Romanos 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayətma-ɣ! Ǝssanăɣ a-s a-wa s-əkkeɣ tənna-net dăɣ-isălan n-a-wa innă alămăr, wăr has-təžhelăm. A ikkăs ăwadəm iddar-dăɣ, ifraḍ fălla-s amišəl n-alămăr.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Ălmital da ăssiifhămăn a-wen: tamăḍt tădobănăt, a ikka ăhaləs-net iddar, wăr has-t-illa dăɣ-a-wa innă alămăr a dăɣ-s tărkəb eɣăf-net măšan afăl ašăl wa d-ăba ăhaləs-net, təjrăw ya iman-net, ad-ăbas fălla-s ifraḍ a-wa innă alămăr.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Afăl tărkăb eɣăf-net dăɣ-ăhaləs-net, təglă, təjă adubən iyyăn ăynayăn, a-di təzna măšan, afăl ijmaḍ ăhaləs-net ăddunya, təjrăw ya iman-net dăɣ-a-wa iɣtăs alămăr dăɣ-isălan-win-dăɣ. Afăl tolăs adubən ḍarăt iba n-ăhaləs-net, wăr mad-has-umas a-wen əzzəna.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ămăra, ayətma-ɣ, šund a-wen-dăɣ a jam kăwăneḍ-dăɣ: dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-taɣəssa n-Ălmasex, tămoosăm i-a-wa innă alămăr ăddinăt s-ăbas əddarăn. Ămoos a-s ənta a kăwăn-ikrăšăn, ənta-i dd-inkărăn jer-inəmmuttan i-ad-tamašalăm erhet n-Măssinăɣ.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Ibda a-s nəlkăm i-erk derhanăn n-tiɣəswen-nănăɣ d-mălayăɣnatăn wi iyyăḍnen, ăllil-anăɣ alămăr s-a-wen ed, wăr săr-năɣ dd-orew a-wen a săl tamăttant măšan,
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 ămăra d-nămmut dăɣ-isălan n-a-wa fălla-năɣ ifrăḍ alămăr-i hanăɣ-ikrădăn dăɣ-tišəm n-tansit n-tiɣəswen-nănăɣ, năddoobăt amišəl n-erhet n-Măssinăɣ s-tasna tăynayăt dăɣ-ixkam Unfas Šăddijăn. Ǝnta-en-dăɣ a-s tărna ta ihăkk, təẓlay d-tărna ta ila alămăr-i s-ălkaḍ ɣas a făll-təktab.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ma ămoos ălmăɣna n-măjrăd-wen-dăɣ? Adiš alămăr wa n-Mosa, ənta a hanăɣ-isiḍəwăn dăɣ-abăkkaḍ? Xăša! Ănn-ak alămăr-en-dăɣ a hi-issəlmădăn s-abăkkaḍ ed, ənnăr wăr hi-innă alămăr: «Wăr tăsdărhănăd a ila ăwadəm wăr led», wăr ləmmədăɣ s-a-wen.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 A-wen-dăɣ a făl aɣătal-wen-dăɣ hi-ija alămăr a ijrăwăn i-abăkkaḍ tašləlt ta săr-i-dd-torăwăt e d t-illăm erk derhan. Ǝnnăr wăr dd-ixlek alămăr, wăr hi-təjjəš tijya n-a-wa s-itawănna abăkkaḍ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ibda, əddarăɣ wăla alămăr măšan, ăzzubbăt-dd a-wa ifrăḍ alămăr ɣas, innăhăḍ dăɣ-i abăkkaḍ, ămoos šund a-s ăbas əddarăɣ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Fărəḍ n-alămăr wa s-ănihăjja a-s tămudre a săr-i dd-orăw, tamăttant ɣas a săr-i dd-iwwăy
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 ed, ămoos-dd fărəḍ-wen-dăɣ ăsaru wa s-hi-ăsjăḍlăt abăkkaḍ dăɣ-tamăttant.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Hakd a-wen-dăɣ, alămăr, wăr t-illa a t-ijrawăn, Măssinăɣ ad-dd-ifal, a-wen-dăɣ a-s: šăddiij, oɣad, ifran.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Adiš, ma n-əmmək n-a-s a-wa olăɣăn, orăw-dd săr-i tamăttant? A-wen ya, wăr ilʼ əmmək. Tidət ənta da: alămăr-en-dăɣ šăddijăn, a săr-i dd-orăwăn ăsaru wa dd-ăwwăyăn asənnəfiləl wa dd-ija abăkkaḍ iman-net dăɣ-i.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Nəssan, ădduuttăt daɣ a-wen, a-s alămăr, Unfas n-Măssinăɣ a-s əssəbab-net măšan ălwăxla a-s năkk-i-dăɣ n-ăgg-adəm, a wăr-iha ălfăyda s-ămešălăɣ a-wa ifrăḍ ed, ăkkileɣ i-abăkkaḍ šund ažənš a hi-ijă.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 A-wa tamašalăɣ, iqqan eɣăf-in, indăr-ahi ad-t-əjrăhăɣ ed a-wa s-ărheɣ amišəl-net, wăr t-təmišilăɣ; a-wa-dăɣ dăr-okăḍăɣ ɣas a tamašalăɣ.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ɣas, šămad a-wa dăr-okăḍăɣ ɣas a tamašalăɣ, ənta-den-dăɣ a-wa ămoosăn tajuhe ɣur-i n-a-s alămăr-i-dăɣ, wăr t-illa ălɣib t-iwarăn.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Tidət-dăɣ a-s abăkkaḍ wa dăɣ-i ănnihăḍăn a itamašalăn hărătăn-win-dăɣ, wădden năkk
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 ed, əssanăɣ a-s a-wa olăɣăn, năkk-i n-ăgg-adəm, wăr iha taɣəssa-nin. A-wa olăɣăn, ărheeɣ iji-net măšan, indar-ahi. Ijmaḍ-t ăššăk a-s əkfărăɣ dăɣ-amišəl n-a-wen-dăɣ,
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 wăr təmišilăɣ a-wa olăɣăn, wăr təmišilăɣ ɣas ar a-wa lăbasăn dăr-əkneɣ mikḍaw.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Šămad ăbas tamašalăɣ ar a-wa dăr-okăḍăɣ, adiš, ăbas năkk a itamašalăn tăllăbăst-ten-dăɣ, ănn-ak abăkkaḍ wa ḍăɣ-i ănnihăḍăn a t-itamašalăn.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Issəjrăh-ahʼ-in a-wen-dăɣ hărăt iyyăn: ăsidărhănăɣ iji n-a olaɣăn măšan a-wa lăbasăn a făll-i ikarrăšăn ašăl.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Dăɣ-ammas n-ulh-in, ijraẓ-ahi alămăr n-Măssinăɣ
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 măšan, taɣəssa-nin ənta, ihʼ-et alămăr iyyăn săl wa ărheɣ. Alămăr-wen-dăɣ a hi-iknasăn hak ašăl, iṭṭaf-ahi dăɣ-tišəm n-alămăr n-abăkkaḍ wa dăɣ-i ănnihăḍăn.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Amăskoy năkk-i s-wăr t-illa ălfăyda hi-ihan! Mi hi-e-aḍənăn tăhanint, ikkəs-ahi-dd dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ hi-tăhobet s-tamăttant?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Təmmal i-Măssinăɣ dăɣ-ăddimmăt n-ƔisaĂlmasex-i n-Emăli-nănăɣ hanăɣ-ijrăwăn ad-dd-nəkkəs errawăn-nănăɣ dăɣ-a-wen-dăɣ. Ămăra, ənniyăt-in, alămăr wa n-Măssinăɣ a-s ăkkiilăt, a-s ija a-wen, taɣəssa-nin ənta, alămăr wa n-abăkkaḍ a-s tăkkilăt.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.