Atos 10
Dio Wadarique (TAV) vs ARIB
1 Cãñupʉ Cesarea na caĩri macapʉ jĩcaʉ Cornelio cawamecʉcʉ. Italia macana polisía majare jĩca poa cien majuure nare carotii cãñupʉ polisíare.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Caroaʉ cãñupʉ. Judío yaʉ aniquetibacʉ quena Diore cáti nʉcʉbʉgonucuʉ cãñupʉ. Cʉ ya wii macana quena cʉ̃re bairona Diore cáti nʉcʉbʉgorã cãñuparã. Judío maja cabopacarãre na caniyeru joonucuñupʉ. To cãnacã rʉmʉ Diore cajeninucuñupʉ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Jĩca rʉmʉ ñamicaa cãno caniquetibacʉ quena quẽguei tʉjʉricarore bairo catʉjʉyupʉ jĩcaʉ Dio tʉ macacʉ ángelre. Cʉ̃re cʉ catʉjʉro cʉ tʉpʉ caejayupʉ ángel. Cʉ̃ Cornelio tʉpʉre ejari:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro apii caacʉa tʉjʉyupʉ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 — ausente —
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 — ausente —
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 To bairo cʉ ĩ yaparo cáaácoajupʉ Dio tʉ macacʉ. Cʉ cáaáto bero Cornelio capiyupʉ cʉ paabojari maja pʉgarãre, apeĩ polisía cʉ yere cotebojari majocʉ cʉ quenare. Diore cáti nʉcʉbʉgoʉ cãñupʉ cʉ quena.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Na pi, na cabuioyupʉ Dio tʉ macacʉ nipetiro cʉ caĩ buiorica wamere. Na buio yaparo Jope na caĩri macapʉ na cáaá rotiyupʉ yua.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 To bairi ape rʉmʉ Cornelio cʉ cajooricarã Jope na caĩri macapʉ na caejagari paʉ majuu Pedro maca Jopepʉ ãcʉ paaribota cãno Diore jeni nʉcʉbʉgogʉ wii buipʉ cawamʉ aájupʉ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Caʉgagayupʉ Pedro, seeto ñigo riabacʉ. Ti wii macana ʉgarique na caquenootoye quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye unie catʉjʉyupʉ, caniquetibacʉ quena.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Cʉ catʉjʉropʉ ʉmʉrecoo capãñupe. Capãro to cõona apeye unie juti ajero capairi ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui ajupe.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ti ajeropʉ cayojayuparã waibʉcʉrã, aña, cawʉrã nipetiri wame.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 To bairo cabairo ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Dio:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 To bairo cʉ caĩro apii:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 To bairo cʉ caĩro:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ti wamere itiani cʉ iñoori Dio cʉ caʉga rotibajupʉ. Cabero ti ajero catunu wamʉcoajupe ʉmʉrecoopʉ tunu.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 To bairo cabairijere tʉjʉʉ seeto catʉgooñañupʉ Pedro. ¿Dope bairo ĩgaro to baiti yʉ catʉjʉeje? caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo cʉ caĩ tʉgooña ani paʉna ti macapʉ Jope na caĩri macapʉre caejayuparã Cornelio cʉ cajooricarã. Eja:
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Eja:
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pedro maca wii buipʉ ãcʉ cʉ catʉjʉrijere cʉ catʉgooña ãno:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 —Uwaro rúiya. Na boca tʉjʉ, na mena aácʉja, “Yʉ aáquẽcʉ, ¿dope bairo yʉ baiati?” ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna. Yʉna na yʉ joowʉ, Pedrore cʉ caĩñupʉ Dio Espíritu Santo.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 To bairo Dio Espíritu Santo cʉ̃re cʉ caĩro apii Pedro carui aájupʉ. Rui eja:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 To bairo cʉ caĩro:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 To bairo na caĩrijere apii na cajãa atí rotiyupʉ Pedro. Na jã atí roti, ti ñami na cacani rotiyupʉ. Ape rʉmʉ yua cʉ apeyere quenooye peo, na mena cáaácoajupʉ. Aperã Jesucristore caapiʉjarã Jope maca macana quena Pedro jãa mena cáaácoajuparã.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ape rʉmʉ caejayuparã Cesareapʉ yua. Na caejaparo jʉgoye Cornelio cʉ yarãre, aperã cʉ mena macana cʉ ya wiipʉ na capi neoñupʉ. To bairi na caneñapo yuuyuparã cʉ capi jooricʉre cʉ na cajʉgo ejaparore.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 To bairi Cornelio Pedrore cʉ cabocayupʉ cʉ caejaro. Cʉ boca, rʉpopatua tuatu, cʉ cáti nʉcʉbʉgoyupʉ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 To bairo cʉ cáto tʉjʉʉ:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 To bairo cʉ caĩro Cornelio cawamʉ nʉcañupʉ. To bairi wiipʉre cawadapeni jãa ajuparã. Topʉ ejaʉ camaja capãarã caneñaporãre na catʉjʉyupʉ Pedro.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 —Jãre judío majare, “Aperãre na bapa cʉtiqueticõaña, na wiiripʉ aniqueticõaña,” ĩ rotirique ã jãre, na caĩñupʉ Pedro. —Aperã mena ãnaje caroorije ã jãre, na caĩñupʉ. —Mere mʉja maji ti wamere. To bairi jãre caroorije to cãnibato quena Dio maca, “ ‘Caroorije ã na mena ãnaje,’ ĩqueticõaña. Aperãre, ‘Moena ãma judío maja cãniquẽna,’ na ĩ tʉjʉ tʉgooñaqueticõaña,” yʉ ĩ buiomi Dio.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 To bairi yʉre na capiro nemoo yʉ apʉ́, “Judío maja me ãnama, na tʉpʉ yʉ aáquẽe,” ĩ tʉgooñaquẽcʉna. To bairi “¿dope bairo cátipaʉ ĩrã yʉ mʉja pijori mʉjaa?” na caĩñupʉ Pedro.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 To bairo Pedro cʉ caĩ jeniñaro ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupʉ Cornelio maca:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Buia ejanʉcari ocõo bairo yʉ ĩñawĩ: “Cornelio, Diore cʉ mʉ cajeninucurijere apinucumi. Cabopacarãre na mʉ cátinemonucurije quenare tʉjʉnucumi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 To bairi mʉ yarãre Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya. Apeĩ Simón waibʉcʉrã ajeri quenoori majocʉ ya wiipʉ ãmi. Ti wii capairi ya ria tʉre ã. Cʉ̃ ejaʉ mʉ buiogʉmi Dio yere,” yʉ ĩñawĩ cʉ̃a, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 —To bairo yʉ cʉ caĩrijere apiri nemoona mʉ yʉ pijo rotiyawʉ. Ñuu majuucõa mʉ caejaro. Atopʉ jã neñapo Dio cʉ catʉjʉro cʉ mani Ʉpaʉ mʉre cʉ cabuio rotirijere apigarã, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 To bairo cʉ caĩro:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 —Dio wariñuu tʉjʉmi to cãnacã poa macanare cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorãre, caroare cánare.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Cʉ ye quetire cajooyupi Dio Israel macanare Jesucristo jʉgori caroa ani wariñuurique mani cabʉgapere. Jesucristo to cãnacã poa macana Ʉpaʉ ãmi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Judea yepapʉ cabairiquere mʉja apiricarã mʉja quena mere. Juan camajare buio, na cʉ cabautisaro bero Jesu caroa quetire cabuio teña jʉgóyupi Galilea yepapʉre.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Jesu Nasaré macacʉ cʉ cabairiquere mʉja majirã. Dio majiriquere cʉ cajooyupi cʉ Espíritu Santore cʉ joʉ. To bairi Dio Jesu mena caroaro cʉ cáto noo cʉ cáaáteñaro cãnacã paʉ camajare caroare na cátibojayupi Jesu. Noa una wãtia jʉgori catamʉorã quenare na canetoo catioyupi Jesu.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Jerusalén macapʉ, nipetiropʉ judío maja na cãni macaripʉre Jesu cʉ cátiere jã catʉjʉwʉ. Cabero yucʉ pãipʉ cʉ capapua tu jĩawã.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Itia rʉmʉ cʉ na cajĩaricaro bero Dio maca cʉ catunu catioyupi. Cabero Jesu catunu catiricʉpʉ jã tʉpʉ cabuia ejawĩ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Jã judío majare to cãnacãʉ majuurena cabuia ejaquẽmi. Jã jetorena cajʉgoyepʉ Dio cʉ cabejericarã tʉpʉ jetore cabuia ejawĩ, Jesu ye quetire cabuioparã jeto, Dio cʉ cacũricarãre. To bairi jã catʉjʉepere Jesu cʉ cabaiepere jã buio rotimi Dio aperãre. Jesu cʉ catunu catiro bero cʉ mena ʉga, eti, jã cápʉ́.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 To bairi cʉ ye quetire jã cabuio rotiwĩ aperãre. Camaja nipetirã yucʉ cacatirã, mere cabai yajiricarã quena na cãniere catʉjʉ beje cõoñapaʉre cʉ cacũñupi Dio. To bairi ati wamerena aperãre jã cabuio rotiwĩ Jesu, caĩñupʉ Pedro.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 —Tirʉmʉpʉ macana Dio ye quetire cabuioricarã nipetirã caucayupa Jesu cʉ cabaipere. “Noa cʉ̃re caapiʉjarãre caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi Dio,” caĩ ucayupa, caĩñupʉ Pedro.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 To bairo Pedro na cʉ caĩri paʉna Dio Espíritu Santo cãni ejayupʉ napʉre.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 —Cʉ Espíritu Santore joomi Dio ati maja quenare, manire judío majare mani cʉ cajooeparore bairona. To bairi, “Na cabautisa rotiquetipe ã,” mani ĩquẽna, na quena caEspíritu Santocʉna na cãno, caĩñupʉ Pedro.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 To bairo ĩ, nare na cabautisa rotiyupʉ, mani Ʉpaʉ Jesucristo yarã ãma ĩri. To bairi Cornelio jãa:
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.