Apocalipse 16
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 Samo o nga rongomie mi ien leong kovuni simi vona rengeir leong ta nga oeng sibu angelo mi napaririem potsu luo, “Nga ra soan ken aor rarap e Raban ian ta mon sibu koi mi napaririem potsu luo i popon mi kaber.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Mi angelo vourvour a nga veis nge soan ken koi i popon mi kaber, ma bu tsaka kiem meie ngan mi vinavasor gi nga tsorubeit simi kulou ese gi ta nga suvuon man totourkilal ian mi vinavinar tso nge rangarie man patspats.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Mi angelo a luongan a nga soan ken koi i popon mi barateis, ma mi barateis a nga tsorubeit malan mi daran mi ka maet. Ma bu kepineits kokouk ta suvu tino i aron mi barateis gi nga maet.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Mi angelo a tourngan a nga soan ken koi i popon bu da leong ma bu da kilikilivueit. Ma gi nga tsorubeit dar.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Samo o nga rongomie mi angelo ta nga vuortie bu da, a nga pevien ne,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Gi nga tsana va mi daran ke kulou ma bu propet, ta nga so.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ma o nga rongomie mi ien kuvu simi korot nia tu tienebeir a nga pevien,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Mi angelo a voveitngan a nga soan ken koi i popon mi matanias, ma ine a nga tsana va mi matanias ta asuo bu kurikurigie mi kulou ngan mi tinarapan malan mi leing.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Mi tienarap leong a nga asuo mi kulou. Ma gi nga oeng balapoik ngan mi asan e Raban ian ta suvu ngeisngeis nia vuortie bu tsienakor leong, ma gi kap nga vodon vuris nge tsuok terie i kur mi asan.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Mi angelo mi napaririem ngan a nga soan ken koi i popon ken mogomogos ni vuor ian mi vinavinar tso. Ma samo mi ngingi a nga kor kuva ken mangmagoso nguts ian mi vinavinar tso, ma mi kulou gi nga aratie bu karamegie surie mi vinavasor.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ma gi nga subiran mi Raban simi rangit surie kegi sar vinavasor ma kiem, eiekesen gi kap nga vodon vuris nge sorvekenan misa gi ta nga ko tsana.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Mi angelo mi napaririem potsu kes ngan a nga soan ken koi i popon mi da leong beitsak i Iupurates, ma samo mi da sien a te nga maes nia rorois ngan mi rosar sibu kovakova ka leong kuvu simi korot mi matanias ta rar tsour en.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ma samo o nga pare ba moromoruo tsak tour gituo ta nga matamatan bu kurou. Gituo nga rovotsour kuvu i ngutsuon ian mi dregon, kuvu i ngutsuon ian mi vinavinar tso ma i ngutsuon mi propet bitbit.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Egituo arie ba moromoruo tsak gituo ta nga ko tsana bu totourlekier ni vovokudier, ma gituo nga rovotsour rakot si man sar kovakova ka mi mangmagoso enaenamon nia por kakaku gie nian mi vinevineken si ken Ra leong e Raban ese ta tsiroup.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Rorong, o ta nemei malan mi ka puerpuer! Mi nires leong seie ese ta mon nge pan nge naneie vakalaie man tsetstseik va ta kap mang veisveis beol nge mengemengeir i matan mi lobaram.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Samo gi nga por kakakuon bu kovakova ka leong simi korot gi ta vuotongie simi namani Iburu va ‘i Amagedon’.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Mi angelo mi napaririem potsu luo ngan a nga soan ken koi simi mariu, ma samo mi ien leong kuvu simi mogomogos ni vuor a nga rovotsour kovuni simi vona rengeir, a nga pevien, “Bu kepineits kokouk gi te tsorubeit tuktuk!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Samo mi kutsukutsuleip, mi rororotuon ma mi puorpuor mi tengteng ma mi oen leong beitsak a nga beit. Ine mi oen a nga ngeisngeis beitsak ma kap ka oen mene a nga tsorubeit ngeisngeis malan ine, vakaek simi ra mi ka ta nga vakaek nge mon simi kaber. Io, ine mi oen a nga leong ma a nga tsak rovoriu.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Ian mi taon leong beitsak a nga kapot siba korot tour. Ma bu taon sibu vuna enamon gi nga sereir. E Raban a kap nga vodon punan i Babilon mi taon leong ma a nga vuvunumie ngan mi koi ta nga vous ngan mi dangi vain si ken aor rarap beitsak.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Bu nuos kokouk gi nga vi ma bu pout a nga kapanga gie.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Kuvu simi rangit mi bat ais leong beitsak a nga uosangie mi kulou. Mi pide bat ais keskes a nga putu malan bu sinangavur mi napaririem (50) bu kilogram. Ine mi bat ais arie mi vinatoreis kuvu se Raban. Ma mi kulou gi nga subiran e Raban surie ine mi vinatoreis simi vunan a te nga tsokor rov riu.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.