Lucas 16
Dio Wadarique (TAV) vs VC
1 Ape wame queti buio majiorica wame na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 To bairo na caĩro apii cʉ yere rotibojari majocʉre cʉ pijori ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Aperã mʉ cáti rerijere yʉ buioma. To bairi mʉ cátajere cõoñari yʉ uca tu jooya. To cõona yʉ yere mʉ rotibojaquetigʉ yua.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 To bairo cʉ caĩro cʉ rotibojari majocʉ caĩ tʉgooñañupʉ: “Abʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati? Yʉ ʉpaʉ yʉ buumi. Ape wame paarique caotepa yeparire yejearique uno yʉ áti ocabʉtiquẽcʉ. Boboro aperãre niyeru yʉ jeni rui teñagaqueticʉpʉ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Baiyupa ocõo bairo yʉ átigʉ yʉ ʉpaʉ yʉre cʉ cabuuro bero, aperã na tʉpʉ yʉre na ani rotiato ĩi, yʉre na átinemoato ĩi.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 To bairi cʉ ʉpaʉre cawapamorãre na cãno cõo na capi peticõañupʉ. Na pi, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ cãni jʉgoʉre: “¿Noo cõo majuu yʉ ʉpaʉre mʉ wapamoti mʉa?” cʉ caĩ jeniñañupʉ.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 To bairo cʉ caĩ jeniñaro: “Capee ʉgarique ajurique ʉje raperi cien majuu yʉ wapamo,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Ruiya uwaro. Atie mʉ cawapamorije catujari pũuropʉ cincuenta raperi jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ rotibojari majocʉ.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 To bairo cʉ ĩ, apei macare moquena, “¿Noo cõo majuu mʉ wapamoti, mʉ quena?” cʉ caĩ jeniñañupʉ. “Capee, cien pori majuu capan quenoopere trigore pan cátipere yʉ wapamo yʉa,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Atie mʉ cawapamorije cãni pũuropʉre rʉgaro maca, ochenta pori jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Cʉ̃re cʉ yere carotibojaricʉre cʉ caĩtorijere cʉ camajicõañupʉ cʉ ʉpaʉ. Majiri, “Cáti majii majuu ãñupi,” caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 To bairi mʉja maca apeye uniere cʉgorã tie mena aperãre na átinemoña. Cabopacarãre mʉja yere na jooya, mʉja mena na cawariñuuparore bairo ĩrã. To bairo ána ʉmʉrecoopʉre caroa ãnajere mʉja bʉgagarã.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Jĩcaʉ õcoacãrena caroaro cacote majii pairo majuu quenare caroaro cote majigʉmi. Õcoacãrena cacote majiquẽcʉ maca pairo quenare cote majiquetiboʉmi.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 To bairi ati yepa macaje apeye unieacã mena caroaro mʉja cátiquẽpata mʉja jooquetigʉmi Dio cʉ tʉ macajere caroa pairo cawapa cʉtiere.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Aperã na yere caroaro na mʉja cacotebojaquẽpata mʉja ye mʉja cacʉgope macare mʉja jooquetiborãma.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Jĩcaʉ paabojari majocʉ pʉgarã ʉparã cʉti majiquẽcʉmi. To bairo cʉ cãmata jĩcaʉre maiquetiboʉmi, apei macare maii. Jĩcaʉ cʉ carotirijere átiboʉmi, apei cʉ carotirije macare átiquẽcʉna. To bairona Diore áti nʉcʉbʉgorã apeye unie macare maiquẽja. Apeye uniere mʉja camaiata Diore mʉja áti nʉcʉbʉgo majiquetiborã, na caĩñupʉ Jesu.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Fariseo maja to bairo cʉ caĩrijere apirã cʉ caĩ epeyuparã Jesure, apeye uniere, niyerure camairã aniri.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 To bairo na caĩro ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu fariseo majare:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Nemoopʉre Dio yere Moisé cʉ carotiriquere, aperã Dio ye quetire buiori maja na cabuiorijere camaja na cáti nʉcʉbʉgorije cãñupa. Tie jetore na cáti nʉcʉbʉgobataje Juan bautisari majocʉ cʉ cabuiari paʉna cãni ejooyupa yua. Ti paʉna cawama queti maca cãni jʉgoyupa. Tie queti jetore api nʉcʉbʉgori Ʉpaʉ Dio cʉ cãnopʉ eja majima camaja. To bairi tie quetire yʉ cabuioro camaja seeto apigama.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Ati ʉmʉrecoo, ati yepa yoaro anigaro. To bairona Dio cʉ carotirique maca jĩca wame uno petiquetigaro, na caĩ buioyupʉ Jesu.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Jĩcaʉ cʉ nʉmore rocari, apeo macare nʉmocʉcʉ rooro ácʉ áami. Apei quena apei cʉ carocaricore cʉ canʉmo cʉpata rooro ácʉ áami cʉ quena.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu moquena:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Cʉ ya wii jope tʉre jĩcaʉ cabopacaʉ yepapʉre cacuña cotenucuñupʉ, Lásaro cawamecʉcʉ. Rupaʉna cacamicʉcʉ cãñupʉ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Jope tʉacãpʉ cote cuñaʉ, caapeye unie paii cʉ caʉga rerijere seeto caʉgaganucuñupʉ. To bairo cʉ cabairo yaia cʉ camiire cʉ caweronucuñuparã.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Cabero cabai yajiyupʉ yua. Cʉ cabai yajiro bero cʉ yerire Dio tʉ macana jõ buipʉ Abraham ãnacʉ cʉ cãnopʉ cʉ cane aájuparã. Cabero caapeye unie paii quena cabai yajiyupʉ. Cʉ cabai yaji aáto bero camaja cʉ cayaa rocayuparã yua.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 To bairi cabai yajiricarã ya paʉpʉ seeto capopiye tamʉoñupʉ cʉ maca. Popiye tamʉo, tʉjʉ mʉgobacʉ Abrahãre cʉ catʉjʉyupʉ jõpʉ cãcʉre. Lásaro quenare cʉ catʉjʉyupʉ Abraham mena cʉ cãno.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Na tʉjʉʉ ocõo bairo caĩ awajayupʉ: “Ñicʉ Abraham, yʉ bopaca tʉjʉya. Seeto popiye tamʉoʉ yʉ áticʉpʉ ati peropʉ. Lásarore yʉ tʉpʉ cʉ aá rotiya. Oco petoacã cʉ waa aparo yʉ caetipere.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caboca ĩ yʉyupʉ Abraham maca: “Tʉgooñaña mʉa. Mʉ cãna yepapʉre ãcʉ caroare mʉ cacʉgonucuwʉ wariñuurique mena. Lásaro maca topʉre ãcʉ seeto catamʉowĩ. Yucʉra caroa wariñuurique mena ãcʉ baimi. Mʉ maca popiye tamʉoʉ mʉ bai yua,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 “To bairo quenare pairi ope ã mari recomacapʉre. To bairi jã tʉpʉ cãna mʉ tʉpʉre aá majiquẽema. To bairona topʉ mʉ tʉpʉ cãna quena jã tʉpʉre eja atí majiquẽema,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 — ausente —
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 To bairo cʉ caĩro: “Moisé ãnacʉ cʉ caucariquere, Dio ye quetire cabuioricarã ãnana na caucarique quenare mere tiere cʉgoma. Mʉ yarã tiere na bue nʉcʉbʉgoato,” cʉ caĩ yʉyupʉ Abraham.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 To bairo Abraham cʉ̃re cʉ caĩro: “Baiquẽe, ñicʉ Abraham. Jĩcaʉ cabai yajiricʉpʉ tunu catiri na cʉ cabuioro na catʉgooñarije wajoari caroorije na cátajere janaborãma,” cʉ caĩñupʉ tamʉorica paʉpʉ cãcʉ.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 To bairo cʉ caĩro: “Moisé, aperã Dio ye quetire buiori maja ãnana na caucariquere caapipajeequẽna aniri to bairo na cabaiata quena apipajeequetiborãma. To bairona cabai yajiricʉ tunu catícõari na cʉ cabuioʉ eja aápata quenare apipajeequetiborãma,” cʉ caĩñupʉ Abraham, caĩ buioyupʉ Jesu yua.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.