Atos 22
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 “Bu kasiung ma bu tamoung, nga ta rorong ine si kong namani vavakatsep.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma sien gi ta nga rongomie va a nga vakokoit ngan mi namani Iburu vunie gie, gi nga menemenen nge rorong kalei.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Eou mi Iuda gi nga kava iou i Tarsus i Kilikia, eiekesen o nga leong ine simi taon i Ierusalem. E Gamaliel a nga vasange vakalaie te seou mi vinuor sibu tubugiet ma o nga teir vuruvan kong tino se Raban malan mo enga kokouk nevere.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 O nga vikikinie mi kulou gi ta nga vemusurie mi Rosaran e Iesu va gi ta mang nga mesei. Ma o nga rakopie palan mi kulou ma mi langei nge terie simi vona vinatoreis.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Io, mi kovan bu prist meie bu muomuo simi vinuor kokouk gi oit nia vara tuktuk ngan ine kong nama. Gi nga terie seou buer ba pakapaka rorou vavakatsep rakot sibu turagie Iuda gi ta nga mon i Damasko. Ma o nga rakot surie gie ese gi ta nga vemusurie ine mi Rosar va o ta nga kir nemei nge gie i Ierusalem nia tsatsang vinatoreis.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Simi rosisiat mene sien o tate nga nemei vatavatat i Damasko, puk kam lalapus, mi berber a nga rar beitsak kovuni simi rangit nge rar viririsie iou.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 O nga kor mutur i keim nge rongomie mi ien ta nga vakokoit seou ven ne, ‘Saulo! Saulo! Surie misa e ta vikikinie iou?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ma o nga virei, ‘Evoi ese, ka leong?’ Mi ien a nga kuil nama ven ne.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Mi kulou gi ta nga nomeie iou, gi nga pare mi berber eiekesen gi kap nga rongomie mi ien ta nga vakokoit seou.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ma o nga virei, ‘Misa o ta ngas tsana, ka leong?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Mi kulou gi ta nga nomeie iou, gi nga por ka i rimoung nge vavasie iou rubukien i Damasko, simi vunan mi ngesengesien ian mi berber a te nga vakale ba matoung.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mi ka mi asan e Ananias a nga mon. Eie mi ka a nga vodovodon tuktuk se Raban ma a nga vemusurie vititirie kegiet vinuor. Ma eie mi ka aiminangarei sibu Iuda gi ta nga mon en ian.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ma a nga me tuir i bingoung nge pevien, ‘Kasiung, Saulo, vakakan nge dedeng!’ Ma ian ngas te, o nangba nga oit nia dedeng nge dengarie e Ananias.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ma samo a nga pevien, ‘Man Raban bu tamagiet a te viel tsana no va e ta mang telekiran ken lalaron surie no ma e ta mang pare ken Ka Duis nge rongomie ken sar nama kuvu i ngutsuon.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 E ta so tsorubeit mi ka ni vakvakokoit katsep ngan surie eie simi kulou kokouk misa e tate dengarie nge rongomie.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ma ine, misa e ngas rosie? Tsuok tamtuir nge ra por sinusuruiv. Ma no simi asan mi Nguts va ta suruiv vara melemelen nge no sorvekenan ke sar sinavei tsokor.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Sien o ta nga muerengei beit i Ierusalem nge no i aron mi Vona rengeir leong, o nga dengarie mi baidendeng,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 nge pare mi Nguts a nga vakokoit, ‘Lalapus! Ine ngas te, sorvekenan i Ierusalem, simi vunan gi ta kap rong poro misa e ta vakokoit katsep ngan surie iou.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “O nga kuil nama, ‘Mi Nguts, ine mi kulou gi telekire vititirie iou va o nga ko rubukien rovotsour ngan kegi sar vona rengeir nia raok vurukude gie simi vona vinatoreis nge pantsie gie ese gi ta nga vodovodon tuktuk sevoi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ma sien mi daran e Stepano ese ta nga ko vavatei katsep ngan mi asa, ta nga pur, o nga sunuir meie gie ese gi ta nga kenvamate e Stepano ma o nga naneie magi sar tsetstseik.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Io, mi Nguts a nga pevien seou, ‘Veis, o tura no rakot i pek sibu Kibang.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Mi bineit gi nga rorong se Paulo tuir oit ta nga pevien ne. Samo, gi nga koupkoup pevien, “Nga ken rivie! A kap kalei oit va ta to!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ma gi nga koupkoup nge tsion rivie magi sar kuirkuir ka i marar nge tsouptse puit teteir i kur.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Mi muomuo leong simi kulou ni minakiur sibu Roma a nga terie mi nama ngeisngeis si ken sar ka va gi ta vurukude e Paulo si kegi oiroir nge beiltsie ngan mi belibelits nge virei petisan. Gi nga tsana ine nia vorotan mi vunan bu Iuda gi ta nga koupkoup veie.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Eiekesen sien gi tate nga visie nia beilbeiltsie, e Paulo a nga pevien simi muomuo simi kulou ni minakiur ta nga tuir vatavatat, “Vasa, a duis simi vinuor nia beiltsie ka kangi Roma ese a kap ngas nga tuir i matan ka vinuor?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Sien mi muomuo ta nga rongomie ine, a nga rakot si magi muomuo leong nge pevien sien, “Misa e ta tsana? Ine mi ka eie mi kangi Roma.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Io, mi muomuo leong a nga rakot se Paulo ma a nga vosuoreie, “Pengan seou. Evoi mi kangi Roma?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Mi muomuo leong a nga pevien, “O nga tsorubeit mi kangi Roma sien o ta nga vovoir rakot simi gavaman ngan mi lakep leong.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ma ian ngas te, mi kulou gi ta be nga lalaro ververeie e Paulo, gi nga sorvekenan, ma ian mi muomuo leong buer a nga motou sien tate nga telekiran va a te nga visie nge tsen e Paulo, mi kangi Roma.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Mi muomuo leong simi kulou ni minakiur a nga lalaro vorote vititirie mi sana mi vunan bu Iuda gi ta nga vepitsie e Paulo. Io, simi ra vorosurie, a nga ruom rivie mi tsen se Paulo ma a nga oeng ngeisngeis sibu prist leong ma mi Sanedrin kokouk va gi ta nga beit kouk. Io, a nga voturie e Paulo i matagie.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.