Mateus 7
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 «Wăr toẓemăm ăwadəm i-ad-wăr kăwăn-itiẓəm ăwadəm
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 făl-a-s, a-wa s-toẓămăm ăddinăt wi iyyăḍnen a-s kăwăn-e-aẓəmăn kăwăneḍ-dăɣ; a-wa s-kătăm ăddinăt wi iyyăḍnen a-s kăwăn-e-əkətən əntăneḍ-dăɣ.
2 Porque com o juízo com que julgardes sereis julgados, e com a medida com que tiverdes medido vos hão de medir a vós.
3 Mafăl hannăyăd teẓewt ta hăt tiṭṭ n-ăŋŋa-k, a-s ija a-wen, wăr hənnəyăd afăɣot wa ihăn tiṭṭ ta-năk?
3 E por que reparas tu no argueiro que está no olho do teu irmão, e não vês a trave que está no teu olho?
4 Meɣ daɣ, əndek əmmək wa s-mad-tənnəd i-ăŋŋa-k: ‹Ăyy-ahi ad-əkkəsăɣ teẓewt dăɣ-tiṭṭ-năk›, a-s ija a-wen, kăyy iman-năk, iha afăɣot tiṭṭ ta-năk.
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, estando uma trave no teu?
5 Ălmunafeɣ yaden! Ǝkkəs-in afăɣot wa ihăn tiṭṭ-năk təzzar, dihen, ad-tudabed ahănay, tudabed ukəs n-teẓewt ta hăt tiṭṭ n-ăŋŋa-k.
5 Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então cuidarás em tirar o argueiro do olho do teu irmão.
6 Ǝllan-t ăddinăt-i s-dăɣ-a-wa tăjjăn, wăr-əẓleyăn d-iyyăḍan, wăr tăn-təkfem a šăddijăn ed hălăn ad-kăwăn-dd-əqqəlăn, aḍwən fălla-wăn; iyyăḍ, wăr-əẓleyăn d-əlxənžărăn, wăr daw-săn-in-jerăm tisɣalen-năwăn ed ad-tănăt-əfkəlfəkəlăn.»
6 Não deis aos cães as coisas santas, nem deiteis aos porcos as vossas pérolas, não aconteça que as pisem com os pés e, voltando-se, vos despedacem.
7 «Ădəlăt Măssinăɣ, ad-kăwăn-ăkf; əmmăɣăt, ad-təjrəwăm; ăɣrăt-t, ad-hawăn-ăkawăn.
7 Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
8 Ere idălăn, ad-ikrəš, ere immăɣăn ad-ijrəw; ere iɣrăn Măssinăɣ dăɣ-tămăɣatert t-tărmasăt, ad-has-tăt-ikkəs.
8 Porque, aquele que pede, recebe; e, o que busca, encontra; e, ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 Ǝndek dăɣ-wăn wa s-e-d dăɣ-s ittăr rure-s tajəlla ad-t-ăkf tăhunt?
9 E qual dentre vós é o homem que, pedindo-lhe pão o seu filho, lhe dará uma pedra?
10 Meɣ wa s-e-d t-idăl dăɣ-emăn, ad-t-ăkf taššălt?
10 E, pedindo-lhe peixe, lhe dará uma serpente?
11 Ɣas, kunta kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, təssanăm isuf n-a-wa olăɣăn i-aratăn-năwăn, ăbʼ ăṭṭăma n-ad-wăr kăwăn-ikfa Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn a-wa ufăn, afăl t-dălăm dăɣ-s.
11 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas aos vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará bens aos que lhe pedirem?
12 Tajjăt i-ăddinăt a-wa s-tărhăm ad-hawăn-t-tajjăn ed a-wen-dăɣ a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-ănnăbităn wi iyyăḍnen.»
12 Portanto, tudo o que vós quereis que os homens vos façam, fazei-lho também vós, porque esta é a lei e os profetas.
13 «Ǝjjəšăt tămudre ta n-tidət s-emm wa kărruẓăn făl-a-s illʼ-ee zăbo hărəwăn, olwan, ənta a tilal təššəm n-ăddinăt măšan, ajilal-net, əlhəllak,
13 Entrai pela porta estreita; porque larga é a porta, e espaçoso o caminho que conduz à perdição, e muitos são os que entram por ela;
14 a-s ija a-wen, emm wa kărruẓăn d-zăbo wa sădidăn, wăr-əjjətăn ăddinăt wi săr-s tajjăšnen măšan, tămudre ta n-tidət a-s itiɣəd.»
14 E porque estreita é a porta, e apertado o caminho que leva à vida, e poucos há que a encontrem.
15 «Ăgəẓăt iman-năwăn dăɣ-ănnăbităn wi n-bahu-i s-a-s kăwăn-dd-tisən, jan iman-năsăn ikərwatăn wăr ihʼ ăššar, a-s ija a-wen, tiɣəs ənsaynen a ămoosăn.
15 Acautelai-vos, porém, dos falsos profetas, que vêm até vós vestidos como ovelhas, mas, interiormente, são lobos devoradores.
16 Wăr hawăn-təmtəllənet, ad-tăn-təzzəyăm s-timašalen-năsăn. Ajăn ewărwăr, itiirəw-dd lăɣnăb? Meɣ ajăn ajărof itiirəw-dd tehăyne?
16 Por seus frutos os conhecereis. Porventura colhem-se uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 Ahəšk olaɣăn, ad-dd-arəw aratăn olaɣnen măšan erk ahəšk, wăr dd-e-arəw a săl aratăn lăbasnen.
17 Assim, toda a árvore boa produz bons frutos, e toda a árvore má produz frutos maus.
18 Ahəšk olaɣăn, wăr-itirəw aratăn lăbasnen, ahəšk daɣ lăbasăn, wăr-e arəw aratăn olaɣnen.
18 Não pode a árvore boa dar maus frutos; nem a árvore má dar frutos bons.
19 E d t-illăm ahəšk wărăn itirəw aratăn ihʼ ălfăyda, ad-hin-ăttănkăḍ, itwəjăr-in dăɣ-efew.
19 Toda a árvore que não dá bom fruto corta-se e lança-se no fogo.
20 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ănnăbităn wi n-bahu, timašalen-năsăn a-s tăn-e-təzzəyăm.»
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 «Wădden ăddinăt iket-năsăn wi hi-jannănen: ‹Emăli, Emăli›, a he-əjjəšnen Təmmənəya n-Măssinăɣ. Təmmənəya n-Măssinăɣ, wăr tăt-e-ijjəš ar ere wa itamašalăn erhet n-Abba-nin-i ihăn išənnawăn.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 Ašăl wa ilkămăn, ad-dd-əggədăn ăddinăt ăjjootnen, ənnən-ahi: ‹Emăli, Emăli! Wădden măjrăd wa dăɣ-nălolăy i-ăddinăt, kăyy a t-ijăn dăɣ-imawăn-nănăɣ? Wădden nəkkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt s-isəm-năk? Wădden nəja tikunen ăjjootnen s-isəm-năk?›
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? e em teu nome não expulsamos demônios? e em teu nome não fizemos muitas maravilhas?
23 Ăddinăt-en, ašăl-en, ad-hasăn-ănnăɣ s-afălla: ‹Năkk ya wăr kăwăn-əzzeyăɣ, ajəjăt-ahi, inămăšrayăn a tămoosăm.› »
23 E então lhes direi abertamente: Nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós que praticais a iniqüidade.
24 «Ere islăn i-măjrăd-wa-dăɣ s-iket t-jeɣ, ad-itamašal a-wa ənnəɣ, ad-alăh d-ăhaləs ijrahăn hărăt iɣăšăn ăkall har iwwăḍ tăhunt i-ăssas, idăy fălla-s ehăn-net.
24 Todo aquele, pois, que escuta estas minhas palavras, e as pratica, assemelhá-lo-ei ao homem prudente, que edificou a sua casa sobre a rocha;
25 Ijʼ akăsa, ărtăynăt timḍəl d-anji făll-ehăn-en măšan, wăr-oḍa ed iday făll-tăhunt.
25 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e não caiu, porque estava edificada sobre a rocha.
26 Măšan wa islăn i-măjrăd-in, ăqqima wăr t-ămešăl, olăh d-ere irmas iba n-tayətte idăyăn ehăn-net dăɣ-tasənjit.
26 E aquele que ouve estas minhas palavras, e não as cumpre, compará-lo-ei ao homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia;
27 Ijʼ akăsa, ărtăynăt timḍəl d-anji făll-ehăn-en, oḍa, ălhahăm-in s-iyyăt.»
27 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e caiu, e foi grande a sua queda.
28 Iḍăs ălxuṭbăt-wen-dăɣ ija Ɣisa tamətte, əqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn
28 E aconteceu que, concluindo Jesus este discurso, a multidão se admirou da sua doutrina;
29 făll-əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt n-ere issanăn a-wa iha wădden šund ălɣulam wi n-Ăṭṭăwrăt.
29 Porquanto os ensinava como tendo autoridade; e não como os escribas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.