Lucas 14

Dio Wadarique (TAV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jĩca rʉmʉ na yerijãrica rʉmʉ cãno Jesu caʉgaʉ aájupʉ fariseo majocʉ ʉpaʉ jĩcaʉ cʉ ya wiipʉ. Topʉ cʉ cãno fariseo maja seeto Jesure cʉ catʉjʉ coteyuparã.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Topʉ Jesu riape majuure cãñupʉ jĩcaʉ rupaʉna cabipii.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 To bairi judío majare cabuerãre, fariseo maja quenare na cajeniñañupʉ Jesu:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 To bairo na cʉ caĩ jeniñaro dope bairo cʉ caboca ĩ yʉquẽjuparã. To bairi cariaʉre cʉ pañari cʉ cacatioyupʉ Jesu. Cʉ catio yaparo cʉ catunu aá rotiyupʉ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Cʉ tunu aá rotiri bero cʉ̃re catʉjʉ coterãre ocõo bairo na caĩñupʉ:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Na maca dope bairo cʉ caĩ yʉ majiquẽjuparã yua.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Fariseo majocʉ, yʉ tʉpʉ na ʉgaato ĩi, cʉ capijoricarã caroa paʉri ʉparã na caruirijepʉre na cabeje ruiro tʉjʉri ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Jesu:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Wamo jiarica boje rʉmʉ mʉjaare na caʉga rotiata ʉparã na caruirijere ruigaqueticõaña. Ʉparã yepʉre mʉja caruiata jĩcaʉ mʉja beropʉ caʉpaʉ maca ejaboʉmi.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Cʉ caejaro, “Ani ʉpaʉ cʉ caruiparore wamʉnʉcaña. Jõ maca ruija,” mʉja ĩboʉmi mʉjaare capijoricʉ. To bairo mʉja cʉ caĩro aperã na catʉjʉjoro boboro mʉja baiborã.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 To bairi mʉja na caʉga rotiata caʉjaro maca ruiya mʉjaa. To bairo mʉja cabairo tʉjʉʉ mʉjaare caʉga rotiricʉ mʉja ĩgʉmi, “Yʉ yaʉ, atobʉjaacã ʉparã mena ruiya,” ĩboʉmi. To bairo mʉja cʉ caĩro apirã mʉja tʉ caruirã boboro tʉjʉquetigarãma. “Ati maja cañuurã ãñupa,” mʉja ĩgarãma.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Nii, “Cãni majuʉ yʉ ã, cʉ majuuna caĩ tʉgooñaʉ cawatoa macacʉ cʉ anio joroque cʉ cũgʉmi Dio.” “Cawatoa cãcʉ yʉ ã yʉa,” caĩi maca aperã netoro cãcʉ anigʉmi, na caĩ buioyupʉ Jesu.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Na ĩ yaparo, “Yʉ mena ʉgaya,” cʉ caĩricʉre, ocõo bairo cʉ caĩ buioyupʉ Jesu:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mʉ tʉpʉ aperãre mʉ caʉga rotigaata cabopacarã macare na pijoya. Cáaá majiquẽnare, jĩca rʉpo carooye tuaricarãre, cacape manare, to bairo cabairã macare na pijoya.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 To bairo mʉ cáto wariñuuriquere mʉ joogʉmi Dio. Na maca mʉ ʉga roti ame majiquẽema. Mʉ maca to bairo ácʉ Dio yarã caroarã na catunu catiri paʉpʉre caroa majuure mʉ bʉgagʉ.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 To bairo Jesu cʉ caĩro apii jĩcaʉ cʉ mena caʉgaʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩ buio majioñupʉ:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Caʉgapa paʉ majuu cãno cʉ paa cotebojari majocʉre, “Yʉ mena caʉgaparã yʉ cabuioricarãre, ‘Mere na ʉgara aparo. Yʉ quenoo yaparo mʉja ĩ joomi,’ na ĩ buioʉja,” caĩñupʉ. To bairi cʉ paabojari majocʉ maca na cabuioʉ aábajupʉ yua.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 To bairo na cʉ caĩ buioʉ ejarijere apirã nipetiro cʉ capibatana, “Jã aá majiquẽe,” cʉ caboca ĩñuparã. Jĩcaʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Jĩca yepa oterica yepa yʉ wapaye yaparo. To bairi yucʉacã ti yepare tʉjʉ aácʉ yʉ áa. To bairi, ‘Atí majiquẽemi,’ cʉ ĩña mʉ ʉpaʉre,” cʉ caĩñupʉ.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Apei, “Pʉga wamo cõo cãnacãʉ wecʉare na yʉ wapaye yaparo. To bairi yucʉacã na tʉjʉ aácʉ yʉ áa mai. To bairi, ‘Atí majiquẽemi,’ cʉ ĩña mʉ ʉpaʉre,” cʉ caĩñupʉ.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Apei quena, “Yʉ nʉmo cʉticoapʉ yucʉacãna. To bairi yʉ aá majiquẽe,” cʉ caĩñupʉ.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 To bairo na caĩro catunucoajupʉ paabojari majocʉ cʉ ʉpaʉ tʉpʉ. Tunu aá, cʉ ʉpaʉre na caĩrica wame cõo cʉ cabuio peocõañupʉ. To bairo na caĩriquere apiri, capunijiniñupʉ caʉpaʉ. Punijini, cʉ paabojari majocʉre ocõo bairo cʉ caĩñupʉ yua: “Uwaro macapʉ aácʉja. Nipetiro maca watoaripʉ noo cãni paʉriacãpʉ cãna cabopacarã macare na piya. To bairi cáaá majiquẽnare, cacape tʉjʉquẽnare, carʉpori rooye tuaricarãre, to cãnacã paʉ macana to bairo cabairã jetore na piya.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 To bairi cʉ paabojari majocʉ cʉ ʉpaʉ cabopacarãre cʉ capi rotiricarore bairona na capii aájupʉ. Na pi yaparo ocõo bairo cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉre: “Ʉpaʉ, yʉ mʉ carotiricarore bairona yʉ pi yaparowʉ. To baibao joroquena wii maca jiraquẽe mai,” cʉ caĩñupʉ.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 To bairo cʉ caĩro apii ocõo bairo cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ moquena: “Aácʉja maca tʉjaroripʉ macanare ma mʉ cáaáti paʉ cãna quenare na piija. To bairo mʉ cáto yʉ wii jiragaro yua,” cʉ caĩñupʉ paabojari majocʉre cʉ ʉpaʉ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 “Yucʉra yua yʉ caʉga roti jʉgobatana maca ʉgaqueti majuucõagarãma, jocʉ mee yʉ ĩ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ, na caĩñupʉ Jesu yua.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Camaja capãarã Jesure cʉ caʉja aájuparã. To bairo na cabairo Jesu na amejore nʉca tʉjʉri, ocõo bairo na caĩñupʉ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Aperã mʉja camairo netoro yʉre maiña. Yʉre mʉja camairo netoro aperã macare mʉja camaiata yʉ mena macana mʉja ani majiquetigarã. To bairi mʉja pacʉare, mʉja nʉmoare, mʉja punaare, mʉja bairãre, mʉja cãniecʉtie quenare mʉja camairo netoro yʉre maiña.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Yʉa yʉ popiye tamʉogʉ. Apei yʉ cabuei anigabaopʉcʉna, “Cʉ cabairicarore bairo yʉ popiye tamʉogatee yʉa,” caĩi ũcʉ maca yʉ mena macacʉ aniquetigʉmi, na caĩñupʉ Jesu.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 —Jĩcaʉ caʉmʉari wiire átigʉ cʉ niyerure cõoña jʉgoʉmi, ti wiire paarique wapa ¿yʉ cawapayepe to ejagabapari? ĩi.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Cʉ cacõoña jʉgoquẽpata ti wii recomaca cãnona cʉ niyeru cʉ cawapayerique peticoaboro. To bairi cʉ cátibata wiire áti yaparo majiquetiboʉmi. To bairo cabairijere tʉjʉrã aperã cʉ ĩ epeborãma ti wiire capaabatacʉre.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 “Ani capairi wiire átigabajupi. Yaparo majiquẽjupi,” cʉ ĩ epeborãma.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 To bairo quena jĩcaʉ ʉpaʉ apei ʉpaʉ mena cʉ caame quẽparo jʉgoye ocõo bairo tʉgooñaʉmi: “¿Yʉa peeto bʉjaacãna yʉ ʉmʉa mena cʉ maca yʉ netobʉjaro caʉmʉacʉcʉre cʉ yʉ ame quẽ ocabʉtibocʉti?” ĩ tʉgooñaʉmi.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 To bairi apei ʉpaʉ maca jõpʉna cʉ yarã jĩari maja pato mena cʉ cãno, “Mari ame quẽqueticõato,” ĩi, cʉ queti joʉmi.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 To bairi yʉ cabuerã anigarã caroaro tʉgooña jʉgoya mʉja cátipere. Na cacõoña jʉgoricarore bairona ája. To bairi nii cʉ yere maii tiere cacũ aáweogaquẽcʉ yʉ mena macacʉ ani majiquetigʉmi, na caĩñupʉ Jesu.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Moa caocaarije ñuubʉja. Caocaaquẽtie macare dope bairo apeye unie ʉgariquepʉre jaña maniboro.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Õwa turique quena ñuuquetiboro caocaaquẽtie aniri. Carepe aniboro. Noa yʉre caapirã yʉ caĩ buiorijere caroaro apiʉjaya, caĩñupʉ Jesu.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.