Mateus 25
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ija Ɣisa i-ăddinăt tangalt tiyyăt daɣ dăɣ-hasăn-innă: «Təmmənəya ta n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-mărawăt timawaḍen wăren əzzey meddən əḍkălnen tiftəl-năsnăt s-ehăḍ i-ad-əlkəḍnăt i-ămaẓlay s-edăgg-wa-dăɣ ităjj aẓli.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Səmmosăt dăɣ-timawaḍen-tin-dăɣ, ijraw-tănăt iba n-tayətte, səmmosăt ti iyyăḍnen, timəssorha.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco loucas.
3 Ălwăqq wa d-gilləwnăt, əḍkălnăt ti ijrăw iba n-tayətte tiftəl-năsnăt măšan, wăr dăɣ-snăt jenăt aman n-kărănžil hasnăt-əgdăhnen.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ti n-timəssorha əntănăteḍ, jănăt aman dăɣ-butəlăn s-edes, ăwwăynăt-tăn.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Ad-simăqqulnăt ya ḍarăt a-wen i-ămaẓlay. Tăqqălnăt-as, tăqqălnăt-as har ălḍăšnăt, ilɣăd-tănăt-in eḍəs iket-năsnăt.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas, e adormeceram.
6 Šămad iglʼ ehăḍ ad-ija eɣări innăn: ‹Ămaẓlay ya, iwwăḍ-dd, səlkəḍăt-as.›
6 Mas à meia-noite ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo, saí-lhe ao encontro.
7 Ǝnkărnăt-dd timawaḍen iket-năsnăt, əḍkălnăt tiftəl-năsnăt.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ǝggădnăt-dd ti ijrăw iba n-tayətte, ənnănăt i-ti n-timəssorha: ‹Năkkănăteḍ ya, tiftəl-nănăɣ, išwar ămmutnăt, ăkfəmăt-anăɣ-dd hărăt n-aman.›
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Ǝnnănăt-asnăt ti n-timəssorha: ‹A făw, wăr năddobăt ed a-wa nəṭṭaf dăɣ-aman, wăr hanăɣ-igdeh iket-nănăɣ, ăkkəmăt u-mamăla, žănšəmăt-dd aman i-iman-năkmăt.›
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não seja caso que nos falte a nós e a vós, ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ǝglănăt i-ad-dd-žənšənăt aman, osă-dd ămaẓlay ḍara-snăt. Ănmăjjašnăt dăr-s ti n-timəssorha ăsdăwnen i-a-wen, ammas n-ehăn təzzar, ăṭṭubben ishar n-edăgg.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, əqqălnăt-dd ti ijrăw iba n-tayətte, ad-takăwkawnăt ashăr, jannenăt: ‹Măndam, măndam! Arr-anăɣ-in emm n-ehăn.›
11 E depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos.
12 Măšan, innʼ-asnăt măssi-s n-edăgg: ‹Ălɣafyăt-năkmăt, wăr kămăt-əzzeyăɣ.› »
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «A-wen-dăɣ a făl, ɣaymăt tokayăm ed wăr təssenăm ašăl wălʼ ăssaɣăt wa s-dd-mad-dd-ass Emăli.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Olăs daɣ Ɣisa, innă: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-isălan n-ăhaləs iyyăn dd-ijjăš ənniyăt n-asikəl, ăssawăḍ tekle ɣas, issăɣră-dd inaxdimăn-net, ijʼ ehăre-net iket-net jer-ifassăn-năsăn i-ad-săr-s ăxdəmăn;
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 ikfʼ-iyyăn səmmos ibəlɣan n-orăɣ, wa iyyăḍăn, ikfʼ-e əssin ibəlɣan, wa s-kăraḍ, ikfʼ-e iyyăn n-ablăɣ; hak iyyăn-dăɣ, ikfʼ-e s-a-wa dăr-togdăh tardast-net təzzar, ăssokăl.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Šik-dăɣ a-s hin-ămmummălăt wa n-səmmos ibəlɣan, orăɣ-net, irbăx fălla-s səmmos ibəlɣan iyyăḍ.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles, e granjeou outros cinco talentos.
17 Wa n-əssin daɣ, ija šund a-wen-dăɣ, irbăx făll-wi-net, əssin iyyăḍ daɣ.
17 Da mesma sorte, o que recebera dois, granjeou também outros dois.
18 Wa n-iyyăn n-ablăɣ n-orăɣ, iglă, iɣăš-as anu, təzzar inbăl dăɣ-s a-wa t-ikfa măssi-s.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Ăhoja-hin măssi-săn dăɣ-asikəl har ašăl wa dd-iqqăl; osă-dd ɣas, iɣră-dd inaxdimăn-net i-ad-has-əjən ălmeḍan n-a-wa tăn-issăɣlăf.
19 E muito tempo depois veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Os-e-hi-dd wa n-səmmos ibəlɣan n-orăɣ, ăwway daɣ səmmos ibəlɣan wi dd-irbăx; inna i-măssi-s: ‹Măssi-ɣ, səmmos ibəlɣan n-orăɣ wi hi-təssăɣlăfăd, əntăneḍ da, ărbăxăɣ-dd fălla-săn səmmos iyyăḍ.›
20 Então aproximou-se o que recebera cinco talentos, e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que granjeei com eles.
21 Innʼ-as măssi-s: ‹Ehoyd! Ănaxdim ifranăn ha tafləst a tămoosăd; šămad hʼ-ik tafləst dăɣ-a-wărăn əjjət, adiš ad-kăy-săɣləfăɣ a ăjjeen. Ǝyyăw ɣayəm edes-in, ad-nahăr tedăwit ta jeɣ.›
21 E o seu senhor lhe disse: Bem está, servo bom e fiel. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Osă-dd ḍarăt-a-wen wa n-əssin ibəlɣan n-orăɣ, inna i-măssi-s: ‹Măssi-ɣ, əssin ibəlɣan-wi hi-təssăɣlăfăd, ărbăxăɣ-dd fălla-săn əssin iyyăḍ.›
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles granjeei outros dois talentos.
23 Innʼ-as măssi-s: ‹Ehoyd! Ănaxdim ifranăn ha tafləst a tămoosăd; šămad hʼ-ik tafləst dăɣ-a-wărăn əjət, adiš ad-kăy-săɣləfăɣ a ăjjeen. Ǝyyăw ɣayəm edes-in, ad-nahăr tedăwit ta jeɣ.›
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem está, bom e fiel servo. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Išrăy-dd wa n-iyyăn n-ablăɣ, innă i-măssi-s: ‹Măssi-ɣ, əssanăɣ a-s kăyy emăṣṣehi a tămoosăd, tijlubud a wăr tăddomed, tiləyəd ašəkrəš dăɣ-wăr tənferăd hărăt,
24 Mas, chegando também o que recebera um talento, disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 jeɣ-ak tuksəḍa-ta-dăɣ făl təgled ɣas, əgleɣ năkk-dăɣ, jeɣ anu i-ablăɣ n-orăɣ wa hi-təssăɣlăfăd, ənbălăɣ-t dăɣ-s; ənta da, ərməs təla-năk.›
25 E, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Innʼ-as măssi-s: ‹Kăyy wa-hi, erk ănaxdim n-eməssendəd a tămoosăd! A-s təssănăd a-s tijlubeɣ a wăr-ăddomeɣ, tiləyăɣ ašəkrəš dăɣ-wăr ənferăɣ hărăt,
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 mafăl wăr jed aẓrəf-in dăɣ-bănk i-ad-ăttăḷḷăɣăɣ hărăt fălla-s afăl dd-ăqqălăɣ?›
27 Devias então ter dado o meu dinheiro aos banqueiros e, quando eu viesse, receberia o meu com os juros.
28 Inna i-ăddinăt ḍarăt-a-wen, ad-dăɣ-s ahăɣăn ablăɣ n-orăɣ wa iṭṭăf, əkfən-t i-wa n-măraw ibəlɣan.
28 Tirai-lhe pois o talento, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ăwadəm wa ilăn hărăt ad-has-iwwaḍ, ijat a-wa ila măšan, wa wărăn ila hărăt, ad-dăɣ-s ăttărmăs wăla a-wa iṭṭăf.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 ‹Ămăra, amălɣon wa-hi, ərməsăt-t, təjrəm-t-in dăɣ-tihay ti n-ajăma wăr iha ar tahăla d-aẓəmmăkărkəẓ n-isenăn făl tămujriẓt.› »
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Innă Ɣisa daɣ: «Ašăl wa dd-mad-iqqəl Ăgg-ăgg-adəm dăɣ-ălxurmăt-net ăddew d-ănjălosăn-net, ad-ăqqayəm făll-tasăqqaymut-net ta n-ălxurmăt i-ad-imnukəl.
31 E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Ašăl-en, ad-dd-ăqqaymənăt data-s tiwsaten n-ăddunya iket-dăɣ-năsnăt, iẓəmmăẓləy ăddinăt s-əmmək wa s-iẓamăẓlay amăḍan tahrut i-ad-ibḍəw tihatten d-išulaɣ.
32 E todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas;
33 Dihen, ad-ăj tihatten daw-aɣil-net, ăj išulaɣ daw-tăšalje-net.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Tihatten ti t-əllănen daw-aɣil-net, ad-hasnăt-ănn ămănokal: ‹Ǝyyăwmăt, kămăteḍ-i n-timəssunḍaḍ n-Abba-nin, uhənmăt təmmənəya ta hakmăt-ăsmăjnăt Abba a dd-tăxlăk ăddunya.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Ašăl wa d-ălluẓăɣ, kămăteḍ a hi-ăswăyănăn, a-s ăffudăɣ, kămăteḍ a hi-issəswăn, a-s hakmăt-ămjareɣ, tăsbărrăkmăt-ahi,
35 Porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 a-s ɣălulăɣ, təssəlsămăt-ahi, a-s ărhinăɣ, təssəfărmăt-ahi, a-s heɣ takărmut, jămăt-ahi-dd ăsafu.›
36 Estava nu, e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e foste me ver.
37 Afăl innʼ ămănokal a-wen-dăɣ, ad-has-ənnən imaɣdalăn wi t-əllănen dihen: ‹Emăli, əmme d-kăy-nənhăy tălluẓăd, nəššəkšʼ-ik? Ǝmme d-kăy-nənhăy tăffudăd, nəssəswʼ-ik?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te demos de comer? ou com sede, e te demos de beber?
38 Ǝmme hanăɣ-dd-tămjared har kăy-năsbărrăk? Ǝmme d-ɣălulăd har kăy-nəssəlsa?
38 E quando te vimos estrangeiro, e te hospedamos? ou nu, e te vestimos?
39 Ǝmme d-tărhinăd meɣ əmme d-təjjăšăd takărmut har hak-in-nəja ăsafu?›
39 E quando te vimos enfermo, ou na prisão, e fomos ver-te?
40 Dihen, ad-hasăn-ănn ămănokal: ‹Ăsidătteɣ-awăn a-s hak ăssaɣăt d-jăm a-wen-dăɣ i-iyyăn dăɣ-ayətma-ɣ dăɣ-ăddunya, kud-dăɣ wa ənḍărrăn dăɣ-săn, šund năkk a-s t-jăm.›
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Ad-dd-innăḍ ămănokal ḍarăt-a-wen s-wi wărnen tăšalje-net, ănnʼ-asăn: ‹Kăwăneḍ iməlɣan ilɣan Măssinăɣ a tămoosăm, ăflăt dat-i, ăkkăt temse ta tăɣlălăt tămmujnet i-Iblis d-ănjălosăn-net,
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 făl-a-s kăwăneḍ, ălluẓăɣ data-wăn, wăr hi-təššəkšăm; ăffudăɣ, wăr hi-təssəswăm;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ămjareɣ-awăn, wăr hi-tăsbărrăkăm; ɣălulăɣ, wăr hi-təssəlsăm; ărhinăɣ, əjjăšăɣ takărmut măšan, wăr hi-dd-jem ăsafu.›
43 Sendo estrangeiro, não me recolhestes; estando nu, não me vestistes; e enfermo, e na prisão, não me visitastes.
44 Afăl hasăn-inna ămănokal a-wen, ad-has-ənnən əntăneḍ: ‹Emăli, əmme kăy-nənhăy tălluẓăd? Ǝmme kăy-nənhăy tăffudăd, meɣ ɣălulăd, meɣ tămijared-anăɣ-dd, meɣ tărhinăd, meɣ hed takărmut năqqim wăr hak-nəkna hărăt?›
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão, e não te servimos?
45 Ad-hasăn-ănn ămănokal: ‹Ăsidătteɣ-awăn a-s ed wăr jem a-wen i-iyyăn dăɣ-ayətma-ɣ dăɣ-ăddunya, kud-dăɣ wa ənḍărrăn dăɣ-săn, šund năkk a-s wăr t-jem.›
45 Então lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos o não fizestes, não o fizestes a mim.
46 Ăywa, wi-hi əntăneḍ, ad-hin-ətwəjărăn dăɣ-tisnant ta tăɣlălăt măšan, imaɣdalăn əntăneḍ, ad-əjjəšăn tămudre ta tăɣlălăt.»
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.