Mateus 21
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ohăẓ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net Yărussălam, iha ămăra taɣrəmt ta n-Bătfaži, edes i-taḍaɣt ta tăsijătăt ihəškan wi n-əzzăytun, ăšmašăl əssin dăɣ-inəṭṭulab-net,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 innʼ-asăn: «Ăkkăt tadăbayt ta n-data-wăn, təjjašăm-tăt ɣas, ad-dăɣ-s təjrəwăm tešeḍt təkrafăt s-t-illa ăẓa-net edes-has; arăt-tăt-dd, təlwəyăm-ahi-tăt-dd ənta d-ăẓa.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ere hawăn-innăn hărăt, ănnăt-as: ‹Ălɣalim a dăɣ-săn ilan əššăɣəl,› afăl has-tənnăm a-wen, ad-hawăn-dd-ăyy tešeḍt hakd d-ăẓa-net.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi n-Măssinăɣ a-s innă:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «Ănnăt i-kăl-Yărussălam:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ǝglăn inəṭṭulab, jăn a-wa hasăn-inna Ɣisa;
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 wătăn-as-dd tešeḍt d-ăẓa-net, əstăjăn-asăn isəlsa-năsăn təzzar, inăy Ɣisa ăẓa.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Ad-fattăɣ ya tamətte iket-net, isəlsa făll-tabarăt-ta ija, nakkăḍăn-dd iyyăḍ ileḍleḍăn dăɣ-ihəškan, sănsʼ-en-tăn dăɣ-zăbo-wa ija i-asəmɣar-net.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Tăseɣărăt tamətte-ta has-tăzzarăt hakd ta has-təlkămăt, janna:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Ijjăš-dd Ɣisa Yărussălam ɣas, ămramăr aɣrəm iket-dăɣ-net, hak ăwadəm-dăɣ, ibdad, ijanna i-amidi-net: «Ma ămoos ăwadəm-wa hanăɣ-dd-ijjăšăn?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ad-janna tamətte ta təlkămăt i-Ɣisa: «A-wa Ɣisa, ănnăbi wa dd-ifălăn Năṣirăt ta n-Galila.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ijjăš Ɣisa ḍarăt-a-wen ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam, ad-dăɣ-s isattăɣ ăttužžar d-imăžănšan-năsăn, ăsbărăɣwăl tisəskar ti n-kăl-amăhaš n-iẓărfan, ijjar-in tisăqqima n-ăttužžar n-tidăberen,
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 isattăɣ-tăn, ijannʼ-asăn: «Wădden iktab a-s, innă Măssinăɣ:
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Iha Ɣisa ehăn n-ămudd-en-dăɣ a-s t-dd-osăn iməddorɣal d-inəbdan, ăzozăy-tăn.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ǝggădăn aratăn hanen ehăn n-ămudd-en-dăɣ, ad-saɣăren, jannen:
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ǝggădăn-dd săr-s, ənnăn-as: «Ajăn kăyy, wăr səlləd i-a-wa jannen aratăn-wi-dăɣ?» Innʼ-asăn Ɣisa: «Sallăɣ-asăn.» Olăs, innʼ-asăn: «Ajăn wăr tăɣrem a-wa innă Măssinăɣ dăɣ-əlkəttab-net, a-s innă:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ifăl Ɣisa edăgg-en ɣas, odwa tadăbayt ta n-Bitanya.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ăffăw, iqqăl Ɣisa Yărussălam dăɣ-a-s ălluẓ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Dăɣ-tekle-net, inhăy ahəšk n-ašar iɣtan dăɣ-asălim n-zăbo, ikkʼ-e-hi-dd măšan, wăr fălla-s ijrew ar ifărketăn, wăr t-hen aratăn. Imməjrăd i-ahəšk, innʼ-as: «Ija Măssinăɣ a-s wăr-ilkem ad-torawăd!» Ăqqur-in ahəšk-en s-iyyăt ălwăqq-wen-dăɣ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ǝnhăyăn inəṭṭulab a-wen ɣas, ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn ad-jannen: «Ǝndek əmmək wa s-hin-ăqqur ašar wa-dăɣ s-iyyăt?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s afăl itbat immun-năwăn, wăr t-illa ăššăk t-ihan, ad-tudabem iji n-a-wa jeɣ i-ašar-wa-dăɣ, təgləm făw har afăl tənnăm i-aḍaɣ wa-dăɣ: ‹Tălbăy-dd dăɣ-edăgg wa hed, tăɣtəd dăɣ-ejărew wa səmmăn dihen›, ad-ăj a-wa tənnăm.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 A dăɣ-dălăm Măssinăɣ s-ulh omanăn-dăɣ, ad-hawăn-t-ăkf.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Ijjăš Ɣisa ehăn n-ămudd wa măqqărăn, isaɣra tamətte dihen a-s t-dd osăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil, ənnăn-as: «Mi kăy-ikfăn turhajăt n-amišəl n-tikunen-ti-dăɣ? Mi kăy-ikfăn tărna-ta-dăɣ s-tăjjăd a-wa tăjjăd?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ad-hawăn-ăjăɣ năkk-dăɣ asəstan iyyăn, afăl hi-tăwwežăbăm, ad-hawăn-ăllăɣeɣ năkk-dăɣ ere wa hi-ikfăn turhajăt ta s-tamašalăɣ a-wa tăjjăɣ.»
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Innʼ-asăn: «Mi dd-ăšmašălăn Exya wa n-Enəsselmăɣ i-ad-isəlmăɣ ăddinăt dăɣ-aman? Ak Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn meɣ dăgg-adəm ɣas?» Innʼ-asăn a-wen ɣas, əqqălăn-dd, ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn, jannen: «Afăl has-nənna: ‹Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn›, ad-hanăɣ-ănn: ‹Adiš, mafăl wăr tomenăm s-a-wa hawăn-innă.›
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Afăl has-nənna daɣ dăgg-adəm ɣas a t-dd-ăšmašălnen, ad-fălla-năɣ tiḍəw tamətte-ta-dăɣ ed təkkas iket-net ăššăk a-s Exya ănnăbi n-Măssinăɣ a ămoos.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ǝqqălăn-t-dd, ənnăn-as: «Wăr nəssen.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Adiš năkk-dăɣ, wăr hawăn-e-ăllăɣeɣ ere wa hi-ikfăn tărna ta s-tăjjăɣ a-wa tăjjăɣ.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-ăddinăt wi has-ăsijădnen: «Ma tənnăm dăɣ-tanfust-ta-dăɣ? Ătwănna, kăla t-illa ăhaləs ilan əssin aratăn. Ašăl iyyăn, iɣră-dd dăɣ-săn wa iššămăn, innʼ-as: ‹Alyaḍ-in, ašăl-i, ăkk ašəkrəš wa n-lăɣnăb, tăxdəmăn dăɣ-s.›
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Innʼ-as rure-s, wăr-igla măšan, a ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ămmujrăẓ, ikkʼ ašəkrəš, ixdăm dăɣ-s.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Iɣră-dd daɣ wa s-əssin, innʼ-as a ənnin-dăɣ innă i-wa ăzzarăn. Innʼ-as rure-s, igla măšan, a-s dd-təšrăy tanfust, wăr-igla.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ămăra, əndek dăɣ-săn wa ămešălăn erhet n-abba-net?» Ǝnnăn-as ăddinăt: «Un, wa ăzzarăn.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s kăwăneḍ-i hannăyăɣ, ad-hawăn-izarăn kăl-tiwse d-tălkăxbaten ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Exya, a-s kăwăn-dd-osa, issəknʼ-iwăn tabarăt ta n-iqqud măšan, tunjăyăm tomănăm s-a-wa hawăn-innă, a-s ija a-wen kăl-tiwse d-tălkăxbaten, omănăn săr-s; tăjjihăm i-a-wen-dăɣ iket-net măšan, wăr tătubăm, tamənăm s-a-wa hawăn-innă.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Issăɣlăy Ɣisa tamətte tangalt tiyyăt dăɣ-innă: «Săjdăt! Kăla t-illa ăhaləs ilan təfărre-net, ijʼ-as afăraj, ija dăɣ-s ašəkrəš n-lăɣnăb, ija daɣ dăɣ-ašrut-net iyyăn, edăgg wa dăɣ-iẓimməw lăɣnăb, iday dăɣ-s edăgg n-soro i-ămagaẓ-net; ifăr-t ḍarăt-a-wen i-inəsduma iyyăḍ təzzar, ikkʼ ăkall iyyăn.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Tăwwăḍ-dd tăqqăn n-amili n-ašəkrəš ɣas, ăšmašăl-dd s-inəsduma inaxdimăn-net, i-ad-has-dd-awəyăn folăt-net dăɣ-a-wa dd-orăw ašəkrəš;
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 măšan, ănaxdim săr-săn dd-ăšmašăl-dăɣ, ad-t-ărməsăn, ad-tithəkken meɣ jăn iman-net meɣ t-əkfăn sămmăjori n-tihun.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Olăs-dd daɣ ašəmmišəl n-inaxdimăn iyyăḍ săr-săn, issəlkăm-asăn-dd daɣ i-ăjjootnen ojărnen wi săr-săn ăšmašăl s-tizarăt; jăn-asăn a ənnin-dăɣ jăn i-wi hasăn-dd-ăzzarnen.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 A-s təšrăy tanfust, rure-s iman-net a săr-săn dd-ăšmašăl ed, inna dăɣ-iman-net: ‹Ǝnta ya i n-rure-ɣ, ănihăjja s-ad-t-səmɣărăn.›
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Măšan, ənhăyăn inəsduma rure-s wa dd-imalăn ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: ‹Ǝnhəywăt-ak, amăkkasu-net; əyyăwăt, năjet iman-net i-ad-hanăɣ-dd-tăqqəl tăkasit-net.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Osă-dd ɣas, ərmăsăn-t, əzjărăn dăr-s ašəkrəš, ănɣăn-t kərəf.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ma tordam, wi-dăɣ inaxdimăn, ma hasăn-mad-ăj măssi-s n-ašəkrəš afăl tăn-dd-osa, ənta iman-net?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Adiš, afăl dd-osa iməkkərukaḍ-wi-dăɣ, wăr hasăn-e-aḍən tăhanint, ad-tăn-ilhəs iket-dăɣ-năsăn, aləs tefert n-ašəkrəš-net i-iyyăḍ t-e-əkfənen folăt-net afăl dd-ăwwăḍ ăzzăman wa n-amili n-ašəkrəš.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Innʼ-asăn Ɣisa: «Adiš kăwăneḍ, kăla wăr tăɣrem edăgg wa innăn dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Innʼ-asăn Ɣisa: «Janneɣ-awăn ămăra a-s dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, Təmmənəya n-Măssinăɣ, ad-dăɣ-wăn tăttărmăs, tətwəkf i-tamətte tiyyăt madăt-tămašăl a-wa hasăn-tənnă dăɣ-erhet n-Măssinăɣ.» [
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Tăhunt-ta-hi, ere fălla-s oḍăn, ad-ărrăẓrăẓ; ere făll-toḍa daɣ, ad-t-təlkəẓ.]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ǝslăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris i-tangalen-tin-dăɣ tăn-issăɣlăy Ɣisa ɣas, əlmădăn a-s əntăneḍ-en-dăɣ a-s iha ti-năsăn.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ǝttărăn ad-t-ərməsăn măšan, ăksuḍăn tamətte ed, təkkas ăššăk a-s Ɣisa, ănnăbi a ămoos.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.