2 Coríntios 7

Mi Namani Tino (TBF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Io, bu banga kasiung, giet suvuon ine bu kinubuits kuvu se Raban. Arie mi vunan giet ta ngas vara melemelen nge giet kesegiet sorvekenan bu kepineits kokouk ian ta vara bita ngan mi pirpir ma mi moromoruo. Ma giet ta ngas mangaran e Raban nge tsorubeit tamat rovoriu i matan.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nga vodonomie gei ngan bu aronga kokouk. Gei kap nga tsana ka tsienakor si ka mei. Gei kap nga tsang vatsakatie ka mei, ma gei kap nga bit kesie ka kepineits si ka mei.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nga telekiran va o kap vokokotie ine nia votorosie nga, simi vunan o nga muna vakokoit va enga bu ategei, io, gei ta vodonomie nga sibu ra kokouk misasien va giet tino o, giet maet.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 O suvuon mi aor ngeisngeis surie nga. Ma o ko vuot puonge nga sibu mei palan. Nga ko vakotsie iou beitsak. Ma mi aroung a vous ngan mi nires leong misasien o ta suoeie bu tsienakor.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ma sien gei ta nga beit i Makedonia, gei kap nga suvuon ka minaes. Gei nga suoeie bu suada putu sibu bienangaev kokouk. Bu mei mene gi nga vevengeis nge nama meie gei, ma mi mientou a nga monongie bu arogei.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Eiekesen e Raban ese ta ko vamada bu mei gi ta aor tsak, a nga vamada gei ngan ken bineit e Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ma a kap va surie ken bineit mo eiekesen surie buer mi vavaman nga ta nga terie sien. A nga pengan segei kenga lalaron beitsak nia pare gei, ma kenga mesirik surie mi kepineits ta nga tsorubeit senga, ma a nga pengan buer kenga lalaron nia tuir kouk meie iou. Io, kong nires a nga leong beitsak rio vourvour.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Misasien va kong pakapaka rorou vavakatsep a te nga vara mesirik nge nga, o kap tovarebar surie va o nga vataro. A tuktuk, o nga tovarebar eiekesen o nga telekiran va kong pakapaka rorou a nga tsang vatsakatie nga simi bo vour mo.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ine, o res simi vunan kenga aor tsak a nga teie terie nga nia vurise aor misasien o ta nga vara mesirik nge nga. Ian mi suada mesirik a nga beit senga vemusurie ken lalaron e Raban. Io, kenga mesirik a kap nga vunan segei.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Mi mesirik kovuni se Raban a vabatie mi vurise aor ma mi vavato, ma a kap vabatie mi tovarebar. Eiekesen mi mesirik simi kaber ta vabatie mi miensei.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Nga pare misa ine mi mesirik kovuni se Raban a nga vabatie i aronga. A nga vabatie mi sinavei nia vengeis nia tsana bu tsientsang kokouk, mi lalaron leong nia vara tuktuk nge nga kesenga va nga ketseketseng sibu suada bienebeir, mi lalaron leong nia tuir meie mi duis, mi sinavei nia naneie vakalaie nga, mi lalaron leong nia pare iou, mi sinavei nia perngan bu mei mene ma mi sinavei nia derie mi vuduvuduis ta tsorubeit. Sibu baitutuir kokouk, nga te nga vara tuktuk nge nga kesenga va nga ketseketseng ine simi bienangaev.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Sien o ta nga vavataor rakot senga, a kap va o nga vavataor surie ian mi mei ese ta nga tsana mi tsienakor o, seie ese ine mi tsienakor ta nga rakot sien, eiekesen o nga vavataor terengien va enga kesenga nga ta mang so pare vasa kenga pepperengei segei a nga ven i matan e Raban.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ine bu kepineits kokouk gi nga vakotsie gei.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ma o nga vakokoit puonge nga seie, ma nga kap nga vamangarie iou. Sibu kepineits kokouk, o nga ko vokokotie ngan mi tuktuk rakot senga, ma ine, kegei namani puonge nga se Tito a me tsorubeit tuktuk.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ma ken tentoiv rakot senga a leong beitsak, sien ta ko vodonomie va enga kokouk nga nga vemusurie ken sar vinavanou nge marangatan meie mi minangarei ma mi mientou.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Io, o res beitsak simi vunan o te oit nia suvuon mi aor ngeisngeis senga sibu kepineits kokouk.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.