Lucas 16
Dio Wadarique (TAV) vs NVT
1 Ape wame queti buio majiorica wame na caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre:
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 To bairo na caĩro apii cʉ yere rotibojari majocʉre cʉ pijori ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Aperã mʉ cáti rerijere yʉ buioma. To bairi mʉ cátajere cõoñari yʉ uca tu jooya. To cõona yʉ yere mʉ rotibojaquetigʉ yua.”
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 To bairo cʉ caĩro cʉ rotibojari majocʉ caĩ tʉgooñañupʉ: “Abʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati? Yʉ ʉpaʉ yʉ buumi. Ape wame paarique caotepa yeparire yejearique uno yʉ áti ocabʉtiquẽcʉ. Boboro aperãre niyeru yʉ jeni rui teñagaqueticʉpʉ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Baiyupa ocõo bairo yʉ átigʉ yʉ ʉpaʉ yʉre cʉ cabuuro bero, aperã na tʉpʉ yʉre na ani rotiato ĩi, yʉre na átinemoato ĩi.”
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 To bairi cʉ ʉpaʉre cawapamorãre na cãno cõo na capi peticõañupʉ. Na pi, ocõo bairo cʉ caĩñupʉ cãni jʉgoʉre: “¿Noo cõo majuu yʉ ʉpaʉre mʉ wapamoti mʉa?” cʉ caĩ jeniñañupʉ.
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 To bairo cʉ caĩ jeniñaro: “Capee ʉgarique ajurique ʉje raperi cien majuu yʉ wapamo,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Ruiya uwaro. Atie mʉ cawapamorije catujari pũuropʉ cincuenta raperi jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ rotibojari majocʉ.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 To bairo cʉ ĩ, apei macare moquena, “¿Noo cõo majuu mʉ wapamoti, mʉ quena?” cʉ caĩ jeniñañupʉ. “Capee, cien pori majuu capan quenoopere trigore pan cátipere yʉ wapamo yʉa,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: “Atie mʉ cawapamorije cãni pũuropʉre rʉgaro maca, ochenta pori jeto uca tuya,” cʉ caĩñupʉ.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Cʉ̃re cʉ yere carotibojaricʉre cʉ caĩtorijere cʉ camajicõañupʉ cʉ ʉpaʉ. Majiri, “Cáti majii majuu ãñupi,” caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 To bairi mʉja maca apeye uniere cʉgorã tie mena aperãre na átinemoña. Cabopacarãre mʉja yere na jooya, mʉja mena na cawariñuuparore bairo ĩrã. To bairo ána ʉmʉrecoopʉre caroa ãnajere mʉja bʉgagarã.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 ’Jĩcaʉ õcoacãrena caroaro cacote majii pairo majuu quenare caroaro cote majigʉmi. Õcoacãrena cacote majiquẽcʉ maca pairo quenare cote majiquetiboʉmi.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 To bairi ati yepa macaje apeye unieacã mena caroaro mʉja cátiquẽpata mʉja jooquetigʉmi Dio cʉ tʉ macajere caroa pairo cawapa cʉtiere.
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Aperã na yere caroaro na mʉja cacotebojaquẽpata mʉja ye mʉja cacʉgope macare mʉja jooquetiborãma.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 ’Jĩcaʉ paabojari majocʉ pʉgarã ʉparã cʉti majiquẽcʉmi. To bairo cʉ cãmata jĩcaʉre maiquetiboʉmi, apei macare maii. Jĩcaʉ cʉ carotirijere átiboʉmi, apei cʉ carotirije macare átiquẽcʉna. To bairona Diore áti nʉcʉbʉgorã apeye unie macare maiquẽja. Apeye uniere mʉja camaiata Diore mʉja áti nʉcʉbʉgo majiquetiborã, na caĩñupʉ Jesu.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Fariseo maja to bairo cʉ caĩrijere apirã cʉ caĩ epeyuparã Jesure, apeye uniere, niyerure camairã aniri.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 To bairo na caĩro ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu fariseo majare:
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 ’Nemoopʉre Dio yere Moisé cʉ carotiriquere, aperã Dio ye quetire buiori maja na cabuiorijere camaja na cáti nʉcʉbʉgorije cãñupa. Tie jetore na cáti nʉcʉbʉgobataje Juan bautisari majocʉ cʉ cabuiari paʉna cãni ejooyupa yua. Ti paʉna cawama queti maca cãni jʉgoyupa. Tie queti jetore api nʉcʉbʉgori Ʉpaʉ Dio cʉ cãnopʉ eja majima camaja. To bairi tie quetire yʉ cabuioro camaja seeto apigama.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 ’Ati ʉmʉrecoo, ati yepa yoaro anigaro. To bairona Dio cʉ carotirique maca jĩca wame uno petiquetigaro, na caĩ buioyupʉ Jesu.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 ’Jĩcaʉ cʉ nʉmore rocari, apeo macare nʉmocʉcʉ rooro ácʉ áami. Apei quena apei cʉ carocaricore cʉ canʉmo cʉpata rooro ácʉ áami cʉ quena.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu moquena:
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Cʉ ya wii jope tʉre jĩcaʉ cabopacaʉ yepapʉre cacuña cotenucuñupʉ, Lásaro cawamecʉcʉ. Rupaʉna cacamicʉcʉ cãñupʉ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Jope tʉacãpʉ cote cuñaʉ, caapeye unie paii cʉ caʉga rerijere seeto caʉgaganucuñupʉ. To bairo cʉ cabairo yaia cʉ camiire cʉ caweronucuñuparã.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Cabero cabai yajiyupʉ yua. Cʉ cabai yajiro bero cʉ yerire Dio tʉ macana jõ buipʉ Abraham ãnacʉ cʉ cãnopʉ cʉ cane aájuparã. Cabero caapeye unie paii quena cabai yajiyupʉ. Cʉ cabai yaji aáto bero camaja cʉ cayaa rocayuparã yua.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 To bairi cabai yajiricarã ya paʉpʉ seeto capopiye tamʉoñupʉ cʉ maca. Popiye tamʉo, tʉjʉ mʉgobacʉ Abrahãre cʉ catʉjʉyupʉ jõpʉ cãcʉre. Lásaro quenare cʉ catʉjʉyupʉ Abraham mena cʉ cãno.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Na tʉjʉʉ ocõo bairo caĩ awajayupʉ: “Ñicʉ Abraham, yʉ bopaca tʉjʉya. Seeto popiye tamʉoʉ yʉ áticʉpʉ ati peropʉ. Lásarore yʉ tʉpʉ cʉ aá rotiya. Oco petoacã cʉ waa aparo yʉ caetipere.”
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caboca ĩ yʉyupʉ Abraham maca: “Tʉgooñaña mʉa. Mʉ cãna yepapʉre ãcʉ caroare mʉ cacʉgonucuwʉ wariñuurique mena. Lásaro maca topʉre ãcʉ seeto catamʉowĩ. Yucʉra caroa wariñuurique mena ãcʉ baimi. Mʉ maca popiye tamʉoʉ mʉ bai yua,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 “To bairo quenare pairi ope ã mari recomacapʉre. To bairi jã tʉpʉ cãna mʉ tʉpʉre aá majiquẽema. To bairona topʉ mʉ tʉpʉ cãna quena jã tʉpʉre eja atí majiquẽema,” cʉ caĩñupʉ Abraham.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 — ausente —
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 To bairo cʉ caĩro: “Moisé ãnacʉ cʉ caucariquere, Dio ye quetire cabuioricarã ãnana na caucarique quenare mere tiere cʉgoma. Mʉ yarã tiere na bue nʉcʉbʉgoato,” cʉ caĩ yʉyupʉ Abraham.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 To bairo Abraham cʉ̃re cʉ caĩro: “Baiquẽe, ñicʉ Abraham. Jĩcaʉ cabai yajiricʉpʉ tunu catiri na cʉ cabuioro na catʉgooñarije wajoari caroorije na cátajere janaborãma,” cʉ caĩñupʉ tamʉorica paʉpʉ cãcʉ.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 To bairo cʉ caĩro: “Moisé, aperã Dio ye quetire buiori maja ãnana na caucariquere caapipajeequẽna aniri to bairo na cabaiata quena apipajeequetiborãma. To bairona cabai yajiricʉ tunu catícõari na cʉ cabuioʉ eja aápata quenare apipajeequetiborãma,” cʉ caĩñupʉ Abraham, caĩ buioyupʉ Jesu yua.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.