Atos 22
Mi Namani Tino (TBF) vs NVT
1 “Bu kasiung ma bu tamoung, nga ta rorong ine si kong namani vavakatsep.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ma sien gi ta nga rongomie va a nga vakokoit ngan mi namani Iburu vunie gie, gi nga menemenen nge rorong kalei.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Eou mi Iuda gi nga kava iou i Tarsus i Kilikia, eiekesen o nga leong ine simi taon i Ierusalem. E Gamaliel a nga vasange vakalaie te seou mi vinuor sibu tubugiet ma o nga teir vuruvan kong tino se Raban malan mo enga kokouk nevere.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 O nga vikikinie mi kulou gi ta nga vemusurie mi Rosaran e Iesu va gi ta mang nga mesei. Ma o nga rakopie palan mi kulou ma mi langei nge terie simi vona vinatoreis.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Io, mi kovan bu prist meie bu muomuo simi vinuor kokouk gi oit nia vara tuktuk ngan ine kong nama. Gi nga terie seou buer ba pakapaka rorou vavakatsep rakot sibu turagie Iuda gi ta nga mon i Damasko. Ma o nga rakot surie gie ese gi ta nga vemusurie ine mi Rosar va o ta nga kir nemei nge gie i Ierusalem nia tsatsang vinatoreis.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Simi rosisiat mene sien o tate nga nemei vatavatat i Damasko, puk kam lalapus, mi berber a nga rar beitsak kovuni simi rangit nge rar viririsie iou.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 O nga kor mutur i keim nge rongomie mi ien ta nga vakokoit seou ven ne, ‘Saulo! Saulo! Surie misa e ta vikikinie iou?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ma o nga virei, ‘Evoi ese, ka leong?’ Mi ien a nga kuil nama ven ne.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Mi kulou gi ta nga nomeie iou, gi nga pare mi berber eiekesen gi kap nga rongomie mi ien ta nga vakokoit seou.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ma o nga virei, ‘Misa o ta ngas tsana, ka leong?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Mi kulou gi ta nga nomeie iou, gi nga por ka i rimoung nge vavasie iou rubukien i Damasko, simi vunan mi ngesengesien ian mi berber a te nga vakale ba matoung.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Mi ka mi asan e Ananias a nga mon. Eie mi ka a nga vodovodon tuktuk se Raban ma a nga vemusurie vititirie kegiet vinuor. Ma eie mi ka aiminangarei sibu Iuda gi ta nga mon en ian.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ma a nga me tuir i bingoung nge pevien, ‘Kasiung, Saulo, vakakan nge dedeng!’ Ma ian ngas te, o nangba nga oit nia dedeng nge dengarie e Ananias.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ma samo a nga pevien, ‘Man Raban bu tamagiet a te viel tsana no va e ta mang telekiran ken lalaron surie no ma e ta mang pare ken Ka Duis nge rongomie ken sar nama kuvu i ngutsuon.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 E ta so tsorubeit mi ka ni vakvakokoit katsep ngan surie eie simi kulou kokouk misa e tate dengarie nge rongomie.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ma ine, misa e ngas rosie? Tsuok tamtuir nge ra por sinusuruiv. Ma no simi asan mi Nguts va ta suruiv vara melemelen nge no sorvekenan ke sar sinavei tsokor.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Sien o ta nga muerengei beit i Ierusalem nge no i aron mi Vona rengeir leong, o nga dengarie mi baidendeng,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 nge pare mi Nguts a nga vakokoit, ‘Lalapus! Ine ngas te, sorvekenan i Ierusalem, simi vunan gi ta kap rong poro misa e ta vakokoit katsep ngan surie iou.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “O nga kuil nama, ‘Mi Nguts, ine mi kulou gi telekire vititirie iou va o nga ko rubukien rovotsour ngan kegi sar vona rengeir nia raok vurukude gie simi vona vinatoreis nge pantsie gie ese gi ta nga vodovodon tuktuk sevoi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ma sien mi daran e Stepano ese ta nga ko vavatei katsep ngan mi asa, ta nga pur, o nga sunuir meie gie ese gi ta nga kenvamate e Stepano ma o nga naneie magi sar tsetstseik.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Io, mi Nguts a nga pevien seou, ‘Veis, o tura no rakot i pek sibu Kibang.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Mi bineit gi nga rorong se Paulo tuir oit ta nga pevien ne. Samo, gi nga koupkoup pevien, “Nga ken rivie! A kap kalei oit va ta to!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ma gi nga koupkoup nge tsion rivie magi sar kuirkuir ka i marar nge tsouptse puit teteir i kur.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Mi muomuo leong simi kulou ni minakiur sibu Roma a nga terie mi nama ngeisngeis si ken sar ka va gi ta vurukude e Paulo si kegi oiroir nge beiltsie ngan mi belibelits nge virei petisan. Gi nga tsana ine nia vorotan mi vunan bu Iuda gi ta nga koupkoup veie.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eiekesen sien gi tate nga visie nia beilbeiltsie, e Paulo a nga pevien simi muomuo simi kulou ni minakiur ta nga tuir vatavatat, “Vasa, a duis simi vinuor nia beiltsie ka kangi Roma ese a kap ngas nga tuir i matan ka vinuor?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Sien mi muomuo ta nga rongomie ine, a nga rakot si magi muomuo leong nge pevien sien, “Misa e ta tsana? Ine mi ka eie mi kangi Roma.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Io, mi muomuo leong a nga rakot se Paulo ma a nga vosuoreie, “Pengan seou. Evoi mi kangi Roma?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Mi muomuo leong a nga pevien, “O nga tsorubeit mi kangi Roma sien o ta nga vovoir rakot simi gavaman ngan mi lakep leong.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ma ian ngas te, mi kulou gi ta be nga lalaro ververeie e Paulo, gi nga sorvekenan, ma ian mi muomuo leong buer a nga motou sien tate nga telekiran va a te nga visie nge tsen e Paulo, mi kangi Roma.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Mi muomuo leong simi kulou ni minakiur a nga lalaro vorote vititirie mi sana mi vunan bu Iuda gi ta nga vepitsie e Paulo. Io, simi ra vorosurie, a nga ruom rivie mi tsen se Paulo ma a nga oeng ngeisngeis sibu prist leong ma mi Sanedrin kokouk va gi ta nga beit kouk. Io, a nga voturie e Paulo i matagie.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.