Lucas 15

Dio Wadarique (TAV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Camaja yere gobiernore niyeru jeebojari maja, aperã caroorã quena Jesu tʉpʉ caejanucuñuparã, cʉ cabuiorijere apigarã.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 To bairi fariseo maja, aperã judío majare cabuerã roorije Jesure cʉ caĩ wada pai coteyuparã:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 To bairo na caĩro apii ocõo bairo na caĩ buio majioñupʉ Jesu:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Jĩcaʉ cien ovejare cacʉgoʉ jĩcaʉ cʉ cabauquẽpata nare noventa y nueve majuu carʉjarãre caroa ta cãni paʉpʉ na cũcõari cayajiricʉre cʉ macaʉ aáboʉmi.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Cʉ maca bʉgacõaripʉ cʉ ne apa, wariñuuboʉmi.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Wariñuuri cʉ ya wiipʉ tunu eja, aperã cʉ yarãre, cʉ mena macanare neñapo rotiboʉmi. “Cʉ yʉ bʉgawʉ yʉ oveja cayajiricʉre. Mʉja quena yʉ wariñuunemorã ajá,” na ĩboʉmi.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 To bairi ocõo bairo mʉñʉja ĩgʉ: Oveja cayajiricʉre cʉ cabʉga wariñuurore bairona, jĩcaʉ ũcʉ caroorije cʉ cátajere cʉ cajʉtiriti wajoa reata ʉmʉrecoopʉre Dio cʉ tʉ macana mena wariñuu netogʉmi. Aperã, “Cañuurã jã ã. Caroorije maa jãra. To bairi jã jʉtiritiquẽe,” caĩ tʉgooñarã macare na jʉgo tʉjʉ wariñuuquetigʉmi Dio cʉ tʉ macana mena, na caĩ buioyupʉ Jesu.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ape wame na caĩ queti buio majioñupʉ Jesu moquena:
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ti tiire bʉgacõaripʉ wariñuo aperãre co yarãre, co mena macanare na pi neobomo, yʉ wariñuunemoña mʉja quena na ĩo. “Yʉ niyeru tii cayajirica tiire yʉ bʉgacõawʉ,” na ĩbomo.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Cariapena mʉñʉja ĩ: Co cawariñuurore bairona wariñuu netogʉmi Dio cʉ tʉ macana mena camajocʉ carooʉ caroorije cʉ cátajere jʉtiriticõari cʉ cawajoaro, na caĩñupʉ Jesu.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ape wame queti buio majiorica wame cabuioyupʉ Jesu moquena:
11 Jesus continuou:
12 Cabai maca cʉ pacʉre ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Caacʉ, mʉ cacʉgorijere mʉ cabai yajiro bero carecomaca yʉ cʉgo ʉjagʉ. To bairi nemoona yʉ ricawoya yʉ cacʉgo ʉjapere,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro na pʉgarãpʉrena na caricawoyupʉ cʉ yere yua.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Noo cãnacã rʉmʉ bero meena cabai maca cʉ ye apeye uniere nipetiro jee, aperopʉ cayoaropʉ cáaáteñaʉ aácoajupʉ. Topʉ cʉ cáaáteñari paʉpʉ cʉ ye niyeru cʉ pacʉ cʉ caricawobatajere caroorije cʉ caboorijerena cawapaye re peticõañupʉ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Cʉ niyeru cʉ cawapaye re petiro bero ti yepapʉ quena caʉgarique peticoajupe. To bairo to cabairo seeto cañigo tamʉo jʉgoyupʉ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ñigo riabacʉ ti yepa macacʉre capaarique jenii aájupʉ. To bairi ti yepa macacʉ maca cʉ yejeare cʉ canu cote rotiyupʉ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 To bairi na coteipʉ caroorije yejea na caʉgarijerena caʉgaganucuñupʉ, seeto ñigo riabacʉ. Camaja noa aperã cʉ caʉgarique nuquẽjuparã.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 To bairi rooro baibacʉ cʉ yeripʉ ocõo bairo caĩ tʉgooñañupʉ: “Capãarã yʉ pacʉ ʉmʉa na ʉgarique petiquẽto. Yʉ maca ¿nope ĩi atopʉ yʉ ñigo riacʉti yʉa?” caĩ tʉgooñañupʉ.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 “Yʉ pacʉ tʉpʉ catunu aápaʉ yʉ ãcʉ. Tunu ejaʉ ocõo bairo cʉ yʉ ĩgʉ: ‘Caacʉ, rooro mʉ yʉ caoca apipajeequẽpʉ. Dio quenare to bairona rooro cʉ yʉ caoca apipajeequẽpʉ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mʉ macʉre bairo yʉ cʉgoqueticõaña yucʉra yua. Jĩcaʉ mʉ ʉmʉ mʉre capaabojari majocʉre bairo yʉ cʉgoya,’ yʉ pacʉre cʉ yʉ ĩgʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 ’To bairo ĩ tʉgooñari cʉ pacʉ tʉpʉ catunucoajupʉ yua. Topʉ cʉ catunu aáto jõpʉna cʉ catʉja ató cʉ pacʉ maca cʉ catʉjʉjoyupʉ. Topʉna cʉ tʉjʉjori, cʉ atʉ boca, cʉ wamo ñe, cʉ capabarioyupʉ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 To bairo cʉ caboca tʉjʉro, “Caacʉ, rooro mʉ yʉ caoca apipajeequẽpʉ. Dio quenare rooro cʉ yʉ caoca apipajeequẽpʉ. To bairi, ‘Yʉ macʉ ãmi,’ yʉ ĩqueticõaña yucʉra yua,” cʉ caĩñupʉ cʉ pacʉre.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 To bairo cʉ caĩrije to nibao joroquena cʉ pacʉ na caĩñupʉ cʉ ʉmʉare: “Uwaro jutii caroare jeerãja cʉ cajañapere. Wamo jãrica beto cʉ cajãpa beto, rʉpo jutii cʉ cacʉtape jeerãja,” na caĩñupʉ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 “Wecʉre cʉ jĩarã aája, caroaro caricʉcʉ mari canunucuecʉre. Yʉ macʉ cʉ catunu ejarijere boje rʉmʉ mari áato, yʉ macʉ cʉ catunu ejarijere wariñuurã.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Ani yʉ macʉre, ‘Bai yajiricʉmi,’ yʉ ĩ tʉgooñanucubapʉ. Bai yajiquẽjupi. Catiyupi. Cáaá yajiricʉre yʉ macʉre cʉ yʉ tʉjʉ bʉga,” na caĩ wariñuuñupʉ cʉ pacʉ cʉ ʉmʉare. To bairi boje rʉmʉ cáti wariñuuñuparã.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’To bairo na cáti ani paʉ cʉ jʉgocʉ wejepʉ capaaricʉ tunu acʉ́ na cabajarijere caapi tunu ajupʉ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tiere apiri cʉ pacʉ ʉmʉ jĩcaʉre cʉ capijoyupʉ. Cʉ pijo, cʉ cajeniñañupʉ. “¿Dope bairo to baiti wiipʉre?” cʉ caĩ jeniñañupʉ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 To bairo cʉ caĩ jeniñaro, “Mʉ bai tirʉmʉpʉ cáaáteñaʉ aátacʉ tunu ejami. To bairi, ‘Bai yajiquẽjupi yʉ macʉ ĩri boje rʉmʉ mari áato,’ ĩmi mʉ pacʉ, mʉ bai cʉ catunu ejaro tʉjʉri. To bairi wecʉ caroaʉ caricʉcʉre mari canunucuecʉre jĩa rotimi, boje rʉmʉ átigʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ pacʉ ʉmʉ.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 To bairo cʉ caĩ buiorijere apii punijini, cajãagaquẽjupʉ. To bairo cʉ cabairo tʉjʉʉ cʉ pacʉ maca cʉ capii buti ajupʉ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 To bairi, “Caacʉ, yoaro majuu caroaro mʉre yʉ capaanemonucuwʉ. Yʉ mʉ carotirijere mʉ yʉ ĩ botioquetinucu. To bairo mʉ yʉ cabairije to nibao joroquena jĩcaʉ nuricʉ ũcʉacãre yʉ mʉ jooquetinucu, yʉ mena macana mena boje rʉmʉ yʉ cáti ʉgabopaʉre.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ani mʉ macʉ macare aperopʉ mʉ ye niyerure cáti bate rei aátacʉ cʉ catunu ejaro tʉjʉʉ wecʉ caroaʉ caricʉcʉre na mʉ jĩa roti, cʉ̃re boje rʉmʉ yʉ áti wariñuugʉ ĩi. To bairi caroaro cʉ mʉ átiboja mʉ niyeru cʉ mʉ cajoobatajere caroorã romiri mena cáti recõaricʉ cʉ nibao joroquena,” cʉ caĩñupʉ.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 To bairo cʉ caĩro, “Macʉ, yʉ mena ato mʉ aninucu mʉa. Atie yʉ cacʉgorije mʉ ye jeto ãno bai.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ani mʉ bai cáaáteñaʉ aátacʉ, ‘Bai yajicoatacʉmi,’ yʉ caĩ tʉgooñanucubapʉ. Catiyupi. Tunu ejami. Cáaá yajiricʉre mʉ baire cʉ mari tʉjʉ bʉga moquena. To bairi cʉ̃re wariñuurã boje rʉmʉ cátipe ã,” cʉ caĩñupʉ cʉ pacʉ, na caĩ buioyupʉ Jesu camajare.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.