Romanos 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Ămăra d-hanăɣ-ikfă immun-nănăɣ idəm dat-Măssinăɣ, imăl-t ălxer jere-năɣ dăr-s dăɣ-ăddimmăt n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex,
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 ənta-en-dăɣ a hanăɣ-ijrăwăn tabarăt s-Măssinăɣ i-ad-nəjrəw ănnuɣmăt-net, intəm immun-nănăɣ. Ǝnta-en-dăɣ ămăra a-s ăṭṭăma wa făll-năsifălla ed, nəjar ăṭṭăma n-a-s ilkam ašăl wa d-fălla-năɣ dd-mad-izəzzəbbət Măssinăɣ ălxurmăt-net, a-wen-dăɣ a hanăɣ-ăsihălăylăyăn.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Ălɣizabăt nənhăy-dăɣ, ad-săr-năɣ-dd-arəw akuyəd dăɣ-alkum-has,
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 arəw-dd săr-năɣ akuyəd, immun išmărăn, arəw săr-năɣ a-wen, ăṭṭăma ădduutten
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 wăr henăt tikărras, itbat ed, Măssinăɣ iman-net a ijăn tărha-net dăɣ-ulhawăn-nănăɣ s-tărna n-Unfas Šăddijăn-i hanăɣ-ikfa.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, Ălmasex, hărwa wăr t-illa ălfăyda hanăɣ-ihan a-wa-dăɣ hanăɣ-ija abăkkaḍ, tosă-dd tăqqăn ta issəbdăd Măssinăɣ ɣas, ămmut dăɣ-ăddimmăt n-inăsbăkkaḍăn.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Iẓẓəwăt ere madăn-ăj iman-net dăɣ-miši dăɣ-təssəba n-iyyăn kud-irha făw umas a-s ənta a ojărăn ălɣădalăt dăɣ-ăddunya, šărnaš d-e-isəmməskəl ăwadəm iman-net iman n-iyyăn, a ija dăɣ-milɣaw-dăɣ.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Măšan Măssinăɣ, ijʼ-anăɣ tărha-ta-dăɣ s-hărwa-dăɣ nămoos ăddinăt warăn ibăkkaḍăn-năsăn, ămmut Ălmasex dăɣ-təssəba-nănăɣ.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Ɣas, kunta nəkrăš idəm ogdăhăn d-a-wen-dăɣ ɣur-Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-ašni n-Ɣisa Ălmasex wa inɣălăn, ăbʼ ăṭṭăma n-əddəttu wa ija igguẓ wa hanăɣ-e-ăj dăɣ-ăššar wa ilkămăn.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Ɣas, kunta hărwa nămoos išənja n-Măssinăɣ, ăẓnămăẓăl-anăɣ Măssinăɣ d-iman-net s-tamăttant ta ija Rure-s, ăbʼ ăṭṭăma n-əddəttu wa ija anməẓəl-nănăɣ dăr-s dăɣ-təssəba n-tanăkra ta dd-ija Ɣisa-i hanăɣ-iɣallăsăn jer-inəmmuttan.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 A-wen-dăɣ a făl ămăra, năddiiwăt, năsifălla făll-Măssinăɣ dăɣ-idəm n-Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex-i hanăɣ dăr-s ăẓnămăẓălăn.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Adəm a dd-orăwăn abăkkaḍ s-ăddunya iket-net, abăkkaḍ-wen-dăɣ ofa, a dd-orăwăn tamăttant s-ăddunya. Ǝmmək-wen-dăɣ a-s toḍa tamăttant făll-dăgg-adəm iket-dăɣ-năsăn ed wăr t-illa făw ere s-wădden itra-dd abăkkaḍ-wen-dăɣ.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Abăkkaḍ, ămoos a ihan ăddunya hărwa wăr dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ alămăr făll-ănnăbi Mosa măšan, ibăkkaḍăn wi ămešălăn ăddinăt dat-ăzabbu n-alămăr-wen-dăɣ, wăr tăn-ixseb Măssinăɣ făll-dăgg-adəm
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 măšan, hakd a-wen-dăɣ, a-wen, wăr hin-ikkes a-s a dd-tăxlăk ăddunya-dăɣ, ɣur-Adəm hundăɣ har ănnăbi Mosa, tamătten ăddinăt wăren ămešăl abăkkaḍ olăhăn d-wa ămešăl Adəm-i ămoosăn tele n-wa s-ătwănna ilkam ad-dd-ass.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Ănnuɣmăt wa ihăkk Măssinăɣ bănnan d-abăkkaḍ wa ămešăl Adəm, wădden a oharăn hărăt. Təssəba n-abăkkaḍ wa ofa iyyăn n-ăhaləs, Adəm, a făll-dd-toḍa tamăttant făll-e d t-illăm ăgg-adəm, măšan ănnuɣmăt wa ihăkk Măssinăɣ d-ănnuɣmăt wa săr-năɣ dd-orăw iyyăn n-ăhaləs, ƔisaĂlmasex, ihʼ-e ălfăyda măqqoorăn.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 A-wen wădden făw a-s ăddobăt ăwadəm ad-t-isənnəfăqq ed, dăɣ-təssəba n-anməšri n-iyyăn n-ăhaləs ɣas a făl dd-oḍa ăššăreɣa n-Măssinăɣ-wa ăswărăn uḍlem e d t-illăm ăgg-adəm măšan, ănnuɣmăt wa dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ, ikfʼ-anăɣ idəm ɣur-Măssinăɣ, ăsdărfăt-anăɣ.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Ɣas, kunta šăɣšad n-iyyăn n-ăhaləs a săr-năɣ dd-orăwăn tărna ta fălla-năɣ təkrăš tamăttant, ăbʼ ăṭṭăma n-ărrəzăɣ wa măqqărăn săr-năɣ dd-mad-arəw ănnuɣmăt n-Măssinăɣ wa hanăɣ-ikfăn tămudre d-Təmmənəya dăɣ-təssəba n-Ɣisa Ălmasex-i n-iyyăn.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 A-wen-dăɣ a făl kunta šăɣšad n-iyyăn n-ăhaləs a dd-orăwăn uḍlem făll-e d t-illăm ăgg-adəm, orăw-dd săr-năɣ daɣ iqqud n-iyyăn n-ăhaləs, Ɣisa Ălmasex, ajăraw n-idəm ɣur-Măssinăɣ d-tămudre tăɣlalăt.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Ǝmmək-wa-dăɣ s-anməšri n-iyyăn n-ăhaləs a ijăn e d t-illăm ăgg-adəm anăsbăkkaḍ dat-Măssinăɣ, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s iqqud n-iyyăn n-ăhaləs, a ijrăwăn idəm ɣur-Măssinăɣ i-e d t-illăm ăgg-adəm.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Alămăr, ăzzăbbăt-t-dd Măssinăɣ făll-Mosa i-ad-isəlməd dăgg-adəm a-s inăsbăkkaḍăn a ămoosăn măšan, əjut dd-ija abăkkaḍ-dăɣ, ăsjăt-dd fălla-s Măssinăɣ ănnuɣmăt
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 dăɣ-ittus n-a-s əmmək-wa-dăɣ s-kăla fălla-năɣ ixkăm abăkkaḍ-i săr-năɣ dd-orăwăn tamăttant, ad-fălla-năɣ ixkəm ămăra ănnuɣmăt n-Măssinăɣ wa ihăkkăn idəm ɣur-s i-ad-nəjrəw tămudre ta tăɣlălăt s-ămoos Ɣisa Ălmasex-i n-Emăli-nănăɣ əssəbab-net i-e d t-illăm ăgg-adəm.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.