Lucas 8
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NTLH
1 Cabero Jesu ape macaripʉre cáaáteñañupʉ, Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire buio teñaʉ. Cʉ cabuerã doce cãnacãʉ cʉ mena cáaájuparã.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Cãromia quena na mena cáaájuparã. Cariaye cʉtanare Jesu cʉ cacatioricarã romiri cãñuparã. Aperã na yeri wãtiare Jesu cʉ cabuu rebojaricarã romiri cãñuparã. Jĩcao María Magdalena cãñupo. Cõpʉre wãtia cajañarã siete cãnacãʉ majuure Jesu cʉ cabuu rerico cãñupo.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Apeo Juana cawamecʉco Chusa nʉmo cãñupo. Chusa maca Ʉpaʉ Herode ya wiipʉ paariquere cʉ̃re cajʉgo átibojaʉ cãñupʉ. Apeo Susana cawamecʉco cãñupo. Aperã capãarã cãñuparã na cacʉgorije mena Jesure cátinemonucurã.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Camaja capãarã capee macari macana Jesu tʉpʉ caejayuparã. Cʉ tʉpʉ na caeja neñaporo tʉjʉʉ ati wame queti buio majiorica wamere na caĩ buioyupʉ Jesu:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 —Jĩcaʉ camajocʉ trigo aperire cʉ wejepʉ cawẽ bate oteyupʉ. Apeye ma tʉacã cañarijere camaja cacʉta yajio reyuparã. Minia quena atí, caʉga recõañuparã tie aperiacãre.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ape rupaa cʉ cawẽ bate oterije ʉ̃ta yepa bui care cumuñupe. Cabero tie putiba, cajita põreroacã cayepa oco mano maca cajinicoajupe.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ape rupaa cʉ cawẽ bate otero pota miji wẽri watoapʉ care cumuñupe. To bairi pota miji wẽri maca ti aperiacã caputibatiere cabʉti weocoajupe.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ape aperi care cumuñupe cañuuri yepa caroa cajitacʉti paʉpʉre. To bairi tie caroaro puti, bʉti, caroa carica cʉjupe. To cãnacã apea caputirique caroa capee carica cʉjupe. To bairo ĩ yaparo: —Noa yʉre caapirã caroaro na apipajeato, caĩñupʉ Jesu.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Cabero Jesu cʉ cabuerã: —¿Dope bairo ĩgaro to ĩti atie queti buio majiorica wame? cʉ caĩ jeniñañuparã.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 To bairo na caĩ jeniñaro ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu: —Ʉpaʉ Dio cʉ cãnie quetire cajʉgoye camajiriorije cãnibatajere caroaro mʉja majio joroque mʉja áami. Aperã macare buio majiorica wame mena na yʉ buio. Na maca yʉ cátiere tʉjʉ, yʉ cabuiorijere api, baibaopʉnana api majiquẽema.
10 Jesus respondeu:
11 ’Ocõo bairo ĩgaro ĩ tie queti buio majiorica wame: Oterica aperi Dio ye quetire bairona ã.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Jĩcaarã Dio ye quetire apirãma. Cabero Sataná na tʉpʉ atí, tiere api nʉcʉbʉgorema ĩi, na majiritio joroque ácʉmi. To bairo Sataná cʉ cátie jʉgori Dio cʉ canetooricarã majuu aniquẽnama. To bairi ma tʉ cañarique minia na caʉga reriquere bairona cãna ãnama.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Aperã ʉ̃ta yepa jita põreroacã cãni yepapʉ care cumuriquere bairo cabairã ãnama. Nemoopʉre Dio ye quetire caroaro caapi wariñuubatana ãnama. Api wariñuubaopʉnana jita capõreroacãpʉ care cumu putibatajere bairona, canʉcori manajere bairona yoaro apipajeequẽnama. Popiye na to cãno tʉgooñari to cõona janacõarãma.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Aperã tie aperi pota miji wẽri watoapʉ care cumuriquere bairona cãna ãma. Dio ye quetire apiba, ati yepa macaje macare seeto tʉgooñama. Apeye unie macare seeto boo neto tʉgooñarãma. Seeto caroorije na cáti wariñuupe quenare tʉgooñarãma. To bairo tʉgooñabana seeto tʉgooña rooye tuarãma. Dio yere átigaquẽnama. To bairo baibana atie pota miji wẽri watoapʉ cañarique carica manajere bairona anicõarãma.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Aperã maca Dio ye quetire nemoo apirã caroaro apipajeecõa aninucurãma. Na maca ãnama oterica rupaa caroa yepapʉ care cumu putiriquere bairona cabairã. Ti aperi caputirique pairo ricacʉto. Na quena Dio ye quetire apipajeecõa aninucuri capee caroare ánama Dio cʉ caboorijere, na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ape wame queti buio majiorica wame ocõo bairo caĩñupʉ Jesu moquena: —Jĩa bujuriquere jĩa bujurã apeye unie muu cũricaro ẽoropʉ mari jĩa bujuquẽna. Cani cuñaricaro ẽoropʉ quena mari cũquẽna. Cabui maca mari jĩa buju peorã camaja cajãa ejarã nipetiro caroaro na tʉjʉato ĩrã.
16 Jesus continuou:
17 To bairi tie cabujurore bairona yʉ cabuiorijere noa cajʉgoye caapi majiquetana api majigarãma. Cajʉgoyepʉre caapi majiña manaje to anibao joroquena api majigarãma.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 ’To bairi caroaro apiya atie mʉñʉja caĩ buiorijere. Noa atie yʉ cabuiorijere caapipajeerãre capee api majiriquere na joogʉmi Dio. Aperã yʉ cabuiorijere caapipajeegaquẽna na cãno maca yʉ yere na caapi majibatajeacã quenare na majiquetio joroque na átigʉmi Dio, na caĩñupʉ Jesu.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 To bairo camajare na cʉ caĩ buio ani paʉna Jesu paco, cʉ bairã cʉ camacara ejayuparã. Camaja capãarã na cãnoi cʉ tʉpʉ cajãa eja majiquẽjuparã.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 To bairi aperã: —Mʉ paco, mʉ yarã mʉ tʉjʉgarã macapʉ tʉjʉnucuma, cʉ caĩ buioyuparã.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 To bairo cʉ na caĩro apii: —Noa Dio ye quetire caapirã, tiere cána nipetirã yʉ paco, yʉ bairãre bairona cãna ãma, na caĩñupʉ Jesu.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Jĩca rʉmʉ Jesu cʉ cabuerã mena cumua capairicapʉ caeja jãañupʉ. —Jitá, ʉtabʉcʉra jĩ nʉgoapʉ mari peña aáparo, na caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro apirã, cáaájuparã, ape nʉgoa tʉpʉre aána.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Na capeña aáto Jesu cacanicoajupʉ. Cʉ cacaniri paʉna wino seeto capapu ájupe. Wino to capapuro seeto cajabeyupe. Ti cumuapʉ cajabe jãa ruugayupe.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Ti cumua caruagaro tʉjʉrã Jesure cʉ cayopioyuparã. —¡Jesu, jãre camajioʉ, yopiya! ¡Rua yajirã mari bai! cʉ caĩñuparã. To bairo cʉ na caĩro Jesu yopi, winore, cajaberijere to cõona cajana rotiyupʉ. To bairo cʉ caĩ jana rotirona wino, cajaberije cajana peticoajupe yua.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Tie cajana petiro tʉjʉʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu cʉ cabuerãre: —¿Nope ĩrã yʉ mena aábaopʉnana yʉre canʉcʉbʉgoquẽnare bairo, “Rua yajigarã mari áa,” mʉja ĩ tʉgooñabati? Na maca to bairo cabairijere tʉjʉrã catʉjʉ acʉacoajuparã. —¡Abʉma! Seeto majuu camajii ãcʉmi. Wino, cajaberije quena cʉ carotiro caroaro apicõa, caame ĩñuparã.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Galilea cawamecʉti nʉgoa tʉpʉ cãnana ape nʉgoa tʉpʉ Gadara cawamecʉtopʉ capeña ejayuparã yua.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Peña eja, camaa nʉcañuparã. Jesu cʉ camaa nʉca ejaro tʉjʉʉ jĩcaʉ camajocʉ ti maca macacʉ cayeri wãtiacʉcʉ cʉ cabocayupʉ Jesure. Yoaro jutii jañaquẽcʉna cãninucuʉ cãñupʉ. Wiipʉre cãniquetinucuñupʉ. Ʉ̃ta tʉa pʉto maja operi na cawerica operi jeto cãninucuñupʉ. Nairoacã yeri wãtia cʉ cañenucuñuparã. Aperãre rooro átiremi ĩrã cʉ cajianucubajuparã to macana come wẽri mena cʉ rʉporire, cʉ wamoripʉre. To bairo na cátibao joroquena caboca tʉ̃ga jure recõanucuñupʉ come wẽri cʉ̃re na cajiabatajere. Yeri wãtia cʉ̃re cajañarã camaja manopʉ cʉ atʉ mecʉo joroque cʉ cátinucuñuparã. To bairi Jesu maca cʉ tʉjʉʉ cʉ yeri wãtia cʉ̃re cajañarãre na cabuti aá rotiyupʉ. Cʉ maca Jesure cʉ boca tʉjʉʉ seeto awaja, cʉ tʉ ejacumu, ocõo bairo cʉ caĩ awajayupʉ: —¡Jesu, Dio ʉmʉrecoo macacʉ Macʉ! ¿Nope ĩi yʉ mʉ patawãcoʉ apari mʉa? ¡Popiye tamʉorica paʉpʉre yʉ jooqueticõaña! cʉ caĩñupʉ.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 — ausente —
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 To bairo cʉ caĩro: —¿Ñamʉ mʉ wamecʉti mʉa? cʉ caĩñupʉ Jesu maca. —Yʉa Legión yʉ wamecʉ, cʉ caĩñupʉ Jesure, yeri wãtia capãarã cʉ na cajañaro maca.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 —¡Wãtia na cãni paʉ caʉ̃cʉari opepʉ jã jooqueticõaña! cʉ caĩñuparã Jesure.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Na jʉgoye buuropʉ yejea capãarã caʉga ãñuparã. Yejeare na tʉjʉrã: —Yejeapʉre jã jãa rotiya, Jesure cʉ caĩñuparã, wãtia ya paʉpʉ aágaquẽna. To bairo cʉ na cajenirore bairona yejeapʉre na cajãa rotiyupʉ Jesu.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 To cõona camajocʉpʉre cajañabatana yeri wãtia buti, yejeapʉre cajãañuparã. Na cajãarona yejea carupa tʉapʉ atʉ mecʉ atʉ ro aá, care ñuacoajuparã ti rapʉ yua.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Yejeare cacotebatana to bairo na cabairo tʉjʉ acʉari atʉ aá, macapʉ, maca tʉjaroripʉ macana quenare cabuio baterã aájuparã.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Tiere na cabuiorijere apirã camaja catʉjʉra aájuparã. Jesu tʉ ejarã cayeri wãtia cʉtibatacʉre catʉjʉyuparã. Jesu tʉpʉ caroaro jutii jañacõari caroaro catʉgooña majii cʉ caruiro cʉ catʉjʉyuparã. To bairo cʉ cabairo tʉjʉrã cauwiyuparã.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Cʉ̃re yeri wãtia cajañaricarãre Jesu na cʉ cabuu rero catʉjʉricarã maca na caĩ buioyuparã: —Ocõo bairo bai catícoami cayeri wãtia jañabatacʉ, na caĩñuparã.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Tiere apirã Gadara yepa macana seeto cauwibʉjayuparã. To bairi Jesure: —¡Aácʉja aperopʉ! ¡Atopʉ aniqueticõaña! seeto cʉ caĩñuparã. Jesu cʉ̃re na cabooquẽto tʉjʉʉ cumuapʉ eja jãa, catunucoajupʉ.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Cumuapʉ Jesu cʉ caeja jãaro tʉjʉʉ cʉ cawãtia buu rericʉ maca: —Yʉ quena mʉ mena yʉ aágʉ, cʉ caĩ jenibajupʉ. To bairo cʉ caĩro: —Aáquẽja. Mʉ ya wiipʉ tunu aácʉja. Caroaro Dio mʉre cʉ cátiejere mʉ yarãre na buio peocõaña, cʉ caĩñupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩro macapʉ cáaácoajupʉ. Macapʉ aá, nipetiro Jesu cʉ̃re cʉ cátajere maca macanare na cabuio peocõañupʉ yua.
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — ausente —
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesu cʉ catunu peña ejaparore camaja capãarã cʉ̃re cayuuyuparã. Seeto wariñuurique mena cʉ cabocayuparã.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Jĩcaʉ na watoapʉ cãnacʉ neñapo buerica wii ʉpaʉ Jairo cawamecʉcʉ Jesu tʉpʉ caejayupʉ. Jesu tʉ ejari rʉpopatua tuatu ejacumuri, cʉ caĩ jeni nʉcʉbʉgoyupʉ: —Yʉ ya wiipʉ yʉ macore co catioʉ ajá, cʉ caĩ jeniñupʉ.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Cʉ maco jĩcaoacãna cãco doce cʉma cacʉgoo cãñupo. Bai yajigopʉ cabaiyupo. To bairo Jairo cʉ caĩrore apii cáaájupʉ Jesu. Mapʉ cʉ cáaáto Jesu mena camaja capãarã ma bijarona cáaájuparã.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Na watoapʉ jĩcao doce cʉmari majuu ámo janaquetajere cariayecʉco cãñupo. Co caʉcoye rotibataje wapa niyeru co cacʉgobataje nipetiro capeti weocoajupe. Co na caʉcoyerije to anibao joroquena jĩcaʉ maca co cacatio majiquẽjuparã.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 To bairi Jesu bero maca atí, cʉ jutiro yapare capañañupo. Cʉ jutirore co capañarona co cariaye cʉtibataje nemoo cajanacoajupe yua.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Cʉ jutirore co capañaro: —¿Ñamʉ yʉ cʉ pañari? caĩ jeniñañupʉ Jesu. Cʉ caĩ jeniñaro: —Jã pañaquẽpʉ jãa, cʉ caĩñuparã camaja nipetiro. To bairi Pedro maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure: —Jãre cabuei, camaja capãarã mʉ cʉ̃goma. Nope ĩi, “¿Ñamʉ yʉre cʉ pañari” mʉ ĩti? Jesure cʉ caĩñupʉ Pedro.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 To bairo cʉ caĩro: —Jĩcao yʉ pañawõ. Yʉre co capañarona yʉ camajirije mena co cariaye cʉtibatajere canetoro yʉ majiwʉ, caĩñupʉ Jesu.
46 Mas Jesus disse:
47 Cãromio maca, yʉ majiimi Jesu ĩo, nanaa uwiri cʉ rʉpori tʉ cʉ caejacumu nʉcʉbʉgoyupo. To bairo ácona camaja nipetiro na caapiropʉ: —Yʉna mʉ jutiirore mʉ yʉ pañawʉ. Yʉ capañarona yʉ cariaye cʉtie yʉ netocoapa, caĩ buioyupo.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 To bairo co caĩro apii ocõo bairo co caĩñupʉ Jesu: —Yʉ yao, caroaro yʉre mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoroi mʉ cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ. Caroa wariñuurique mena ãña, co caĩñupʉ Jesu yua.
48 Aí Jesus disse:
49 Mai to bairo co cʉ caĩ wada ani paʉna Jairo ya wiipʉ cãnacʉ jĩcaʉ caejayupʉ, Jairore cʉ buioʉ acʉ́: —Mʉ maco bai yajicoapo. To bairi marire cabueire cʉ patawãcoo nemoqueticõaña, cʉ caĩñupʉ.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 To bairo cʉ caĩrijere apii Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jairore: —Tʉgooñaqueticõaña. Yʉ macare mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoro mʉ maco catigomo, cʉ caĩñupʉ.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Jairo ya wiipʉ ejaʉ aperãre na cajãa rotiquẽjupʉ co ãnaco co cãni arʉapʉre. Pedro, Juan, cʉ jʉgocʉ Jacobo, cabai yajirico pacʉa na jetore cajãa rotiyupʉ Jesu.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ti wii cãna nipetirã cõre otirã cájuparã. Nare ocõo bairo caĩñupʉ Jesu: —Otiqueticõaña. Cayajirico me ãmo. Canio áamo, caĩwĩ Jesu. Mere cabai yajirico co nibao joroquena na caĩwĩ, tunu catigomo cani yopiricarore bairona ĩi, na caĩñupʉ Jesu.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 To bairo cʉ caĩro apirã caotirã maca cʉ caĩ epeyuparã, mere bai yajicoamo ĩrã.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 To bairo cʉ na caapi nʉcʉbʉgoquetibao joroquena cabai yajirico co cãni arʉapʉre jãa, co wamore cañeñañupʉ. Ñeña: —Maco, catiya. Wamʉnʉcacõaña, co caĩñupʉ.
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 To bairo cʉ caĩrona cawimao catunu catí wamʉ nʉcacõañupo yua. Co cawamʉ nʉcarona: —Ʉgariquere co nuña, na caĩñupʉ Jesu co pacʉare.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Cabai yajirico nibaopʉcona co catunu catiro tʉjʉrã co pacʉa seeto caacʉayuparã. Jesu maca co catunu catirijere aperãre na cabuio rotiquẽjupʉ.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.