Romanos 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Năkkăneḍ-i ăṣṣohătnen dăɣ-immun-nănăɣ s-Măssinăɣ, nəšmăret i-wi s-rəkkəm wa-năsăn. Wăr nətumaset ăddinăt wăren zənəzjumut ar dăɣ-iman wi-năsăn ɣas,
1 Assim que nós, os fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 ănn-ak, nədgəẓet dăɣ-a-wa infăn ăddinăt wi iyyăḍnen i-ad-əṣṣuhun dăɣ-immun
2 Cada um de nós agrade ao seu próximo para o seu bem e edificação.
3 făl-a-s Ălmasex ya, wădden iman wi-net ɣas a dăɣ-ăznăzjamăt. Isălan-net ənta-en-dăɣ a dăɣ-innă əlkəttab:
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.
4 Ǝlkəttabăn wi ărəwnen, a-wa dăɣ-săn iktăbăn iket-net, iktab i-ad-hanăɣ-umas isəkta hanăɣ-samătarnen i-ad-nəšmăr dăɣ-alkum i-Măssinăɣ, ismaḍăn ulhawăn-nănăɣ, nəkrəš ăṭṭăma itbatăn.
4 Porque todas as coisas que foram escritas anteriormente, para nosso ensino foram escritas, para que, pela paciência e consolação das escrituras, tenhamos esperança.
5 Măssinăɣ-i ihakkăn əššəmurăt dăɣ-alkum-has, isasmaḍ ulhawăn, ăddoobăt ad-săr-năɣ dd-arəw tanmənnak jer-iman-nănăɣ, nalăh d-Ɣisa Ălmasex.
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo.
6 Afăl ija a-wen, ad-nəṭṭəf iyyăn n-ənniyăt, năqqayəm nətəmmal Măssinăɣ-i n-Abba-i dd-izjăr Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex.
6 Para que, com uma só mente e uma só boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Nəmăqbəlăt jer-iman-năwăn s-əmmək wa s-kăwăn-iqbăl Ălmasex i-ad-itwəsəmɣăr isəm n-Măssinăɣ.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Təssanăm a-s Ălmasex, Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn s-kăl-Ălyăhud i-ad-tăn-isəlməd a-s ărkăwălăn wi ijjăš ibda i-imɣarăn-năsăn ənta a ɣur-dd-əmdăn, ənta a-s tasətbat-năsăn, Măssinăɣ daɣ, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
8 Porque eu vos digo que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais.
9 S-tizarăt, kăl-Ălyăhud a-s dd-osa, təzzar, əlkămăn-asăn ăddinăt-wi iyyăḍnen wăren ămoos dăgg-Ălyăhud. A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ i-ad-t-aməlăn inəẓẓulam dăɣ-təssəba n-tăhanint-net s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: Por isto, eu te confessarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Iktab daɣ a-s:
10 E outra vez ele diz: Alegrai-vos, gentios, com seu povo.
11 Iktab daɣ a-s:
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e exaltai-o todos os povos.
12 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-innă ănnăbi Saya:
12 E outra vez diz Isaías: Haverá uma raiz em Jessé, e aquele que se levantar para reger os gentios; nele os gentios confiarão.
13 Ikfʼ-iwăn Măssinăɣ-i s-ənta ɣas a isajarăn ăṭṭăma, isanăflay dăɣ-tedăwit d-ălxer dăɣ-ăddimmăt n-immun-năwăn i-ad-imɣar ăṭṭăma-năwăn săr-s s-tărna n-Unfas Šăddijăn.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de toda a alegria e paz em crer, para que abundeis em esperança por meio do poder do Espírito Santo.
14 Ayətma-ɣ, əkkasăɣ ăššăk a-s təjlayăm dăɣ-a-wa hăm, wăr t-illa musnăt hin-toḍanăm, tăddoobem daɣ ad-tənməkfəm ăddăbaratăn jer-iman-năwăn dăɣ-isălan n-immun.
14 E eu mesmo, meus irmãos, tenho sido convencido a respeito de vós, de que também vós estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, capazes também para admoestar-vos uns aos outros.
15 Măšan hakd a-wen-dăɣ, ijjăš-ahi-dd derhan n-ad-kăwăn-dd-səktoɣ hărătăn iyyăḍ s-hi-ikfa Măssinăɣ turhajăt-năsăn d-iba n-tasăja n-ad-hawăn-tăn-in-səssiwəḍăɣ.
15 Porém, irmãos, eu vos escrevi em alguns pontos ousadamente, para lembrá-los, por meio da graça que me foi dada por Deus,
16 Ǝnta a hi-ăsnăfrănăn dăɣ-ănnuɣmăt-net i-ad-umasăɣ akli n-ƔisaĂlmasex ixdamăn jer-ăddinăt-wi wăren ămoos dăgg-Ălyăhud i-ad-tăn-săslăɣ Ălənžil n-Măssinăɣ əntăneḍ-dăɣ, umasăn šund takute ăššišdăj Unfas Šăddijăn, takute has-təjraẓăt.
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo aos gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que a oferta dos gentios seja aceitável, santificada pelo Espírito Santo.
17 Abăraj-in, tassaɣt d-Ɣisa Ălmasex ed Măssinăɣ a hi-ijăn dăɣ-ămašal-wa-dăɣ.
17 Por isso, eu tenho que me gloriar em Jesus Cristo, nas coisas pertencentes a Deus.
18 Kunta hannăyăm a-s hălăɣ măjrăd, ărheeɣ ad-təlmədăm a-s a-wa jănneɣ iket-net, jănneɣ-t dăɣ-isălan n-a-wa ija Ălmasex s-iman wi-nin jer-inəẓẓulam i-ad-ămašălăn erhet n-Măssinăɣ.
18 Porque eu não ousaria falar alguma coisa que Cristo não tenha feito por mim, para fazer dos gentios obedientes, por palavras e por obras,
19 A-wen ijʼ-e Măssinăɣ s-a-wa xaṭṭăbăɣ d-a-wa tajjăɣ. Ăssewăḍ făll-a-wen a-s ikfʼ-ahi turhajăt s-tărna n-Unfas-net amišəl n-ijităn n-Măssinăɣ d-hărătăn ăssuksăḍnen ăqqannen eɣăf. A dd-fălăɣ Yărussălăm har ăkall wa n-Ilirya, wăr t-illa edăgg s-wădden jeɣ dăɣ-s isălan n-Ălənžil n-Ălmasex.
19 pelo poder dos sinais e maravilhas, através do poder do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, eu tenho pregado plenamente o evangelho de Cristo.
20 Dăɣ-iji n-isălan-en, jeɣ ittus i-iman-in n-a-s wăr səllənžeɣ ar idăggan wi s-kăla wăr əslen i-isəm n-Ălmasex ed, wăr-ărheɣ ad-ădyăɣ făll-ăssas ăssinta ăwadəm dat-i.
20 E desta maneira me esforcei para pregar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento de outro homem,
21 Jeɣ a-wen dăɣ-ənniyăt n-ad-ămašălăɣ a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem ele não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Ǝnta-den-dăɣ a ija a-wa-dăɣ, a-wa hi-ikkăsăn ad-kăwăn-in-asăɣ.
22 Razão pela qual também muitas vezes tenho sido impedido de ir até vós.
23 Ămăra, hannăyăɣ a-s ăbas hi-iṭṭaf hărăt dăɣ-idăggan-win-dăɣ, wăr-ărheɣ ɣas ămăra ar ad-kăwăn-in-ăkkăɣ ed a ilan iwətyan ăsidărhănăɣ a-wen,
23 Mas agora, não tendo mais lugar nestas regiões, e tendo um grande desejo, há muitos anos, de chegar até vós,
24 ənhəyăɣ-kăwăn afăl əkkeɣ ăkall wa n-Isbanya. Dihen, afăl əkkăsăɣ tenere-năwăn, ad-hi-təjəm ăddăbara s-hin-ăwwăḍăɣ siha s-əkkeɣ.
24 quando eu viajar para a Espanha, irei até vós. Porque eu espero ver-vos na minha viagem, e para lá ser conduzido por vós pelo caminho, após ter primeiro desfrutado um pouco da vossa companhia.
25 Iket-di d-ităjj a-wen-dăɣ, əkkeɣ Yărussălam, ăwwayăɣ tirjit i-iməššeddəjăn wi t-əllănen dihen, tărmăs tămăɣatert.
25 Mas agora eu vou para Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Ǝssăɣlăfăn-ahi iməššeddəjăn wi hănen ălkănisăten ti hănen tajiwen ti n-Masidunya d-Akaya tasəssiwit jan i-ălmăssexităn wi n-kăl-Ălyăhud tărmăs tămăɣatert dăɣ-Yărussălăm.
26 Porque agradou aos da Macedônia e Acaia fazerem uma certa contribuição para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 A-wa jăn, wădden ăwadəm a hasăn-t-ăšhăššălăn, a tăn-dd-ikkasăn, ănihăjja daɣ a-wa jăn ed kunta imumənăn wi n-kăl-Ălyăhud, əntăneḍ a ăzozăynen Măssinăɣ i-inəẓẓulam, ăniihăjja s-ămăra-dăɣ d-tăn-tărmăs tămăɣatert, kăwăneḍ a hasăn-tăt-itakkăsăn s-a-wa təṭṭăfăm.
27 Isto lhes agradou de fato, e eles são seus devedores. Porque, se os gentios foram feitos participantes das suas coisas espirituais, também é seu dever ministrar-lhes as coisas carnais.
28 Afăl hin-ăssawăḍăɣ isălan-win-dăɣ har jeɣ tasəssiwit-ten-dăɣ jer-ifassăn n-kăl-Yărussălam, ad-kăwăn-in-əmmărăɣ təzzar akəyăɣ s-Isbanya.
28 Portanto, quando eu tiver completado isto, e lhes tiver selado este fruto, passando por vós, irei para a Espanha.
29 Ǝssanăɣ a-s a-s kăwăn-in-e-asăɣ, ad-hi-umas a-wen imraš ăjjootnen săr-i dd-oraw Ălmasex.
29 E sei que quando eu for até vós, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Ayətma-ɣ, jeɣ-awăn idəm Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex d-tărha ta ija Unfas Šăddijăn dăɣ-ulhawăn-nănăɣ, d-ad-tăqqayməm hin-təddalăm Măssinăɣ, tahərəm dăr-i anmănɣ wa heɣ
30 E agora eu suplico-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntos comigo nas vossas orações a Deus por mim,
31 i-ad-dd-əzjărăɣ ifassăn n-inămăšrayăn wi hănen Ălyăhudəyăt, tumas tadhəlt ta ăwwăyăɣ i-iməššeddəjăn wi hănen Yărussălam əssəbab n-tedăwit.
31 para que eu seja livrado dos incrédulos que estão na Judeia, e que meu serviço em Jerusalém seja aceito pelos santos,
32 Afăl otăs Măssinăɣ a-wen, a-s kăwăn-in-mad-asăɣ, əjraẓăn-ahi iman-in, əjrəwăɣ ya s-ad-ăjăɣ išilan n-tăsonfat ɣur-wăn.
32 para que eu chegue até vós com alegria pela vontade de Deus, e possa revigorar-me convosco.
33 Oyyeɣ-kăwăn d-ălxer n-Măssinăɣ. Amin!
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.