2 Coríntios 7
Dio Wadarique (TAV) vs NAA
1 Yʉ yarã yʉ camairã, atie mʉjaare yʉ cabuiorije caroaro Dio manire cʉ caĩ cũ jʉgoyeyerique ã. To bairi caroorijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã, to cãnacã wamere. Mani rupaʉre carooye tuurijere, mani yeri quenare carooye tuurijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã. To bairi Diore cʉ nʉcʉbʉgori caroaro cʉ catʉjoorije macare cátipe ã.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Jĩcani uno rooro mʉjaare jã cátiquẽpʉ. Jĩcaʉ macare jã carooye tuuquẽpʉ cʉ cãniere. Jĩcani uno mʉjaare jã caĩtoquẽpʉ. To bairi jãre maiña.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 “Cabuicʉna mʉja ã,” ĩ mee yʉ ĩ. Cajʉgoye mʉjaare yʉ caĩricarore bairona mʉjaare yʉ mai. Yʉ cacatiri rʉmʉ cãno cõo mʉjaare yʉ maigʉ. Bai yajiipʉ quena mʉjaare yʉ maigʉ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mʉja cabairijere catʉjʉ jeyaʉ aniri, “Caroaro áama,” ĩ tʉjʉ yeri jañari mʉjaare yʉ ĩ tʉgooña ocabʉti. Seeto popiye tamʉobacʉ quena, “Caroaro áama,” yʉ ĩ wariñuu mʉjaare.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedoniapʉ ejarã to cãnacã rʉmʉ yerijãri mee jã cabainucuwʉ. Noo jã cáaáti paʉ aperã rooro jãre cátinucuwã. To bairi rooro jã cabainucuwʉ. To bairo rooro baibana seeto uwirique mena jã cabainucuwʉ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 To bairo jã cabaibato quena Dio tʉgooña ocabʉtiriquere cajoʉ maca jã catʉgooña ocabʉtiro cámí mani yaʉ Tito cʉ caejarije jʉgori.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Cʉ caejarije jʉgori jeto meere jã cawariñuuwʉ. Cʉ caqueti buiorije mena quenare jã caapi wariñuuwʉ. Mʉja cáti aniere tʉjʉʉ catʉgooña ocabʉtiyupʉ Tito. Seeto yʉre mʉja catʉjʉgarije jãre caĩ buiowĩ. Caroorije mʉja cátajere mʉja cajʉtiritirije quenare jã caĩ buiowĩ. Yʉre mʉja catʉgooña ʉjarije quenare jã caĩ buiowĩ Tito. To bairo cʉ caĩ buiorijere queti apii netobʉjaro yʉ cawariñuunemowʉ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Mʉjaare uca joobacʉ mʉja catʉgooñarique pairo yʉ cápʉ́. To bairo átibacʉ quena, “Cauca jooquetipe nibajupa,” yʉ ĩquẽe. Nemoona yʉ cauca jooricaro beroacã mʉja catʉgooñarique pairo tʉjʉʉ to bairona yʉ caĩ tʉgooñabapʉ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Yucʉacã mere wariñuurique mena yʉ ã. Mʉja catʉgooñarique pairije jʉgori mee yʉ bai. Caroorije mʉja cátajere jʉtiritiri mʉja cáti janañupa. To bairi seeto yʉ wariñuu. Dio cʉ caboorore bairona mʉja cajʉtiritiyupa. To bairi mʉja catʉgooña wajoarijere tʉjʉri mʉja catʉjʉ wariñuuñupi Dio. To bairi mʉja catʉgooñarique pairo jã cáti rooye tuuquẽpʉ mʉjaare.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Jĩcaʉ ũcʉ caroorije cʉ cátajere catʉgooñarique paii cʉ catʉgooñarijere wajoari caroorije cʉ cátajere áti janacõaʉmi. Dio maca to bairo cʉ cáto tʉjʉ tʉjoori cʉ netooʉmi. Apeĩ maca cariape Diore caapiʉjagaquẽcʉ ũcʉre cʉ netooquetigʉmi Dio, cʉ cajʉtiritibato quena. Ati yepa macana na catʉgooñarique pairore bairo baibacʉ yajigʉmi.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Dio cʉ caboorore bairona mʉja catʉgooñarique paiyupa mʉja ya paʉpʉ rooro mʉja cátajere. Mʉjaare yʉ caqueti joori pũurore tʉjʉri nemoona mʉja catʉgooña wajoayupa. Rooro mʉja cátajere mʉja majuuna nʉcʉbʉgorique mena mʉja caquenooñupa. Mʉja mena macacʉ rooro cátacʉ mena mʉja cãnigaquẽjupa. Mʉja catʉgooña acʉayupa rooro cʉ cátajere. Rooro cátacʉre jĩcarore bairona cʉ̃re mʉja capopiyeyeyupa. To bairo mʉja cabairo tʉjʉrã, “Roorije átajere cabooquẽna ãma,” mʉja ĩ tʉjʉma aperã.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 To bairi mʉjaare uca joʉ rooro cátacʉre cʉ̃re mʉja capopiyeyepere seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Rooro cáti ecooricʉre mʉja cátinemope quenare seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Mʉja macare yʉ catʉgooñawʉ. Caroaro jãre na catʉjʉ ʉjarijere, jãre na caapiʉjarijere Dio cʉ catʉjʉro na iñoato ĩi yʉ cauca joowʉ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 To bairi nipetiro caroaro mʉja cátaje jʉgori jã tʉgooña wariñuu ocabʉti.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Mʉja tʉpʉ Tito cʉ cáaáparo jʉgoye, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” cʉ yʉ caĩ buiowʉ. To bairo ĩi jocʉ mee yʉ caĩwʉ. Cʉ yʉ caĩricarore bairona caroaro canʉcʉbʉgorã mʉja ã. Nipetirijere mʉjaare yʉ caĩrije cariape jeto ã. Nipetiro mʉja cãniere Titore jã caĩ buiorique quena cariape ã. To bairi, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” Titore jã caĩ buiorique quena cariape cabaiwʉ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Nʉcʉbʉgorique mena mʉja tʉpʉre cʉ̃re mʉja cãni rotiyupa. Cʉ carotirije quenare caroaro mʉja cájupa. To bairo mʉja cátajere tʉgooñari Timoteo maca netobʉjaro mʉja mai tʉgooñami.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Nipetiro caroaro mʉja cátiere, “Caroaro áama,” ĩ majiri seeto yʉ wariñuu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.