Mateus 27
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ăffăw ɣas, əžžəmmăɣăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil, əṭṭăfăn iyyăn n-emm dăɣ-isălan n-iji n-iman n-Ɣisa,
1 De manhã cedo, todos os chefes dos sacerdotes e líderes religiosos do povo tomaram a decisão de condenar Jesus à morte.
2 ərmăsăn-t, jăn dăɣ-s tišəm təzzar, əlwăyăn-t s-Bilatəs wa n-gəfăr.
2 E, amarrando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Inhăy Yăhudəs-i t-issăɣdărăn a-s ăššăreɣa n-tamăttant a əɣtăsăn i-Ɣisa ɣas, ămmujrăẓ a-wa ija; ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil, ăssoɣăl-asăn kăraḍăt timərwen n-ărriyal n-aẓrəf wi t-əkfăn.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus fora condenado, foi tomado de remorso e devolveu aos chefes dos sacerdotes e aos líderes religiosos as trinta moedas de prata.
4 Osʼ-en-dd, innʼ-asăn, «Ofeɣ abăkkaḍ, Ɣisa, wa jeɣ dăɣ-ifassăn-năwăn, wăr t-illa a iɣšad.» Ǝnnăn-as: «Un, ma năkkul? A-wen əššăɣəl-năk.»
4 E disse: "Pequei, pois traí sangue inocente". E eles retrucaram: "Que nos importa? A responsabilidade é sua".
5 Irmăs Yăhudəs aẓrəf-ənnin, ijăr-asăn-t-in dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn təzzar, iglă, ăsselăy aɣan, ija tărsəm dăɣ-err-net, imməntăl i-iman-net.
5 Então Judas jogou o dinheiro dentro do templo, saindo, foi e enforcou-se.
6 Ǝkkəmen-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen aẓrəf wa hin-ijăr măšan, ənnăn: «Wăr hanăɣ-xălal iji n-aẓrəf-wa-dăɣ făll-wa n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ed ənta a-s ătwăjjăn iman n-ăhaləs.»
6 Os chefes dos sacerdotes ajuntaram as moedas e disseram: "É contra a lei colocar este dinheiro no tesouro, visto que é preço de sangue".
7 Ǝžžəmmăɣăn dăɣ-isălan n-a-wa mad-əjən i-aẓrəf-en, ohărăn emm, ənnăn, ad-săr-s žănšən ašəkrəš n-ăhaləs iyyăn hin-ižanšen iləkkan, i-ad-umas edăgg-en, tiẓəska i-imăjarăn.
7 Então decidiram usar aquele dinheiro para comprar o campo do Oleiro, para cemitério de estrangeiros.
8 Dăɣ-təssəba n-ăddăbara-wen-dăɣ a făl har ašăl-i-dăɣ, təfărre-ten-dăɣ, iwăr-tăt isəm: «Ašəkrəš wa n-ašni.»
8 Por isso ele se chama campo de Sangue até o dia de hoje.
9 Ămoos a-wen-dăɣ jăn a ăssitbătăn a-wa innă ănnăbi Yirmiya, a-s innă dăɣ-əlkəttab-net:
9 Então se cumpriu o que fora dito pelo profeta Jeremias: "Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi avaliado pelo povo de Israel,
10 əžžənšăn săr-s ašəkrəš wa n-i n-iləkkan
10 e as usaram para comprar o campo do Oleiro, como o Senhor me ordenou".
11 Ălwăqq wa dd-ibdăd Ɣisa dat-Bilatəs wa n-gəfăr, issəstăn-t, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
11 Jesus foi posto diante do governador, e este lhe perguntou: "Você é o rei dos judeus? " Respondeu-lhe Jesus: "Tu o dizes".
12 Ǝggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil, ad-t-saḍlamăn siha d-siha măšan, wăr t-illa a hasăn-inna.
12 Acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes religiosos, ele nada respondeu.
13 Innă gəfăr i-Ɣisa: «Ajăn kăyy, wăr səlləd i-tikunen ti fălla-k titwənninen?»
13 Então Pilatos lhe perguntou: "Você não ouve a acusação que eles estão fazendo contra você? "
14 Wăr t-təlla tăfert dd-təzjarăt emm n-Ɣisa, iqqăn a-wen eɣăf n-gəfăr.
14 Mas Jesus não lhe respondeu nenhuma palavra, de modo que o governador ficou muito impressionado.
15 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-in gəfăr u-takărmut wa dăɣ-s təttăr tamətte.
15 Por ocasião da festa era costume do governador soltar um prisioneiro escolhido pela multidão.
16 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ihʼ ăhaləs s-isəm-net Bărɣăbbas takărmut, isəm-net iyyăn Ɣisa ənta-dăɣ, wăr t-illa ere s-wădden issan făll-terwidəma-net.
16 Eles tinham, naquela ocasião, um prisioneiro muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Inhăy Bilatəs tamətte-ta dd-təžžəmmăɣăt săr-s ɣas, innʼ-asăn: «Lăɣătăt-ahi, əndek jer-meddən-wi-dăɣ n-əssin wa s-tărham a hawăn-t-in-səwwəyyăɣ? Ma tăssofăm Bărɣăbbas meɣ Ɣisa wa s-itawănna Ălmasex?»
17 Pilatos perguntou à multidão que ali se havia reunido: "Qual destes vocês querem que lhes solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo? "
18 Ijʼ-asăn Bilatəs asəstan-wen-dăɣ făl-a-s issan a-s təmɣăre n-tismiten-năsăn ɣas a făl ăstărmăsăn Ɣisa.
18 Porque sabia que o haviam entregado por inveja.
19 Ăqqiima Bilatəs hărwa dăɣ-edăgg wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa a-s dd-tăšmašăl hănne-s ăwadəm săr-s i-ad-wăr-isəmtəltil iman-net d-iman n-ăhaləs wărăn iɣšed hărăt ed tənnʼ-as, ənḍăhaḍ, əgdălăn-as imănăwnăwăn n-ăhaləs-en-dăɣ eḍəs.
19 Estando Pilatos sentado no tribunal, sua mulher lhe enviou esta mensagem: "Não se envolva com este inocente, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele".
20 Ǝggădăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil, ăšhăššălăn tamətte i-ad-təttăr dăɣ-gəfăr ad-hasăn-dd-isəwwəy Bărɣăbbas, ămmăt Ɣisa.
20 Mas os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos convenceram a multidão a que pedisse Barrabás e mandasse executar a Jesus.
21 Olăs daɣ gəfăr, innʼ-asăn: «Ǝndek jer-meddən-wi-dăɣ n-əssin wa s-tărham ad-hawăn-t-in-səwwəyyăɣ?» Ǝnnăn-as: «Bărɣăbbas.»
21 Então perguntou o governador: "Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte? " Responderam eles: "Barrabás! "
22 Innʼ-asăn Bilatəs: «Ɣisa-š wa s-itawănna Ălmasex, ma has-e-ăjăɣ?» Ǝnnăn-as iket-dăɣ-năsăn: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt!»
22 Perguntou Pilatos: "Que farei então com Jesus, chamado Cristo? " Todos responderam: "Crucifica-o! "
23 Innʼ-asăn Bilatəs: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant?» Ăsɣăyyăn daɣ s-ăṣṣahăt: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt.»
23 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
24 Inhăy Bilatəs a-s wăr t-illa a infa măjrăd-net ed, təssəntă tamətte amdərway n-əššənju ɣas, iḍkăl-dd ăkoss han aman, ăsserăd ifassăn-net dat-tamətte təzzar, innʼ-asăn: «Ăhaləs-i-dăɣ ya ămaɣdal, tăjjihăm a-s wăr dăɣ-i əḍmenăn iman-net; oyyeɣ jere-wăn dăr-s.»
24 Quando Pilatos percebeu que não estava obtendo nenhum resultado, mas, pelo contrário, estava se iniciando um tumulto, mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: "Estou inocente do sangue deste homem; a responsabilidade é de vocês".
25 Tənnʼ-as tamətte iket-net: «Ǝyya, nərḍa s-a-wen; əḍmənnet iman-net dăɣ-năɣ năkkăneḍ d-ihăyawăn-nănăɣ.»
25 Todo o povo respondeu: "Que o sangue dele caia sobre nós e sobre nossos filhos! "
26 Ăswăyyʼ-asăn-in Bilatəs Bărɣăbbas, ăswăjja tiwit n-ebărtăk dăɣ-Ɣisa təzzar, ikfʼ-asăn-t i-ad-itwəṣləb făll-tajəttewt.
26 Então Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Ǝlwăyăn əssărdusa wi n-gəfăr Ɣisa s-ammas n-ehăn wa n-gəfăr, iɣlăyɣălăy-t-dd dihen ejhăn n-əssărdusa imdan,
27 Então, os soldados do governador levaram Jesus ao Pretório e reuniram toda a tropa ao seu redor.
28 əkkăsăn dăɣ-s isəlsa-net, əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn,
28 Tiraram-lhe as vestes e puseram nele um manto vermelho;
29 jăn-as ălmăt, korona, a-wen, takənbut šund ta n-imănokalăn təẓat dăɣ-isənnanăn, jăn ălmăt tăborit ta n-təmmənukəla dăɣ-ăfuss-net wa n-aɣil, ad-rakkăɣăn data-s, ḍazzăn, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu!»
29 fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Puseram uma vara em sua mão direita e, ajoelhando-se diante dele, zombavam: "Salve, rei dos judeus! "
30 Situfăn fălla-s, tihăɣăn dăɣ-s tăborit ta jăn dăɣ-ăfuss-net, təggatăn-t săr-s făll-eɣăf.
30 Cuspiram nele e, tirando-lhe a vara, batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Ǝssəgdăhăn dăɣ-tekăškăšt ta tăn-təšlăt ɣas, əkkăsăn-dd fălla-s anăkăbba-wənnin šăggăɣăn, ăssoɣălăn-as isəlsa-net təzzar, əglăn dăr-s i-ad-itwəṣləb făll-tajəttewt.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para crucificá-lo.
32 Ǝglan dăr-s a-s ămmoqqăsăn d-ăhaləs n-tadăbayt ta n-Qərwan s-isəm-net Simyon; ăšhăššălăn-t alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwəṣləb Ɣisa.
32 Ao saírem, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, e o forçaram a carregar a cruz.
33 Ǝkkăn d-Ɣisa edăgg s-itawănna: Gălgota, a-wen ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.» Ǝwwăḍăn-in edăgg-en ɣas,
33 Chegaram a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira,
34 əssărtăyăn əssărdusa asməd d-asăfar iyyăn ifannăẓăn tisnant i-ad-has-t-səswən, măšan, ăkrăbbăt-t ɣas, unjăy săr-s.
34 e lhe deram para beber vinho misturado com fel; mas, depois de prová-lo, recusou-se a beber.
35 Ǝṣlăbăn-t əssărdusa făll-tajəttewt ɣas, jăn tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn; ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa s-kăla tăn-innă ănnăbi iyyăn a-s innă:
35 Depois de o crucificarem, dividiram as roupas dele, tirando sortes.
36 Ǝssəmdăn a-wen-dăɣ ɣas, əqqimăn, jăn ənniyăt i-Ɣisa,
36 E, sentando-se, vigiavam-no ali.
37 əttəytăyăn ăllox jənnəj-s i-ad-əlmədăn ăddinăt ăddălil wa săr-s dd-orăwăn tamăttant. Ăllox-en, iktab fălla-s:
37 Por cima de sua cabeça colocaram por escrito a acusação feita contra ele: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; ătwăṣlăb iyyăn daw-aɣil-net, ătwăṣlăb wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
38 Dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Iqqăl Ɣisa tekăškăšt i-ăddinăt-wi tikəynen, gaggărăn-t, siwliwilăn iɣăfawăn-năsăn,
39 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça
40 jannen-as: «Ǝyyaa, kăyy-i innăn tăddoobed terăẓẓe n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn taləsăd-t edey dăɣ-kăraḍ išilan, ăɣləs iman-năk ya ămăra! Kunta tidət-dăɣ a-s kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ, zubbət-dd tajəttewt!»
40 e dizendo: "Você que destrói o templo e o reedifica em três dias, salve-se! Desça da cruz, se é Filho de Deus! "
41 Ad-ḍaẓẓăn dăɣ-s daɣ imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam d-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil, jannen:
41 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes religiosos zombavam dele,
42 «Wădden iɣlăs ăddinăt wi iyyăḍnen, iɣləset ya iman-net ămăra. Ikkəset-dd iman-net făll-tajəttewt, dihen ad-nəfləs a-s ənta a-s ămănokal n-Iṣrayil;
42 dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo! E é o rei de Israel! Desça agora da cruz, e creremos nele.
43 wădden oman s-Măssinăɣ, iɣləset-t Măssinăɣ ya ămăra kunta ənta irhʼ-e, ed innă, ənta a-s Rure-s.»
43 Ele confiou em Deus. Que Deus o salve agora, se dele tem compaixão, pois disse: ‘Sou o Filho de Deus! ’ "
44 Ǝggădăn-dd daɣ inaɣtafăn wi ătwăṣlăbnen edes-has, ad-t-gaggărăn əntăneḍ-dăɣ s-əmmək-en-dăɣ.
44 Igualmente o insultavam os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Ǝlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net wa-dăɣ n-tarăhut hundăɣ har tezzar.
45 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
46 Təjă tezzar ɣas, ăsɣărăt Ɣisa s-afălla, innă dăɣ-tawalt-net:
46 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
47 Ǝslăn-as ăddinăt əbdadnen dihen, wăr-əfhemăn a-wa ijănna ɣas, ad-jannen: «Săjdăt-as, ănnăbi Ɣəli a iɣarr!»
47 Quando alguns dos que estavam ali ouviram isso, disseram: "Ele está chamando Elias".
48 Ošăl-dd iyyăn dăɣ-săn ălwăqq-wen-dăɣ, issəlmăɣ tăḍuft təttalăt făll-ăbori dăɣ-bənegăr təzzar, ăssokʼ-et-dd emm n-Ɣisa i-ad-tăt-isuməm, infəw-t a-wen dăɣ-fad
48 Imediatamente, um deles correu em busca de uma esponja, embebeu-a em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber.
49 măšan, ənnăn-as imidiwăn-net: «Ǝšləy-as, ăyyʼ-e ad-nənhəy kunta ad-t-dd-ass ănnăbi Ɣəli, iɣləs-t.»
49 Mas os outros disseram: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem salvá-lo".
50 Ăsɣărăt Ɣisa daɣ s-ăṣṣahăt, təzzar, əjmăḍăn-t iman.
50 Depois de ter bradado novamente em alta voz, Jesus entregou o espírito.
51 Diha-dăɣ d-ija a-wen a-s ărido wa ibḍăn edăgg n-ămudd wa šăddijăn d-wa iknăn təššədje dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn da-dăɣ a-s iqqărrawăt dăɣ-ammas, wa-dăɣ n-afălla-net har ider-net; ăškăḍkăḍ ăkall, ăṣṣoren iḍaɣăn;
51 Naquele momento, o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 ămerănăt tiẓəska, ənkărăn-dd inəmmuttan n-imumənăn ăjjootnen
52 Os sepulcros se abriram, e os corpos de muitos santos que tinham morrido foram ressuscitados.
53 ḍarăt-tanăkra n-Ɣisa jer-inəmmuttan. Ăjjəyhăn ăddinăt ăjjootnen tăn-ənhaynen a-s dd-əjjăšăn aɣrəm wa šăddijăn n-Yărussălam ḍarăt tanăkra-năsăn jer-inəmmuttan.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Inhăy kăbtăn iyyăn n-kăl-Roma d-əssărdusa wi jănen ənniyăt i-Ɣisa a-wa ijăn d-aškəḍkəḍ wa ija ăkall ɣas, ărmăɣăn, ad-jannen: «Tidət-dăɣ a-s ăhaləs-i-dăɣ, Rure-s n-Măssinăɣ.»
54 Quando o centurião e os que com ele vigiavam Jesus viram o terremoto e tudo o que havia acontecido, ficaram aterrorizados e exclamaram: "Verdadeiramente este era o Filho de Deus! "
55 Ǝbdadnăt daɣ tiḍeḍen ăjjootnen dihen, əswaḍnăt dăɣ-ijəj dăɣ-a-wa ijăn iket-net. Tiḍeḍen-tin-dăɣ a-s kăla ədhălnăt Ɣisa, ăddewnăt dăr-s wa-dăɣ n-a ifăl teje ta n-Galila har əntănăteḍ-da-dăɣ;
55 Muitas mulheres estavam ali, observando de longe. Elas haviam seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir.
56 hʼ-enăt Măryăma ta n-Mulăždaləyăt d-Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub d-Yusəf, hʼ-enăt daɣ ma-s n-dăgg-Zăbdi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Tokăy takkăṣt ɣas, osă-dd ăgg-ehăre iyyăn la taɣrəmt ta n-Arimata n-anăṭṭalib n-Ɣisa s-isəm-net Yusəf.
57 Ao cair da tarde chegou um homem rico, de Arimatéia, chamado José, que se tornara discípulo de Jesus.
58 Ǝnta-en-dăɣ a ikkăn Bilatəs, ittăr dăɣ-s turhajăt n-ad-dd-ikkəs tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, iṣtăr-tăt; irḍʼ-as Bilatəs s-a-wen.
58 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus, e Pilatos ordenou que lhe fosse entregue.
59 Ikkăs-dd Yusəf tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, iknʼ-et, issəlsʼ-et tefit
59 José tomou o corpo, envolveu-o num limpo lençol de linho
60 təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka ăynayăn s-ăru t-iɣaš i-iman-net dăɣ-esăwăl; ăsɣărănɣarăt-t-dd ḍarăt-a-wen tăhunt măqqoorăt, ăṭṭubbăt săr-s emm n-aẓəkka təzzar, iglă.
60 e o colocou num sepulcro novo, que ele havia mandado cavar na rocha. E, fazendo rolar uma grande pedra sobre a entrada do sepulcro, retirou-se.
61 A-s ităjj a-wen-dăɣ, təbdad Măryăma ta n-Mulăždaləyăt d-tanəmmăɣrut-net ta iyyăḍăt, ăqqimănăt tissənen dat-aẓəkka-en-dăɣ, hannăynăt a-wa ijăn iket-net.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam assentadas ali, em frente do sepulcro.
62 Ăba Ɣisa dăɣ-ašăl wa n-dat-wa d-siməjnun kăl-Ălyăhud i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat. Ašăl wa ilkămăn i-wen n-əssəbət wa n-tăsonfat, əkkăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris Bilatəs, ənnăn-as:
62 No outro dia, que era o seguinte ao da Preparação, os chefes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se a Pilatos
63 «Ămănokal-nănăɣ, nəkittəw a-s ăwadəm wa išinməšrəyăn ăddinăt, a-s iddăr, innă, afăl t-ăba, kăraḍ išilan ḍarăt-tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.
63 e disseram: "Senhor, lembramos que, enquanto ainda estava vivo, aquele impostor disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nărha dăɣ-k, ad-səwwəjjəd ənniyăt i-aẓəkka-net hundăɣ har akəyən kăraḍ išilan-win-dăɣ s-innă, dihen, wăr mad-akrən inəṭṭulab-net tafəkka-net, əffărăn-tăt təzzar, ənnən i-tamətte a-s inkăr-dd jer-inəmmuttan. Afăl jăn a-wen, ad-tajăr tanməšrayt ta jăn ta ija ənta iman-net.»
64 Ordena, pois, que o sepulcro dele seja guardado até o terceiro dia, para que não venham seus discípulos e, roubando o corpo, digam ao povo que ele ressuscitou dentre os mortos. Este último engano será pior do que o primeiro".
65 Innʼ-asăn Bilatəs: «Ăjăt a-wa s-tărhăm. Ǝnhəywăt, hărăt dăɣ-əssărdusa-dədi, səwwəjjəm-tăn ənniyăt i-aẓəkka s-əmmək wa s-tărhăm.»
65 "Levem um destacamento", respondeu Pilatos. "Podem ir, e mantenham o sepulcro em segurança como acharem melhor".
66 Ǝkkăn aẓəkka, əssəbdădăn data-s əssărdusa təzzar, əknăn-t ăṭabbu i-ad-wăr-itədubut ăwadəm wălʼ iyyăn arr-net.
66 Eles foram e armaram um esquema de segurança no sepulcro; e além de deixarem um destacamento montando guarda, lacraram a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.