Mateus 19

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Issəmdă Ɣisa tənna n-isălan-win-dăɣ ɣas, ifăl teje ta n-Galila, ikkă tidbi ti hin-əllanen i-ejănš wa n-Ɣurdəni dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt;
1 Tendo Jesus concluído estas palavras, partiu da Galiléia, e foi para os confins da Judéia, além do Jordão;
2 əlkămăn-as-dd ăddinăt ăjjootnen, ăzozăy dăɣ-săn wi ărhinnen.
2 e seguiram-no grandes multidões, e curou-os ali.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-dd-əbdădăn kăl-faris iyyăḍ data-s, orămăn-t s-asəstan dăɣ-innă a wărăn itətwənn, ənnăn-as: «Dăɣ-a-wa innă alămăr-nănăɣ, ak ajăn xălal i-ăhaləs, ad-izəmməzzəy hănne-s făl-ăsaru, a ămoos-dăɣ?»
3 Aproximaram-se dele alguns fariseus que o experimentavam, dizendo: É lícito ao homem repudiar sua mulher por qualquer motivo?
4 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ edăgg wa dăɣ-ătwănna a-s:
4 Respondeu-lhe Jesus: Não tendes lido que o Criador os fez desde o princípio homem e mulher,
5 Innʼ-asăn daɣ:
5 e que ordenou: Por isso deixará o homem pai e mãe, e unir-se-á a sua mulher; e serão os dois uma só carne?
6 Ad-ăbas ămoosăn əssin ăddinăt, ămoosăn tiyyăt taɣəssa.›
6 Assim já não são mais dois, mas um só carne. Portanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
7 Ǝnnăn-as: «Adiš mafăl ijanna ănnăbi Mosa a-s:
7 Responderam-lhe: Então por que mandou Moisés dar-lhe carta de divórcio e repudiá-la?
8 Innʼ-asăn Ɣisa: «A-wa hawăn-innă ănnăbi Mosa, innʼ-awăn-t dăɣ-təssəba n-tăɣart-i jăn ulhawăn-năwăn; ənnar wădden a-wen, s-tizarăt a-s dd-tăxlăk ăddunya, wădden a-wen a dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ.
8 Disse-lhes ele: Pela dureza de vossos corações Moisés vos permitiu repudiar vossas mulheres; mas não foi assim desde o princípio.
9 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ere hin-ăzmăzzăyăn hănne-s a-s, ija a-wen, wădden tikra a has-təja, olăs adubən n-iyyăt, izna.»
9 Eu vos digo porém, que qualquer que repudiar sua mulher, a não ser por causa de infidelidade, e casar com outra, comete adultério; {e o que casar com a repudiada também comete adultério.}
10 Ǝggădăn-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Šămad a-wen-dăɣ a ijan, adiš, ufa ɣas, ăqqiima ăwadəm wăla adubən.»
10 Disseram-lhe os discípulos: Se tal é a condição do homem relativamente à mulher, não convém casar.
11 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wădden ăddinăt iket-năsăn a ăddobătnen ujreh n-măjrăd-wa-dăɣ, wi ikfa Măssinăɣ turhajăt-net ɣas, a t-jarrăhnen.
11 Ele, porém, lhes disse: Nem todos podem aceitar esta palavra, mas somente aqueles a quem é dado.
12 Tidət, wădden ăddinăt iket-năsăn a əjrawnen turhajăt-ten-dăɣ n-ad-ăqqaymən wăr-ădobănăn: iyyăḍ, a-s dd-əwăn-dăɣ, əjrawăn s-a-wen; iyyăḍ, əgdălăn-asăn-t imidiwăn-năsăn-i tăn-jănen imudăšăn, əkkăsăn-tăn dăɣ-meddən; iyyăḍ daɣ, unjăyăn s-adubən dăɣ-təssəba n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
12 Porque há eunucos que nasceram assim; e há eunucos que pelos homens foram feitos tais; e outros há que a si mesmos se fizeram eunucos por causa do reino dos céus. Quem pode aceitar isso, aceite-o.
13 Ămmewăyăn-dd ḍarăt-a-wen aratăn s-Ɣisa i-ad-tăn-isəwăr ifassăn-net, ittăr-asăn dăɣ-Măssinăɣ a dăɣ-săn ijăn ălbăraka; ənhăyăn inəṭṭulab ăddinăt wi tăn-dd-ăwwăynen ɣas, ăklăwlăwăn fălla-săn.
13 Então lhe trouxeram algumas crianças para que lhes impusesse as mãos, e orasse; mas os discípulos os repreenderam.
14 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i, făl-a-s, Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.»
14 Jesus, porém, disse: Deixai as crianças e não as impeçais de virem a mim, porque de tais é o reino dos céus.
15 Ăswăr-tăn ifassăn-net ḍarăt-a-wen, ija dăɣ-săn ălbăraka təzzar, ifăl edăgg-en.
15 E, depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Igla Ɣisa har šik-dăɣ ăhaləs iyyăn da-dăɣ t-dd-ikkăn, innʼ-as: «Ălɣalim, ma ămoos emărked wa s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əjrəwăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
16 E eis que se aproximou dele um jovem, e lhe disse: Mestre, que bem farei para conseguir a vida eterna?
17 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-sastanăd d-emărked s-tăddobed iji-net? Milɣaw, Măssinăɣ ɣas a olaɣăn. Ămăra, kunta tărhed ad-təjrəwăd tămudre tăynayăt, adiš, mašăl alămărăn n-Măssinăɣ.»
17 Respondeu-lhe ele: Por que me perguntas sobre o que é bom? Um só é bom; mas se é que queres entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Innʼ-as ămawaḍ: «Win-š alămărăn, ma ămoosăn?» Innʼ-as Ɣisa: «Ǝntăneḍ da: Wăr jed iman, wăr jed əzzəna, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu,
18 Perguntou-lhe ele: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho;
19 səmɣăr ti-k d-ma-k, tărhəd anhăraj-năk s-tărha ta jed i-iman-năk.»
19 honra a teu pai e a tua mãe; e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Innă ămawaḍ-en i-Ɣisa: «Ăɣdalăɣ i-a-wen-dăɣ iket-net; ma t-illan daɣ hin-oḍanăɣ?»
20 Disse-lhe o jovem: Tudo isso tenho guardado; que me falta ainda?
21 Innʼ-as Ɣisa: «Kunta tărhed ad-dd-təmdəwăd s-iba n-ălɣib dat-Măssinăɣ, əgləw, tužžăr-in ehăre-năk, təkfəd-t i-tilăqqiwen i-ad-təkrəšăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt; dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Islʼ ămawaḍ i-a-wen-dăɣ ɣas, ənxăsăn iman-net, inkăr iglă ed a-wa ila dăɣ-ehăre, tikunen.
22 Mas o jovem, ouvindo essa palavra, retirou-se triste; porque possuía muitos bens.
23 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iẓẓəwăt ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.
23 Disse então Jesus aos seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Ojăr tărăɣse ta ija ad-ijjəš amnəs s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən, ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
24 E outra vez vos digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, əqqănăn iɣăfawăn-năsăn, ənnăn-as: «Adiš mi madăn-iɣləs?»
25 Quando os seus discípulos ouviram isso, ficaram grandemente maravilhados, e perguntaram: Quem pode, então, ser salvo?
26 Ikyăd dăɣ-săn Ɣisa, innʼ-asăn: «A-wen, wăr t-ăsmăkkănăn dăgg-adəm, măšan Măssinăɣ ənta, ăddoobăt-t ed wăr t-illa a has-indarăn.»
26 Jesus, fixando neles o olhar, respondeu: Aos homens é isso impossível, mas a Deus tudo é possível.
27 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Năkkăneḍ-i-š-i oyyănen a-wa nəla iket-net nəlkăm-ak, əndek isălan-nănăɣ, ma s-ilkam ad-t-nəjrəw?»
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos; que recompensa, pois, teremos nós?
28 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s ašăl wa dd-mad-təzzubbət ăddunya-ta tăynayăt-i dăɣ-mad-ixkəm Ăgg-ăgg-adəm dăɣ-ălxurmăt-net făll-hărăt iket-net, ad-tăqqayməm kăwăneḍ-i hi-əlkămnen făll-mărawăt tisăqqima n-təmmənukəla d-sănatăt, təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.
28 Ao que lhe disse Jesus: Em verdade vos digo a vós que me seguistes, que na regeneração, quando o Filho do homem se assentar no trono da sua glória, sentar-vos-eis também vós sobre doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 Ere oyyăn ihănan-net d-ayətma-s d-šătma-s d-ti-s d-ma-s d-məddana-s d-išəkraš-net dăɣ-ăddimmăt-in, ilmədet a-s ad-ijrəw a-wa hin-oyyă ija temeḍe n-anəḍfus, ijrəw daɣ tămudre ta tăɣlălăt.
29 E todo o que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras, por amor do meu nome, receberá cem vezes tanto, e herdará a vida eterna.
30 Ălwăxla a-s a ăjjeen dăɣ-wi ăzzarnen ašăl-i-dăɣ, ad-ijjəš ajilal, a ăjjeen daɣ dăɣ-wi hănen ajilal ašăl-i-dăɣ, ad-izar.»
30 Entretanto, muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.