Lucas 8

New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cabero Jesu ape macaripʉre cáaáteñañupʉ, Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire buio teñaʉ. Cʉ cabuerã doce cãnacãʉ cʉ mena cáaájuparã.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Cãromia quena na mena cáaájuparã. Cariaye cʉtanare Jesu cʉ cacatioricarã romiri cãñuparã. Aperã na yeri wãtiare Jesu cʉ cabuu rebojaricarã romiri cãñuparã. Jĩcao María Magdalena cãñupo. Cõpʉre wãtia cajañarã siete cãnacãʉ majuure Jesu cʉ cabuu rerico cãñupo.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Apeo Juana cawamecʉco Chusa nʉmo cãñupo. Chusa maca Ʉpaʉ Herode ya wiipʉ paariquere cʉ̃re cajʉgo átibojaʉ cãñupʉ. Apeo Susana cawamecʉco cãñupo. Aperã capãarã cãñuparã na cacʉgorije mena Jesure cátinemonucurã.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Camaja capãarã capee macari macana Jesu tʉpʉ caejayuparã. Cʉ tʉpʉ na caeja neñaporo tʉjʉʉ ati wame queti buio majiorica wamere na caĩ buioyupʉ Jesu:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 —Jĩcaʉ camajocʉ trigo aperire cʉ wejepʉ cawẽ bate oteyupʉ. Apeye ma tʉacã cañarijere camaja cacʉta yajio reyuparã. Minia quena atí, caʉga recõañuparã tie aperiacãre.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ape rupaa cʉ cawẽ bate oterije ʉ̃ta yepa bui care cumuñupe. Cabero tie putiba, cajita põreroacã cayepa oco mano maca cajinicoajupe.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ape rupaa cʉ cawẽ bate otero pota miji wẽri watoapʉ care cumuñupe. To bairi pota miji wẽri maca ti aperiacã caputibatiere cabʉti weocoajupe.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ape aperi care cumuñupe cañuuri yepa caroa cajitacʉti paʉpʉre. To bairi tie caroaro puti, bʉti, caroa carica cʉjupe. To cãnacã apea caputirique caroa capee carica cʉjupe. To bairo ĩ yaparo: —Noa yʉre caapirã caroaro na apipajeato, caĩñupʉ Jesu.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Cabero Jesu cʉ cabuerã: —¿Dope bairo ĩgaro to ĩti atie queti buio majiorica wame? cʉ caĩ jeniñañuparã.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 To bairo na caĩ jeniñaro ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu: —Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire cajʉgoye camajiriorije cãnibatajere caroaro mʉja majio joroque mʉja áami. Aperã macare buio majiorica wame mena na yʉ buio. Na maca yʉ cátiere tʉjʉ, yʉ cabuiorijere api, baibaopʉnana api majiquẽema.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Ocõo bairo ĩgaro ĩ tie queti buio majiorica wame: Oterica aperi Dio ye quetire bairona ã.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Jĩcaarã Dio ye quetire apirãma. Cabero Sataná na tʉpʉ atí, tiere api nʉcʉbʉgorema ĩi, na majiritio joroque ácʉmi. To bairo Sataná cʉ cátie jʉgori Dio cʉ canetooricarã majuu aniquẽnama. To bairi ma tʉ cañarique minia na caʉga reriquere bairona cãna ãnama.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Aperã ʉ̃ta yepa jita põreroacã cãni yepapʉ care cumuriquere bairo cabairã ãnama. Nemoopʉre Dio ye quetire caroaro caapi wariñuubatana ãnama. Api wariñuubaopʉnana jita capõreroacãpʉ care cumu putibatajere bairona, canʉcori manajere bairona yoaro apipajeequẽnama. Popiye na to cãno tʉgooñari to cõona janacõarãma.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Aperã tie aperi pota miji wẽri watoapʉ care cumuriquere bairona cãna ãma. Dio ye quetire apiba, ati yepa macaje macare seeto tʉgooñama. Apeye unie macare seeto boo neto tʉgooñarãma. Seeto caroorije na cáti wariñuupe quenare tʉgooñarãma. To bairo tʉgooñabana seeto tʉgooña rooye tuarãma. Dio yere átigaquẽnama. To bairo baibana atie pota miji wẽri watoapʉ cañarique carica manajere bairona anicõarãma.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Aperã maca Dio ye quetire nemoo apirã caroaro apipajeecõa aninucurãma. Na maca ãnama oterica rupaa caroa yepapʉ care cumu putiriquere bairona cabairã. Ti aperi caputirique pairo ricacʉto. Na quena Dio ye quetire apipajeecõa aninucuri capee caroare ánama Dio cʉ caboorijere, na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Ape wame queti buio majiorica wame ocõo bairo caĩñupʉ Jesu moquena: —Jĩa bujuriquere jĩa bujurã apeye unie muu cũricaro ẽoropʉ mari jĩa bujuquẽna. Cani cuñaricaro ẽoropʉ quena mari cũquẽna. Cabui maca mari jĩa buju peorã camaja cajãa ejarã nipetiro caroaro na tʉjʉato ĩrã.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 To bairi tie cabujurore bairona yʉ cabuiorijere noa cajʉgoye caapi majiquetana api majigarãma. Cajʉgoyepʉre caapi majiña manaje to anibao joroquena api majigarãma.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ’To bairi caroaro apiya atie mʉñʉja caĩ buiorijere. Noa atie yʉ cabuiorijere caapipajeerãre capee api majiriquere na joogʉmi Dio. Aperã yʉ cabuiorijere caapipajeegaquẽna na cãno maca yʉ yere na caapi majibatajeacã quenare na majiquetio joroque na átigʉmi Dio, na caĩñupʉ Jesu.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 To bairo camajare na cʉ caĩ buio ani paʉna Jesu paco, cʉ bairã cʉ camacara ejayuparã. Camaja capãarã na cãnoi cʉ tʉpʉ cajãa eja majiquẽjuparã.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 To bairi aperã: —Mʉ paco, mʉ yarã mʉ tʉjʉgarã macapʉ tʉjʉnucuma, cʉ caĩ buioyuparã.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 To bairo cʉ na caĩro apii: —Noa Dio ye quetire caapirã, tiere cána nipetirã yʉ paco, yʉ bairãre bairona cãna ãma, na caĩñupʉ Jesu.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Jĩca rʉmʉ Jesu cʉ cabuerã mena cumua capairicapʉ caeja jãañupʉ. —Jitá, ʉtabʉcʉra jĩ nʉgoapʉ mari peña aáparo, na caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro apirã, cáaájuparã, ape nʉgoa tʉpʉre aána.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Na capeña aáto Jesu cacanicoajupʉ. Cʉ cacaniri paʉna wino seeto capapu ájupe. Wino to capapuro seeto cajabeyupe. Ti cumuapʉ cajabe jãa ruugayupe.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ti cumua caruagaro tʉjʉrã Jesure cʉ cayopioyuparã. —¡Jesu, jãre camajioʉ, yopiya! ¡Rua yajirã mari bai! cʉ caĩñuparã. To bairo cʉ na caĩro Jesu yopi, winore, cajaberijere to cõona cajana rotiyupʉ. To bairo cʉ caĩ jana rotirona wino, cajaberije cajana peticoajupe yua.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Tie cajana petiro tʉjʉʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu cʉ cabuerãre: —¿Nope ĩrã yʉ mena aábaopʉnana yʉre canʉcʉbʉgoquẽnare bairo, “Rua yajigarã mari áa,” mʉja ĩ tʉgooñabati? Na maca to bairo cabairijere tʉjʉrã catʉjʉ acʉacoajuparã. —¡Abʉma! Seeto majuu camajii ãcʉmi. Wino, cajaberije quena cʉ carotiro caroaro apicõa, caame ĩñuparã.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Galilea cawamecʉti nʉgoa tʉpʉ cãnana ape nʉgoa tʉpʉ Gadara cawamecʉtopʉ capeña ejayuparã yua.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Peña eja, camaa nʉcañuparã. Jesu cʉ camaa nʉca ejaro tʉjʉʉ jĩcaʉ camajocʉ ti maca macacʉ cayeri wãtiacʉcʉ cʉ cabocayupʉ Jesure. Yoaro jutii jañaquẽcʉna cãninucuʉ cãñupʉ. Wiipʉre cãniquetinucuñupʉ. Ʉ̃ta tʉa pʉto maja operi na cawerica operi jeto cãninucuñupʉ. Nairoacã yeri wãtia cʉ cañenucuñuparã. Aperãre rooro átiremi ĩrã cʉ cajianucubajuparã to macana come wẽri mena cʉ rʉporire, cʉ wamoripʉre. To bairo na cátibao joroquena caboca tʉ̃ga jure recõanucuñupʉ come wẽri cʉ̃re na cajiabatajere. Yeri wãtia cʉ̃re cajañarã camaja manopʉ cʉ atʉ mecʉo joroque cʉ cátinucuñuparã. To bairi Jesu maca cʉ tʉjʉʉ cʉ yeri wãtia cʉ̃re cajañarãre na cabuti aá rotiyupʉ. Cʉ maca Jesure cʉ boca tʉjʉʉ seeto awaja, cʉ tʉ ejacumu, ocõo bairo cʉ caĩ awajayupʉ: —¡Jesu, Dio ʉmʉrecoo macacʉ Macʉ! ¿Nope ĩi yʉ mʉ patawãcoʉ apari mʉa? ¡Popiye tamʉorica paʉpʉre yʉ jooqueticõaña! cʉ caĩñupʉ.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 To bairo cʉ caĩro: —¿Ñamʉ mʉ wamecʉti mʉa? cʉ caĩñupʉ Jesu maca. —Yʉa Legión yʉ wamecʉ, cʉ caĩñupʉ Jesure, yeri wãtia capãarã cʉ na cajañaro maca.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 —¡Wãtia na cãni paʉ caʉ̃cʉari opepʉ jã jooqueticõaña! cʉ caĩñuparã Jesure.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Na jʉgoye buuropʉ yejea capãarã caʉga ãñuparã. Yejeare na tʉjʉrã: —Yejeapʉre jã jãa rotiya, Jesure cʉ caĩñuparã, wãtia ya paʉpʉ aágaquẽna. To bairo cʉ na cajenirore bairona yejeapʉre na cajãa rotiyupʉ Jesu.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 To cõona camajocʉpʉre cajañabatana yeri wãtia buti, yejeapʉre cajãañuparã. Na cajãarona yejea carupa tʉapʉ atʉ mecʉ atʉ ro aá, care ñuacoajuparã ti rapʉ yua.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Yejeare cacotebatana to bairo na cabairo tʉjʉ acʉari atʉ aá, macapʉ, maca tʉjaroripʉ macana quenare cabuio baterã aájuparã.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Tiere na cabuiorijere apirã camaja catʉjʉra aájuparã. Jesu tʉ ejarã cayeri wãtia cʉtibatacʉre catʉjʉyuparã. Jesu tʉpʉ caroaro jutii jañacõari caroaro catʉgooña majii cʉ caruiro cʉ catʉjʉyuparã. To bairo cʉ cabairo tʉjʉrã cauwiyuparã.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Cʉ̃re yeri wãtia cajañaricarãre Jesu na cʉ cabuu rero catʉjʉricarã maca na caĩ buioyuparã: —Ocõo bairo bai catícoami cayeri wãtia jañabatacʉ, na caĩñuparã.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Tiere apirã Gadara yepa macana seeto cauwibʉjayuparã. To bairi Jesure: —¡Aácʉja aperopʉ! ¡Atopʉ aniqueticõaña! seeto cʉ caĩñuparã. Jesu cʉ̃re na cabooquẽto tʉjʉʉ cumuapʉ eja jãa, catunucoajupʉ.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Cumuapʉ Jesu cʉ caeja jãaro tʉjʉʉ cʉ cawãtia buu rericʉ maca: —Yʉ quena mʉ mena yʉ aágʉ, cʉ caĩ jenibajupʉ. To bairo cʉ caĩro: —Aáquẽja. Mʉ ya wiipʉ tunu aácʉja. Caroaro Dio mʉre cʉ cátiejere mʉ yarãre na buio peocõaña, cʉ caĩñupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩro macapʉ cáaácoajupʉ. Macapʉ aá, nipetiro Jesu cʉ̃re cʉ cátajere maca macanare na cabuio peocõañupʉ yua.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 — ausente —
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesu cʉ catunu peña ejaparore camaja capãarã cʉ̃re cayuuyuparã. Seeto wariñuurique mena cʉ cabocayuparã.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Jĩcaʉ na watoapʉ cãnacʉ neñapo buerica wii ʉpaʉ Jairo cawamecʉcʉ Jesu tʉpʉ caejayupʉ. Jesu tʉ ejari rʉpopatua tuatu ejacumuri, cʉ caĩ jeni nʉcʉbʉgoyupʉ: —Yʉ ya wiipʉ yʉ macore co catioʉ ajá, cʉ caĩ jeniñupʉ.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Cʉ maco jĩcaoacãna cãco doce cʉma cacʉgoo cãñupo. Bai yajigopʉ cabaiyupo. To bairo Jairo cʉ caĩrore apii cáaájupʉ Jesu. Mapʉ cʉ cáaáto Jesu mena camaja capãarã ma bijarona cáaájuparã.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Na watoapʉ jĩcao doce cʉmari majuu ámo janaquetajere cariayecʉco cãñupo. Co caʉcoye rotibataje wapa niyeru co cacʉgobataje nipetiro capeti weocoajupe. Co na caʉcoyerije to anibao joroquena jĩcaʉ maca co cacatio majiquẽjuparã.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 To bairi Jesu bero maca atí, cʉ jutiro yapare capañañupo. Cʉ jutirore co capañarona co cariaye cʉtibataje nemoo cajanacoajupe yua.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Cʉ jutirore co capañaro: —¿Ñamʉ yʉ cʉ pañari? caĩ jeniñañupʉ Jesu. Cʉ caĩ jeniñaro: —Jã pañaquẽpʉ jãa, cʉ caĩñuparã camaja nipetiro. To bairi Pedro maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure: —Jãre cabuei, camaja capãarã mʉ cʉ̃goma. Nope ĩi, “¿Ñamʉ yʉre cʉ pañari” mʉ ĩti? Jesure cʉ caĩñupʉ Pedro.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 To bairo cʉ caĩro: —Jĩcao yʉ pañawõ. Yʉre co capañarona yʉ camajirije mena co cariaye cʉtibatajere canetoro yʉ majiwʉ, caĩñupʉ Jesu.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Cãromio maca, yʉ majiimi Jesu ĩo, nanaa uwiri cʉ rʉpori tʉ cʉ caejacumu nʉcʉbʉgoyupo. To bairo ácona camaja nipetiro na caapiropʉ: —Yʉna mʉ jutiirore mʉ yʉ pañawʉ. Yʉ capañarona yʉ cariaye cʉtie yʉ netocoapa, caĩ buioyupo.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 To bairo co caĩro apii ocõo bairo co caĩñupʉ Jesu: —Yʉ yao, caroaro yʉre mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoroi mʉ cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ. Caroa wariñuurique mena ãña, co caĩñupʉ Jesu yua.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Mai to bairo co cʉ caĩ wada ani paʉna Jairo ya wiipʉ cãnacʉ jĩcaʉ caejayupʉ, Jairore cʉ buioʉ acʉ́: —Mʉ maco bai yajicoapo. To bairi marire cabueire cʉ patawãcoo nemoqueticõaña, cʉ caĩñupʉ.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 To bairo cʉ caĩrijere apii Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jairore: —Tʉgooñaqueticõaña. Yʉ macare mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoro mʉ maco catigomo, cʉ caĩñupʉ.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Jairo ya wiipʉ ejaʉ aperãre na cajãa rotiquẽjupʉ co ãnaco co cãni arʉapʉre. Pedro, Juan, cʉ jʉgocʉ Jacobo, cabai yajirico pacʉa na jetore cajãa rotiyupʉ Jesu.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ti wii cãna nipetirã cõre otirã cájuparã. Nare ocõo bairo caĩñupʉ Jesu: —Otiqueticõaña. Cayajirico me ãmo. Canio áamo, caĩwĩ Jesu. Mere cabai yajirico co nibao joroquena na caĩwĩ, tunu catigomo cani yopiricarore bairona ĩi, na caĩñupʉ Jesu.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 To bairo cʉ caĩro apirã caotirã maca cʉ caĩ epeyuparã, mere bai yajicoamo ĩrã.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 To bairo cʉ na caapi nʉcʉbʉgoquetibao joroquena cabai yajirico co cãni arʉapʉre jãa, co wamore cañeñañupʉ. Ñeña: —Maco, catiya. Wamʉnʉcacõaña, co caĩñupʉ.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 To bairo cʉ caĩrona cawimao catunu catí wamʉ nʉcacõañupo yua. Co cawamʉ nʉcarona: —Ʉgariquere co nuña, na caĩñupʉ Jesu co pacʉare.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Cabai yajirico nibaopʉcona co catunu catiro tʉjʉrã co pacʉa seeto caacʉayuparã. Jesu maca co catunu catirijere aperãre na cabuio rotiquẽjupʉ.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.