Atos 21
Mi Namani Tino (TBF) vs ARA
1 I murien gei tate nga tsekireriem meie gie bu muomuo i Epeso, gei nga tsuk nge soer rakot duis i Kos. Simi ra vemusurie, gei nga rakot i Rodos ma kovuni ian en, gei nga beit i Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Gei nga vorotan mi mon a nga visi rakot i Poinike. Io, gei nga ka sien nge tsuk.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 I murien gei tate nga dengarie i Kupro, gei nga soer terie si kegei bienengeiv kieir ma gei nga soer oit gei nga beit i Suria. Gei nga vataer i Turos, ivie va ine mi mon ta nga paek rivie ken sar vinavaka en.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Gei nga vorotan mi kulou vodovodon tuktuk ian en, ma gei nga mon meie gie bu ra mi napaririem potsu luo. Simi ngesengesien mi Moromoruo Tamat gi nga vangenge e Paulo va ta kap nga kien i Ierusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Eiekesen sien kegei sar ra nia mon meie gie tate nga voto, gei nga sorvekena gie ma gei te buer nga veis. Mi kulou vodovodon tuktuk ma kegi sar vevien meie bu natugie gi nga veis meie gei rovotsour simi taon. Sien gei tate nga so beit i koen, gei nga sege pukupukukaek nge no.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 I murien gei tate nga tsekireriem meie gie, gei nga ka simi mon, ma mi kulou vodovodon tuktuk gi nga muerengei.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Gei nga soer kovuni i Turos ma gei nga so tsaer i Tolemai, ivie gei nga so ra vorotan mi kulou vodovodon tuktuk, ma gei nga mon meie gie mi ra kes.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Simi ra vemusurie gei nga tsuk nge beit i Kaesarea ma gei nga mon si ken vonuo e Pilipo, mi ka vavvatei ngan mi Banga Vinavatei. Eie mi meinmenien ine mi napaririem potsu luo mi kulou ese gi ta nga vile gie i Ierusalem.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A nga suvuon ba natuon vevien voveit gituo ta kap ngas nga rei ma gituo nga ko vokokotie bu nama e Raban ta nga ko vakinebatie sibu arogituo.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 I murien gei tate nga mon bu ra ian en, mi propet mi asan e Agabus a nga peuk kovuni i Iudea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 A nga me vorota gei ma a nga poro ken verevere e Paulo ma a nga rorotsie ngan ba riman ma ba kamen eie kesen nge pevien, “Mi Moromoruo Tamat a pevien, ‘Ine simi rosar kes mo, bu Iuda kovuni i Ierusalem gi ta rorotsie e taman ine mi verevere ma gi ta terie i riman bu Kibang.’”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Sien gei ta nga rongomie ine, egei meie mi kulou ian en gei nga no masitinoiv se Paulo va ta kap nga kien i Ierusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Eiekesen e Paulo a nga kuil nama, “Surie misa nga ta ta nge tsang vatsakatie mi aroung? O kap rorois mo va gi ta so visie iou, eiekesen o rorois buer nia so mesei i Ierusalem surie mi asan mi Nguts e Iesu.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Sien gei ta kap ba nga oit nia vurisan ken vienviendon, gei nga tsupuk ririv nge pevien, “A kalei, ken lalaron mi Nguts ta tsorubeit tuktuk sevoi.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 I murien ine, gei nga seseing nge veis rakot i Ierusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Mi kulou vodovodon tuktuk mene kovuni i Kaesarea gi nga nomeie gei nge kir rakot nge gei si ken vonuo e Nason ivie va gei ta nga mon en. Eie kovuni i Kupro ma mi meinmenien mi kulou gi ta nga muna vodovodon tuktuk.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Sien gei tate nga so beit i Ierusalem, mi kulou vodovodon tuktuk gi nga marangata gei ngan mi nires leong.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Simi ra vemusurie, e Paulo ma egei kokouk gei nga ra vorotan e Iakobo. Ian en, bu muomuo kovuni i Ierusalem buer gi nga mon.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 E Paulo a nga vuot kalei segie ma a nga vakokoit vakatsepa bu kepineits e Raban tate nga tsana si ken tsientsang nian mi Banga Vinavatei i kotubugie bu Kibang.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Sien gi tate nga rongomie ine bu nama, gi nga puongan e Raban. Samo gi nga pevien se Paulo, “Kasigei! Pare. Palan bu sinangavur soloba bu Iuda gi te vodovodon tuktuk ma egie kokouk gi te ngeisngeis nia vemusurie mi Vinuor.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Gi te nga rongovan va e vavasengei sibu Iuda ese gi ta mon i kotubuon bu Kibang nia murien veie bu vinuor se Moses, ma buer e nga pengan segie va gi ta kap varapuo bu natugie ma va gi ta kap mon vemusurie bu vinuor simi tubugie.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 A tuktuk va gi ta rongomie va e te beit. Misa giet ta oit nia tsana?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Io, tsana malan va gei ta pengan sevoi. Ine a voveit ba ka, gituo mon meie gei ma gituo te vakavakariem i matan e Raban.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Nomeie ine ba ka nge mon meie gituo sibu tsientsang nia tsorubeit melemelen i matan e Raban ma vovoir kegituo, terengien gi ta mang varake bu kovagituo. Ma mi kulou kokouk gi ta mang telekiran va ine bu nama surie no, a kap tuktuk, eiekesen e tino vemusurie mi Vinuor.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ma sibu Kibang gi ta vodovodon tuktuk, gei te nga vavataor rakot segie nge pengan kegei lalaron va gi ta ngas voto simi sinavei nia nganie mi pineits gi tate nga vavadengeir ngan rakot sibu raban bitbit, o, mi dar, o, mi pientsien bu vinavinar gi ta duorkie gie. Ma gi ta kap tsana mi sinavei tetteririv.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Simi ra vemusurie te, e Paulo a nga kerie ian ba ka nge vara melemelen ngan eie kesen meie gituo. Samo a nga rakot simi Vona rengeir leong nia ra vakatsepa mi ra nia vaton mi tsientsang nia tsorubeit melemelen ma va gituo ta ba terie kegituo sar tienebeir ni varam keskes.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Sien mi napaririem potsu luo bu ra tate nga lalaro rovoriu, bu meinmenien bu Iuda kovuni simi enamon leong i Asia, gi nga dengarie e Paulo simi Vona rengeir leong. Gi nga tsumatsuma mi bineit ma gi nga rakopie.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ma gi nga koupkoup pevien, “Mi kulu Israel, nga kulie gei! Ine arie eie mi ka ta nga vavasengei simi kulou sibu korot kokouk va gi ta matakorot meie giet, ma mi Vinuor se Moses, ma ine mi Vona rengeir leong. Ma buer a nga kerie bu Grik va gi ta rubukien i mararan mi Vona rengeir leong ma a nga vara bita ngan ine mi korot tamat.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 [Gi te nga muna dengarie e Tropimo mi kangi Epeso meie e Paulo simi taon ma gi si nga vodon va e Paulo a te nga kir terie i mararan mi Vona rengeir leong.]
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Mi taon kokouk gi nga tamtuir, ma mi kulou gi nga soer nemei kovuni sibu tangatso rosar kokouk. Gi nga rakopie e Paulo ma gi nga tateie vorotsoruo simi Vona rengeir leong, ma lalapus gi nga bokutie bu matavanuo rumrubukien.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ma sien gi tate nga lalaro kenvamate, mi vinavatei a te nga ra beit si magi muomuo leong mi kulou ni minakiur kovuni i Roma va mi taon kokouk i Ierusalem a nga mon i aron mi tseng.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Lalapus mo ine mi muomuo leong a nga kerie ba muomuo i pakien meie mi kulou ni minakiur nge soer peuk simi bineit. Sien ian mi kulou gi ta nga lalaro kenvamate e Paulo, gi ta nga pare mi muomuo ma ken sar ka ni minakiur, gi nangba nga maes nia tsatsakie e Paulo.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Mi muomuo leong a nga nemei nge rakopie e Paulo ma a nga tuturei nia visie ngan ba tsen luo. Ma a nga vosuoreie va eie ese ma misa a nga tsana.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Bu mei mene i aron mi bineit gi nga koup pengan mi kepineits mene ma bu mei mene mi kepineits mene buer. Ma sien ian mi muomuo ta kap nga oit nia poro ka nama tuktuk surie bu nama palan, a nga oeng ngeisngeis va gi tate nga por terie e Paulo simi oiroir sibu ka ni minakiur.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Sien gi tate nga vavasie e Paulo beit simi rumrubukien, kegi lalaron mi kulou nia kenvamate a te nga beit ngeisngeis. Ine a nga tsana mi kulou ni minakiur va gi ta nga sorokie.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Mi bineit ian gi ta nga vemuir gi nga vor ve koupkoup ven ne, “Nga ken rivie!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Sien mi kulou ni minakiur gi tate nga por terie e Paulo i aron mi oiroir, a nga vereie magi muomuo leong, “A oit va o ta vakokoit meie no?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 O si kia va evoi ian mi kangi Isip ese ta nga tsuok vakake mi minakiur veie mi gavaman muomuo nge muongan ba sinangavur voveit soloba (4,000) mi kulou kenken teteir simi beir tuvuon.”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 E Paulo a nga kuil nama ven ne, “Eou mi Iuda kovuni i Tarsus i Kilikia, mi kangien mi taon asna. A oit va e ta sunuir va o ta be vakokoit ine simi kulou?”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ma sien mi muomuo leong simi kulou ni minakiur tate nga sunuir, e Paulo a nga tuir i popon bu baipoppop nge tamvosopenge mi bineit. Sien gi tate nga menen kokouk te, a nga ogeoge Iburu nge gie.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.