Tiago 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ayətma, wăr kăwăn-tăjjăšnet ălɣulam ăjjootnen făl-a-s năkkăneḍ-i n-ălɣulam, ilkam dăɣ-năɣ ăššăreɣa ojărăn wa n-ăddinăt wi iyyăḍnen təsəmme.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Wăr hanăɣ-iha ere s-wădden išaɣšad dăɣ-măjrăd măšan, wa ăddooben dăɣ-năɣ, ad-ăqqayəm wăr-išăɣšid dăɣ-măjrăd, ăhaləs imdan ănnihăḍăn dăɣ-iman-net a ămoos.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Tənhayăm a-s afăl ija ăwadəm aɣăba dăɣ-emm n-ebăje, ad-t-oɣad, ănnihăḍ dăɣ-taɣəssa-net iket-net,
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 zənnəzjumətăt dăɣ-əd-tin-ăho, a dăr-togdăh tiyyăt təmɣăre d-a dăr-ogdăh aḍu wa tăt-imahhălăn, hărăt n-taɣăya ənḍărrăt a-s tăt-oɣad wa tăt-ăššešălăn, itannăḍ-tăt siha s-irha.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 A-wen-dăɣ daɣ a dăr-olăh iləs, mətki măšan, itabăraj s-a ăjjeen, temăntăst ənḍărrăt măšan, ənta-da-dăɣ he-səntəsăt ăroj imdan.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Iləs daɣ, olăh d-efew, wăr t-illa əẓẓənəf n-tăllăbăst t-dd-wărăt təffil, iha tislaḍ-nănăɣ, isamălsa făll-taɣəssa-nănăɣ iket-net, ăssintăs fălla-năɣ efew wa n-žohănnăma, ăssintăs daɣ tămudre-nănăɣ.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Wăr t-illa əẓẓənəf n-tawăqqast wăla n-igḍaḍ wăla n-iẓlulam wăla n-imudărăn wi n-aman s-wădden itinən, ăssenăn-t daɣ ăgg-adəm
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 măšan, iləs, wăr t-illa ere ăddoben ad-t-isinən, tagăršăt a ămoos, ihărăynăn-net, ăssăm dd-wăr-išărrəy ăwadəm, hărkuk ɣas ămiɣălɣăl.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Iləs a-s nətiməl Abba-nănăɣ Emăli, ənta daɣ a-s nəsawar tilɣant dăgg-adəm-i dd-ixlăk Măssinăɣ dăɣ-milhaw-net.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Emm iyyăn, zajjărnăt-dd tittar ti olăɣnen hakd ti lăbasnen. Ayətma, wăr-ităjjet dăɣ-wăn a-wen.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Ak kăla tənhăyăm terəst s-dd-zazjar tiṭṭ-net aman ăẓednen d-i ăkosămnen?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ayətma-ɣ, ajăn ahəšk n-ašar, təggarăn-t aratăn n-əzzăytun meɣ ahəšk n-lăɣnăb, təggarăn-t aratăn n-ašar? Terəst daɣ tăkosămăt, wăr tăt-dd-e-əzjărăn aman ăẓednen.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Ǝndek dăɣ-wăn wa n-emăssărho, ilăn tayətte? Adiš, isăknet a-wen s-ălxal-net d-imărkedăn dăɣ-wăr-itter aḍkul n-iman-net ed a-wen-dăɣ a-s ašămol wa n-sărho.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Măšan, kunta kăwăneḍ ăssiismămnăt tismiten ulhawăn-năwăn, tăsidăwăm a-wen d-asəgdah n-iman-năwăn d-ăddinăt, wăr jem a-wen abăraj, wăr jem bahu tidət
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 făl-a-s, sărho-wen, wădden Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn a dd-ifal, i n-ăddunya-i-dăɣ, i n-ere ilkamăn i-derhan n-iman-net d-Iblis
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 făl-a-s edăgg meɣ ulh ăssiismămnăt tismiten d-asəgdah n-iman, ănimahăẓ d-amšənḍaw d-e d t-illăm erk ămašal.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Sărho wa dd-ifălăn Măssinăɣ, ăzizăr təšədje, iqqal ăgg-ălxer, olaɣ, išmăr, təhʼ-e tăhanint, ăsijăt imărkedăn wăr henăt timudda wăla təlmənufăɣa.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Ăddinăt wi ədgaẓnen dăɣ-umăɣ n-ălɣafyăt, saɣsalăn-dd s-iman-năsăn dăɣ-ălɣafyăt, timašalen hasăn-əjrawnen idəm ɣur-Măssinăɣ.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.