Atos 11
Dio Wadarique (TAV) vs NTLH
1 Cabero judío maja aniquetibana quena Jesure na caapiʉjarijere caapiyuparã Jesu buerã cãnana apóstol maja na caĩrã. Aperã quena Jesure caapiʉjarã Judea yepa macana caapiyuparã Jesure na caapiʉjarijere.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 To bairi Pedro Cesareapʉ cãnacʉ Jerusalẽpʉ cʉ catunu ejaro aperã judío maja Jesure caapiʉjarã cʉ cawada netoñuparã.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 —Aperã tʉpʉ mʉ ãñupa judío maja mee na cãnibato quena. Na mena mʉ ʉgayupa. To bairo mʉ cátie ñuuquẽe, Pedrore cʉ caĩñuparã.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 To bairo cʉ na caĩrijere apii Pedro nipetirã topʉ Cesareapʉ cʉ cabairiquere na caĩ buioyupʉ:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 —Jope na caĩri macapʉ Diore cʉ jeni nʉcʉbʉgoʉ quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye uniere yʉ catʉjʉwʉ caniquetibacʉ quena. Yʉ catʉjʉro jutii ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui apʉ́.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 To bairo cabairijere yʉ caboca tʉjʉwʉ. Tʉjʉ, “¿Ñee unie to ãti?” yʉ caĩ tʉgooñawʉ. To bairi ti ajeropʉ waibʉcʉrã macanʉcʉ macana, aña, cawʉrã nipetirã cayojayupa.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Nare yʉ catʉjʉri paʉna ocõo bairi wame yʉre cawadarijere yʉ caapiwʉ: “Pedro, wamʉnʉcaña. Ati majare na jĩa átiri ʉgaya,” caĩrijere yʉ caapiwʉ.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 To bairo caĩrijere apii ocõo bairo yʉ caĩwʉ: “Yʉ Ʉpaʉ, yʉ ʉgaqueti majuucõa. Na unare na caʉgañaquẽcʉ yʉ ã. Ati maja waibʉcʉrã ñuuquẽema, jãre judío maja na caʉga rotiquetana ãma.”
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 To bairo yʉ caĩro: “Yʉ caʉga rotirãre, ‘Ñuuquẽe, caʉgaquetiparã ãma,’ ĩqueticõaña,” yʉ caĩwĩ Dio jõ buipʉ cãcʉ.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ti wame itiani to bairije cabaiwʉ. Itiani to bairo to cabairo bero ti ajeropʉ cãna waibʉcʉrã nipetirã ti ajero menana catunucoa wamʉ aáma.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 To bairo cabairi paʉna caʉmʉa itiarã yʉ cãni wiipʉ caejawã, Cesarea macacʉ yʉre cʉ capi rotiricarã.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 To bairi Espíritu Santo, “Na mena aácʉja. ‘Yʉ aáquẽcʉ. ¿Dope bairo yʉ baiati?’ ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna,” yʉ caĩwĩ. To bairo yʉ cʉ caĩro yʉ cáaápʉ. Ati maja seis cãnacãʉ Jesure caapiʉjarã na quena yʉ mena Cesareapʉ cáaáma. Topʉ ejarã Cornelio ya wiipʉ jã cajãa aápʉ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Cʉ tʉpʉ jã cajãa ejaro jã caĩ buiowĩ Cornelio: “Dio tʉ macacʉ yʉ ya wiipʉre cʉ cabuia ejanʉcaro yʉ catʉjʉwʉ. Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya ĩi cabaiwĩ,” caĩwĩ Cornelio.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 “ ‘Ato mʉ ya wiipʉ ejaʉ Dio ye quetire mʉ buiogʉmi Pedro. Dio ye queti mʉ caapiʉjaro caroorije mʉ cátiere mʉ majiriobojagʉmi Dio. Mʉ ya wii macana quenare caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi,’ yʉ ĩwĩ Dio tʉ macacʉ,” jã caĩ buiowĩ Cornelio, caĩñupʉ Pedro.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 —To bairo Cornelio jã cʉ caĩ buio yaparoro cʉ ya wiipʉ caneñaporãre na yʉ cabuio jʉgówʉ. Na yʉ cabuiori paʉna Dio Espíritu Santo napʉ cãni ejayupi, nemoopʉ manire cʉ cãni ejaeparore bairona, caĩñupʉ Pedro.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 —To bairi napʉ cʉ cãni ejaro mani Ʉpaʉ manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ: “Juan oco mena cabautisanucuwĩ. Dio maca cʉ Espíritu Santore mʉja joogʉmi mʉja mena cãnipaʉre,” manire cʉ caĩepa wamere yʉ catʉgooña bʉgawʉ, na caĩñupʉ Pedro.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 —To bairi judío maja na cãniquetibato quena Dio cʉ Espíritu Santore na cajooyupi mani cʉ caapiʉja jʉgoeparãre manire cʉ cajooeparore bairona. To bairi na quenare na cʉ cajooro dope bairo Diore cʉ yʉ cabai botio majiquẽpʉ. “Judío maja me ãma, na mena cãniquetipe ã,” yʉ caĩ majiquẽpʉ, na caĩñupʉ Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 To bairo Pedro cʉ caĩro cʉ cawada neto janacoajuparã.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Estebare Jesu ye quetire cabooquẽna cʉ na cajĩari paʉ aperã quenare Jesure caapiʉjarãre na capopiyeyeyuparã. To bairo nare na cáto Jerusalén cãnibatana caruti aá bateyuparã aperoripʉ. Jĩcaarã Feniciapʉ cáaájuparã. Aperã Chipre na caĩropʉ cáaájuparã. Aperã Antioquíapʉ cáaájuparã. Na caruti ejari paʉripʉre ãnaa Jesu ye quetire cabuioyuparã judío maja jetore.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Aperã Chipre macana, Sirene macana quena Antioquíapʉ ejarã judío maja mee quenare mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire na cabuio jʉgóyuparã.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 To bairi mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire cabuiorãre seeto na cátinemoñupʉ Dio. To bairi nare caapirã capãarã Jesure caapiʉjayuparã. Apiʉjari cabʉcʉrã ye na catʉgooñabata wamere catʉgooña jana reyuparã yua.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 To bairi tie quetire Antioquía macana na cabairije caapiyuparã Jerusalén macana Jesure caapiʉjarã. Tiere apiri Bernabére cajooyuparã Antioquíapʉ, “To bairo cabairijere tʉjʉʉja,” cʉ ĩrã.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 To bairo cʉ na caĩ jooro Antioquíapʉ cáaácoajupʉ Bernabé. Topʉ eja, caroaro Dio nare cʉ cátibojarijere tʉjʉ, seeto cawariñuuñupʉ.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Caroaʉ cãñupʉ Bernabé. Dio Espíritu Santore cacʉgo netoʉ cãñupʉ. Seeto Diore caapiʉjaʉ cãñupʉ. To bairi Jesu ye quetire cʉ cabuioro capãarã Jesure caapiʉjayuparã.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Cabero Bernabé Tarsopʉ cáaácoajupʉ, Saulore cʉ macaʉ aácʉ.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Topʉ Saulore cʉ bʉga, Antioquíapʉ cʉ cajʉ́go tunu aájupʉ. To bairi jĩca cʉma cãñuparã Antioquíapʉre Jesure caapiʉjarã mena. To bairi na mena caneñaponucuñuparã. Camaja capãarãre Dio ye quetire na camajioñuparã. Ti paʉna Jesucristore caapiʉjarãre, “Cristiano maja ãma naa,” na caĩ jʉgóyuparã Antioquíapʉre.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Bernabé, Saulo Antioquíapʉ na cãni paʉna caejayuparã Jerusalén macana Dio ye quetire buiori maja.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Jĩcaʉ na yaʉ Agabo cawamecʉjupʉ. Cʉ̃ na caneñapori paʉpʉre Dio Espíritu Santo jĩca wame cʉ̃re cʉ cabuio rotirica wame na buiogʉ cawamʉ nʉcañupʉ. “Ati yepa nipetiro ʉgarique manaje mena camaja ñigo tamʉogarãma,” caĩ buioyupʉ Agabo. Cʉ caĩ buio jʉgoyeyerica wamere bairona cabaiyupe Claudio Roma macana ʉpaʉ cʉ cãni yʉteapʉre.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 To bairo Agabo cʉ caĩro apiri Antioquía macana Jesure caapiʉjarã, “Judea macana ñigo riagarãma. To bairi mani cacʉgori wame cõo nare Jesure caapiʉjarãre na mani joorã,” caame ĩñuparã.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 To bairi Bernabére, Saulore niyerure na cajooyuparã, “Jesure caapiʉjarãre na cajʉ́go ánare tie niyerure na jooya. Jesure caapiʉjarãre na ricawoato,” ĩrã, cajoowã.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.