Atos 11
Dio Wadarique (TAV) vs NVT
1 Cabero judío maja aniquetibana quena Jesure na caapiʉjarijere caapiyuparã Jesu buerã cãnana apóstol maja na caĩrã. Aperã quena Jesure caapiʉjarã Judea yepa macana caapiyuparã Jesure na caapiʉjarijere.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 To bairi Pedro Cesareapʉ cãnacʉ Jerusalẽpʉ cʉ catunu ejaro aperã judío maja Jesure caapiʉjarã cʉ cawada netoñuparã.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 —Aperã tʉpʉ mʉ ãñupa judío maja mee na cãnibato quena. Na mena mʉ ʉgayupa. To bairo mʉ cátie ñuuquẽe, Pedrore cʉ caĩñuparã.
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 To bairo cʉ na caĩrijere apii Pedro nipetirã topʉ Cesareapʉ cʉ cabairiquere na caĩ buioyupʉ:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Jope na caĩri macapʉ Diore cʉ jeni nʉcʉbʉgoʉ quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye uniere yʉ catʉjʉwʉ caniquetibacʉ quena. Yʉ catʉjʉro jutii ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui apʉ́.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 To bairo cabairijere yʉ caboca tʉjʉwʉ. Tʉjʉ, “¿Ñee unie to ãti?” yʉ caĩ tʉgooñawʉ. To bairi ti ajeropʉ waibʉcʉrã macanʉcʉ macana, aña, cawʉrã nipetirã cayojayupa.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Nare yʉ catʉjʉri paʉna ocõo bairi wame yʉre cawadarijere yʉ caapiwʉ: “Pedro, wamʉnʉcaña. Ati majare na jĩa átiri ʉgaya,” caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 To bairo caĩrijere apii ocõo bairo yʉ caĩwʉ: “Yʉ Ʉpaʉ, yʉ ʉgaqueti majuucõa. Na unare na caʉgañaquẽcʉ yʉ ã. Ati maja waibʉcʉrã ñuuquẽema, jãre judío maja na caʉga rotiquetana ãma.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 To bairo yʉ caĩro: “Yʉ caʉga rotirãre, ‘Ñuuquẽe, caʉgaquetiparã ãma,’ ĩqueticõaña,” yʉ caĩwĩ Dio jõ buipʉ cãcʉ.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ti wame itiani to bairije cabaiwʉ. Itiani to bairo to cabairo bero ti ajeropʉ cãna waibʉcʉrã nipetirã ti ajero menana catunucoa wamʉ aáma.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 To bairo cabairi paʉna caʉmʉa itiarã yʉ cãni wiipʉ caejawã, Cesarea macacʉ yʉre cʉ capi rotiricarã.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 To bairi Espíritu Santo, “Na mena aácʉja. ‘Yʉ aáquẽcʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati?’ ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro yʉ cáaápʉ. Ati maja seis cãnacãʉ Jesure caapiʉjarã na quena yʉ mena Cesareapʉ cáaáma. Topʉ ejarã Cornelio ya wiipʉ jã cajãa aápʉ.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Cʉ tʉpʉ jã cajãa ejaro jã caĩ buiowĩ Cornelio: “Dio tʉ macacʉ yʉ ya wiipʉre cʉ cabuia ejanʉcaro yʉ catʉjʉwʉ. Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya ĩi cabaiwĩ,” caĩwĩ Cornelio.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 “ ‘Ato mʉ ya wiipʉ ejaʉ Dio ye quetire mʉ buiogʉmi Pedro. Dio ye queti mʉ caapiʉjaro caroorije mʉ cátiere mʉ majiriobojagʉmi Dio. Mʉ ya wii macana quenare caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi,’ yʉ ĩwĩ Dio tʉ macacʉ,” jã caĩ buiowĩ Cornelio, caĩñupʉ Pedro.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 —To bairo Cornelio jã cʉ caĩ buio yaparoro cʉ ya wiipʉ caneñaporãre na yʉ cabuio jʉgówʉ. Na yʉ cabuiori paʉna Dio Espíritu Santo napʉ cãni ejayupi, nemoopʉ manire cʉ cãni ejaeparore bairona, caĩñupʉ Pedro.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 —To bairi napʉ cʉ cãni ejaro mani Ʉpaʉ manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ: “Juan oco mena cabautisanucuwĩ. Dio maca cʉ Espíritu Santore mʉja joogʉmi mʉja mena cãnipaʉre,” manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ, na caĩñupʉ Pedro.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 —To bairi judío maja na cãniquetibato quena Dio cʉ Espíritu Santore na cajooyupi mani cʉ caapiʉja jʉgoeparãre manire cʉ cajooeparore bairona. To bairi na quenare na cʉ cajooro dope bairo Diore cʉ yʉ cabai botio majiquẽpʉ. “Judío maja me ãma, na mena cãniquetipe ã,” yʉ caĩ majiquẽpʉ, na caĩñupʉ Pedro.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 To bairo Pedro cʉ caĩro cʉ cawada neto janacoajuparã.
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Estebare Jesu ye quetire cabooquẽna cʉ na cajĩari paʉ aperã quenare Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyeyuparã. To bairo nare na cáto Jerusalén cãnibatana caruti aá bateyuparã aperoripʉ. Jĩcaarã Feniciapʉ cáaájuparã. Aperã Chipre na caĩropʉ cáaájuparã. Aperã Antioquíapʉ cáaájuparã. Na caruti ejari paʉripʉre ãnaa Jesu ye quetire cabuioyuparã judío maja jetore.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Aperã Chipre macana, Sirene macana quena Antioquíapʉ ejarã judío maja mee quenare mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire na cabuio jʉgóyuparã.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 To bairi mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire cabuiorãre seeto na cátinemoñupʉ Dio. To bairi nare caapirã capãarã Jesure caapiʉjayuparã. Apiʉjari cabʉcʉrã ye na catʉgooñabata wamere catʉgooña jana reyuparã yua.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 To bairi tie quetire Antioquía macana na cabairije caapiyuparã Jerusalén macana Jesure caapiʉjarã. Tiere apiri Bernabére cajooyuparã Antioquíapʉ, “To bairo cabairijere tʉjʉʉja,” cʉ ĩrã.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 To bairo cʉ na caĩ jooro Antioquíapʉ cáaácoajupʉ Bernabé. Topʉ eja, caroaro Dio nare cʉ cátibojarijere tʉjʉ, seeto cawariñuuñupʉ.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Caroaʉ cãñupʉ Bernabé. Dio Espíritu Santore cacʉgo netoʉ cãñupʉ. Seeto Diore caapiʉjaʉ cãñupʉ. To bairi Jesu ye quetire cʉ cabuioro capãarã Jesure caapiʉjayuparã.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Cabero Bernabé Tarsopʉ cáaácoajupʉ, Saulore cʉ macaʉ aácʉ.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Topʉ Saulore cʉ bʉga, Antioquíapʉ cʉ cajʉ́go tunu aájupʉ. To bairi jĩca cʉma cãñuparã Antioquíapʉre Jesure caapiʉjarã mena. To bairi na mena caneñaponucuñuparã. Camaja capãarãre Dio ye quetire na camajioñuparã. Ti paʉna Jesucristore caapiʉjarãre, “Cristiano maja ãma naa,” na caĩ jʉgóyuparã Antioquíapʉre.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Bernabé, Saulo Antioquíapʉ na cãni paʉna caejayuparã Jerusalén macana Dio ye quetire buiori maja.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Jĩcaʉ na yaʉ Agabo cawamecʉjupʉ. Cʉ̃ na caneñapori paʉpʉre Dio Espíritu Santo jĩca wame cʉ̃re cʉ cabuio rotirica wame na buiogʉ cawamʉ nʉcañupʉ. “Ati yepa nipetiro ʉgarique manaje mena camaja ñigo tamʉogarãma,” caĩ buioyupʉ Agabo. Cʉ caĩ buio jʉgoyeyerica wamere bairona cabaiyupe Claudio Roma macana ʉpaʉ cʉ cãni yʉteapʉre.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 To bairo Agabo cʉ caĩro apiri Antioquía macana Jesure caapiʉjarã, “Judea macana ñigo riagarãma. To bairi mani cacʉgori wame cõo nare Jesure caapiʉjarãre na mani joorã,” caame ĩñuparã.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 To bairi Bernabére, Saulore niyerure na cajooyuparã, “Jesure caapiʉjarãre na cajʉ́go ánare tie niyerure na jooya. Jesure caapiʉjarãre na ricawoato,” ĩrã, cajoowã.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.