Lucas 16

Dio Wadarique (TAV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ape wame queti buio majiorica wame na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 To bairo na caĩro apii cʉ yere rotibojari majocʉre cʉ pijori ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Aperã mʉ cáti rerijere yʉ buioma. To bairi mʉ cátajere cõoñari yʉ uca tu jooya. To cõona yʉ yere mʉ rotibojaquetigʉ yua.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 To bairo cʉ caĩro cʉ rotibojari majocʉ caĩ tʉgooñañupʉ: “Abʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati? Yʉ ʉpaʉ yʉ buumi. Ape wame paarique caotepa yeparire yejearique uno yʉ áti ocabʉtiquẽcʉ. Boboro aperãre niyeru yʉ jeni rui teñagaqueticʉpʉ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Baiyupa ocõo bairo yʉ átigʉ yʉ ʉpaʉ yʉre cʉ cabuuro bero, aperã na tʉpʉ yʉre na ani rotiato ĩi, yʉre na átinemoato ĩi.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 To bairi cʉ ʉpaʉre cawapamorãre na cãno cõo na capi peticõañupʉ. Na pi, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ cãni jʉgoʉre: “¿Noo cõo majuu yʉ ʉpaʉre mʉ wapamoti mʉa?” cʉ caĩ jeniñañupʉ.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 To bairo cʉ caĩ jeniñaro: “Capee ʉgarique ajurique ʉje raperi cien majuu yʉ wapamo,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Ruiya uwaro. Atie mʉ cawapamorije catujari pũuropʉ cincuenta raperi jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ rotibojari majocʉ.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 To bairo cʉ ĩ, apei macare moquena, “¿Noo cõo majuu mʉ wapamoti, mʉ quena?” cʉ caĩ jeniñañupʉ. “Capee, cien pori majuu capan quenoopere trigore pan cátipere yʉ wapamo yʉa,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Atie mʉ cawapamorije cãni pũuropʉre rʉgaro maca, ochenta pori jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Cʉ̃re cʉ yere carotibojaricʉre cʉ caĩtorijere cʉ camajicõañupʉ cʉ ʉpaʉ. Majiri, “Cáti majii majuu ãñupi,” caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 To bairi mʉja maca apeye uniere cʉgorã tie mena aperãre na átinemoña. Cabopacarãre mʉja yere na jooya, mʉja mena na cawariñuuparore bairo ĩrã. To bairo ána ʉmʉrecoopʉre caroa ãnajere mʉja bʉgagarã.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Jĩcaʉ õcoacãrena caroaro cacote majii pairo majuu quenare caroaro cote majigʉmi. Õcoacãrena cacote majiquẽcʉ maca pairo quenare cote majiquetiboʉmi.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 To bairi ati yepa macaje apeye unieacã mena caroaro mʉja cátiquẽpata mʉja jooquetigʉmi Dio cʉ tʉ macajere caroa pairo cawapa cʉtiere.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Aperã na yere caroaro na mʉja cacotebojaquẽpata mʉja ye mʉja cacʉgope macare mʉja jooquetiborãma.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Jĩcaʉ paabojari majocʉ pʉgarã ʉparã cʉti majiquẽcʉmi. To bairo cʉ cãmata jĩcaʉre maiquetiboʉmi, apei macare maii. Jĩcaʉ cʉ carotirijere átiboʉmi, apei cʉ carotirije macare átiquẽcʉna. To bairona Diore áti nʉcʉbʉgorã apeye unie macare maiquẽja. Apeye uniere mʉja camaiata Diore mʉja áti nʉcʉbʉgo majiquetiborã, na caĩñupʉ Jesu.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Fariseo maja to bairo cʉ caĩrijere apirã cʉ caĩ epeyuparã Jesure, apeye uniere, niyerure camairã aniri.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 To bairo na caĩro ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu fariseo majare:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Nemoopʉre Dio yere Moisé cʉ carotiriquere, aperã Dio ye quetire buiori maja na cabuiorijere camaja na cáti nʉcʉbʉgorije cãñupa. Tie jetore na cáti nʉcʉbʉgobataje Juan bautisari majocʉ cʉ cabuiari paʉna cãni ejooyupa yua. Ti paʉna cawama queti maca cãni jʉgoyupa. Tie queti jetore api nʉcʉbʉgori Ʉpaʉ Dio cʉ cãnopʉ eja majima camaja. To bairi tie quetire yʉ cabuioro camaja seeto apigama.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Ati ʉmʉrecoo, ati yepa yoaro anigaro. To bairona Dio cʉ carotirique maca jĩca wame uno petiquetigaro, na caĩ buioyupʉ Jesu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Jĩcaʉ cʉ nʉmore rocari, apeo macare nʉmocʉcʉ rooro ácʉ áami. Apei quena apei cʉ carocaricore cʉ canʉmo cʉpata rooro ácʉ áami cʉ quena.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu moquena:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Cʉ ya wii jope tʉre jĩcaʉ cabopacaʉ yepapʉre cacuña cotenucuñupʉ, Lásaro cawamecʉcʉ. Rupaʉna cacamicʉcʉ cãñupʉ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Jope tʉacãpʉ cote cuñaʉ, caapeye unie paii cʉ caʉga rerijere seeto caʉgaganucuñupʉ. To bairo cʉ cabairo yaia cʉ camiire cʉ caweronucuñuparã.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Cabero cabai yajiyupʉ yua. Cʉ cabai yajiro bero cʉ yerire Dio tʉ macana jõ buipʉ Abraham ãnacʉ cʉ cãnopʉ cʉ cane aájuparã. Cabero caapeye unie paii quena cabai yajiyupʉ. Cʉ cabai yaji aáto bero camaja cʉ cayaa rocayuparã yua.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 To bairi cabai yajiricarã ya paʉpʉ seeto capopiye tamʉoñupʉ cʉ maca. Popiye tamʉo, tʉjʉ mʉgobacʉ Abrahãre cʉ catʉjʉyupʉ jõpʉ cãcʉre. Lásaro quenare cʉ catʉjʉyupʉ Abraham mena cʉ cãno.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Na tʉjʉʉ ocõo bairo caĩ awajayupʉ: “Ñicʉ Abraham, yʉ bopaca tʉjʉya. Seeto popiye tamʉoʉ yʉ áticʉpʉ ati peropʉ. Lásarore yʉ tʉpʉ cʉ aá rotiya. Oco petoacã cʉ waa aparo yʉ caetipere.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caboca ĩ yʉyupʉ Abraham maca: “Tʉgooñaña mʉa. Mʉ cãna yepapʉre ãcʉ caroare mʉ cacʉgonucuwʉ wariñuurique mena. Lásaro maca topʉre ãcʉ seeto catamʉowĩ. Yucʉra caroa wariñuurique mena ãcʉ baimi. Mʉ maca popiye tamʉoʉ mʉ bai yua,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 “To bairo quenare pairi ope ã mari recomacapʉre. To bairi jã tʉpʉ cãna mʉ tʉpʉre aá majiquẽema. To bairona topʉ mʉ tʉpʉ cãna quena jã tʉpʉre eja atí majiquẽema,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 — ausente —
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 To bairo cʉ caĩro: “Moisé ãnacʉ cʉ caucariquere, Dio ye quetire cabuioricarã ãnana na caucarique quenare mere tiere cʉgoma. Mʉ yarã tiere na bue nʉcʉbʉgoato,” cʉ caĩ yʉyupʉ Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 To bairo Abraham cʉ̃re cʉ caĩro: “Baiquẽe, ñicʉ Abraham. Jĩcaʉ cabai yajiricʉpʉ tunu catiri na cʉ cabuioro na catʉgooñarije wajoari caroorije na cátajere janaborãma,” cʉ caĩñupʉ tamʉorica paʉpʉ cãcʉ.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 To bairo cʉ caĩro: “Moisé, aperã Dio ye quetire buiori maja ãnana na caucariquere caapipajeequẽna aniri to bairo na cabaiata quena apipajeequetiborãma. To bairona cabai yajiricʉ tunu catícõari na cʉ cabuioʉ eja aápata quenare apipajeequetiborãma,” cʉ caĩñupʉ Abraham, caĩ buioyupʉ Jesu yua.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.