Tiago 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Ayətma, wăr kăwăn-tăjjăšnet ălɣulam ăjjootnen făl-a-s năkkăneḍ-i n-ălɣulam, ilkam dăɣ-năɣ ăššăreɣa ojărăn wa n-ăddinăt wi iyyăḍnen təsəmme.
1 Meus irmãos, não sejam muitos de vocês mestres, pois nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor.
2 Wăr hanăɣ-iha ere s-wădden išaɣšad dăɣ-măjrăd măšan, wa ăddooben dăɣ-năɣ, ad-ăqqayəm wăr-išăɣšid dăɣ-măjrăd, ăhaləs imdan ănnihăḍăn dăɣ-iman-net a ămoos.
2 É verdade que todos nós cometemos muitos erros. Se pudéssemos controlar a língua, seríamos perfeitos, capazes de nos controlar em todos os outros sentidos.
3 Tənhayăm a-s afăl ija ăwadəm aɣăba dăɣ-emm n-ebăje, ad-t-oɣad, ănnihăḍ dăɣ-taɣəssa-net iket-net,
3 Por exemplo, se colocamos um freio na boca do cavalo, podemos conduzi-lo para onde quisermos.
4 zənnəzjumətăt dăɣ-əd-tin-ăho, a dăr-togdăh tiyyăt təmɣăre d-a dăr-ogdăh aḍu wa tăt-imahhălăn, hărăt n-taɣăya ənḍărrăt a-s tăt-oɣad wa tăt-ăššešălăn, itannăḍ-tăt siha s-irha.
4 Observem também que um pequeno leme faz um grande navio se voltar para onde o piloto deseja, mesmo com ventos fortes.
5 A-wen-dăɣ daɣ a dăr-olăh iləs, mətki măšan, itabăraj s-a ăjjeen, temăntăst ənḍărrăt măšan, ənta-da-dăɣ he-səntəsăt ăroj imdan.
5 Assim também, a língua é algo pequeno que profere discursos grandiosos. Vejam como uma simples fagulha é capaz de incendiar uma grande floresta.
6 Iləs daɣ, olăh d-efew, wăr t-illa əẓẓənəf n-tăllăbăst t-dd-wărăt təffil, iha tislaḍ-nănăɣ, isamălsa făll-taɣəssa-nănăɣ iket-net, ăssintăs fălla-năɣ efew wa n-žohănnăma, ăssintăs daɣ tămudre-nănăɣ.
6 E, entre todas as partes do corpo, a língua é uma chama de fogo. É um mundo de maldade que corrompe todo o corpo. Ateia fogo a uma vida inteira, pois o próprio inferno a acende.
7 Wăr t-illa əẓẓənəf n-tawăqqast wăla n-igḍaḍ wăla n-iẓlulam wăla n-imudărăn wi n-aman s-wădden itinən, ăssenăn-t daɣ ăgg-adəm
7 O ser humano consegue domar toda espécie de animal, ave, réptil e peixe,
8 măšan, iləs, wăr t-illa ere ăddoben ad-t-isinən, tagăršăt a ămoos, ihărăynăn-net, ăssăm dd-wăr-išărrəy ăwadəm, hărkuk ɣas ămiɣălɣăl.
8 mas ninguém consegue domar a língua. Ela é incontrolável e perversa, cheia de veneno mortífero.
9 Iləs a-s nətiməl Abba-nănăɣ Emăli, ənta daɣ a-s nəsawar tilɣant dăgg-adəm-i dd-ixlăk Măssinăɣ dăɣ-milhaw-net.
9 Às vezes louva nosso Senhor e Pai e, às vezes, amaldiçoa aqueles que Deus criou à sua imagem.
10 Emm iyyăn, zajjărnăt-dd tittar ti olăɣnen hakd ti lăbasnen. Ayətma, wăr-ităjjet dăɣ-wăn a-wen.
10 E, assim, bênção e maldição saem da mesma boca. Meus irmãos, isso não está certo!
11 Ak kăla tənhăyăm terəst s-dd-zazjar tiṭṭ-net aman ăẓednen d-i ăkosămnen?
11 Acaso de uma mesma fonte pode jorrar água doce e amarga?
12 Ayətma-ɣ, ajăn ahəšk n-ašar, təggarăn-t aratăn n-əzzăytun meɣ ahəšk n-lăɣnăb, təggarăn-t aratăn n-ašar? Terəst daɣ tăkosămăt, wăr tăt-dd-e-əzjărăn aman ăẓednen.
12 Pode a figueira produzir azeitonas ou a videira produzir figos? Da mesma forma, não se pode tirar água doce de uma fonte salgada.
13 Ǝndek dăɣ-wăn wa n-emăssărho, ilăn tayətte? Adiš, isăknet a-wen s-ălxal-net d-imărkedăn dăɣ-wăr-itter aḍkul n-iman-net ed a-wen-dăɣ a-s ašămol wa n-sărho.
13 Se vocês são sábios e inteligentes, demonstrem isso vivendo honradamente, realizando boas obras com a humildade que vem da sabedoria.
14 Măšan, kunta kăwăneḍ ăssiismămnăt tismiten ulhawăn-năwăn, tăsidăwăm a-wen d-asəgdah n-iman-năwăn d-ăddinăt, wăr jem a-wen abăraj, wăr jem bahu tidət
14 Mas, se em seu coração há inveja amarga e ambição egoísta, não encubram a verdade com vanglórias e mentiras.
15 făl-a-s, sărho-wen, wădden Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn a dd-ifal, i n-ăddunya-i-dăɣ, i n-ere ilkamăn i-derhan n-iman-net d-Iblis
15 Porque essas coisas não são a espécie de sabedoria que vem do alto; antes, são terrenas, mundanas e demoníacas.
16 făl-a-s edăgg meɣ ulh ăssiismămnăt tismiten d-asəgdah n-iman, ănimahăẓ d-amšənḍaw d-e d t-illăm erk ămašal.
16 Pois onde há inveja e ambição egoísta, também há confusão e males de todo tipo.
17 Sărho wa dd-ifălăn Măssinăɣ, ăzizăr təšədje, iqqal ăgg-ălxer, olaɣ, išmăr, təhʼ-e tăhanint, ăsijăt imărkedăn wăr henăt timudda wăla təlmənufăɣa.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, antes de tudo, pura. Também é pacífica, sempre amável e disposta a ceder a outros. É cheia de misericórdia e é o fruto de boas obras. Não mostra favoritismo e é sempre sincera.
18 Ăddinăt wi ədgaẓnen dăɣ-umăɣ n-ălɣafyăt, saɣsalăn-dd s-iman-năsăn dăɣ-ălɣafyăt, timašalen hasăn-əjrawnen idəm ɣur-Măssinăɣ.
18 E aqueles que são pacificadores plantarão sementes de paz e ajuntarão uma colheita de justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.