Atos 22

Dio Wadarique (TAV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Yʉ yarã, yʉ cabai bui cʉtiquẽtiere mʉjaare yʉ caĩ buiorore yʉ apiya.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 To bairi Pablo na ye hebreo ye mena na cʉ cawadaro apirã to cõona cajana peti majuucõama yua.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Yʉa judío yaʉ yʉ ã, na caĩwĩ Pablo. —Cilicia yepapʉ Tarso cawamecʉti macapʉ cabuiaricʉ yʉ ã. Topʉ cabuiaricʉ anibacʉ quena ati macapʉ Jerusalẽpʉ yʉ cabʉtiwʉ. Gamalié cawamecʉcʉ mena cabuericʉ yʉ ã. Mani ñicʉ jãare Moisé cʉ carotirique nipetiro caroaro yʉ cabue peocõawʉ yʉa. Yucʉre Dio cʉ carotiriquere mʉja cátinucurore bairona yʉ quena yʉ cátinucubapʉ cʉ carotiriquere.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Cajʉgoyepʉre Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyei yʉ cãmʉ. Caʉmʉa, cãromia quenare na ñe, presopʉ na joo, Jesure na caapiʉjarije wapa aperã nare na cajĩaparore bairo ĩi yʉ cátinucuwʉ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Dio wii macacʉ sacerdote maja ʉpaʉ, aperã cabʉcʉrã Dio wii rotiri maja na quena, “To bairona cámí,” yʉ ĩ majima. Nana, “Saulore cʉ jã ñe roti Jesure caapiʉjarãre,” ĩrica pũuri papera pũuri yʉ caucabojawã mani yarã judío maja Damascopʉ cãnare na yʉ cajoopa pũurire. To bairo ti pũuri mena Jesure caapiʉjarã Damascopʉ cãnare na ñeri ato Jerusalẽpʉ na jee atí, ʉparã nare popiyeye rotigʉ yʉ cáaábapʉ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Yʉ cáaáto, ma recomaca paaribota cãno Damascopʉ yʉ caejagari paʉ majuu ʉmʉrecoopʉ cãnaje seeto caajiya buju baterije nemoona yʉ tʉpʉ cabujuwʉ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Seeto caajiya buju baterije tʉjʉʉ yepapʉ yʉ caroca cumucoapʉ. Roca cumu acʉpʉ apeĩ yʉre cʉ cawadarijere yʉ caapiwʉ: “¡Saulo! Saulo, ¿nope ĩi rooro yʉre mʉ popiyeyeti mʉa?” yʉre cʉ caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 To bairo yʉ cʉ caĩro apii, “¿Ñamʉ yʉ mʉ wadati mʉa?” yʉ caĩwʉ. “Jesu yʉ ã, Nasaré macacʉ cãniñaricʉ rooro mʉ cátigaʉna,” yʉ caĩwĩ.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Yʉ mena cáaána caroaro caajiya buju baterijere catʉjʉwã. Yʉre cʉ cawadarijere caapi majiquẽma paro.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 To bairi, “Yʉ Ʉpaʉ, ¿ñeere yʉ cátipere mʉ booti?” cʉ yʉ caĩ jeniñawʉ. To bairo cʉ yʉ caĩro: “Damasco macapʉ aácʉja. Topʉ mʉ caejaro apeĩ mʉ buiogʉmi mʉ yʉ cáti rotipere,” yʉ caĩwĩ.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Tie seeto caajiya buju baterije yʉre catʉjʉ majiquẽto roque yʉ cápʉ́. To bairi yʉ mena cáaábatanana yʉre catʉ̃ga jʉgo aáma Damascopʉ yua.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ti macapʉ cãmi jĩcaʉ Ananía cawamecʉcʉ. Moisé cʉ carotiriquere caroaro cátinucuʉ cãmi. To bairi judío maja to cãna nipetirã, “Caroaʉ ãmi Ananía,” cʉ caĩnucuwã.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 To bairi Damascopʉ yʉ caejaro bero Ananía yʉ cãni wiipʉ ejari: “Saulo, yʉ yaʉ, mʉ cape catʉjʉquẽtiere to cõona tʉjʉ pãña,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro cʉ yʉ catʉjʉrona yʉ cape yʉ catʉjʉrije caroaro cabauwʉ tunu.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 To bairi, “Dio mani ñicʉ jãa na cáti nʉcʉbʉgoricʉ mere mʉ cacũñupi cʉ caboori wamere camajipaʉre. Cʉ Macʉ caroaʉ majuure cʉ̃re mʉ catʉjʉpe, cʉ cawadarije mʉ caapipe quenare mʉ cacũñupi Dio,” yʉ caĩwĩ Ananía.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 “To bairo cʉ cacũricʉ aniri camaja nipetirãre mʉ catʉjʉriquere, mʉ caapiriquere Jesu ye quetire na mʉ buio teñaʉ aágʉ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Yoaro mee ája. Nemoo Jesure apiʉjari, ‘Caroorije yʉ cátajere majirioya,’ cʉ ĩña. To bairi, ‘Coje rericarore bairona Dio caroorije yʉ cátajere yʉ majiriobojami,’ ĩri bautisa rotiya,” yʉ caĩwĩ Ananía, caĩwĩ Pablo.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 To bairo yʉ cʉ caĩro: “Yʉ Ʉpaʉ, na maca caroaro majima yʉ cátiepere. Judío maja na neñapo buerica wiiri cãno cõo jãari mʉre caapiʉjarãre na ñe, presopʉ na joo, na yʉ caquẽnucuwʉ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Esteban mʉ ye quetire cabuioricʉ ãnacʉre cʉ na cajĩaro cʉ̃re cajĩarã ye jutii cabui macajere yʉ cacʉgoboja tʉjʉnucuwʉ. ‘Ñuu majuucõa to bairo cʉ na cátie. To bairona cʉ cáti jĩa rocape ã,’ yʉ caĩ tʉgooñabapʉ,” cʉ yʉ caĩwʉ Jesure.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 To bairo cʉ yʉ caĩro, “Aácʉja. Cayoaropʉ aperopʉ mʉ yʉ joogʉ judío maja cãniquẽna tʉpʉ,” yʉ caĩwĩ Jesu quẽguericarore bairo cʉ yʉ catʉjʉropʉ, caĩ buiowĩ Pablo cʉ̃re capunijinirãre.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Tie cʉ caĩ tʉjari wame cʉ caĩparo jʉgoye caroaro cʉ caapiwã awajaquẽnana. To cõo judío maja cãniquẽna tʉpʉ cʉ cabuio teñape macare apirã to cõo caawajanemowã.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Awajanemo, na jutii cabui macajere tu we jee átiri jitare camaa re mʉgowã na capunijinirijere iñoorã.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 To bairo na cáto polisía maja ʉpaʉ cʉ yarã polisía majare na cane jãa rotiwĩ na ya wiipʉ Pablore. To bairo átiri na cabape rotiyupʉ wecʉ ajeri wẽri mena Pablore, caroorije cʉ cátajere cariape cʉ buioato ĩi, ¿nope ĩrã camaja to bairo cʉ na ĩ awaja punijiniti? ĩ majigʉ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 To bairi cʉ bapegarã cʉ cajia nʉcoñuparã. To bairo átiri cʉ na cabapegari paʉ majuu:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 To bairo cʉ caĩro apii polisía maja ʉpaʉ majuu macare cʉ cabuioʉ aájupʉ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 To bairo cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ majuu maca Pablo tʉpʉ aá:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro polisía maja ʉpaʉ maca:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ̃re cabapeboricarã uwibana cʉ̃re cʉ capiti buti aájuparã yua. Na ʉpaʉ quena caacʉacoajupʉ, “Romano macacʉ yʉ ã,” cʉ caĩrijere apiri. Roma macacʉ ʉpaʉ come wẽri mena romano majare na cajia rotiquetibatajere come wẽri mena Pablore cʉ̃re na cajia rotirique tʉgooñari cauwiyupʉ.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 To bairi ape rʉmʉ polisía maja ʉpaʉ ¿di wame majuu Pablo cʉ cátaje bui cʉ na wadajãñupari? ĩ majigʉ Dio wii ʉparã, aperã judío majare cajʉgo ãnare na caneñapo rotiyupʉ. Na neñapo roti, Pablore cʉ na cajiarica wẽrire popio roti, na caneatí rotiyupʉ Pablore na caneñapori paʉpʉ yua.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.