Atos 10
Dio Wadarique (TAV) vs ARA
1 Cãñupʉ Cesarea na caĩri macapʉ jĩcaʉ Cornelio cawamecʉcʉ. Italia macana polisía majare jĩca poa cien majuure nare carotii cãñupʉ polisíare.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Caroaʉ cãñupʉ. Judío yaʉ aniquetibacʉ quena Diore cáti nʉcʉbʉgonucuʉ cãñupʉ. Cʉ ya wii macana quena cʉ̃re bairona Diore cáti nʉcʉbʉgorã cãñuparã. Judío maja cabopacarãre na caniyeru joonucuñupʉ. To cãnacã rʉmʉ Diore cajeninucuñupʉ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Jĩca rʉmʉ ñamicaa cãno caniquetibacʉ quena quẽguei tʉjʉricarore bairo catʉjʉyupʉ jĩcaʉ Dio tʉ macacʉ ángelre. Cʉ̃re cʉ catʉjʉro cʉ tʉpʉ caejayupʉ ángel. Cʉ̃ Cornelio tʉpʉre ejari:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 To bairo cʉ̃re cʉ caĩro apii caacʉa tʉjʉyupʉ.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 — ausente —
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 To bairo cʉ ĩ yaparo cáaácoajupʉ Dio tʉ macacʉ. Cʉ cáaáto bero Cornelio capiyupʉ cʉ paabojari maja pʉgarãre, apeĩ polisía cʉ yere cotebojari majocʉ cʉ quenare. Diore cáti nʉcʉbʉgoʉ cãñupʉ cʉ quena.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Na pi, na cabuioyupʉ Dio tʉ macacʉ nipetiro cʉ caĩ buiorica wamere. Na buio yaparo Jope na caĩri macapʉ na cáaá rotiyupʉ yua.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 To bairi ape rʉmʉ Cornelio cʉ cajooricarã Jope na caĩri macapʉ na caejagari paʉ majuu Pedro maca Jopepʉ ãcʉ paaribota cãno Diore jeni nʉcʉbʉgogʉ wii buipʉ cawamʉ aájupʉ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Caʉgagayupʉ Pedro, seeto ñigo riabacʉ. Ti wii macana ʉgarique na caquenootoye quẽguei tʉjʉricarore bairo apeye unie catʉjʉyupʉ, caniquetibacʉ quena.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Cʉ catʉjʉropʉ ʉmʉrecoo capãñupe. Capãro to cõona apeye unie juti ajero capairi ajerore bairo cãno bapari cãnacã paʉ jiarica ajero caroca yoa rui ajupe.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ti ajeropʉ cayojayuparã waibʉcʉrã, aña, cawʉrã nipetiri wame.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 To bairo cabairo ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Dio:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 To bairo cʉ caĩro apii:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 To bairo cʉ caĩro:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ti wamere itiani cʉ iñoori Dio cʉ caʉga rotibajupʉ. Cabero ti ajero catunu wamʉcoajupe ʉmʉrecoopʉ tunu.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 To bairo cabairijere tʉjʉʉ seeto catʉgooñañupʉ Pedro. ¿Dope bairo ĩgaro to baiti yʉ catʉjʉeje? caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo cʉ caĩ tʉgooña ani paʉna ti macapʉ Jope na caĩri macapʉre caejayuparã Cornelio cʉ cajooricarã. Eja:
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Eja:
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pedro maca wii buipʉ ãcʉ cʉ catʉjʉrijere cʉ catʉgooña ãno:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 —Uwaro rúiya. Na boca tʉjʉ, na mena aácʉja, “Yʉ aáquẽcʉ, ¿dope bairo yʉ baiati?” ĩ uwi tʉgooñaquẽcʉna. Yʉna na yʉ joowʉ, Pedrore cʉ caĩñupʉ Dio Espíritu Santo.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 To bairo Dio Espíritu Santo cʉ̃re cʉ caĩro apii Pedro carui aájupʉ. Rui eja:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 To bairo cʉ caĩro:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 To bairo na caĩrijere apii na cajãa atí rotiyupʉ Pedro. Na jã atí roti, ti ñami na cacani rotiyupʉ. Ape rʉmʉ yua cʉ apeyere quenooye peo, na mena cáaácoajupʉ. Aperã Jesucristore caapiʉjarã Jope maca macana quena Pedro jãa mena cáaácoajuparã.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ape rʉmʉ caejayuparã Cesareapʉ yua. Na caejaparo jʉgoye Cornelio cʉ yarãre, aperã cʉ mena macana cʉ ya wiipʉ na capi neoñupʉ. To bairi na caneñapo yuuyuparã cʉ capi jooricʉre cʉ na cajʉgo ejaparore.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 To bairi Cornelio Pedrore cʉ cabocayupʉ cʉ caejaro. Cʉ boca, rʉpopatua tuatu, cʉ cáti nʉcʉbʉgoyupʉ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 To bairo cʉ cáto tʉjʉʉ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 To bairo cʉ caĩro Cornelio cawamʉ nʉcañupʉ. To bairi wiipʉre cawadapeni jãa ajuparã. Topʉ ejaʉ camaja capãarã caneñaporãre na catʉjʉyupʉ Pedro.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 —Jãre judío majare, “Aperãre na bapa cʉtiqueticõaña, na wiiripʉ aniqueticõaña,” ĩ rotirique ã jãre, na caĩñupʉ Pedro. —Aperã mena ãnaje caroorije ã jãre, na caĩñupʉ. —Mere mʉja maji ti wamere. To bairi jãre caroorije to cãnibato quena Dio maca, “ ‘Caroorije ã na mena ãnaje,’ ĩqueticõaña. Aperãre, ‘Moena ãma judío maja cãniquẽna,’ na ĩ tʉjʉ tʉgooñaqueticõaña,” yʉ ĩ buiomi Dio.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 To bairi yʉre na capiro nemoo yʉ apʉ́, “Judío maja me ãnama, na tʉpʉ yʉ aáquẽe,” ĩ tʉgooñaquẽcʉna. To bairi “¿dope bairo cátipaʉ ĩrã yʉ mʉja pijori mʉjaa?” na caĩñupʉ Pedro.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 To bairo Pedro cʉ caĩ jeniñaro ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupʉ Cornelio maca:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Buia ejanʉcari ocõo bairo yʉ ĩñawĩ: “Cornelio, Diore cʉ mʉ cajeninucurijere apinucumi. Cabopacarãre na mʉ cátinemonucurije quenare tʉjʉnucumi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 To bairi mʉ yarãre Jope na caĩri macapʉre Simón Pedrore cʉ pijo rotiya. Apeĩ Simón waibʉcʉrã ajeri quenoori majocʉ ya wiipʉ ãmi. Ti wii capairi ya ria tʉre ã. Cʉ̃ ejaʉ mʉ buiogʉmi Dio yere,” yʉ ĩñawĩ cʉ̃a, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 —To bairo yʉ cʉ caĩrijere apiri nemoona mʉ yʉ pijo rotiyawʉ. Ñuu majuucõa mʉ caejaro. Atopʉ jã neñapo Dio cʉ catʉjʉro cʉ mani Ʉpaʉ mʉre cʉ cabuio rotirijere apigarã, Pedrore cʉ caĩñupʉ Cornelio.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 To bairo cʉ caĩro:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 —Dio wariñuu tʉjʉmi to cãnacã poa macanare cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorãre, caroare cánare.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Cʉ ye quetire cajooyupi Dio Israel macanare Jesucristo jʉgori caroa ani wariñuurique mani cabʉgapere. Jesucristo to cãnacã poa macana Ʉpaʉ ãmi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Judea yepapʉ cabairiquere mʉja apiricarã mʉja quena mere. Juan camajare buio, na cʉ cabautisaro bero Jesu caroa quetire cabuio teña jʉgóyupi Galilea yepapʉre.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Jesu Nasaré macacʉ cʉ cabairiquere mʉja majirã. Dio majiriquere cʉ cajooyupi cʉ Espíritu Santore cʉ joʉ. To bairi Dio Jesu mena caroaro cʉ cáto noo cʉ cáaáteñaro cãnacã paʉ camajare caroare na cátibojayupi Jesu. Noa una wãtia jʉgori catamʉorã quenare na canetoo catioyupi Jesu.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Jerusalén macapʉ, nipetiropʉ judío maja na cãni macaripʉre Jesu cʉ cátiere jã catʉjʉwʉ. Cabero yucʉ pãipʉ cʉ capapua tu jĩawã.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Itia rʉmʉ cʉ na cajĩaricaro bero Dio maca cʉ catunu catioyupi. Cabero Jesu catunu catiricʉpʉ jã tʉpʉ cabuia ejawĩ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Jã judío majare to cãnacãʉ majuurena cabuia ejaquẽmi. Jã jetorena cajʉgoyepʉ Dio cʉ cabejericarã tʉpʉ jetore cabuia ejawĩ, Jesu ye quetire cabuioparã jeto, Dio cʉ cacũricarãre. To bairi jã catʉjʉepere Jesu cʉ cabaiepere jã buio rotimi Dio aperãre. Jesu cʉ catunu catiro bero cʉ mena ʉga, eti, jã cápʉ́.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 To bairi cʉ ye quetire jã cabuio rotiwĩ aperãre. Camaja nipetirã yucʉ cacatirã, mere cabai yajiricarã quena na cãniere catʉjʉ beje cõoñapaʉre cʉ cacũñupi Dio. To bairi ati wamerena aperãre jã cabuio rotiwĩ Jesu, caĩñupʉ Pedro.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 —Tirʉmʉpʉ macana Dio ye quetire cabuioricarã nipetirã caucayupa Jesu cʉ cabaipere. “Noa cʉ̃re caapiʉjarãre caroorije na cátajere na majiriobojagʉmi Dio,” caĩ ucayupa, caĩñupʉ Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 To bairo Pedro na cʉ caĩri paʉna Dio Espíritu Santo cãni ejayupʉ napʉre.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 —Cʉ Espíritu Santore joomi Dio ati maja quenare, manire judío majare mani cʉ cajooeparore bairona. To bairi, “Na cabautisa rotiquetipe ã,” mani ĩquẽna, na quena caEspíritu Santocʉna na cãno, caĩñupʉ Pedro.
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 To bairo ĩ, nare na cabautisa rotiyupʉ, mani Ʉpaʉ Jesucristo yarã ãma ĩri. To bairi Cornelio jãa:
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.