Tito 1
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 A-wa năkk, Buləs wa n-akli n-Măssinăɣ, d-ănămmašul n-ƔisaĂlmasex. Măssinăɣ a hi-dd-iɣrăn s-iman-net i-ad-əlmədăn wi ăsnăfrăn immun săr-s, əzzəyăn tidət-net, əṭṭəfăn tămudre tăddiinăt,
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, para promover a fé que é dos eleitos de Deus e o pleno conhecimento da verdade segundo a piedade.
2 əjrən ăṭṭăma n-tămudre ta tăɣlălăt s-ijjăš Măssinăɣ-i wărăn irəẓẓ dăɣ-tənna-net ărkăwăl-net, hărwa wăr dd-tăxlek ăddunya.
2 Escrevo na esperança da vida eterna que o Deus que não pode mentir prometeu antes dos tempos eternos
3 Tosă-dd tăqqăn ta issəbdăd i-a-wen ɣas, ăšmašăl-ahi i-ad-ăxṭəbăɣ a-wa s-ăru săr-s omăr Măssinăɣ-i n-Ămaɣlas-nănăɣ dăɣ-măjrăd-net.
3 e, no momento oportuno, manifestou a sua palavra mediante a pregação que me foi confiada por ordem de Deus, nosso Salvador,
4 A-wen-dăɣ a săr-i dd-orăwăn, ad-hak-in-əktəbăɣ kăyy Titus-i n-alyaḍ-in itbătăn dăɣ-immun wa nohăr. Ăhuulăɣ-kăy-in, əttarăɣ s-Măssinăɣ-i n-Abba-nănăɣ d-Ɣisa Ălmasex-i n-Ămaɣlas-nănăɣ a kăy-ikfăn ănnuɣmăt d-ălxer.
4 a Tito, verdadeiro filho, segundo a fé comum. Que a graça e a paz, da parte de Deus Pai e de Cristo Jesus, nosso Salvador, estejam com você.
5 Ăzzăman wa d-kăy-in-oyyeɣ dăɣ-ăkall wa n-Kritus, ăsmătărăɣ-kăy d-ad-hin-səmdəwăd a-wa hin-ăqqiimăn dăɣ-əššăɣəlăn n-ălkănisăt, sənnəfrənăd jer-imumənăn dăɣ-hak aɣrəm, inušămăn jănen ənniyăt i-ălkănisăt s-əmmək wa s-kăy-omărăɣ s-a-wen.
5 Foi por esta causa que deixei você em Creta: para que pusesse em ordem as coisas restantes, bem como, em cada cidade, constituísse presbíteros, conforme prescrevi a você:
6 Ǝnneɣ-ak, ănušăm, umaset ere wăr-iwer uḍlem wălʼ iyyăn, ăhaləs n-iyyăt tamăḍt, umasnet aratăn-net imumənăn wăren ămoos inəbbudar.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, que tenha filhos crentes que não são acusados de devassidão, nem são insubordinados.
7 Ănušăm ijan ənniyăt i-ălkănisăt, wăr-ufa ad-t-iwar uḍlem ed ənta a issăɣlăf Măssinăɣ tamətte-net. Wăr-itumaset anăkfor, eməkkenẓăr, emăsăw n-asməd, eməkkennəs, wăr-isădărhanet terše n-ehăre s-taxărbənit,
7 Porque é indispensável que o bispo, por ser encarregado das coisas de Deus, seja irrepreensível, não arrogante, alguém que não se irrita facilmente, não apegado ao vinho, não violento, nem ganancioso.
8 umaset ere ihʼ amăjaru, isəmmidəwet amišəl n-a-wa olăɣăn, umaset emăssărho, ere oɣadăn, iṭṭəfet tămudre šăddijăt, ănnăhăḍet dăɣ-iman-net.
8 Pelo contrário, o bispo deve ser hospitaleiro, amigo do bem, sensato, justo, piedoso, deve ter domínio de si,
9 Intəmet hullan dăɣ-uḍəf n-măjrăd n-Măssinăɣ-i wăr-ihʼ ăššăk s-əmmək wa s-ătwăsăɣra ašăl ăzzarăn i-ad-udabăt ənta-dăɣ asəmmətăr n-ăddinăt dăɣ-isălan n-tijəttewen ti n-teɣăre ta n-tidət tădduttet, isəbbuggət inămăšrayăn.
9 ser apegado à palavra fiel, que está de acordo com a doutrina, para que possa exortar pelo reto ensino e convencer os que contradizem este ensino.
10 Inămăšrayăn ya, hekăyy! Ǝllan-t s-əjut jer-ălmăssexităn wi n-kăl-Ălyăhud, wăr səjədăn i-a-wa hasăn-itawănnen, ăsijătăn măjrăd wărăn infa hărăt d-tikărras n-ăddinăt.
10 Porque existem muitos, especialmente os da circuncisão, que são insubordinados, falam coisas sem sentido e enganam os outros.
11 Səssuḍəf-tăn imawăn-năsăn făl-a-s, šinməšrəyăn tihusay n-timəzzaɣ n-ihănan əmdanen, saɣren a wărăn ilʼ əmmək i-ad-ăbbăɣărăn s-taxărbənit.
11 É preciso fazer com que se calem, porque andam pervertendo casas inteiras, ensinando o que não devem, com a intenção vergonhosa de ganhar dinheiro.
12 Təgla tanfust dăɣ-isălan-năsăn har innă făw iyyăn dăɣ-wi jăn ănnăbităn-năsăn:
12 Foi um dos cretenses, um próprio profeta deles, que disse: “Os cretenses são sempre mentirosos, feras terríveis, comilões preguiçosos.”
13 Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa fălla-săn ătwănnăn, tidət. Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl ărheɣ fălla-k a-s i dăɣ-săn tənhăyăd ifraɣ, ăɣtəl-t i-ad-itbət immun-net.
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreenda-os severamente, para que sejam sadios na fé
14 Wăr lăkkămnet i-tinfusen n-kăl-Ălyăhud ti n-ibda wăla alkum i-ălɣadatăn n-ăddinăt wi ənkărnen tidət, ăssofăn bahu tidət.
14 e não se ocupem com fábulas judaicas, nem com mandamentos de gente que se desvia da verdade.
15 Ăwadəm wa s-šăddij ulh-net, šăddij-as daɣ hărăt iket-net; măšan ăddinăt wi n-inămăšrayăn s-ămmiḍăsăn ulhawăn-năsăn, wăr t-illa a data-săn šăddiijăn ed ənniyăt-năsăn hakd-dăɣ ammas n-ulhawăn-năsăn, ămmiḍăs.
15 Todas as coisas são puras para os puros; mas, para os impuros e descrentes, nada é puro. Porque tanto a mente como a consciência deles estão corrompidas.
16 Jannen s-imawăn-năsăn, əzzayăn Măssinăɣ a-s ija a-wen, tikəddulăn-t s-imojjan-năsăn, ăsikărakăḍăn, iməffelləgăn n-imănkarăn wăr t-illa făw a olaɣăn s-ăddoben amišəl-net.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por meio do que fazem; é por isso que são abomináveis, desobedientes e reprovados para qualquer boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.