2 Coríntios 7
Dio Wadarique (TAV) vs ACF
1 Yʉ yarã yʉ camairã, atie mʉjaare yʉ cabuiorije caroaro Dio manire cʉ caĩ cũ jʉgoyeyerique ã. To bairi caroorijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã, to cãnacã wamere. Mani rupaʉre carooye tuurijere, mani yeri quenare carooye tuurijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã. To bairi Diore cʉ nʉcʉbʉgori caroaro cʉ catʉjoorije macare cátipe ã.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Jĩcani uno rooro mʉjaare jã cátiquẽpʉ. Jĩcaʉ macare jã carooye tuuquẽpʉ cʉ cãniere. Jĩcani uno mʉjaare jã caĩtoquẽpʉ. To bairi jãre maiña.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 “Cabuicʉna mʉja ã,” ĩ mee yʉ ĩ. Cajʉgoye mʉjaare yʉ caĩricarore bairona mʉjaare yʉ mai. Yʉ cacatiri rʉmʉ cãno cõo mʉjaare yʉ maigʉ. Bai yajiipʉ quena mʉjaare yʉ maigʉ.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mʉja cabairijere catʉjʉ jeyaʉ aniri, “Caroaro áama,” ĩ tʉjʉ yeri jañari mʉjaare yʉ ĩ tʉgooña ocabʉti. Seeto popiye tamʉobacʉ quena, “Caroaro áama,” yʉ ĩ wariñuu mʉjaare.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedoniapʉ ejarã to cãnacã rʉmʉ yerijãri mee jã cabainucuwʉ. Noo jã cáaáti paʉ aperã rooro jãre cátinucuwã. To bairi rooro jã cabainucuwʉ. To bairo rooro baibana seeto uwirique mena jã cabainucuwʉ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 To bairo jã cabaibato quena Dio tʉgooña ocabʉtiriquere cajoʉ maca jã catʉgooña ocabʉtiro cámí mani yaʉ Tito cʉ caejarije jʉgori.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Cʉ caejarije jʉgori jeto meere jã cawariñuuwʉ. Cʉ caqueti buiorije mena quenare jã caapi wariñuuwʉ. Mʉja cáti aniere tʉjʉʉ catʉgooña ocabʉtiyupʉ Tito. Seeto yʉre mʉja catʉjʉgarije jãre caĩ buiowĩ. Caroorije mʉja cátajere mʉja cajʉtiritirije quenare jã caĩ buiowĩ. Yʉre mʉja catʉgooña ʉjarije quenare jã caĩ buiowĩ Tito. To bairo cʉ caĩ buiorijere queti apii netobʉjaro yʉ cawariñuunemowʉ.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Mʉjaare uca joobacʉ mʉja catʉgooñarique pairo yʉ cápʉ́. To bairo átibacʉ quena, “Cauca jooquetipe nibajupa,” yʉ ĩquẽe. Nemoona yʉ cauca jooricaro beroacã mʉja catʉgooñarique pairo tʉjʉʉ to bairona yʉ caĩ tʉgooñabapʉ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Yucʉacã mere wariñuurique mena yʉ ã. Mʉja catʉgooñarique pairije jʉgori mee yʉ bai. Caroorije mʉja cátajere jʉtiritiri mʉja cáti janañupa. To bairi seeto yʉ wariñuu. Dio cʉ caboorore bairona mʉja cajʉtiritiyupa. To bairi mʉja catʉgooña wajoarijere tʉjʉri mʉja catʉjʉ wariñuuñupi Dio. To bairi mʉja catʉgooñarique pairo jã cáti rooye tuuquẽpʉ mʉjaare.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Jĩcaʉ ũcʉ caroorije cʉ cátajere catʉgooñarique paii cʉ catʉgooñarijere wajoari caroorije cʉ cátajere áti janacõaʉmi. Dio maca to bairo cʉ cáto tʉjʉ tʉjoori cʉ netooʉmi. Apeĩ maca cariape Diore caapiʉjagaquẽcʉ ũcʉre cʉ netooquetigʉmi Dio, cʉ cajʉtiritibato quena. Ati yepa macana na catʉgooñarique pairore bairo baibacʉ yajigʉmi.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Dio cʉ caboorore bairona mʉja catʉgooñarique paiyupa mʉja ya paʉpʉ rooro mʉja cátajere. Mʉjaare yʉ caqueti joori pũurore tʉjʉri nemoona mʉja catʉgooña wajoayupa. Rooro mʉja cátajere mʉja majuuna nʉcʉbʉgorique mena mʉja caquenooñupa. Mʉja mena macacʉ rooro cátacʉ mena mʉja cãnigaquẽjupa. Mʉja catʉgooña acʉayupa rooro cʉ cátajere. Rooro cátacʉre jĩcarore bairona cʉ̃re mʉja capopiyeyeyupa. To bairo mʉja cabairo tʉjʉrã, “Roorije átajere cabooquẽna ãma,” mʉja ĩ tʉjʉma aperã.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 To bairi mʉjaare uca joʉ rooro cátacʉre cʉ̃re mʉja capopiyeyepere seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Rooro cáti ecooricʉre mʉja cátinemope quenare seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Mʉja macare yʉ catʉgooñawʉ. Caroaro jãre na catʉjʉ ʉjarijere, jãre na caapiʉjarijere Dio cʉ catʉjʉro na iñoato ĩi yʉ cauca joowʉ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 To bairi nipetiro caroaro mʉja cátaje jʉgori jã tʉgooña wariñuu ocabʉti.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Mʉja tʉpʉ Tito cʉ cáaáparo jʉgoye, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” cʉ yʉ caĩ buiowʉ. To bairo ĩi jocʉ mee yʉ caĩwʉ. Cʉ yʉ caĩricarore bairona caroaro canʉcʉbʉgorã mʉja ã. Nipetirijere mʉjaare yʉ caĩrije cariape jeto ã. Nipetiro mʉja cãniere Titore jã caĩ buiorique quena cariape ã. To bairi, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” Titore jã caĩ buiorique quena cariape cabaiwʉ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Nʉcʉbʉgorique mena mʉja tʉpʉre cʉ̃re mʉja cãni rotiyupa. Cʉ carotirije quenare caroaro mʉja cájupa. To bairo mʉja cátajere tʉgooñari Timoteo maca netobʉjaro mʉja mai tʉgooñami.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nipetiro caroaro mʉja cátiere, “Caroaro áama,” ĩ majiri seeto yʉ wariñuu.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.