Atos 11

Dio Wadarique (TAV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cabero judío maja aniquetibana quena Jesure na caapiʉjarijere caapiyuparã Jesu buerã cãnana apóstol maja na caĩrã. Aperã quena Jesure caapiʉjarã Judea yepa macana caapiyuparã Jesure na caapiʉjarijere.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 To bairi Pedro Cesareapʉ cãnacʉ Jerusalẽpʉ cʉ catunu ejaro aperã judío maja Jesure caapiʉjarã cʉ cawada netoñuparã.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 —Aperã tʉpʉ mʉ ãñupa judío maja mee na cãnibato quena. Na mena mʉ ʉgayupa. To bairo mʉ cátie ñuuquẽe, Pedrore cʉ caĩñuparã.
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 To bairo cʉ na caĩrijere apii Pedro nipetirã topʉ Cesareapʉ cʉ cabairiquere na caĩ buioyupʉ:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 —Jope na caĩri macapʉ Diore cʉ jeni nʉcʉbʉgoʉ quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye uniere yʉ catʉjʉwʉ caniquetibacʉ quena. Yʉ catʉjʉro jutii ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui apʉ́.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 To bairo cabairijere yʉ caboca tʉjʉwʉ. Tʉjʉ, “¿Ñee unie to ãti?” yʉ caĩ tʉgooñawʉ. To bairi ti ajeropʉ waibʉcʉrã macanʉcʉ macana, aña, cawʉrã nipetirã cayojayupa.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Nare yʉ catʉjʉri paʉna ocõo bairi wame yʉre cawadarijere yʉ caapiwʉ: “Pedro, wamʉnʉcaña. Ati majare na jĩa átiri ʉgaya,” caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 To bairo caĩrijere apii ocõo bairo yʉ caĩwʉ: “Yʉ Ʉpaʉ, yʉ ʉgaqueti majuucõa. Na unare na caʉgañaquẽcʉ yʉ ã. Ati maja waibʉcʉrã ñuuquẽema, jãre judío maja na caʉga rotiquetana ãma.”
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 To bairo yʉ caĩro: “Yʉ caʉga rotirãre, ‘Ñuuquẽe, caʉgaquetiparã ãma,’ ĩqueticõaña,” yʉ caĩwĩ Dio jõ buipʉ cãcʉ.
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Ti wame itiani to bairije cabaiwʉ. Itiani to bairo to cabairo bero ti ajeropʉ cãna waibʉcʉrã nipetirã ti ajero menana catunucoa wamʉ aáma.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 To bairo cabairi paʉna caʉmʉa itiarã yʉ cãni wiipʉ caejawã, Cesarea macacʉ yʉre cʉ capi rotiricarã.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 To bairi Espíritu Santo, “Na mena aácʉja. ‘Yʉ aáquẽcʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati?’ ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro yʉ cáaápʉ. Ati maja seis cãnacãʉ Jesure caapiʉjarã na quena yʉ mena Cesareapʉ cáaáma. Topʉ ejarã Cornelio ya wiipʉ jã cajãa aápʉ.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Cʉ tʉpʉ jã cajãa ejaro jã caĩ buiowĩ Cornelio: “Dio tʉ macacʉ yʉ ya wiipʉre cʉ cabuia ejanʉcaro yʉ catʉjʉwʉ. Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya ĩi cabaiwĩ,” caĩwĩ Cornelio.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 “ ‘Ato mʉ ya wiipʉ ejaʉ Dio ye quetire mʉ buiogʉmi Pedro. Dio ye queti mʉ caapiʉjaro caroorije mʉ cátiere mʉ majiriobojagʉmi Dio. Mʉ ya wii macana quenare caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi,’ yʉ ĩwĩ Dio tʉ macacʉ,” jã caĩ buiowĩ Cornelio, caĩñupʉ Pedro.
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 —To bairo Cornelio jã cʉ caĩ buio yaparoro cʉ ya wiipʉ caneñaporãre na yʉ cabuio jʉgówʉ. Na yʉ cabuiori paʉna Dio Espíritu Santo napʉ cãni ejayupi, nemoopʉ manire cʉ cãni ejaeparore bairona, caĩñupʉ Pedro.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 —To bairi napʉ cʉ cãni ejaro mani Ʉpaʉ manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ: “Juan oco mena cabautisanucuwĩ. Dio maca cʉ Espíritu Santore mʉja joogʉmi mʉja mena cãnipaʉre,” manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ, na caĩñupʉ Pedro.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 —To bairi judío maja na cãniquetibato quena Dio cʉ Espíritu Santore na cajooyupi mani cʉ caapiʉja jʉgoeparãre manire cʉ cajooeparore bairona. To bairi na quenare na cʉ cajooro dope bairo Diore cʉ yʉ cabai botio majiquẽpʉ. “Judío maja me ãma, na mena cãniquetipe ã,” yʉ caĩ majiquẽpʉ, na caĩñupʉ Pedro.
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 To bairo Pedro cʉ caĩro cʉ cawada neto janacoajuparã.
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Estebare Jesu ye quetire cabooquẽna cʉ na cajĩari paʉ aperã quenare Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyeyuparã. To bairo nare na cáto Jerusalén cãnibatana caruti aá bateyuparã aperoripʉ. Jĩcaarã Feniciapʉ cáaájuparã. Aperã Chipre na caĩropʉ cáaájuparã. Aperã Antioquíapʉ cáaájuparã. Na caruti ejari paʉripʉre ãnaa Jesu ye quetire cabuioyuparã judío maja jetore.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Aperã Chipre macana, Sirene macana quena Antioquíapʉ ejarã judío maja mee quenare mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire na cabuio jʉgóyuparã.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 To bairi mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire cabuiorãre seeto na cátinemoñupʉ Dio. To bairi nare caapirã capãarã Jesure caapiʉjayuparã. Apiʉjari cabʉcʉrã ye na catʉgooñabata wamere catʉgooña jana reyuparã yua.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 To bairi tie quetire Antioquía macana na cabairije caapiyuparã Jerusalén macana Jesure caapiʉjarã. Tiere apiri Bernabére cajooyuparã Antioquíapʉ, “To bairo cabairijere tʉjʉʉja,” cʉ ĩrã.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 To bairo cʉ na caĩ jooro Antioquíapʉ cáaácoajupʉ Bernabé. Topʉ eja, caroaro Dio nare cʉ cátibojarijere tʉjʉ, seeto cawariñuuñupʉ.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Caroaʉ cãñupʉ Bernabé. Dio Espíritu Santore cacʉgo netoʉ cãñupʉ. Seeto Diore caapiʉjaʉ cãñupʉ. To bairi Jesu ye quetire cʉ cabuioro capãarã Jesure caapiʉjayuparã.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Cabero Bernabé Tarsopʉ cáaácoajupʉ, Saulore cʉ macaʉ aácʉ.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Topʉ Saulore cʉ bʉga, Antioquíapʉ cʉ cajʉ́go tunu aájupʉ. To bairi jĩca cʉma cãñuparã Antioquíapʉre Jesure caapiʉjarã mena. To bairi na mena caneñaponucuñuparã. Camaja capãarãre Dio ye quetire na camajioñuparã. Ti paʉna Jesucristore caapiʉjarãre, “Cristiano maja ãma naa,” na caĩ jʉgóyuparã Antioquíapʉre.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Bernabé, Saulo Antioquíapʉ na cãni paʉna caejayuparã Jerusalén macana Dio ye quetire buiori maja.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Jĩcaʉ na yaʉ Agabo cawamecʉjupʉ. Cʉ̃ na caneñapori paʉpʉre Dio Espíritu Santo jĩca wame cʉ̃re cʉ cabuio rotirica wame na buiogʉ cawamʉ nʉcañupʉ. “Ati yepa nipetiro ʉgarique manaje mena camaja ñigo tamʉogarãma,” caĩ buioyupʉ Agabo. Cʉ caĩ buio jʉgoyeyerica wamere bairona cabaiyupe Claudio Roma macana ʉpaʉ cʉ cãni yʉteapʉre.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 To bairo Agabo cʉ caĩro apiri Antioquía macana Jesure caapiʉjarã, “Judea macana ñigo riagarãma. To bairi mani cacʉgori wame cõo nare Jesure caapiʉjarãre na mani joorã,” caame ĩñuparã.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 To bairi Bernabére, Saulore niyerure na cajooyuparã, “Jesure caapiʉjarãre na cajʉ́go ánare tie niyerure na jooya. Jesure caapiʉjarãre na ricawoato,” ĩrã, cajoowã.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.