Mateus 16
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ašăl iyyăn, osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-faris d-kăl-sadus Ɣisa, jăn-as asəstan dăɣ-otasăn irrum-net, i-ad-əjrəwăn ăsaru făl t-əssəḍlămăn, ənnăn-as: «Ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ hanăɣ-issətbătăn a-s tidət-dăɣ a-s Măssinăɣ a kăy-dd-ăšmašălăn.»
1 Então chegaram a ele os fariseus e os saduceus e, para o experimentarem, pediram-lhe que lhes mostrasse algum sinal do céu.
2 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: [«Ajăn wădden e-d tăbok tăfukt i-ejăḍăl har tənhăyăm a-s šăggaɣ, ad-tənnəm: ‹Ašəkka, wăr-e iwət ajənna.›
2 Mas ele respondeu, e disse-lhes: Ao cair da tarde, dizeis: Haverá bom tempo, porque o céu está rubro.
3 Afăl ăffăw har tənhăyăm ajənna ikannă-dd, ad-tənnəm: ‹Ašăl-i, ad-iwət ajənna, ənhəywăt-ak, kăwal-dd.› Kăwăneḍ-i s-e-d təkyădăm išənnawăn, ad-təlmədăm a-wa dd-imalăn, mafăl hawăn-indar ad-tăɣrəm išmal n-ăzzămanăn wi jănen, təfhəmăm ălmăɣna-năsăn?]
3 E pela manhã: Hoje haverá tempestade, porque o céu está de um vermelho sombrio. Ora, sabeis discernir o aspecto do céu, e não podeis discernir os sinais dos tempos?
4 Kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ, tenăllăbăst n-temăznit, wăr təmmăɣ ɣas ar i-ad-ətwəjjən ijităn n-Măssinăɣ data-s măšan, təlmədet a-s wăr dăɣ-s ilkem iji n-Măssinăɣ săl wa n-ănnăbi Yunəs.» Innʼ-asăn Ɣisa a-wen ɣas, ifăl-tăn, iglă.
4 Uma geração má e adúltera pede um sinal, e nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas. E, deixando-os, retirou-se.
5 Ijlăy Ɣisa ənta d-inəṭṭulab-net ejănš s-ašrut wa iyyăḍăn. Ǝglan făll-ejănš-en-dăɣ a-s dd-əktăn inəṭṭulab-net a-s wăr-əwweyăn ăzzad dăɣ-tijəlwen.
5 Quando os discípulos passaram para o outro lado, esqueceram-se de levar pão.
6 Ǝjlăyăn ejănš ɣas, innʼ-asăn Ɣisa: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tăẓẓa ta n-kăl-faris d-kăl-sadus.»
6 E Jesus lhes disse: Olhai, e acautelai-vos do fermento dos fariseus e dos saduceus.
7 Innʼ-asăn Ɣisa a-wen ɣas, ad-tinmənnin jer-iman-năsăn: «A-wa, a-wa dăɣ s-wăr nəwwey tijəlwen a făl hanăɣ-itajj măjrăd-wa-dăɣ.»
7 Pelo que eles arrazoavam entre si, dizendo: É porque não trouxemos pão.
8 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa dăɣ-zinəzjumăn, innʼ-asăn: «Mafăl tinmənnim? ‹A-wa, a-wa dăɣ s-wăr năwwey tijəlwen a făl hanăɣ-itajj măjrăd-wa-dăɣ›, təmmətkit ija immun-năwăn.
8 E Jesus, percebendo isso, disse: Por que arrazoais entre vós por não terdes pão, homens de pouca fé?
9 Adiš, kăwăneḍ har ămăra-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm? Ajăn təttəwăm-in səmmosăt tijəlwen-ti tăẓunăm i-səmmos afḍăn n-ăhaləs? Maniket deketăn dd-tăsdăwăm dăɣ-a-wa dd-təjlăš tamətte?
9 Não compreendeis ainda, nem vos lembrais dos cinco pães para os cinco mil, e de quantos cestos levantastes?
10 Adiš təttəwăm-in əssayăt tijəlwen-ti s-ăsyăwănăɣ əkkoẓ afḍăn n-ăhaləs, maniket deketăn dd-təjlăš tamətte?
10 Nem dos sete pães para os quatro mil, e de quantas alcofas levantastes?
11 Ma hawăn-igdalăn ad-təfhəmăm a-s wădden tijəlwen a dăɣ-hawăn-ăssewălăɣ? A hawăn-ənnəɣ: ‹Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tăẓẓa ta n-kăl-faris d-kăl-sadus.› »
11 Como não compreendeis que não nos falei a respeito de pães? Mas guardai-vos do fermento dos fariseus e dos saduceus.
12 Innʼ-asăn Ɣisa a-wen ɣas, əfhămăn a-s wădden isălan n-tăẓẓa ta n-tijəlwen a dăɣ-hasăn-ăssewăl, ănn-ak, ămmijrăd-asăn dăɣ-isălan n-ad-agəẓăn iman-năsăn dăɣ-a-wa săɣren kăl-faris d-kăl-sadus.
12 Então entenderam que não dissera que se guardassem, do fermento dos pães, mas da doutrina dos fariseus e dos saduceus.
13 Ikkă Ɣisa ḍarăt-a-wen aɣrəm s-itawănna Qăyṣăra wa n-Fəlibb. Dihen-dăɣ ad-issəstăn inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Ma jannen ăddinăt, mi ămoos Ăgg-ăgg-adəm?»
13 Tendo Jesus chegado às regiões de Cesaréia de Felipe, interrogou os seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens ser o Filho do homem?
14 Ǝnnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ; iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli; iyyăḍ făw a jannen: kăyy a-s ănnăbi Yirmiya meɣ iyyăn dăɣ-ănnăbităn dd-olasăn uɣəl.»
14 Responderam eles: Uns dizem que é João, o Batista; outros, Elias; outros, Jeremias, ou algum dos profetas.
15 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?»
15 Mas vós, perguntou-lhes Jesus, quem dizeis que eu sou?
16 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ-i iddărăn.»
16 Respondeu-lhe Simão Pedro: Tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
17 Innʼ-as Ɣisa: «Simyon ăgg Exya, tənḍəḍ-ak ed isălan wi s-iket tăn-jed, wădden ad-dd-təkkasăd dăɣ-eɣăf-năk, Abba-nin-i hăn išənnawăn a hak-tăn-dd-ăsnăfalălăn.
17 Disse-lhe Jesus: Bem-aventurado és tu, Simão Barjonas, porque não foi carne e sangue que to revelou, mas meu Pai, que está nos céus.
18 Năkk daɣ, ənneɣ-ak: isəm-năk Bəṭrus, ăssiilmădăɣ-kăy a-s făll-tăhunt-ten-dăɣ, ad-mad-ădyăɣ ălkănisăt-in s-ălaxărăt wăla Iblis, wăr fălla-s mad-ikrəš ašăl;
18 Pois também eu te digo que tu és Pedro, e sobre esta pedra edificarei a minha igreja, e as portas do inferno não prevalecerão contra ela;
19 ad-kăy-ăkfăɣ isyar n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, a təgdălăd făll-ărori n-ăkall, ad-itwəgdəl dăɣ-išənnawăn, a tăqbălăd făll-ărori n-ăkall, ad-itwăqbəl dăɣ-išənnawăn.»
19 dar-te-ei as chaves do reino dos céus; o que ligares, pois, na terra será ligado nos céus, e o que desligares na terra será desligado nos céus.
20 Ăsmăhăḍ Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ăṣṣahăt dăɣ-inəṭṭulab-net i-ad-wăr-ənnen i-ăwadəm wălʼ iyyăn a-s ənta a-s Ălmasex.
20 Então ordenou aos discípulos que a ninguém dissessem que ele era o Cristo.
21 Ɣur-ašăl-wen-dăɣ, ad-issəntă Ɣisa asəlmad n-inəṭṭulab-net a-s ilzam-t ad-ăkk Yărussălăm, inhəy dăɣ-s tersəmmawen ăjjootnen jer-ifassăn n-inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.
21 Desde então começou Jesus Cristo a mostrar aos seus discípulos que era necessário que ele fosse a Jerusalém, que padecesse muitas coisas dos anciãos, dos principais sacerdotes, e dos escribas, que fosse morto, e que ao terceiro dia ressuscitasse.
22 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, ikkăs-t-dd Bəṭrus s-takše, ad-itikləwləw fălla-s, ijannʼ-as: «Ălɣalim, ogăẓ-kăy Măssinăɣ! A-wen ya, wăr t-illa əmmək s-kăy-irmăs.»
22 E Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo, dizendo: Tenha Deus compaixão de ti, Senhor; isso de modo nenhum te acontecerá.
23 Ikna Ɣisa akăyad dăɣ-Bəṭrus, innʼ-as: «Šənkəš făll-i Iblis-wa, kăyy əssəbab n-anməšri a hi-tămoosăd ed inəzjam-năk, i n-dăgg-adəm wădden i n-Măssinăɣ.»
23 Ele, porém, voltando-se, disse a Pedro: Para trás de mim, Satanás, que me serves de escândalo; porque não estás pensando nas coisas que são de Deus, mas sim nas que são dos homens.
24 Inna Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
24 Então disse Jesus aos seus discípulos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me;
25 Wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, ad-ijjəš ălžănnăt.
25 pois, quem quiser salvar a sua vida por amor de mim perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, achá-la-á.
26 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăfota dăɣ-ălaxărăt? Ajăn ma t-illan s-ăddoobăt ăwadəm ad-t-ăkf i-ad-săr-s iɣləs iman-net dăɣ-temse?
26 Pois que aproveita ao homem se ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida? ou que dará o homem em troca da sua vida?
27 Ašăl wa dd-mad-iqqəl Ăgg-ăgg-adəm dăɣ-ălxurmăt n-Abba-net ăddeew d-ănjălosăn-net, ašăl-en, hak ăwadəm d-a-wa has-jăn imojjan-net.
27 Porque o Filho do homem há de vir na glória de seu Pai, com os seus anjos; e então retribuirá a cada um segundo as suas obras.
28 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s han-kăwăn ăddinăt əbdadnen diha-dăɣ, wăr-e iba, wăr-ənheyăn Ăgg-ăgg-adəm ijjaš Təmmənəya-net.»
28 Em verdade vos digo, alguns dos que aqui estão de modo nenhum provarão a morte até que vejam vir o Filho do homem no seu reino.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.