Mateus 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 «Wăr toẓemăm ăwadəm i-ad-wăr kăwăn-itiẓəm ăwadəm
1 Não julgueis, e não sereis julgados.
2 făl-a-s, a-wa s-toẓămăm ăddinăt wi iyyăḍnen a-s kăwăn-e-aẓəmăn kăwăneḍ-dăɣ; a-wa s-kătăm ăddinăt wi iyyăḍnen a-s kăwăn-e-əkətən əntăneḍ-dăɣ.
2 Porque do mesmo modo que julgardes, sereis também vós julgados e, com a medida com que tiverdes medido, também vós sereis medidos.
3 Mafăl hannăyăd teẓewt ta hăt tiṭṭ n-ăŋŋa-k, a-s ija a-wen, wăr hənnəyăd afăɣot wa ihăn tiṭṭ ta-năk?
3 Por que olhas a palha que está no olho do teu irmão e não vês a trave que está no teu?
4 Meɣ daɣ, əndek əmmək wa s-mad-tənnəd i-ăŋŋa-k: ‹Ăyy-ahi ad-əkkəsăɣ teẓewt dăɣ-tiṭṭ-năk›, a-s ija a-wen, kăyy iman-năk, iha afăɣot tiṭṭ ta-năk.
4 Como ousas dizer a teu irmão: Deixa-me tirar a palha do teu olho, quando tens uma trave no teu?
5 Ălmunafeɣ yaden! Ǝkkəs-in afăɣot wa ihăn tiṭṭ-năk təzzar, dihen, ad-tudabed ahănay, tudabed ukəs n-teẓewt ta hăt tiṭṭ n-ăŋŋa-k.
5 Hipócrita! Tira primeiro a trave de teu olho e assim verás para tirar a palha do olho do teu irmão.
6 Ǝllan-t ăddinăt-i s-dăɣ-a-wa tăjjăn, wăr-əẓleyăn d-iyyăḍan, wăr tăn-təkfem a šăddijăn ed hălăn ad-kăwăn-dd-əqqəlăn, aḍwən fălla-wăn; iyyăḍ, wăr-əẓleyăn d-əlxənžărăn, wăr daw-săn-in-jerăm tisɣalen-năwăn ed ad-tănăt-əfkəlfəkəlăn.»
6 Não lanceis aos cães as coisas santas, não atireis aos porcos as vossas pérolas, para que não as calquem com os seus pés, e, voltando-se contra vós, vos despedacem.
7 «Ădəlăt Măssinăɣ, ad-kăwăn-ăkf; əmmăɣăt, ad-təjrəwăm; ăɣrăt-t, ad-hawăn-ăkawăn.
7 Pedi e se vos dará. Buscai e achareis. Batei e vos será aberto.
8 Ere idălăn, ad-ikrəš, ere immăɣăn ad-ijrəw; ere iɣrăn Măssinăɣ dăɣ-tămăɣatert t-tărmasăt, ad-has-tăt-ikkəs.
8 Porque todo aquele que pede, recebe. Quem busca, acha. A quem bate, abrir-se-á.
9 Ǝndek dăɣ-wăn wa s-e-d dăɣ-s ittăr rure-s tajəlla ad-t-ăkf tăhunt?
9 Quem dentre vós dará uma pedra a seu filho, se este lhe pedir pão?
10 Meɣ wa s-e-d t-idăl dăɣ-emăn, ad-t-ăkf taššălt?
10 E, se lhe pedir um peixe, dar-lhe-á uma serpente?
11 Ɣas, kunta kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, təssanăm isuf n-a-wa olăɣăn i-aratăn-năwăn, ăbʼ ăṭṭăma n-ad-wăr kăwăn-ikfa Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn a-wa ufăn, afăl t-dălăm dăɣ-s.
11 Se vós, pois, que sois maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celeste dará boas coisas aos que lhe pedirem.
12 Tajjăt i-ăddinăt a-wa s-tărhăm ad-hawăn-t-tajjăn ed a-wen-dăɣ a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-ănnăbităn wi iyyăḍnen.»
12 Tudo o que quereis que os homens vos façam, fazei-o vós a eles. Esta é a lei e os profetas.
13 «Ǝjjəšăt tămudre ta n-tidət s-emm wa kărruẓăn făl-a-s illʼ-ee zăbo hărəwăn, olwan, ənta a tilal təššəm n-ăddinăt măšan, ajilal-net, əlhəllak,
13 Entrai pela porta estreita, porque larga é a porta e espaçoso o caminho que conduzem à perdição e numerosos são os que por aí entram.
14 a-s ija a-wen, emm wa kărruẓăn d-zăbo wa sădidăn, wăr-əjjətăn ăddinăt wi săr-s tajjăšnen măšan, tămudre ta n-tidət a-s itiɣəd.»
14 Estreita, porém, é a porta e apertado o caminho da vida e raros são os que o encontram.
15 «Ăgəẓăt iman-năwăn dăɣ-ănnăbităn wi n-bahu-i s-a-s kăwăn-dd-tisən, jan iman-năsăn ikərwatăn wăr ihʼ ăššar, a-s ija a-wen, tiɣəs ənsaynen a ămoosăn.
15 Guardai-vos dos falsos profetas. Eles vêm a vós disfarçados de ovelhas, mas por dentro são lobos arrebatadores.
16 Wăr hawăn-təmtəllənet, ad-tăn-təzzəyăm s-timašalen-năsăn. Ajăn ewărwăr, itiirəw-dd lăɣnăb? Meɣ ajăn ajărof itiirəw-dd tehăyne?
16 Pelos seus frutos os conhecereis. Colhem-se, porventura, uvas dos espinhos e figos dos abrolhos?
17 Ahəšk olaɣăn, ad-dd-arəw aratăn olaɣnen măšan erk ahəšk, wăr dd-e-arəw a săl aratăn lăbasnen.
17 Toda árvore boa dá bons frutos; toda árvore má dá maus frutos.
18 Ahəšk olaɣăn, wăr-itirəw aratăn lăbasnen, ahəšk daɣ lăbasăn, wăr-e arəw aratăn olaɣnen.
18 Uma árvore boa não pode dar maus frutos; nem uma árvore má, bons frutos.
19 E d t-illăm ahəšk wărăn itirəw aratăn ihʼ ălfăyda, ad-hin-ăttănkăḍ, itwəjăr-in dăɣ-efew.
19 Toda árvore que não der bons frutos será cortada e lançada ao fogo.
20 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ănnăbităn wi n-bahu, timašalen-năsăn a-s tăn-e-təzzəyăm.»
20 Pelos seus frutos os conhecereis.
21 «Wădden ăddinăt iket-năsăn wi hi-jannănen: ‹Emăli, Emăli›, a he-əjjəšnen Təmmənəya n-Măssinăɣ. Təmmənəya n-Măssinăɣ, wăr tăt-e-ijjəš ar ere wa itamašalăn erhet n-Abba-nin-i ihăn išənnawăn.
21 Nem todo aquele que me diz: Senhor, Senhor, entrará no Reino dos céus, mas sim aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus.
22 Ašăl wa ilkămăn, ad-dd-əggədăn ăddinăt ăjjootnen, ənnən-ahi: ‹Emăli, Emăli! Wădden măjrăd wa dăɣ-nălolăy i-ăddinăt, kăyy a t-ijăn dăɣ-imawăn-nănăɣ? Wădden nəkkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt s-isəm-năk? Wădden nəja tikunen ăjjootnen s-isəm-năk?›
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não pregamos nós em vosso nome, e não foi em vosso nome que expulsamos os demônios e fizemos muitos milagres?
23 Ăddinăt-en, ašăl-en, ad-hasăn-ănnăɣ s-afălla: ‹Năkk ya wăr kăwăn-əzzeyăɣ, ajəjăt-ahi, inămăšrayăn a tămoosăm.› »
23 E, no entanto, eu lhes direi: Nunca vos conheci. Retirai-vos de mim, operários maus!
24 «Ere islăn i-măjrăd-wa-dăɣ s-iket t-jeɣ, ad-itamašal a-wa ənnəɣ, ad-alăh d-ăhaləs ijrahăn hărăt iɣăšăn ăkall har iwwăḍ tăhunt i-ăssas, idăy fălla-s ehăn-net.
24 Aquele, pois, que ouve estas minhas palavras e as põe em prática é semelhante a um homem prudente, que edificou sua casa sobre a rocha.
25 Ijʼ akăsa, ărtăynăt timḍəl d-anji făll-ehăn-en măšan, wăr-oḍa ed iday făll-tăhunt.
25 Caiu a chuva, vieram as enchentes, sopraram os ventos e investiram contra aquela casa; ela, porém, não caiu, porque estava edificada na rocha.
26 Măšan wa islăn i-măjrăd-in, ăqqima wăr t-ămešăl, olăh d-ere irmas iba n-tayətte idăyăn ehăn-net dăɣ-tasənjit.
26 Mas aquele que ouve as minhas palavras e não as põe em prática é semelhante a um homem insensato, que construiu sua casa na areia.
27 Ijʼ akăsa, ărtăynăt timḍəl d-anji făll-ehăn-en, oḍa, ălhahăm-in s-iyyăt.»
27 Caiu a chuva, vieram as enchentes, sopraram os ventos e investiram contra aquela casa; ela caiu e grande foi a sua ruína.
28 Iḍăs ălxuṭbăt-wen-dăɣ ija Ɣisa tamətte, əqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn
28 Quando Jesus terminou o discurso, a multidão ficou impressionada com a sua doutrina.
29 făll-əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt n-ere issanăn a-wa iha wădden šund ălɣulam wi n-Ăṭṭăwrăt.
29 Com efeito, ele a ensinava como quem tinha autoridade e não como os seus escribas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.