Atos 10

Dio Wadarique (TAV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cãñupʉ Cesarea na caĩri macapʉ jĩcaʉ Cornelio cawamecʉcʉ. Italia macana polisía majare jĩca poa cien majuure nare carotii cãñupʉ polisíare.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Caroaʉ cãñupʉ. Judío yaʉ aniquetibacʉ quena Diore cáti nʉcʉbʉgonucuʉ cãñupʉ. Cʉ ya wii macana quena cʉ̃re bairona Diore cáti nʉcʉbʉgorã cãñuparã. Judío maja cabopacarãre na caniyeru joonucuñupʉ. To cãnacã rʉmʉ Diore cajeninucuñupʉ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Jĩca rʉmʉ ñamicaa cãno caniquetibacʉ quena quẽguei tʉjʉricarore bairo catʉjʉyupʉ jĩcaʉ Dio tʉ macacʉ ángelre. Cʉ̃re cʉ catʉjʉro cʉ tʉpʉ caejayupʉ ángel. Cʉ̃ Cornelio tʉpʉre ejari:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro apii caacʉa tʉjʉyupʉ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 — ausente —
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 To bairo cʉ ĩ yaparo cáaácoajupʉ Dio tʉ macacʉ. Cʉ cáaáto bero Cornelio capiyupʉ cʉ paabojari maja pʉgarãre, apeĩ polisía cʉ yere cotebojari majocʉ cʉ quenare. Diore cáti nʉcʉbʉgoʉ cãñupʉ cʉ quena.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Na pi, na cabuioyupʉ Dio tʉ macacʉ nipetiro cʉ caĩ buiorica wamere. Na buio yaparo Jope na caĩri macapʉ na cáaá rotiyupʉ yua.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 To bairi ape rʉmʉ Cornelio cʉ cajooricarã Jope na caĩri macapʉ na caejagari paʉ majuu Pedro maca Jopepʉ ãcʉ paaribota cãno Diore jeni nʉcʉbʉgogʉ wii buipʉ cawamʉ aájupʉ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Caʉgagayupʉ Pedro, seeto ñigo riabacʉ. Ti wii macana ʉgarique na caquenootoye quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye unie catʉjʉyupʉ, caniquetibacʉ quena.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Cʉ catʉjʉropʉ ʉmʉrecoo capãñupe. Capãro to cõona apeye unie juti ajero capairi ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui ajupe.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ti ajeropʉ cayojayuparã waibʉcʉrã, aña, cawʉrã nipetiri wame.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 To bairo cabairo ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Dio:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 To bairo cʉ caĩro apii:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 To bairo cʉ caĩro:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ti wamere itiani cʉ iñoori Dio cʉ caʉga rotibajupʉ. Cabero ti ajero catunu wamʉcoajupe ʉmʉrecoopʉ tunu.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 To bairo cabairijere tʉjʉʉ seeto catʉgooñañupʉ Pedro. ¿Dope bairo ĩgaro to baiti yʉ catʉjʉeje? caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo cʉ caĩ tʉgooña ani paʉna ti macapʉ Jope na caĩri macapʉre caejayuparã Cornelio cʉ cajooricarã. Eja:
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Eja:
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pedro maca wii buipʉ ãcʉ cʉ catʉjʉrijere cʉ catʉgooña ãno:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 —Uwaro rúiya. Na boca tʉjʉ, na mena aácʉja, “Yʉ aáquẽcʉ, ¿dope bairo yʉ baiati?” ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna. Yʉna na yʉ joowʉ, Pedrore cʉ caĩñupʉ Dio Espíritu Santo.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 To bairo Dio Espíritu Santo cʉ̃re cʉ caĩro apii Pedro carui aájupʉ. Rui eja:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 To bairo cʉ caĩro:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 To bairo na caĩrijere apii na cajãa atí rotiyupʉ Pedro. Na jã atí roti, ti ñami na cacani rotiyupʉ. Ape rʉmʉ yua cʉ apeyere quenooye peo, na mena cáaácoajupʉ. Aperã Jesucristore caapiʉjarã Jope maca macana quena Pedro jãa mena cáaácoajuparã.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ape rʉmʉ caejayuparã Cesareapʉ yua. Na caejaparo jʉgoye Cornelio cʉ yarãre, aperã cʉ mena macana cʉ ya wiipʉ na capi neoñupʉ. To bairi na caneñapo yuuyuparã cʉ capi jooricʉre cʉ na cajʉgo ejaparore.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 To bairi Cornelio Pedrore cʉ cabocayupʉ cʉ caejaro. Cʉ boca, rʉpopatua tuatu, cʉ cáti nʉcʉbʉgoyupʉ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 To bairo cʉ cáto tʉjʉʉ:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 To bairo cʉ caĩro Cornelio cawamʉ nʉcañupʉ. To bairi wiipʉre cawadapeni jãa ajuparã. Topʉ ejaʉ camaja capãarã caneñaporãre na catʉjʉyupʉ Pedro.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 —Jãre judío majare, “Aperãre na bapa cʉtiqueticõaña, na wiiripʉ aniqueticõaña,” ĩ rotirique ã jãre, na caĩñupʉ Pedro. —Aperã mena ãnaje caroorije ã jãre, na caĩñupʉ. —Mere mʉja maji ti wamere. To bairi jãre caroorije to cãnibato quena Dio maca, “ ‘Caroorije ã na mena ãnaje,’ ĩqueticõaña. Aperãre, ‘Moena ãma judío maja cãniquẽna,’ na ĩ tʉjʉ tʉgooñaqueticõaña,” yʉ ĩ buiomi Dio.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 To bairi yʉre na capiro nemoo yʉ apʉ́, “Judío maja me ãnama, na tʉpʉ yʉ aáquẽe,” ĩ tʉgooñaquẽcʉna. To bairi “¿dope bairo cátipaʉ ĩrã yʉ mʉja pijori mʉjaa?” na caĩñupʉ Pedro.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 To bairo Pedro cʉ caĩ jeniñaro ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupʉ Cornelio maca:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Buia ejanʉcari ocõo bairo yʉ ĩñawĩ: “Cornelio, Diore cʉ mʉ cajeninucurijere apinucumi. Cabopacarãre na mʉ cátinemonucurije quenare tʉjʉnucumi.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 To bairi mʉ yarãre Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya. Apeĩ Simón waibʉcʉrã ajeri quenoori majocʉ ya wiipʉ ãmi. Ti wii capairi ya ria tʉre ã. Cʉ̃ ejaʉ mʉ buiogʉmi Dio yere,” yʉ ĩñawĩ cʉ̃a, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 —To bairo yʉ cʉ caĩrijere apiri nemoona mʉ yʉ pijo rotiyawʉ. Ñuu majuucõa mʉ caejaro. Atopʉ jã neñapo Dio cʉ catʉjʉro cʉ mani Ʉpaʉ mʉre cʉ cabuio rotirijere apigarã, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 To bairo cʉ caĩro:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 —Dio wariñuu tʉjʉmi to cãnacã poa macanare cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorãre, caroare cánare.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Cʉ ye quetire cajooyupi Dio Israel macanare Jesucristo jʉgori caroa ani wariñuurique mani cabʉgapere. Jesucristo to cãnacã poa macana Ʉpaʉ ãmi.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Judea yepapʉ cabairiquere mʉja apiricarã mʉja quena mere. Juan camajare buio, na cʉ cabautisaro bero Jesu caroa quetire cabuio teña jʉgóyupi Galilea yepapʉre.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jesu Nasaré macacʉ cʉ cabairiquere mʉja majirã. Dio majiriquere cʉ cajooyupi cʉ Espíritu Santore cʉ joʉ. To bairi Dio Jesu mena caroaro cʉ cáto noo cʉ cáaáteñaro cãnacã paʉ camajare caroare na cátibojayupi Jesu. Noa una wãtia jʉgori catamʉorã quenare na canetoo catioyupi Jesu.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Jerusalén macapʉ, nipetiropʉ judío maja na cãni macaripʉre Jesu cʉ cátiere jã catʉjʉwʉ. Cabero yucʉ pãipʉ cʉ capapua tu jĩawã.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Itia rʉmʉ cʉ na cajĩaricaro bero Dio maca cʉ catunu catioyupi. Cabero Jesu catunu catiricʉpʉ jã tʉpʉ cabuia ejawĩ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Jã judío majare to cãnacãʉ majuurena cabuia ejaquẽmi. Jã jetorena cajʉgoyepʉ Dio cʉ cabejericarã tʉpʉ jetore cabuia ejawĩ, Jesu ye quetire cabuioparã jeto, Dio cʉ cacũricarãre. To bairi jã catʉjʉepere Jesu cʉ cabaiepere jã buio rotimi Dio aperãre. Jesu cʉ catunu catiro bero cʉ mena ʉga, eti, jã cápʉ́.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 To bairi cʉ ye quetire jã cabuio rotiwĩ aperãre. Camaja nipetirã yucʉ cacatirã, mere cabai yajiricarã quena na cãniere catʉjʉ beje cõoñapaʉre cʉ cacũñupi Dio. To bairi ati wamerena aperãre jã cabuio rotiwĩ Jesu, caĩñupʉ Pedro.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 —Tirʉmʉpʉ macana Dio ye quetire cabuioricarã nipetirã caucayupa Jesu cʉ cabaipere. “Noa cʉ̃re caapiʉjarãre caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi Dio,” caĩ ucayupa, caĩñupʉ Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 To bairo Pedro na cʉ caĩri paʉna Dio Espíritu Santo cãni ejayupʉ napʉre.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 —Cʉ Espíritu Santore joomi Dio ati maja quenare, manire judío majare mani cʉ cajooeparore bairona. To bairi, “Na cabautisa rotiquetipe ã,” mani ĩquẽna, na quena caEspíritu Santocʉna na cãno, caĩñupʉ Pedro.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 To bairo ĩ, nare na cabautisa rotiyupʉ, mani Ʉpaʉ Jesucristo yarã ãma ĩri. To bairi Cornelio jãa:
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.