Atos 22

Dio Wadarique (TAV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 —Yʉ yarã, yʉ cabai bui cʉtiquẽtiere mʉjaare yʉ caĩ buiorore yʉ apiya.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 To bairi Pablo na ye hebreo ye mena na cʉ cawadaro apirã to cõona cajana peti majuucõama yua.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Yʉa judío yaʉ yʉ ã, na caĩwĩ Pablo. —Cilicia yepapʉ Tarso cawamecʉti macapʉ cabuiaricʉ yʉ ã. Topʉ cabuiaricʉ anibacʉ quena ati macapʉ Jerusalẽpʉ yʉ cabʉtiwʉ. Gamalié cawamecʉcʉ mena cabuericʉ yʉ ã. Mani ñicʉ jãare Moisé cʉ carotirique nipetiro caroaro yʉ cabue peocõawʉ yʉa. Yucʉre Dio cʉ carotiriquere mʉja cátinucurore bairona yʉ quena yʉ cátinucubapʉ cʉ carotiriquere.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Cajʉgoyepʉre Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyei yʉ cãmʉ. Caʉmʉa, cãromia quenare na ñe, presopʉ na joo, Jesure na caapiʉjarije wapa aperã nare na cajĩaparore bairo ĩi yʉ cátinucuwʉ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ, aperã cabʉcʉrã Dio wii rotiri maja na quena, “To bairona cámí,” yʉ ĩ majima. Nana, “Saulore cʉ jã ñe roti Jesure caapiʉjarãre,” ĩrica pũuri papera pũuri yʉ caucabojawã mani yarã judío maja Damascopʉ cãnare na yʉ cajoopa pũurire. To bairo ti pũuri mena Jesure caapiʉjarã Damascopʉ cãnare na ñeri ato Jerusalẽpʉ na jee atí, ʉparã nare popiyeye rotigʉ yʉ cáaábapʉ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Yʉ cáaáto, ma recomaca paaribota cãno Damascopʉ yʉ caejagari paʉ majuu ʉmʉrecoopʉ cãnaje seeto caajiya buju baterije nemoona yʉ tʉpʉ cabujuwʉ.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Seeto caajiya buju baterije tʉjʉʉ yepapʉ yʉ caroca cumucoapʉ. Roca cumu acʉpʉ apeĩ yʉre cʉ cawadarijere yʉ caapiwʉ: “¡Saulo! Saulo, ¿nope ĩi rooro yʉre mʉ popiyeyeti mʉa?” yʉre cʉ caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 To bairo yʉ cʉ caĩro apii, “¿Ñamʉ yʉ mʉ wadati mʉa?” yʉ caĩwʉ. “Jesu yʉ ã, Nasaré macacʉ cãniñaricʉ rooro mʉ cátigaʉna,” yʉ caĩwĩ.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Yʉ mena cáaána caroaro caajiya buju baterijere catʉjʉwã. Yʉre cʉ cawadarijere caapi majiquẽma paro.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 To bairi, “Yʉ Ʉpaʉ, ¿ñeere yʉ cátipere mʉ booti?” cʉ yʉ caĩ jeniñawʉ. To bairo cʉ yʉ caĩro: “Damasco macapʉ aácʉja. Topʉ mʉ caejaro apeĩ mʉ buiogʉmi mʉ yʉ cáti rotipere,” yʉ caĩwĩ.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tie seeto caajiya buju baterije yʉre catʉjʉ majiquẽto roque yʉ cápʉ́. To bairi yʉ mena cáaábatanana yʉre catʉ̃ga jʉgo aáma Damascopʉ yua.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ti macapʉ cãmi jĩcaʉ Ananía cawamecʉcʉ. Moisé cʉ carotiriquere caroaro cátinucuʉ cãmi. To bairi judío maja to cãna nipetirã, “Caroaʉ ãmi Ananía,” cʉ caĩnucuwã.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 To bairi Damascopʉ yʉ caejaro bero Ananía yʉ cãni wiipʉ ejari: “Saulo, yʉ yaʉ, mʉ cape catʉjʉquẽtiere to cõona tʉjʉ pãña,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro cʉ yʉ catʉjʉrona yʉ cape yʉ catʉjʉrije caroaro cabauwʉ tunu.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 To bairi, “Dio mani ñicʉ jãa na cáti nʉcʉbʉgoricʉ mere mʉ cacũñupi cʉ caboori wamere camajipaʉre. Cʉ Macʉ caroaʉ majuure cʉ̃re mʉ catʉjʉpe, cʉ cawadarije mʉ caapipe quenare mʉ cacũñupi Dio,” yʉ caĩwĩ Ananía.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 “To bairo cʉ cacũricʉ aniri camaja nipetirãre mʉ catʉjʉriquere, mʉ caapiriquere Jesu ye quetire na mʉ buio teñaʉ aágʉ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yoaro mee ája. Nemoo Jesure apiʉjari, ‘Caroorije yʉ cátajere majirioya,’ cʉ ĩña. To bairi, ‘Coje rericarore bairona Dio caroorije yʉ cátajere yʉ majiriobojami,’ ĩri bautisa rotiya,” yʉ caĩwĩ Ananía, caĩwĩ Pablo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 To bairo yʉ cʉ caĩro: “Yʉ Ʉpaʉ, na maca caroaro majima yʉ cátiepere. Judío maja na neñapo buerica wiiri cãno cõo jãari mʉre caapiʉjarãre na ñe, presopʉ na joo, na yʉ caquẽnucuwʉ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Esteban mʉ ye quetire cabuioricʉ ãnacʉre cʉ na cajĩaro cʉ̃re cajĩarã ye jutii cabui macajere yʉ cacʉgoboja tʉjʉnucuwʉ. ‘Ñuu majuucõa to bairo cʉ na cátie. To bairona cʉ cáti jĩa rocape ã,’ yʉ caĩ tʉgooñabapʉ,” cʉ yʉ caĩwʉ Jesure.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 To bairo cʉ yʉ caĩro, “Aácʉja. Cayoaropʉ aperopʉ mʉ yʉ joogʉ judío maja cãniquẽna tʉpʉ,” yʉ caĩwĩ Jesu quẽguericarore bairo cʉ yʉ catʉjʉropʉ, caĩ buiowĩ Pablo cʉ̃re capunijinirãre.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tie cʉ caĩ tʉjari wame cʉ caĩparo jʉgoye caroaro cʉ caapiwã awajaquẽnana. To cõo judío maja cãniquẽna tʉpʉ cʉ cabuio teñape macare apirã to cõo caawajanemowã.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Awajanemo, na jutii cabui macajere tu we jee átiri jitare camaa re mʉgowã na capunijinirijere iñoorã.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 To bairo na cáto polisía maja ʉpaʉ cʉ yarã polisía majare na cane jãa rotiwĩ na ya wiipʉ Pablore. To bairo átiri na cabape rotiyupʉ wecʉ ajeri wẽri mena Pablore, caroorije cʉ cátajere cariape cʉ buioato ĩi, ¿nope ĩrã camaja to bairo cʉ na ĩ awaja punijiniti? ĩ majigʉ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 To bairi cʉ bapegarã cʉ cajia nʉcoñuparã. To bairo átiri cʉ na cabapegari paʉ majuu:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 To bairo cʉ caĩro apii polisía maja ʉpaʉ majuu macare cʉ cabuioʉ aájupʉ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 To bairo cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ majuu maca Pablo tʉpʉ aá:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ maca:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ̃re cabapeboricarã uwibana cʉ̃re cʉ capiti buti aájuparã yua. Na ʉpaʉ quena caacʉacoajupʉ, “Romano macacʉ yʉ ã,” cʉ caĩrijere apiri. Roma macacʉ ʉpaʉ come wẽri mena romano majare na cajia rotiquetibatajere come wẽri mena Pablore cʉ̃re na cajia rotirique tʉgooñari cauwiyupʉ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 To bairi ape rʉmʉ polisía maja ʉpaʉ ¿di wame majuu Pablo cʉ cátaje bui cʉ na wadajãñupari? ĩ majigʉ Dio wii ʉparã, aperã judío majare cajʉgo ãnare na caneñapo rotiyupʉ. Na neñapo roti, Pablore cʉ na cajiarica wẽrire popio roti, na caneatí rotiyupʉ Pablore na caneñapori paʉpʉ yua.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.