Romanos 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ăssistănăɣ-kăwăn ămăra, ak ajăn Măssinăɣ ijăr-in tamətte ta n-kăl-Iṣrayil ăsnăfrăn? Ăbo! Năkk-i hawăn-ăssewălăn, ăgg-Iṣrayil n-ahăya n-Ibrahim la tawset ta n-Bănyamin a ămoosăɣ.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Măssinăɣ, tawset ta ăsnăfrăn i-iman-net hărwa wăr dd-tăxlek ăddunya, wăr tăt-in-ijer. Ǝktəwăt-dd ɣas a-wa innă ănnăbi Ɣəli dăɣ-isălan n-kăl-Iṣrayil a-s hasăn-iškă s-Măssinăɣ, innʼ-as:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 «Emăli, tamətte-ta-hi, tănɣă ănnăbităn-năk,
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Innă a-wen ɣas, innʼ-as Măssinăɣ:
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 A-wa ijăn dăɣ-ăzzăman-wen-dăɣ, ənta daɣ a ijan dăɣ-ăzzăman-wa-dăɣ, iɣlaf Măssinăɣ dăɣ-ănnuɣmăt-net tamətte wărăt təjjət dd-ăsinăfrăn jer-kăl-Iṣrayil.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Šămad ănnuɣmăt n-Măssinăɣ a ăsnăfrănăn tamətte-ten-dăɣ i-ad-tăt-iɣləs, adiš, wădden imărkedăn-năsăn a tăn-e-iɣləsăn ed, afăl ija a-wen, ad-ăbas ămoos ănnuɣmăt, ănnuɣmăt wa n-tidət.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 A-wen-š, ma ămoos ălmăɣna-net? Ajăn a-wa s-əmmăɣăn kăl-Iṣrayil, wăr t-əjrewăn? Ǝjrăwăn-t dăɣ-săn lab wi dăɣ-săn ăsnăfrăn Măssinăɣ. Wi iyyăḍnen wăren əjrew a-wen, asɣăr a has-jăn ulhawăn-năsăn.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Olăs daɣ ḍarăt-a-wen, innă ănnăbi Dawəd:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Təwăret təməlle tiṭṭawen-năsăn i-ad-ăbas hannăyăn,
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Ak ejăḍăl wa jăn kăl-Iṣrayil, i n-hărkuk meɣ? Ăbo! Ănn-ak šăɣšad-năsăn əntăneḍ-en-dăɣ a dd-orăwăn tašləlt i-əlɣəllas i-tiwsaten ti iyyăḍnen i-ad-asəmən kăl-Iṣrayil.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Ɣas kunta wăla šăɣšad-năsăn dăɣ, ălfăyda a dd-orăw s-ăddunya, ăbʼ ăṭṭăma n-təmɣăre ta he-ăj ălfăyda wa săr-s dd-e-arəwăn afăl dd-əqqălăn Măssinăɣ i-ad-utabăn. Ijmaḍ-t ăššăk a-s ad-umas a-wen ălxer măqqoorăn.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Ămăra kăwăneḍ-i n-inəẓẓulam a-s ămmijrădăɣ: Năkk-i-hi, Măssinăɣ a hi-ijăn ănămmašul-hawăn, išlʼ-ahi daɣ ămašal hi-ijraẓăn.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Ija ɣur-i a-s ămašal wa hi-issăɣlăf Măssinăɣ ija təmɣăre-ta-dăɣ s-afăl t-in-ăssawăḍăɣ, ad-dd-arəw a-wen tismiten n-kăl-tumast-in, utabăn, iɣləs Măssinăɣ iyyăḍ dăɣ-săn
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 făl-a-s, kunta ămăra, ijʼ-en Măssinăɣ s-edes i-ad-dd-arəw a-wen tanməẓalt n-ăddunya d-Măssinăɣ, ma he-ăj afăl ătubăn kăl-Iṣrayil? Ad-umas a-wen tăkunt tolăhăt d-ăddinăt ăba, olăsăn-dd tanăkra jer-inəmmuttan.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Kunta afărs n-tajəlla wa n-eɣăf a ikăt ăwadəm i-Măssinăɣ, adiš tajəlla daɣ, iket-net ti-net ed šăddiij. A-wen-dăɣ a ijăn a-s kunta ikewăn n-ahəšk, i n-Măssinăɣ, adiš, iləktan-net daɣ, iket-năsăn, i-net ed šăddiij.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Tamətte ta n-Iṣrayil, tolăh d-ahəšk n-əzzăytun s-hin-inkăḍ Măssinăɣ hărăt dăɣ-iləktan-net təzzar issărmăm-kăy-dd kăyy-i wărăn ămoos ăgg-Ălyăhud i-ad-kăy-infəw kăyy-dăɣ a-wa dd-itəffalăn ikewăn, isidorăn ahəšk iket-net.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, kăyy-i n-ănăẓẓalim, he kăyy! Wăr təlkehăd iləktan wi hin-əttənkăḍnen. Ma dăɣ-tabărajăd? Wădden kăyy a iṭṭafăn tămudre i-ikewăn, ănn-ak, ikewăn a hak-tăt-əṭṭafnen.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ămmukkăn a-s ad-hi-tənnəd a-s: ajăn wădden iləktan, əttənkăḍăn-in i-ad-dd-ətwəsărmămăɣ dăɣ-edăgg-năsăn?
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Tidət lab a-wen măšan, əlməd a-s iba n-immun-năsăn a făl hin-əttənkăḍăn, tătwăsărmămăd-dd dăɣ-edăgg-năsăn ed tomănăd. Ɣas, wăr sakaf iman-năk, uksaḍ Măssinăɣ!
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Făl-a-s Măssinăɣ wăr-oyya iləktan-wi s-alăṣăl-dăɣ, ărmamăn d-ahəšk ăbʼ ăṭṭăma n-kăyy-i s-a ăynayăn dd-təjjăšăd a-wa-dăɣ iket-net.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Ǝnhəywăt ɣas əmmək wa s-isalmad Măssinăɣ milɣaw-net wa ăddewăn d-aḍkăr-net: wi t-wăren ăksuḍ, ad-ənmənhəyăn d-ălmăṣṣibăt-net, wi t-ăksuḍnen, ad-ăɣləsăn dăɣ-ăššar-net. Ɣas, ăj ăṭṭăma-năk dăɣ-milɣaw n-Măssinăɣ ed afăl wăr jed a-wen, ad-hin-tăttănkăḍăd šund elăkăt.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Afăl dd-əzjărăn kăl-Ălyăhud tăɣart n-ulh ta tăn-tărmăsăt, ad-ətwəsărməmăn dăɣ-edăgg-năsăn ed Măssinăɣ ila tărna s-tăn-dd-ăssoɣăl idăggan-năsăn.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Kăyy ibda, wăr təẓleyăd d-elăkăt irmamăn dăɣ-ahəšk n-tăkoyt, tătwănkăḍăd-dd fălla-s, tătwăsărmămăd dăɣ-ahəšk n-əzzăytun olaɣăn kud-dăɣ a-wen, əssin ihəškan wăren oleh iyyăn n-əẓẓənəf. Kăl-Iṣrayil-i s-alăṣăl-dăɣ ărmamăn d-ahəšk-en, răqqiis i-Măssinăɣ, ad-tăn-dd-isuɣəl edăgg-năsăn.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Ayətma, əkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt dăɣ-isălan n-əddăraj wa s-kăla ăttunkăl dd-ănfalălăn i-ad-wăr tordem iman-năwăn tayətte. Ǝlmədăt a-s tăɣart n-ulh ta tărmăsăt təššəm n-kăl-Iṣrayil ămăra-dăɣ, ti n-ad-dd-əjjəšnăt tiwsaten ti iyyăḍnen iket-dăɣ-năsnăt, amənnăt s Măssinăɣ, iɣləs-tănăt.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Ǝnta-den-dăɣ əmmək wa s-mad-əɣləsăn kăl-Iṣrayil iket-dăɣ-năsăn s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Dihen, ad-dăr-săn ahărăɣ ărkăwăl n-tassaɣt,
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Afăl tăqqăl tanfust s-isălan n-anməšri wa jăn i-Ălənžil, ijʼ-en a-wen-dăɣ išənja n-Măssinăɣ iket-dăɣ-năsăn, măšan ămoos-awăn a-wen kăwăneḍ, tănfo măšan, afăl tăqqăl tanfust s-ebre n-nefran wa n-Măssinăɣ, iṭṭaf-asăn ărkăwăl dăɣ-idəm n-imărawăn-năsăn
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 ed Măssinăɣ, wăr-ităqqəl s-a-wa ikfă, wăr-ităqqəl s-ămašal-net.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Ibda, tăḍḍinăm dăɣ-inămăšrayăn măšan ašăl-i, təlmădăm s-tăhanint n-Măssinăɣ ed ănmăšrăyăn kăl-Ălyăhud.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Anməšri-năsăn ad-dd-orăwăn tăhanint-ten-dăɣ dăɣ-a-s irha Măssinăɣ ad-ămarənăt tiṭṭawen-năsăn i-ad-əlmədăn əntăneḍ-dăɣ ămăra s-tăhanint-net.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Măssinăɣ a oyyăn dăgg-adəm oḍan dăɣ-tanməšrayt i-ad-isəlməd hak iyyăn dăɣ-săn s-tăhanint-net.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Mi issanăn a-wa ihăn ənniyăt n-Emăli?
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 Mi s-kăla t-ikfa hărăt ăbʼ ăṭṭăma
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Wăr t-illa ed ənta a dd-ibnăn a-wa-dăɣ iket-net, tărna-net a-s t-illa a-wa t-illăn, wăr t-illa a-s wădden i-net. Ǝnta ɣas a ăniihăjjăn d-semɣar hărkuk. Amin!
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.