Mateus 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Issəmdă Ɣisa tənna n-isălan-win-dăɣ ɣas, ifăl teje ta n-Galila, ikkă tidbi ti hin-əllanen i-ejănš wa n-Ɣurdəni dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt;
1 Tendo acabado de dizer essas coisas, Jesus saiu da Galiléia e foi para a região da Judéia, no outro lado do Jordão.
2 əlkămăn-as-dd ăddinăt ăjjootnen, ăzozăy dăɣ-săn wi ărhinnen.
2 Grandes multidões o seguiam, e ele as curou ali.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-dd-əbdădăn kăl-faris iyyăḍ data-s, orămăn-t s-asəstan dăɣ-innă a wărăn itətwənn, ənnăn-as: «Dăɣ-a-wa innă alămăr-nănăɣ, ak ajăn xălal i-ăhaləs, ad-izəmməzzəy hănne-s făl-ăsaru, a ămoos-dăɣ?»
3 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova. E perguntaram-lhe: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher por qualquer motivo? "
4 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ edăgg wa dăɣ-ătwănna a-s:
4 Ele respondeu: "Vocês não leram que, no princípio, o Criador ‘os fez homem e mulher’
5 Innʼ-asăn daɣ:
5 e disse: ‘Por essa razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher, e os dois se tornarão uma só carne’?
6 Ad-ăbas ămoosăn əssin ăddinăt, ămoosăn tiyyăt taɣəssa.›
6 Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne. Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
7 Ǝnnăn-as: «Adiš mafăl ijanna ănnăbi Mosa a-s:
7 Perguntaram eles: "Então, por que Moisés mandou dar uma certidão de divórcio à mulher e mandá-la embora? "
8 Innʼ-asăn Ɣisa: «A-wa hawăn-innă ănnăbi Mosa, innʼ-awăn-t dăɣ-təssəba n-tăɣart-i jăn ulhawăn-năwăn; ənnar wădden a-wen, s-tizarăt a-s dd-tăxlăk ăddunya, wădden a-wen a dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ.
8 Jesus respondeu: "Moisés lhes permitiu divorciar-se de suas mulheres por causa da dureza de coração de vocês. Mas não foi assim desde o princípio.
9 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ere hin-ăzmăzzăyăn hănne-s a-s, ija a-wen, wădden tikra a has-təja, olăs adubən n-iyyăt, izna.»
9 Eu lhes digo que todo aquele que se divorciar de sua mulher, exceto por imoralidade sexual, e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério".
10 Ǝggădăn-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Šămad a-wen-dăɣ a ijan, adiš, ufa ɣas, ăqqiima ăwadəm wăla adubən.»
10 Os discípulos lhe disseram: "Se esta é a situação entre o homem e sua mulher, é melhor não casar".
11 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wădden ăddinăt iket-năsăn a ăddobătnen ujreh n-măjrăd-wa-dăɣ, wi ikfa Măssinăɣ turhajăt-net ɣas, a t-jarrăhnen.
11 Jesus respondeu: "Nem todos têm condições de aceitar esta palavra; somente aqueles a quem isso é dado.
12 Tidət, wădden ăddinăt iket-năsăn a əjrawnen turhajăt-ten-dăɣ n-ad-ăqqaymən wăr-ădobănăn: iyyăḍ, a-s dd-əwăn-dăɣ, əjrawăn s-a-wen; iyyăḍ, əgdălăn-asăn-t imidiwăn-năsăn-i tăn-jănen imudăšăn, əkkăsăn-tăn dăɣ-meddən; iyyăḍ daɣ, unjăyăn s-adubən dăɣ-təssəba n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
12 Alguns são eunucos porque nasceram assim; outros foram feitos assim pelos homens; outros ainda se fizeram eunucos por causa do Reino dos céus. Quem puder aceitar isso, aceite".
13 Ămmewăyăn-dd ḍarăt-a-wen aratăn s-Ɣisa i-ad-tăn-isəwăr ifassăn-net, ittăr-asăn dăɣ-Măssinăɣ a dăɣ-săn ijăn ălbăraka; ənhăyăn inəṭṭulab ăddinăt wi tăn-dd-ăwwăynen ɣas, ăklăwlăwăn fălla-săn.
13 Depois trouxeram crianças a Jesus, para que lhes impusesse as mãos e orasse por elas. Mas os discípulos os repreendiam.
14 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i, făl-a-s, Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.»
14 Então disse Jesus: "Deixem vir a mim as crianças e não as impeçam; pois o Reino dos céus pertence aos que são semelhantes a elas".
15 Ăswăr-tăn ifassăn-net ḍarăt-a-wen, ija dăɣ-săn ălbăraka təzzar, ifăl edăgg-en.
15 Depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Igla Ɣisa har šik-dăɣ ăhaləs iyyăn da-dăɣ t-dd-ikkăn, innʼ-as: «Ălɣalim, ma ămoos emărked wa s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əjrəwăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
16 Eis que alguém se aproximou de Jesus e lhe perguntou: "Mestre, que farei de bom para ter a vida eterna? "
17 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-sastanăd d-emărked s-tăddobed iji-net? Milɣaw, Măssinăɣ ɣas a olaɣăn. Ămăra, kunta tărhed ad-təjrəwăd tămudre tăynayăt, adiš, mašăl alămărăn n-Măssinăɣ.»
17 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me pergunta sobre o que é bom? Há somente um que é bom. Se você quer entrar na vida, obedeça aos mandamentos".
18 Innʼ-as ămawaḍ: «Win-š alămărăn, ma ămoosăn?» Innʼ-as Ɣisa: «Ǝntăneḍ da: Wăr jed iman, wăr jed əzzəna, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu,
18 "Quais? ", perguntou ele. Jesus respondeu: " ‘Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho,
19 səmɣăr ti-k d-ma-k, tărhəd anhăraj-năk s-tărha ta jed i-iman-năk.»
19 honra teu pai e tua mãe’ e ‘amarás o teu próximo como a ti mesmo’".
20 Innă ămawaḍ-en i-Ɣisa: «Ăɣdalăɣ i-a-wen-dăɣ iket-net; ma t-illan daɣ hin-oḍanăɣ?»
20 Disse-lhe o jovem: "A tudo isso tenho obedecido. O que me falta ainda? "
21 Innʼ-as Ɣisa: «Kunta tărhed ad-dd-təmdəwăd s-iba n-ălɣib dat-Măssinăɣ, əgləw, tužžăr-in ehăre-năk, təkfəd-t i-tilăqqiwen i-ad-təkrəšăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt; dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
21 Jesus respondeu: "Se você quer ser perfeito, vá, venda os seus bens e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 Islʼ ămawaḍ i-a-wen-dăɣ ɣas, ənxăsăn iman-net, inkăr iglă ed a-wa ila dăɣ-ehăre, tikunen.
22 Ouvindo isso, o jovem afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iẓẓəwăt ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.
23 Então Jesus disse aos discípulos: "Digo-lhes a verdade: Dificilmente um rico entrará no Reino dos céus.
24 Ojăr tărăɣse ta ija ad-ijjəš amnəs s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən, ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
24 E lhes digo ainda: é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
25 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, əqqănăn iɣăfawăn-năsăn, ənnăn-as: «Adiš mi madăn-iɣləs?»
25 Ao ouvirem isso, os discípulos ficaram perplexos e perguntaram: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
26 Ikyăd dăɣ-săn Ɣisa, innʼ-asăn: «A-wen, wăr t-ăsmăkkănăn dăgg-adəm, măšan Măssinăɣ ənta, ăddoobăt-t ed wăr t-illa a has-indarăn.»
26 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus todas as coisas são possíveis".
27 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Năkkăneḍ-i-š-i oyyănen a-wa nəla iket-net nəlkăm-ak, əndek isălan-nănăɣ, ma s-ilkam ad-t-nəjrəw?»
27 Então Pedro lhe respondeu: "Nós deixamos tudo para seguir-te! Que será de nós? "
28 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s ašăl wa dd-mad-təzzubbət ăddunya-ta tăynayăt-i dăɣ-mad-ixkəm Ăgg-ăgg-adəm dăɣ-ălxurmăt-net făll-hărăt iket-net, ad-tăqqayməm kăwăneḍ-i hi-əlkămnen făll-mărawăt tisăqqima n-təmmənukəla d-sănatăt, təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.
28 Jesus lhes disse: "Digo-lhes a verdade: Por ocasião da regeneração de todas as coisas, quando o Filho do homem se assentar em seu trono glorioso, vocês que me seguiram também se assentarão em doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 Ere oyyăn ihănan-net d-ayətma-s d-šătma-s d-ti-s d-ma-s d-məddana-s d-išəkraš-net dăɣ-ăddimmăt-in, ilmədet a-s ad-ijrəw a-wa hin-oyyă ija temeḍe n-anəḍfus, ijrəw daɣ tămudre ta tăɣlălăt.
29 E todos os que tiverem deixado casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou campos, por minha causa, receberão cem vezes mais e herdarão a vida eterna.
30 Ălwăxla a-s a ăjjeen dăɣ-wi ăzzarnen ašăl-i-dăɣ, ad-ijjəš ajilal, a ăjjeen daɣ dăɣ-wi hănen ajilal ašăl-i-dăɣ, ad-izar.»
30 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e muitos últimos serão primeiros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.