Atos 22

Dio Wadarique (TAV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Yʉ yarã, yʉ cabai bui cʉtiquẽtiere mʉjaare yʉ caĩ buiorore yʉ apiya.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 To bairi Pablo na ye hebreo ye mena na cʉ cawadaro apirã to cõona cajana peti majuucõama yua.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Yʉa judío yaʉ yʉ ã, na caĩwĩ Pablo. —Cilicia yepapʉ Tarso cawamecʉti macapʉ cabuiaricʉ yʉ ã. Topʉ cabuiaricʉ anibacʉ quena ati macapʉ Jerusalẽpʉ yʉ cabʉtiwʉ. Gamalié cawamecʉcʉ mena cabuericʉ yʉ ã. Mani ñicʉ jãare Moisé cʉ carotirique nipetiro caroaro yʉ cabue peocõawʉ yʉa. Yucʉre Dio cʉ carotiriquere mʉja cátinucurore bairona yʉ quena yʉ cátinucubapʉ cʉ carotiriquere.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Cajʉgoyepʉre Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyei yʉ cãmʉ. Caʉmʉa, cãromia quenare na ñe, presopʉ na joo, Jesure na caapiʉjarije wapa aperã nare na cajĩaparore bairo ĩi yʉ cátinucuwʉ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ, aperã cabʉcʉrã Dio wii rotiri maja na quena, “To bairona cámí,” yʉ ĩ majima. Nana, “Saulore cʉ jã ñe roti Jesure caapiʉjarãre,” ĩrica pũuri papera pũuri yʉ caucabojawã mani yarã judío maja Damascopʉ cãnare na yʉ cajoopa pũurire. To bairo ti pũuri mena Jesure caapiʉjarã Damascopʉ cãnare na ñeri ato Jerusalẽpʉ na jee atí, ʉparã nare popiyeye rotigʉ yʉ cáaábapʉ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Yʉ cáaáto, ma recomaca paaribota cãno Damascopʉ yʉ caejagari paʉ majuu ʉmʉrecoopʉ cãnaje seeto caajiya buju baterije nemoona yʉ tʉpʉ cabujuwʉ.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Seeto caajiya buju baterije tʉjʉʉ yepapʉ yʉ caroca cumucoapʉ. Roca cumu acʉpʉ apeĩ yʉre cʉ cawadarijere yʉ caapiwʉ: “¡Saulo! Saulo, ¿nope ĩi rooro yʉre mʉ popiyeyeti mʉa?” yʉre cʉ caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 To bairo yʉ cʉ caĩro apii, “¿Ñamʉ yʉ mʉ wadati mʉa?” yʉ caĩwʉ. “Jesu yʉ ã, Nasaré macacʉ cãniñaricʉ rooro mʉ cátigaʉna,” yʉ caĩwĩ.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Yʉ mena cáaána caroaro caajiya buju baterijere catʉjʉwã. Yʉre cʉ cawadarijere caapi majiquẽma paro.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 To bairi, “Yʉ Ʉpaʉ, ¿ñeere yʉ cátipere mʉ booti?” cʉ yʉ caĩ jeniñawʉ. To bairo cʉ yʉ caĩro: “Damasco macapʉ aácʉja. Topʉ mʉ caejaro apeĩ mʉ buiogʉmi mʉ yʉ cáti rotipere,” yʉ caĩwĩ.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Tie seeto caajiya buju baterije yʉre catʉjʉ majiquẽto roque yʉ cápʉ́. To bairi yʉ mena cáaábatanana yʉre catʉ̃ga jʉgo aáma Damascopʉ yua.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ti macapʉ cãmi jĩcaʉ Ananía cawamecʉcʉ. Moisé cʉ carotiriquere caroaro cátinucuʉ cãmi. To bairi judío maja to cãna nipetirã, “Caroaʉ ãmi Ananía,” cʉ caĩnucuwã.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 To bairi Damascopʉ yʉ caejaro bero Ananía yʉ cãni wiipʉ ejari: “Saulo, yʉ yaʉ, mʉ cape catʉjʉquẽtiere to cõona tʉjʉ pãña,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro cʉ yʉ catʉjʉrona yʉ cape yʉ catʉjʉrije caroaro cabauwʉ tunu.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 To bairi, “Dio mani ñicʉ jãa na cáti nʉcʉbʉgoricʉ mere mʉ cacũñupi cʉ caboori wamere camajipaʉre. Cʉ Macʉ caroaʉ majuure cʉ̃re mʉ catʉjʉpe, cʉ cawadarije mʉ caapipe quenare mʉ cacũñupi Dio,” yʉ caĩwĩ Ananía.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 “To bairo cʉ cacũricʉ aniri camaja nipetirãre mʉ catʉjʉriquere, mʉ caapiriquere Jesu ye quetire na mʉ buio teñaʉ aágʉ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yoaro mee ája. Nemoo Jesure apiʉjari, ‘Caroorije yʉ cátajere majirioya,’ cʉ ĩña. To bairi, ‘Coje rericarore bairona Dio caroorije yʉ cátajere yʉ majiriobojami,’ ĩri bautisa rotiya,” yʉ caĩwĩ Ananía, caĩwĩ Pablo.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 To bairo yʉ cʉ caĩro: “Yʉ Ʉpaʉ, na maca caroaro majima yʉ cátiepere. Judío maja na neñapo buerica wiiri cãno cõo jãari mʉre caapiʉjarãre na ñe, presopʉ na joo, na yʉ caquẽnucuwʉ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Esteban mʉ ye quetire cabuioricʉ ãnacʉre cʉ na cajĩaro cʉ̃re cajĩarã ye jutii cabui macajere yʉ cacʉgoboja tʉjʉnucuwʉ. ‘Ñuu majuucõa to bairo cʉ na cátie. To bairona cʉ cáti jĩa rocape ã,’ yʉ caĩ tʉgooñabapʉ,” cʉ yʉ caĩwʉ Jesure.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 To bairo cʉ yʉ caĩro, “Aácʉja. Cayoaropʉ aperopʉ mʉ yʉ joogʉ judío maja cãniquẽna tʉpʉ,” yʉ caĩwĩ Jesu quẽguericarore bairo cʉ yʉ catʉjʉropʉ, caĩ buiowĩ Pablo cʉ̃re capunijinirãre.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tie cʉ caĩ tʉjari wame cʉ caĩparo jʉgoye caroaro cʉ caapiwã awajaquẽnana. To cõo judío maja cãniquẽna tʉpʉ cʉ cabuio teñape macare apirã to cõo caawajanemowã.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Awajanemo, na jutii cabui macajere tu we jee átiri jitare camaa re mʉgowã na capunijinirijere iñoorã.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 To bairo na cáto polisía maja ʉpaʉ cʉ yarã polisía majare na cane jãa rotiwĩ na ya wiipʉ Pablore. To bairo átiri na cabape rotiyupʉ wecʉ ajeri wẽri mena Pablore, caroorije cʉ cátajere cariape cʉ buioato ĩi, ¿nope ĩrã camaja to bairo cʉ na ĩ awaja punijiniti? ĩ majigʉ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 To bairi cʉ bapegarã cʉ cajia nʉcoñuparã. To bairo átiri cʉ na cabapegari paʉ majuu:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 To bairo cʉ caĩro apii polisía maja ʉpaʉ majuu macare cʉ cabuioʉ aájupʉ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 To bairo cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ majuu maca Pablo tʉpʉ aá:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ maca:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ̃re cabapeboricarã uwibana cʉ̃re cʉ capiti buti aájuparã yua. Na ʉpaʉ quena caacʉacoajupʉ, “Romano macacʉ yʉ ã,” cʉ caĩrijere apiri. Roma macacʉ ʉpaʉ come wẽri mena romano majare na cajia rotiquetibatajere come wẽri mena Pablore cʉ̃re na cajia rotirique tʉgooñari cauwiyupʉ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 To bairi ape rʉmʉ polisía maja ʉpaʉ ¿di wame majuu Pablo cʉ cátaje bui cʉ na wadajãñupari? ĩ majigʉ Dio wii ʉparã, aperã judío majare cajʉgo ãnare na caneñapo rotiyupʉ. Na neñapo roti, Pablore cʉ na cajiarica wẽrire popio roti, na caneatí rotiyupʉ Pablore na caneñapori paʉpʉ yua.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.