹⁹ A nga bitie kegiet kulou nge terie mi putu leong sibu tubugiet ngan mi nama ngeisngeis nia teir rivie bu natunatu madar i pek, terengien va gi ta mang nga maet.

¹⁹ Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.

²⁰ “Ian sibu ra, gi nga kava sien e Moses. Eie mi banga natu madar rovoriu i matan e Raban. Si ba vura tour gi nga naneie i aron ken vonuo e taman.

²⁰ Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;

²¹ Sien gi tate nga teir rivie, e natuon vevien e Parao a nga vorotan ma a nga suongore veleongtie malan va e natuon tuktuk.

²¹ quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.

²² E Moses a nga tovtov ngan bu suada sinavei leong i Isip, ma a nga sievei beitsak simi sinavei nia vakokoit ma simi sinavei nia tsana bu suasuada tsientsang.

²² E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.

²³ “Sien tate nga sinangavur voveit ken sar avareit e Moses, a nga vodon nia ra iro ken sar nama kes bu Israel.

²³ Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.

²⁴ A nga pare mi kangi Isip ta nga keda mi mei kes sibu Israel, io, e Moses a nga rakot nge tuir kulie mi kangi Israel ma a nga kenvamate mi kangi Isip.

²⁴ Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.

²⁵ E Moses a nga vodon va ken kulou kesen gi ta nga oit nia deng kielala va e Raban a nga tsatsang i aron ken tino nia vatoa gie, eiekesen gi kap nga deng kielala.

²⁵ Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.

²⁶ Simi ra vemusurie, e Moses a nga pare ba kangi Israel luo guor ta nga veveken, ma a nga konon nia vamada guor. Ma a nga pevien, ‘Ngado rorong. Engado ba baser kasien. Surie misa ngado ta veken nge ngado?’

²⁶ No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?

²⁷ “Eiekesen mi ka ese ta nga tsak ngan e palapalan, a nga duo subikan e Moses rakot i gege ma a nga pevien, ‘Ese a nga voturie no va e ta muomuo nge vuorvuor segei?

²⁷ Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?

²⁸ Vasa, e lalaro kenvamate iou malan e ta kenvamate mi kangi Isip nanor?’

²⁸ Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?

²⁹ Sien e Moses ta nga rongomie ine mi nama, a nga vi rakot i Midia ivie a nga ra mon vasier en ma a nga suvuon ba natuon luo en.

²⁹ A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.

³⁰ “I murien bu avareit ba sinangavur voveit tate nga rovoriu, mi angelo a nga tsorubeit vasvas se Moses i aron mi berber simi leing ta nga ngang i aron mi ei tsotso simi beir vatavatat simi pout i Sinai.

³⁰ Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.

³¹ Sien e Moses ta nga pare ine, a nga kudier tsak simi sana ta nga pare. Sien ta nga veis rakot vatavatat nia ra deng vititirie, a nga rongomie mi inan mi Nguts,

³¹ Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:

³² ‘Eou mi Raban sibu tubunga, mi Raban se Abaraam, Isak ma e Iakop.’ E Moses a nga motou nge dendeir ma a kap nga oit ba buer nia dedeng.

³² Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.

³³ “Samo mi Nguts a nga oeng sien, ‘Kaor rivie ma ba poppop. Mi korot e ta tuir en, eie mi pier tamat.

³³ Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.

³⁴ A tuktuk o te dengarie mi vinekikin ta monongie kong kulou i Isip. O te rongomie kegi tina ma o te tsorupeuk nia vatoa gie. Lapus, o ta ture muer nge no rakot i Isip.’

³⁴ Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.

³⁵ “Mi kulou Israel gi nga purusie e Moses ngan mi nama ven ne, ‘Ese a nga voturie no nia muomuo ma nia vuorvuor segei?’ Ine arie e Moses mo ese e Raban ta nga turan va eie magi muomuo ni vuor ma mi ka nia vatoa gie, meie mi kuilkuil simi angelo ese ta nga tsorubeit sien i aron mi ei tsotso.

³⁵ A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.

³⁶ E Moses a nga kir vorotsoruo gie kovuni i Isip, ma a nga tsana bu kepineits ni vovokudier ma bu totourlekier i Isip ma simi Barateis Mereik ma i aron mi beir sibu avareit ba sinangavur voveit.

³⁶ Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.

³⁷ “Ine arie e Moses mo ese ta nga oeng sibu Israel ven ne, ‘E Raban ta voturie ka propet mala iou kovuni senga ngas te.’

³⁷ Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.

³⁸ Arie eie mo mi ka ese ta nga mon meie bu tubugiet gi ta nga oir kouk simi beir, meie mi angelo ese ta nga vakokoit sien i popon mi pout i Sinai, ma a nga poro ken namani tino e Raban nia vavasie nemei ngan segiet.

³⁸ É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.

³⁹ “Eiekesen bu tubugiet gi kap nga lalaro rorong se Moses. Gi nga mereis, ma sibu arogie gi nga vodon va a kalei gi ta nga muerengei rakot i Isip.

³⁹ A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,

⁴⁰ Io, gi nga oeng se Aron, ‘Tsana kegei kavo patspats va gi ta tsorubeit kegei sar raban va gi ta mang muonge gei. Ine mi ka e Moses ese ta nga muonge giet sorvekenan i Isip, gei kap telekiran mi sana a te tsorubeit sien!’

⁴⁰ dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.

⁴¹ Io, ian simi ra ngas te, gi nga tsana mi patsapatsan mi natu bulumakau. Ma gi nga vavadengeir ngan mi vinavinar rakot sien nge tsana mi nginou leong nia vasangan kegi nires surie mi sana gi ta nga tsang vabatie ngan bu rimagie.

⁴¹ Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.

⁴² Eiekesen e Raban a nga murien veie gie, ma a nga tsupuk rivie gie va gi ta nga tsatsang sibu kepineits gi ta mon die i kur simi rangit. Ine a kokouk meie mi sana bu propet gi ta nga vataro simi Pakpak Leong,

⁴² Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,

⁴³ A kap. Enga nga sorokie man vona sel e Molek mi raban bitbit,

⁴³ e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.

⁴⁴ “Bu tubugiet gi nga suvuon mi vona sel simi beir ian ta nga vara tuktuk ngan va e Raban a nga mon meie gie. Gi nga tsana malan e Raban ta nga vokokotie se Moses, vemusurie mi puppuo ta nga vasangan sien.

⁴⁴ O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.

⁴⁵ Ma i murien bu avareit, bu tubugiet ese gi tate nga suvuon mi vona sel, gi nga sorokie meie nge gie sien e Iosua ta nga muonge gie nge por tsana mi kaber sibu vuna enamon e Raban ta nga kareir vorotsoruo gie sien i muo sibu tubugiet. Ma ine mi vona sel a nga mon ian en oit sibu ra se Davit.

⁴⁵ O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.

⁴⁶ E Raban a nga resmatan e Davit ma e Davit a nga vereie nia tsana ka vonuo va mi kulu Israel gi ta nga rangarie e Raban en.

⁴⁶ Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.

⁴⁷ Eiekesen e Solomon arie eie ese a nga tsana mi vona rengeir ken mi kulou nia rengeir en rakot se Raban.

⁴⁷ Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.

⁴⁸ “Eiekesen e Raban ese ta tsiroup a kap ko mon i aron bu vona rengeir ian mi kulou gi ta tsana ngan bu rimagie malan mi namanien mi propet ian ta nga pevien,

⁴⁸ Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:

⁴⁹ “‘Mi rangit eie kong mangmagoso Nguts nia vuor,

⁴⁹ O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?

⁵⁰ Vasa, a kap va eou keseung o nga tsana gie ine bu kepineits kokouk?’

⁵⁰ Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?

⁵¹ “Io, e Stepano a nga vasoma ken vinavinakokoit rakot sibu muomuo simi vinuor malan ine, “Enga mi kulou kov ngeisngeis! Bu aronga a mon i pek sorvekenan e Raban, ma bu tateringanga a te pi nia rongomie mi namanien! Nga malan mo bu tubunga. Nga ko munu rong tsak simi Moromoruo Tamat!

⁵¹ Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.

⁵² Ese propet bu tubunga gi kap nga vikikinie? Gi nga kenvamate buer bu propet gi ta nga vavatei katsep ngan ken bineit mi Ka Duis. Ma ine mi Ka, nga te nga roev terie i riman mi kulou kenken ma gi te nga kenvamate.

⁵² Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,

⁵³ Arie enga mo, nga ta nga suvuon ken vinuor e Raban, ian ta nga terie senga i riman bu angelo, eiekesen nga kap vemusurie.”

⁵³ vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.

⁵⁴ Sien bu muomuo simi vinuor gi tate nga rongomie ine, gi nga aor rarap veie ma gi nga kengeir nge nganapas veie.

⁵⁴ Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.

⁵⁵ Eiekesen, e Stepano a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat, ma a nga dedeng kien simi rangit nge pare man matvinavaso e Raban ma e Iesu ta nga tuir si ken riem suv e Raban.

⁵⁵ Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,

⁵⁶ “Nga rorong!” e Stepano a nga oeng segie. “O pare mi rangit a katsep ma e Natuon mi Ka a tuir si ken riem suv e Raban!”

⁵⁶ e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.

⁵⁷ Sien bu muomuo simi vinuor gi ta nga rongomie ine mi nama, gi nga koup leong beitsak nge tsotsongie bu tateringagie ngan bu rimagie. Ma egie kokouk gi nga soererie nge rakopie.

⁵⁷ Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.

⁵⁸ Ma gi nga teie terie die i muirmuir simi taon nge tome nge vunavout. Mi kulou gi ta nga vepitsie nge nama e Stepano, gi nga kaor vuturungie magi sar kuirkuir i babaren ba kamen mi ka vour mi asan e Saulo.

⁵⁸ E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.

⁵⁹ Sien gi ta ngas nga vor ve tometome nge vunavout, e Stepano a nga no kien simi Nguts malan ine, “Mi Nguts e Iesu, e ta suvuon mi morumoruong.”

⁵⁹ E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!

⁶⁰ Ma a nga sege pukupukukaek ma a nga koup leong, “Mi Nguts! Kian va e ta votorosie gie surie ine kegi sinavei tsokor gi ta tsana.” E Stepano a nga oeng malan ine ma a nga tsupuk rivie ken tino.

⁶⁰ Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →