Atos 21

Mi Namani Tino (TBF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 I murien gei tate nga tsekireriem meie gie bu muomuo i Epeso, gei nga tsuk nge soer rakot duis i Kos. Simi ra vemusurie, gei nga rakot i Rodos ma kovuni ian en, gei nga beit i Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Gei nga vorotan mi mon a nga visi rakot i Poinike. Io, gei nga ka sien nge tsuk.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 I murien gei tate nga dengarie i Kupro, gei nga soer terie si kegei bienengeiv kieir ma gei nga soer oit gei nga beit i Suria. Gei nga vataer i Turos, ivie va ine mi mon ta nga paek rivie ken sar vinavaka en.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Gei nga vorotan mi kulou vodovodon tuktuk ian en, ma gei nga mon meie gie bu ra mi napaririem potsu luo. Simi ngesengesien mi Moromoruo Tamat gi nga vangenge e Paulo va ta kap nga kien i Ierusalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Eiekesen sien kegei sar ra nia mon meie gie tate nga voto, gei nga sorvekena gie ma gei te buer nga veis. Mi kulou vodovodon tuktuk ma kegi sar vevien meie bu natugie gi nga veis meie gei rovotsour simi taon. Sien gei tate nga so beit i koen, gei nga sege pukupukukaek nge no.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 I murien gei tate nga tsekireriem meie gie, gei nga ka simi mon, ma mi kulou vodovodon tuktuk gi nga muerengei.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Gei nga soer kovuni i Turos ma gei nga so tsaer i Tolemai, ivie gei nga so ra vorotan mi kulou vodovodon tuktuk, ma gei nga mon meie gie mi ra kes.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Simi ra vemusurie gei nga tsuk nge beit i Kaesarea ma gei nga mon si ken vonuo e Pilipo, mi ka vavvatei ngan mi Banga Vinavatei. Eie mi meinmenien ine mi napaririem potsu luo mi kulou ese gi ta nga vile gie i Ierusalem.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A nga suvuon ba natuon vevien voveit gituo ta kap ngas nga rei ma gituo nga ko vokokotie bu nama e Raban ta nga ko vakinebatie sibu arogituo.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 I murien gei tate nga mon bu ra ian en, mi propet mi asan e Agabus a nga peuk kovuni i Iudea.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 A nga me vorota gei ma a nga poro ken verevere e Paulo ma a nga rorotsie ngan ba riman ma ba kamen eie kesen nge pevien, “Mi Moromoruo Tamat a pevien, ‘Ine simi rosar kes mo, bu Iuda kovuni i Ierusalem gi ta rorotsie e taman ine mi verevere ma gi ta terie i riman bu Kibang.’”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Sien gei ta nga rongomie ine, egei meie mi kulou ian en gei nga no masitinoiv se Paulo va ta kap nga kien i Ierusalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Eiekesen e Paulo a nga kuil nama, “Surie misa nga ta ta nge tsang vatsakatie mi aroung? O kap rorois mo va gi ta so visie iou, eiekesen o rorois buer nia so mesei i Ierusalem surie mi asan mi Nguts e Iesu.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Sien gei ta kap ba nga oit nia vurisan ken vienviendon, gei nga tsupuk ririv nge pevien, “A kalei, ken lalaron mi Nguts ta tsorubeit tuktuk sevoi.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 I murien ine, gei nga seseing nge veis rakot i Ierusalem.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Mi kulou vodovodon tuktuk mene kovuni i Kaesarea gi nga nomeie gei nge kir rakot nge gei si ken vonuo e Nason ivie va gei ta nga mon en. Eie kovuni i Kupro ma mi meinmenien mi kulou gi ta nga muna vodovodon tuktuk.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Sien gei tate nga so beit i Ierusalem, mi kulou vodovodon tuktuk gi nga marangata gei ngan mi nires leong.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Simi ra vemusurie, e Paulo ma egei kokouk gei nga ra vorotan e Iakobo. Ian en, bu muomuo kovuni i Ierusalem buer gi nga mon.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 E Paulo a nga vuot kalei segie ma a nga vakokoit vakatsepa bu kepineits e Raban tate nga tsana si ken tsientsang nian mi Banga Vinavatei i kotubugie bu Kibang.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Sien gi tate nga rongomie ine bu nama, gi nga puongan e Raban. Samo gi nga pevien se Paulo, “Kasigei! Pare. Palan bu sinangavur soloba bu Iuda gi te vodovodon tuktuk ma egie kokouk gi te ngeisngeis nia vemusurie mi Vinuor.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Gi te nga rongovan va e vavasengei sibu Iuda ese gi ta mon i kotubuon bu Kibang nia murien veie bu vinuor se Moses, ma buer e nga pengan segie va gi ta kap varapuo bu natugie ma va gi ta kap mon vemusurie bu vinuor simi tubugie.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 A tuktuk va gi ta rongomie va e te beit. Misa giet ta oit nia tsana?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Io, tsana malan va gei ta pengan sevoi. Ine a voveit ba ka, gituo mon meie gei ma gituo te vakavakariem i matan e Raban.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Nomeie ine ba ka nge mon meie gituo sibu tsientsang nia tsorubeit melemelen i matan e Raban ma vovoir kegituo, terengien gi ta mang varake bu kovagituo. Ma mi kulou kokouk gi ta mang telekiran va ine bu nama surie no, a kap tuktuk, eiekesen e tino vemusurie mi Vinuor.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ma sibu Kibang gi ta vodovodon tuktuk, gei te nga vavataor rakot segie nge pengan kegei lalaron va gi ta ngas voto simi sinavei nia nganie mi pineits gi tate nga vavadengeir ngan rakot sibu raban bitbit, o, mi dar, o, mi pientsien bu vinavinar gi ta duorkie gie. Ma gi ta kap tsana mi sinavei tetteririv.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Simi ra vemusurie te, e Paulo a nga kerie ian ba ka nge vara melemelen ngan eie kesen meie gituo. Samo a nga rakot simi Vona rengeir leong nia ra vakatsepa mi ra nia vaton mi tsientsang nia tsorubeit melemelen ma va gituo ta ba terie kegituo sar tienebeir ni varam keskes.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Sien mi napaririem potsu luo bu ra tate nga lalaro rovoriu, bu meinmenien bu Iuda kovuni simi enamon leong i Asia, gi nga dengarie e Paulo simi Vona rengeir leong. Gi nga tsumatsuma mi bineit ma gi nga rakopie.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ma gi nga koupkoup pevien, “Mi kulu Israel, nga kulie gei! Ine arie eie mi ka ta nga vavasengei simi kulou sibu korot kokouk va gi ta matakorot meie giet, ma mi Vinuor se Moses, ma ine mi Vona rengeir leong. Ma buer a nga kerie bu Grik va gi ta rubukien i mararan mi Vona rengeir leong ma a nga vara bita ngan ine mi korot tamat.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 [Gi te nga muna dengarie e Tropimo mi kangi Epeso meie e Paulo simi taon ma gi si nga vodon va e Paulo a te nga kir terie i mararan mi Vona rengeir leong.]
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Mi taon kokouk gi nga tamtuir, ma mi kulou gi nga soer nemei kovuni sibu tangatso rosar kokouk. Gi nga rakopie e Paulo ma gi nga tateie vorotsoruo simi Vona rengeir leong, ma lalapus gi nga bokutie bu matavanuo rumrubukien.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ma sien gi tate nga lalaro kenvamate, mi vinavatei a te nga ra beit si magi muomuo leong mi kulou ni minakiur kovuni i Roma va mi taon kokouk i Ierusalem a nga mon i aron mi tseng.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Lalapus mo ine mi muomuo leong a nga kerie ba muomuo i pakien meie mi kulou ni minakiur nge soer peuk simi bineit. Sien ian mi kulou gi ta nga lalaro kenvamate e Paulo, gi ta nga pare mi muomuo ma ken sar ka ni minakiur, gi nangba nga maes nia tsatsakie e Paulo.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Mi muomuo leong a nga nemei nge rakopie e Paulo ma a nga tuturei nia visie ngan ba tsen luo. Ma a nga vosuoreie va eie ese ma misa a nga tsana.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Bu mei mene i aron mi bineit gi nga koup pengan mi kepineits mene ma bu mei mene mi kepineits mene buer. Ma sien ian mi muomuo ta kap nga oit nia poro ka nama tuktuk surie bu nama palan, a nga oeng ngeisngeis va gi tate nga por terie e Paulo simi oiroir sibu ka ni minakiur.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Sien gi tate nga vavasie e Paulo beit simi rumrubukien, kegi lalaron mi kulou nia kenvamate a te nga beit ngeisngeis. Ine a nga tsana mi kulou ni minakiur va gi ta nga sorokie.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Mi bineit ian gi ta nga vemuir gi nga vor ve koupkoup ven ne, “Nga ken rivie!”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Sien mi kulou ni minakiur gi tate nga por terie e Paulo i aron mi oiroir, a nga vereie magi muomuo leong, “A oit va o ta vakokoit meie no?”
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 O si kia va evoi ian mi kangi Isip ese ta nga tsuok vakake mi minakiur veie mi gavaman muomuo nge muongan ba sinangavur voveit soloba (4,000) mi kulou kenken teteir simi beir tuvuon.”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 E Paulo a nga kuil nama ven ne, “Eou mi Iuda kovuni i Tarsus i Kilikia, mi kangien mi taon asna. A oit va e ta sunuir va o ta be vakokoit ine simi kulou?”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ma sien mi muomuo leong simi kulou ni minakiur tate nga sunuir, e Paulo a nga tuir i popon bu baipoppop nge tamvosopenge mi bineit. Sien gi tate nga menen kokouk te, a nga ogeoge Iburu nge gie.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.