Lucas 8
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs ARC
1 Cabero Jesu ape macaripʉre cáaáteñañupʉ, Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire buio teñaʉ. Cʉ cabuerã doce cãnacãʉ cʉ mena cáaájuparã.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Cãromia quena na mena cáaájuparã. Cariaye cʉtanare Jesu cʉ cacatioricarã romiri cãñuparã. Aperã na yeri wãtiare Jesu cʉ cabuu rebojaricarã romiri cãñuparã. Jĩcao María Magdalena cãñupo. Cõpʉre wãtia cajañarã siete cãnacãʉ majuure Jesu cʉ cabuu rerico cãñupo.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Apeo Juana cawamecʉco Chusa nʉmo cãñupo. Chusa maca Ʉpaʉ Herode ya wiipʉ paariquere cʉ̃re cajʉgo átibojaʉ cãñupʉ. Apeo Susana cawamecʉco cãñupo. Aperã capãarã cãñuparã na cacʉgorije mena Jesure cátinemonucurã.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Camaja capãarã capee macari macana Jesu tʉpʉ caejayuparã. Cʉ tʉpʉ na caeja neñaporo tʉjʉʉ ati wame queti buio majiorica wamere na caĩ buioyupʉ Jesu:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 —Jĩcaʉ camajocʉ trigo aperire cʉ wejepʉ cawẽ bate oteyupʉ. Apeye ma tʉacã cañarijere camaja cacʉta yajio reyuparã. Minia quena atí, caʉga recõañuparã tie aperiacãre.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ape rupaa cʉ cawẽ bate oterije ʉ̃ta yepa bui care cumuñupe. Cabero tie putiba, cajita põreroacã cayepa oco mano maca cajinicoajupe.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ape rupaa cʉ cawẽ bate otero pota miji wẽri watoapʉ care cumuñupe. To bairi pota miji wẽri maca ti aperiacã caputibatiere cabʉti weocoajupe.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ape aperi care cumuñupe cañuuri yepa caroa cajitacʉti paʉpʉre. To bairi tie caroaro puti, bʉti, caroa carica cʉjupe. To cãnacã apea caputirique caroa capee carica cʉjupe. To bairo ĩ yaparo: —Noa yʉre caapirã caroaro na apipajeato, caĩñupʉ Jesu.
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Cabero Jesu cʉ cabuerã: —¿Dope bairo ĩgaro to ĩti atie queti buio majiorica wame? cʉ caĩ jeniñañuparã.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 To bairo na caĩ jeniñaro ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu: —Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire cajʉgoye camajiriorije cãnibatajere caroaro mʉja majio joroque mʉja áami. Aperã macare buio majiorica wame mena na yʉ buio. Na maca yʉ cátiere tʉjʉ, yʉ cabuiorijere api, baibaopʉnana api majiquẽema.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 ’Ocõo bairo ĩgaro ĩ tie queti buio majiorica wame: Oterica aperi Dio ye quetire bairona ã.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Jĩcaarã Dio ye quetire apirãma. Cabero Sataná na tʉpʉ atí, tiere api nʉcʉbʉgorema ĩi, na majiritio joroque ácʉmi. To bairo Sataná cʉ cátie jʉgori Dio cʉ canetooricarã majuu aniquẽnama. To bairi ma tʉ cañarique minia na caʉga reriquere bairona cãna ãnama.
12 e os que
13 Aperã ʉ̃ta yepa jita põreroacã cãni yepapʉ care cumuriquere bairo cabairã ãnama. Nemoopʉre Dio ye quetire caroaro caapi wariñuubatana ãnama. Api wariñuubaopʉnana jita capõreroacãpʉ care cumu putibatajere bairona, canʉcori manajere bairona yoaro apipajeequẽnama. Popiye na to cãno tʉgooñari to cõona janacõarãma.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Aperã tie aperi pota miji wẽri watoapʉ care cumuriquere bairona cãna ãma. Dio ye quetire apiba, ati yepa macaje macare seeto tʉgooñama. Apeye unie macare seeto boo neto tʉgooñarãma. Seeto caroorije na cáti wariñuupe quenare tʉgooñarãma. To bairo tʉgooñabana seeto tʉgooña rooye tuarãma. Dio yere átigaquẽnama. To bairo baibana atie pota miji wẽri watoapʉ cañarique carica manajere bairona anicõarãma.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Aperã maca Dio ye quetire nemoo apirã caroaro apipajeecõa aninucurãma. Na maca ãnama oterica rupaa caroa yepapʉ care cumu putiriquere bairona cabairã. Ti aperi caputirique pairo ricacʉto. Na quena Dio ye quetire apipajeecõa aninucuri capee caroare ánama Dio cʉ caboorijere, na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Ape wame queti buio majiorica wame ocõo bairo caĩñupʉ Jesu moquena: —Jĩa bujuriquere jĩa bujurã apeye unie muu cũricaro ẽoropʉ mari jĩa bujuquẽna. Cani cuñaricaro ẽoropʉ quena mari cũquẽna. Cabui maca mari jĩa buju peorã camaja cajãa ejarã nipetiro caroaro na tʉjʉato ĩrã.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 To bairi tie cabujurore bairona yʉ cabuiorijere noa cajʉgoye caapi majiquetana api majigarãma. Cajʉgoyepʉre caapi majiña manaje to anibao joroquena api majigarãma.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 ’To bairi caroaro apiya atie mʉñʉja caĩ buiorijere. Noa atie yʉ cabuiorijere caapipajeerãre capee api majiriquere na joogʉmi Dio. Aperã yʉ cabuiorijere caapipajeegaquẽna na cãno maca yʉ yere na caapi majibatajeacã quenare na majiquetio joroque na átigʉmi Dio, na caĩñupʉ Jesu.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 To bairo camajare na cʉ caĩ buio ani paʉna Jesu paco, cʉ bairã cʉ camacara ejayuparã. Camaja capãarã na cãnoi cʉ tʉpʉ cajãa eja majiquẽjuparã.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 To bairi aperã: —Mʉ paco, mʉ yarã mʉ tʉjʉgarã macapʉ tʉjʉnucuma, cʉ caĩ buioyuparã.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 To bairo cʉ na caĩro apii: —Noa Dio ye quetire caapirã, tiere cána nipetirã yʉ paco, yʉ bairãre bairona cãna ãma, na caĩñupʉ Jesu.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Jĩca rʉmʉ Jesu cʉ cabuerã mena cumua capairicapʉ caeja jãañupʉ. —Jitá, ʉtabʉcʉra jĩ nʉgoapʉ mari peña aáparo, na caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro apirã, cáaájuparã, ape nʉgoa tʉpʉre aána.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Na capeña aáto Jesu cacanicoajupʉ. Cʉ cacaniri paʉna wino seeto capapu ájupe. Wino to capapuro seeto cajabeyupe. Ti cumuapʉ cajabe jãa ruugayupe.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ti cumua caruagaro tʉjʉrã Jesure cʉ cayopioyuparã. —¡Jesu, jãre camajioʉ, yopiya! ¡Rua yajirã mari bai! cʉ caĩñuparã. To bairo cʉ na caĩro Jesu yopi, winore, cajaberijere to cõona cajana rotiyupʉ. To bairo cʉ caĩ jana rotirona wino, cajaberije cajana peticoajupe yua.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Tie cajana petiro tʉjʉʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu cʉ cabuerãre: —¿Nope ĩrã yʉ mena aábaopʉnana yʉre canʉcʉbʉgoquẽnare bairo, “Rua yajigarã mari áa,” mʉja ĩ tʉgooñabati? Na maca to bairo cabairijere tʉjʉrã catʉjʉ acʉacoajuparã. —¡Abʉma! Seeto majuu camajii ãcʉmi. Wino, cajaberije quena cʉ carotiro caroaro apicõa, caame ĩñuparã.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Galilea cawamecʉti nʉgoa tʉpʉ cãnana ape nʉgoa tʉpʉ Gadara cawamecʉtopʉ capeña ejayuparã yua.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Peña eja, camaa nʉcañuparã. Jesu cʉ camaa nʉca ejaro tʉjʉʉ jĩcaʉ camajocʉ ti maca macacʉ cayeri wãtiacʉcʉ cʉ cabocayupʉ Jesure. Yoaro jutii jañaquẽcʉna cãninucuʉ cãñupʉ. Wiipʉre cãniquetinucuñupʉ. Ʉ̃ta tʉa pʉto maja operi na cawerica operi jeto cãninucuñupʉ. Nairoacã yeri wãtia cʉ cañenucuñuparã. Aperãre rooro átiremi ĩrã cʉ cajianucubajuparã to macana come wẽri mena cʉ rʉporire, cʉ wamoripʉre. To bairo na cátibao joroquena caboca tʉ̃ga jure recõanucuñupʉ come wẽri cʉ̃re na cajiabatajere. Yeri wãtia cʉ̃re cajañarã camaja manopʉ cʉ atʉ mecʉo joroque cʉ cátinucuñuparã. To bairi Jesu maca cʉ tʉjʉʉ cʉ yeri wãtia cʉ̃re cajañarãre na cabuti aá rotiyupʉ. Cʉ maca Jesure cʉ boca tʉjʉʉ seeto awaja, cʉ tʉ ejacumu, ocõo bairo cʉ caĩ awajayupʉ: —¡Jesu, Dio ʉmʉrecoo macacʉ Macʉ! ¿Nope ĩi yʉ mʉ patawãcoʉ apari mʉa? ¡Popiye tamʉorica paʉpʉre yʉ jooqueticõaña! cʉ caĩñupʉ.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 To bairo cʉ caĩro: —¿Ñamʉ mʉ wamecʉti mʉa? cʉ caĩñupʉ Jesu maca. —Yʉa Legión yʉ wamecʉ, cʉ caĩñupʉ Jesure, yeri wãtia capãarã cʉ na cajañaro maca.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 —¡Wãtia na cãni paʉ caʉ̃cʉari opepʉ jã jooqueticõaña! cʉ caĩñuparã Jesure.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Na jʉgoye buuropʉ yejea capãarã caʉga ãñuparã. Yejeare na tʉjʉrã: —Yejeapʉre jã jãa rotiya, Jesure cʉ caĩñuparã, wãtia ya paʉpʉ aágaquẽna. To bairo cʉ na cajenirore bairona yejeapʉre na cajãa rotiyupʉ Jesu.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 To cõona camajocʉpʉre cajañabatana yeri wãtia buti, yejeapʉre cajãañuparã. Na cajãarona yejea carupa tʉapʉ atʉ mecʉ atʉ ro aá, care ñuacoajuparã ti rapʉ yua.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Yejeare cacotebatana to bairo na cabairo tʉjʉ acʉari atʉ aá, macapʉ, maca tʉjaroripʉ macana quenare cabuio baterã aájuparã.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tiere na cabuiorijere apirã camaja catʉjʉra aájuparã. Jesu tʉ ejarã cayeri wãtia cʉtibatacʉre catʉjʉyuparã. Jesu tʉpʉ caroaro jutii jañacõari caroaro catʉgooña majii cʉ caruiro cʉ catʉjʉyuparã. To bairo cʉ cabairo tʉjʉrã cauwiyuparã.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Cʉ̃re yeri wãtia cajañaricarãre Jesu na cʉ cabuu rero catʉjʉricarã maca na caĩ buioyuparã: —Ocõo bairo bai catícoami cayeri wãtia jañabatacʉ, na caĩñuparã.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Tiere apirã Gadara yepa macana seeto cauwibʉjayuparã. To bairi Jesure: —¡Aácʉja aperopʉ! ¡Atopʉ aniqueticõaña! seeto cʉ caĩñuparã. Jesu cʉ̃re na cabooquẽto tʉjʉʉ cumuapʉ eja jãa, catunucoajupʉ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Cumuapʉ Jesu cʉ caeja jãaro tʉjʉʉ cʉ cawãtia buu rericʉ maca: —Yʉ quena mʉ mena yʉ aágʉ, cʉ caĩ jenibajupʉ. To bairo cʉ caĩro: —Aáquẽja. Mʉ ya wiipʉ tunu aácʉja. Caroaro Dio mʉre cʉ cátiejere mʉ yarãre na buio peocõaña, cʉ caĩñupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩro macapʉ cáaácoajupʉ. Macapʉ aá, nipetiro Jesu cʉ̃re cʉ cátajere maca macanare na cabuio peocõañupʉ yua.
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Jesu cʉ catunu peña ejaparore camaja capãarã cʉ̃re cayuuyuparã. Seeto wariñuurique mena cʉ cabocayuparã.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Jĩcaʉ na watoapʉ cãnacʉ neñapo buerica wii ʉpaʉ Jairo cawamecʉcʉ Jesu tʉpʉ caejayupʉ. Jesu tʉ ejari rʉpopatua tuatu ejacumuri, cʉ caĩ jeni nʉcʉbʉgoyupʉ: —Yʉ ya wiipʉ yʉ macore co catioʉ ajá, cʉ caĩ jeniñupʉ.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Cʉ maco jĩcaoacãna cãco doce cʉma cacʉgoo cãñupo. Bai yajigopʉ cabaiyupo. To bairo Jairo cʉ caĩrore apii cáaájupʉ Jesu. Mapʉ cʉ cáaáto Jesu mena camaja capãarã ma bijarona cáaájuparã.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Na watoapʉ jĩcao doce cʉmari majuu ámo janaquetajere cariayecʉco cãñupo. Co caʉcoye rotibataje wapa niyeru co cacʉgobataje nipetiro capeti weocoajupe. Co na caʉcoyerije to anibao joroquena jĩcaʉ maca co cacatio majiquẽjuparã.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 To bairi Jesu bero maca atí, cʉ jutiro yapare capañañupo. Cʉ jutirore co capañarona co cariaye cʉtibataje nemoo cajanacoajupe yua.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Cʉ jutirore co capañaro: —¿Ñamʉ yʉ cʉ pañari? caĩ jeniñañupʉ Jesu. Cʉ caĩ jeniñaro: —Jã pañaquẽpʉ jãa, cʉ caĩñuparã camaja nipetiro. To bairi Pedro maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure: —Jãre cabuei, camaja capãarã mʉ cʉ̃goma. Nope ĩi, “¿Ñamʉ yʉre cʉ pañari” mʉ ĩti? Jesure cʉ caĩñupʉ Pedro.
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 To bairo cʉ caĩro: —Jĩcao yʉ pañawõ. Yʉre co capañarona yʉ camajirije mena co cariaye cʉtibatajere canetoro yʉ majiwʉ, caĩñupʉ Jesu.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Cãromio maca, yʉ majiimi Jesu ĩo, nanaa uwiri cʉ rʉpori tʉ cʉ caejacumu nʉcʉbʉgoyupo. To bairo ácona camaja nipetiro na caapiropʉ: —Yʉna mʉ jutiirore mʉ yʉ pañawʉ. Yʉ capañarona yʉ cariaye cʉtie yʉ netocoapa, caĩ buioyupo.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 To bairo co caĩro apii ocõo bairo co caĩñupʉ Jesu: —Yʉ yao, caroaro yʉre mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoroi mʉ cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ. Caroa wariñuurique mena ãña, co caĩñupʉ Jesu yua.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Mai to bairo co cʉ caĩ wada ani paʉna Jairo ya wiipʉ cãnacʉ jĩcaʉ caejayupʉ, Jairore cʉ buioʉ acʉ́: —Mʉ maco bai yajicoapo. To bairi marire cabueire cʉ patawãcoo nemoqueticõaña, cʉ caĩñupʉ.
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 To bairo cʉ caĩrijere apii Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jairore: —Tʉgooñaqueticõaña. Yʉ macare mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoro mʉ maco catigomo, cʉ caĩñupʉ.
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Jairo ya wiipʉ ejaʉ aperãre na cajãa rotiquẽjupʉ co ãnaco co cãni arʉapʉre. Pedro, Juan, cʉ jʉgocʉ Jacobo, cabai yajirico pacʉa na jetore cajãa rotiyupʉ Jesu.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Ti wii cãna nipetirã cõre otirã cájuparã. Nare ocõo bairo caĩñupʉ Jesu: —Otiqueticõaña. Cayajirico me ãmo. Canio áamo, caĩwĩ Jesu. Mere cabai yajirico co nibao joroquena na caĩwĩ, tunu catigomo cani yopiricarore bairona ĩi, na caĩñupʉ Jesu.
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 To bairo cʉ caĩro apirã caotirã maca cʉ caĩ epeyuparã, mere bai yajicoamo ĩrã.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 To bairo cʉ na caapi nʉcʉbʉgoquetibao joroquena cabai yajirico co cãni arʉapʉre jãa, co wamore cañeñañupʉ. Ñeña: —Maco, catiya. Wamʉnʉcacõaña, co caĩñupʉ.
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 To bairo cʉ caĩrona cawimao catunu catí wamʉ nʉcacõañupo yua. Co cawamʉ nʉcarona: —Ʉgariquere co nuña, na caĩñupʉ Jesu co pacʉare.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Cabai yajirico nibaopʉcona co catunu catiro tʉjʉrã co pacʉa seeto caacʉayuparã. Jesu maca co catunu catirijere aperãre na cabuio rotiquẽjupʉ.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.