Mateus 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Issəmdă Ɣisa tənna n-isălan-win-dăɣ ɣas, ifăl teje ta n-Galila, ikkă tidbi ti hin-əllanen i-ejănš wa n-Ɣurdəni dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt;
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, deixou a Galileia e foi para o território da Judeia, além do Jordão.
2 əlkămăn-as-dd ăddinăt ăjjootnen, ăzozăy dăɣ-săn wi ărhinnen.
2 Grandes multidões o seguiram, e ele as curou ali.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-dd-əbdădăn kăl-faris iyyăḍ data-s, orămăn-t s-asəstan dăɣ-innă a wărăn itətwənn, ənnăn-as: «Dăɣ-a-wa innă alămăr-nănăɣ, ak ajăn xălal i-ăhaləs, ad-izəmməzzəy hănne-s făl-ăsaru, a ămoos-dăɣ?»
3 Alguns fariseus se aproximaram de Jesus e, testando-o, perguntaram: — É lícito ao homem repudiar a sua mulher por qualquer motivo?
4 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ edăgg wa dăɣ-ătwănna a-s:
4 Jesus respondeu:
5 Innʼ-asăn daɣ:
5 e que disse: “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne”?
6 Ad-ăbas ămoosăn əssin ăddinăt, ămoosăn tiyyăt taɣəssa.›
6 De modo que já não são mais dois, porém uma só carne. Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
7 Ǝnnăn-as: «Adiš mafăl ijanna ănnăbi Mosa a-s:
7 Os fariseus perguntaram: — Então por que Moisés ordenou dar uma carta de divórcio e repudiar a mulher?
8 Innʼ-asăn Ɣisa: «A-wa hawăn-innă ănnăbi Mosa, innʼ-awăn-t dăɣ-təssəba n-tăɣart-i jăn ulhawăn-năwăn; ənnar wădden a-wen, s-tizarăt a-s dd-tăxlăk ăddunya, wădden a-wen a dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ.
8 Jesus respondeu:
9 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ere hin-ăzmăzzăyăn hănne-s a-s, ija a-wen, wădden tikra a has-təja, olăs adubən n-iyyăt, izna.»
9 Eu, porém, lhes digo: quem repudiar a sua mulher, não sendo por causa de relações sexuais ilícitas, e casar com outra comete adultério.
10 Ǝggădăn-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Šămad a-wen-dăɣ a ijan, adiš, ufa ɣas, ăqqiima ăwadəm wăla adubən.»
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se essa é a situação do homem em relação à sua mulher, não convém casar.
11 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wădden ăddinăt iket-năsăn a ăddobătnen ujreh n-măjrăd-wa-dăɣ, wi ikfa Măssinăɣ turhajăt-net ɣas, a t-jarrăhnen.
11 Jesus, porém, lhes respondeu:
12 Tidət, wădden ăddinăt iket-năsăn a əjrawnen turhajăt-ten-dăɣ n-ad-ăqqaymən wăr-ădobănăn: iyyăḍ, a-s dd-əwăn-dăɣ, əjrawăn s-a-wen; iyyăḍ, əgdălăn-asăn-t imidiwăn-năsăn-i tăn-jănen imudăšăn, əkkăsăn-tăn dăɣ-meddən; iyyăḍ daɣ, unjăyăn s-adubən dăɣ-təssəba n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
12 Porque há eunucos de nascença; há outros a quem os homens fizeram tais; e há outros que se fizeram eunucos, por causa do Reino dos Céus. Quem é apto para aceitar isto, que aceite.
13 Ămmewăyăn-dd ḍarăt-a-wen aratăn s-Ɣisa i-ad-tăn-isəwăr ifassăn-net, ittăr-asăn dăɣ-Măssinăɣ a dăɣ-săn ijăn ălbăraka; ənhăyăn inəṭṭulab ăddinăt wi tăn-dd-ăwwăynen ɣas, ăklăwlăwăn fălla-săn.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que ele lhes impusesse as mãos e orasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i, făl-a-s, Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.»
14 Jesus, porém, disse:
15 Ăswăr-tăn ifassăn-net ḍarăt-a-wen, ija dăɣ-săn ălbăraka təzzar, ifăl edăgg-en.
15 E, tendo-lhes imposto as mãos, retirou-se dali.
16 Igla Ɣisa har šik-dăɣ ăhaləs iyyăn da-dăɣ t-dd-ikkăn, innʼ-as: «Ălɣalim, ma ămoos emărked wa s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əjrəwăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
16 E eis que alguém, aproximando-se de Jesus, lhe perguntou: — Mestre, que farei de bom para alcançar a vida eterna?
17 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-sastanăd d-emărked s-tăddobed iji-net? Milɣaw, Măssinăɣ ɣas a olaɣăn. Ămăra, kunta tărhed ad-təjrəwăd tămudre tăynayăt, adiš, mašăl alămărăn n-Măssinăɣ.»
17 Jesus respondeu:
18 Innʼ-as ămawaḍ: «Win-š alămărăn, ma ămoosăn?» Innʼ-as Ɣisa: «Ǝntăneḍ da: Wăr jed iman, wăr jed əzzəna, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu,
18 E ele lhe perguntou: — Quais? Jesus respondeu:
19 səmɣăr ti-k d-ma-k, tărhəd anhăraj-năk s-tărha ta jed i-iman-năk.»
19 honre o seu pai e a sua mãe e ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
20 Innă ămawaḍ-en i-Ɣisa: «Ăɣdalăɣ i-a-wen-dăɣ iket-net; ma t-illan daɣ hin-oḍanăɣ?»
20 O jovem disse: — Tudo isso tenho observado. O que me falta ainda?
21 Innʼ-as Ɣisa: «Kunta tărhed ad-dd-təmdəwăd s-iba n-ălɣib dat-Măssinăɣ, əgləw, tužžăr-in ehăre-năk, təkfəd-t i-tilăqqiwen i-ad-təkrəšăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt; dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
21 Jesus respondeu:
22 Islʼ ămawaḍ i-a-wen-dăɣ ɣas, ənxăsăn iman-net, inkăr iglă ed a-wa ila dăɣ-ehăre, tikunen.
22 Mas o jovem, ouvindo esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iẓẓəwăt ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.
23 Então Jesus disse aos seus discípulos:
24 Ojăr tărăɣse ta ija ad-ijjəš amnəs s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən, ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
24 E ainda lhes digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
25 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, əqqănăn iɣăfawăn-năsăn, ənnăn-as: «Adiš mi madăn-iɣləs?»
25 Ouvindo isto, os discípulos ficaram muito admirados e perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
26 Ikyăd dăɣ-săn Ɣisa, innʼ-asăn: «A-wen, wăr t-ăsmăkkănăn dăgg-adəm, măšan Măssinăɣ ənta, ăddoobăt-t ed wăr t-illa a has-indarăn.»
26 Jesus, olhando para eles, disse:
27 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Năkkăneḍ-i-š-i oyyănen a-wa nəla iket-net nəlkăm-ak, əndek isălan-nănăɣ, ma s-ilkam ad-t-nəjrəw?»
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor; que será, pois, de nós?
28 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s ašăl wa dd-mad-təzzubbət ăddunya-ta tăynayăt-i dăɣ-mad-ixkəm Ăgg-ăgg-adəm dăɣ-ălxurmăt-net făll-hărăt iket-net, ad-tăqqayməm kăwăneḍ-i hi-əlkămnen făll-mărawăt tisăqqima n-təmmənukəla d-sănatăt, təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.
28 Jesus lhes respondeu:
29 Ere oyyăn ihănan-net d-ayətma-s d-šătma-s d-ti-s d-ma-s d-məddana-s d-išəkraš-net dăɣ-ăddimmăt-in, ilmədet a-s ad-ijrəw a-wa hin-oyyă ija temeḍe n-anəḍfus, ijrəw daɣ tămudre ta tăɣlălăt.
29 E todo aquele que tiver deixado casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou campos, por causa do meu nome, receberá muitas vezes mais e herdará a vida eterna.
30 Ălwăxla a-s a ăjjeen dăɣ-wi ăzzarnen ašăl-i-dăɣ, ad-ijjəš ajilal, a ăjjeen daɣ dăɣ-wi hănen ajilal ašăl-i-dăɣ, ad-izar.»
30 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos serão primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.