2 Coríntios 7
Dio Wadarique (TAV) vs ARA
1 Yʉ yarã yʉ camairã, atie mʉjaare yʉ cabuiorije caroaro Dio manire cʉ caĩ cũ jʉgoyeyerique ã. To bairi caroorijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã, to cãnacã wamere. Mani rupaʉre carooye tuurijere, mani yeri quenare carooye tuurijere cátiqueti tʉgooña netoocõape ã. To bairi Diore cʉ nʉcʉbʉgori caroaro cʉ catʉjoorije macare cátipe ã.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Jĩcani uno rooro mʉjaare jã cátiquẽpʉ. Jĩcaʉ macare jã carooye tuuquẽpʉ cʉ cãniere. Jĩcani uno mʉjaare jã caĩtoquẽpʉ. To bairi jãre maiña.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 “Cabuicʉna mʉja ã,” ĩ mee yʉ ĩ. Cajʉgoye mʉjaare yʉ caĩricarore bairona mʉjaare yʉ mai. Yʉ cacatiri rʉmʉ cãno cõo mʉjaare yʉ maigʉ. Bai yajiipʉ quena mʉjaare yʉ maigʉ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mʉja cabairijere catʉjʉ jeyaʉ aniri, “Caroaro áama,” ĩ tʉjʉ yeri jañari mʉjaare yʉ ĩ tʉgooña ocabʉti. Seeto popiye tamʉobacʉ quena, “Caroaro áama,” yʉ ĩ wariñuu mʉjaare.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Macedoniapʉ ejarã to cãnacã rʉmʉ yerijãri mee jã cabainucuwʉ. Noo jã cáaáti paʉ aperã rooro jãre cátinucuwã. To bairi rooro jã cabainucuwʉ. To bairo rooro baibana seeto uwirique mena jã cabainucuwʉ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 To bairo jã cabaibato quena Dio tʉgooña ocabʉtiriquere cajoʉ maca jã catʉgooña ocabʉtiro cámí mani yaʉ Tito cʉ caejarije jʉgori.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Cʉ caejarije jʉgori jeto meere jã cawariñuuwʉ. Cʉ caqueti buiorije mena quenare jã caapi wariñuuwʉ. Mʉja cáti aniere tʉjʉʉ catʉgooña ocabʉtiyupʉ Tito. Seeto yʉre mʉja catʉjʉgarije jãre caĩ buiowĩ. Caroorije mʉja cátajere mʉja cajʉtiritirije quenare jã caĩ buiowĩ. Yʉre mʉja catʉgooña ʉjarije quenare jã caĩ buiowĩ Tito. To bairo cʉ caĩ buiorijere queti apii netobʉjaro yʉ cawariñuunemowʉ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Mʉjaare uca joobacʉ mʉja catʉgooñarique pairo yʉ cápʉ́. To bairo átibacʉ quena, “Cauca jooquetipe nibajupa,” yʉ ĩquẽe. Nemoona yʉ cauca jooricaro beroacã mʉja catʉgooñarique pairo tʉjʉʉ to bairona yʉ caĩ tʉgooñabapʉ.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Yucʉacã mere wariñuurique mena yʉ ã. Mʉja catʉgooñarique pairije jʉgori mee yʉ bai. Caroorije mʉja cátajere jʉtiritiri mʉja cáti janañupa. To bairi seeto yʉ wariñuu. Dio cʉ caboorore bairona mʉja cajʉtiritiyupa. To bairi mʉja catʉgooña wajoarijere tʉjʉri mʉja catʉjʉ wariñuuñupi Dio. To bairi mʉja catʉgooñarique pairo jã cáti rooye tuuquẽpʉ mʉjaare.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Jĩcaʉ ũcʉ caroorije cʉ cátajere catʉgooñarique paii cʉ catʉgooñarijere wajoari caroorije cʉ cátajere áti janacõaʉmi. Dio maca to bairo cʉ cáto tʉjʉ tʉjoori cʉ netooʉmi. Apeĩ maca cariape Diore caapiʉjagaquẽcʉ ũcʉre cʉ netooquetigʉmi Dio, cʉ cajʉtiritibato quena. Ati yepa macana na catʉgooñarique pairore bairo baibacʉ yajigʉmi.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Dio cʉ caboorore bairona mʉja catʉgooñarique paiyupa mʉja ya paʉpʉ rooro mʉja cátajere. Mʉjaare yʉ caqueti joori pũurore tʉjʉri nemoona mʉja catʉgooña wajoayupa. Rooro mʉja cátajere mʉja majuuna nʉcʉbʉgorique mena mʉja caquenooñupa. Mʉja mena macacʉ rooro cátacʉ mena mʉja cãnigaquẽjupa. Mʉja catʉgooña acʉayupa rooro cʉ cátajere. Rooro cátacʉre jĩcarore bairona cʉ̃re mʉja capopiyeyeyupa. To bairo mʉja cabairo tʉjʉrã, “Roorije átajere cabooquẽna ãma,” mʉja ĩ tʉjʉma aperã.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 To bairi mʉjaare uca joʉ rooro cátacʉre cʉ̃re mʉja capopiyeyepere seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Rooro cáti ecooricʉre mʉja cátinemope quenare seeto yʉ catʉgooñaquẽpʉ. Mʉja macare yʉ catʉgooñawʉ. Caroaro jãre na catʉjʉ ʉjarijere, jãre na caapiʉjarijere Dio cʉ catʉjʉro na iñoato ĩi yʉ cauca joowʉ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 To bairi nipetiro caroaro mʉja cátaje jʉgori jã tʉgooña wariñuu ocabʉti.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Mʉja tʉpʉ Tito cʉ cáaáparo jʉgoye, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” cʉ yʉ caĩ buiowʉ. To bairo ĩi jocʉ mee yʉ caĩwʉ. Cʉ yʉ caĩricarore bairona caroaro canʉcʉbʉgorã mʉja ã. Nipetirijere mʉjaare yʉ caĩrije cariape jeto ã. Nipetiro mʉja cãniere Titore jã caĩ buiorique quena cariape ã. To bairi, “Caroaro canʉcʉbʉgorã ãma Corinto macana,” Titore jã caĩ buiorique quena cariape cabaiwʉ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Nʉcʉbʉgorique mena mʉja tʉpʉre cʉ̃re mʉja cãni rotiyupa. Cʉ carotirije quenare caroaro mʉja cájupa. To bairo mʉja cátajere tʉgooñari Timoteo maca netobʉjaro mʉja mai tʉgooñami.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nipetiro caroaro mʉja cátiere, “Caroaro áama,” ĩ majiri seeto yʉ wariñuu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.